“Sen beni sonsuz kıldın, hoşlanıyorsun bundan. Durmadan boşaltıp taze yaşamlarla dolduruyorsun bu ince tası. Bu sazdan kavalı derelerden tepelerden geçirdin; yeni, bitmeyen ezgiler çıkardın ondan. Ellerinin olumsuz dokunuşuyla kanatlanıyor küçük yüreğim, yitiriyor sınırlarını, anlatılmaz bir dil yaratıyor. Tükenmez armağanların yalnız…devamı