Raf Yorumu: Ahmak Geppetto (@meusrv)

Figüransınız Kendimize değer vermeyi unuttuk mu yoksa sosyal medyada fotoğraf paylaşan insanlar şöyle mi geliyor bakin bana benim hayatima bakin bir insan neden kendi fotoğrafını yabancı insanlarla paylaşır bana kalırsa ilgi çekmek peki fotoğraf çekmekten anı yaşayabildiniz mi o fotoğrafa…devamıFigüransınız Kendimize değer vermeyi unuttuk mu yoksa sosyal medyada fotoğraf paylaşan insanlar şöyle mi geliyor bakin bana benim hayatima bakin bir insan neden kendi fotoğrafını yabancı insanlarla paylaşır bana kalırsa ilgi çekmek peki fotoğraf çekmekten anı yaşayabildiniz mi o fotoğrafa bakınca hatırladığınız bir his var mı yok gerçekten insanın buna ihtiyacı var mı Bana kalırsa anonimlik büyük bir nimet onu da geçtim başka insanların hayatlarını renklendirmek için dünyada yaşayan amaçlarını toplumun belirlediği insanlar figüranlar Peki gittiğiniz güzel bir yemekte kaçınız elinizi telefona atmak yerine yemeğin tadını hissedil o anı vücuduna kazıdı gittiği yerleri gerçekten hissetti resmini çekmek karakterinize bu deneyimi ekledi mi Ve son zamanlarda insanların sırf yalnız kalmamak için karşı cinslerine taparcasına kendi benliğini yok edercesine rastgele birilerine bağlanma ihtiyacı ne yani bu mu kendi başınıza hiç misiniz karşıdaki insanı sizden üstün kılan ne Yalnız kalmayı öğrenemiyor musunuz olmayan değerinizi bağımlılık maskesi altında emekletiyorsunuz insanlarin hayatina deger katmak yerine kendi hayatinizi degerli kilmak icin neyi bekliyorsunuz mesela yalnizliktan yakinan biri kimse beni sevmiyor hic sevgilim olmayacak diye agliyor diyelim dostum sen zaten karsimdaki kisiyide sevemeyeceksin kimsenin seni sevmesine deger bicmesine ihtiyacin yok degil mi ya da sinemaya gitmek icin birine tabi bazi maddi kosullar saglaninca ucube ucubeyi cekiyor ama onun susu var busu var eee ne yani o insan değil mi ama onun parasi var Hemingway kitabinin bir parcasinda zenginlerle ilgili sanirim soyle diyordu aradaki tek fark onun daha fazla parasi olmasi bence bizi mutsuz eden surekli bir kiyas altta kalma eziklik psikolojise girme hali dusunsene suan kiradasin diyelim ama evin yok diye uzuluyorsun peki 100 yil once savasta dogsaydin kiradaysan yapacağin sey emek verip calismak degil mi kara bulutlar baglamaya gerek yok belki polyannacilik gibi gelecek ama boyle olan seyleri kabullenim degistrebildiklerimize emek vermeliyiz kendimizi kendimiz olduğumuz için sevmeli kendi degerlerimi olusturmaliyiz sirf baskalari toplum istiyor diye prangalara baglanmamaliyiz gercekten bizi mutlu edecek seyi maddi kazanc olmadan bir hayal etsenize ne olmak isterdiniz geldiğimiz noktada doktor olmak istemeyen doktorlar ogretmen olmak istemeyen ogretmenler sahi herkes tutkusuna yonelse bu kadar vahim olur muydu her sey incilden bir alinti paylasmak istiyorum (hristiyan değilim) “Yaşam boyu emek vermeden yiyecek bulamayacaksın. Toprak sana diken ve çalı verecek, Yaban otu yiyeceksin. Toprağa dönünceye dek Ekmeğini alın teri dökerek kazanacaksın. Çünkü topraksın, topraktan yaratıldın Ve yine toprağa döneceksin.” Spontane bir şekilde içimi doktum belki cogu noktada temeli saglam olmayan yargilarda bulundum sonuna kadar okuyan ve figuranim olan insanlara tesekkur ederim ama gercekten hangi taraftasiniz daha cok kendi hayatinizda