(@) - Raf

💥 Zirveyi yakından ilgilendiren derbide Chris Pratt'in golleriyle IMDb puanı kapan The Terminal List, iyi bir puana ulaştı ve yılı Amazon Prime'da, puan cetvelinde baş sıralara geçerek tamamladı. 'Eefd'. 🗒️ Dizi, görev sırasında ekibi pusuya düşürülen Donanma Subayı James Reece'in…devamı

rioba 3 years ago

1984

George Orwell

262 Gönderi

Ben bir fena oldum. Başka kelime görmeyi umut etmeyin. Sadece; ben bir fena oldum. Gerçekten oldum. ✍🏻 Uzun zamandır okumak istediğim kitaptı ve okudum. Çünkü uzun zamandır okumak istediğim kitaptı. :D 🔖 Ütopik tarzda kitap sevmeyen varsa (ki fazla kişi…devamıBen bir fena oldum. Başka kelime görmeyi umut etmeyin. Sadece; ben bir fena oldum. Gerçekten oldum. ✍🏻 Uzun zamandır okumak istediğim kitaptı ve okudum. Çünkü uzun zamandır okumak istediğim kitaptı. :D 🔖 Ütopik tarzda kitap sevmeyen varsa (ki fazla kişi çıkacağını sanmıyorum bence herkes sevmeli yahu) kitap sarmayabilir. Ki sevseniz bile kitap bazı yerlerde tıkanıyordu. Ya da bana öyle geldi çünkü, adamakıllı başına geçip okuyamadığımdan kaynaklansa gerek, birkaç ay gibi uzun bir zamanda bitirebildim. Her neyse önemli olan bu değil, önemli olan kitap beni gerçekten etkiledi. Sorgulattı, düşündürdü, üzdü. 🗞️ Kitap, Okyanusya isimli (ülkenin) toplumun yaşadıkları olayları anlatıyor. Ülke 'Parti' olarak adlandırılan tek bir merkezle yönetiliyor. Halk manipüle ediliyor, kurallar koyuluyor, geçmiş değiştiriliyor, düşünceler baskınlaştırılıyor, birey kelimesi ortadan kaldırılıyor, insanlar makinalaştırılıyor ve daha bir çok korkunç şey katı kurallarla gerçekleştiriliyor. 🗝️ Bence kitabı okuyan herkes gibi beni de en çok etkileyen şey karakterimiz Winston oldu. Parti'ye başkaldırmaya çalışması, insanların kavuşması gerektiğini düşündüğü özgürlüğü, özgürlüğün halktan gelişini umması... Winston hep bir şeyler yapmak istiyordu ama yalnız oluşu üzerindeki baskıyı arttırıyor, onu korkutuyordu. George Orwell bu siyasi toplum baskısını daha iyi konu edinemezdi bence. 📎 İnanın bana konusunu daha nasıl anlatabilirim bilmiyorum. Bu yüzden içime sinen bir gönderi olmayacak lakin size verdiğim söz aklımda olduğu için yayınlayacak ve muhtemelen içime sinmeyen daha bir sürü gönderi atacağım. Neden? Çünkü söz verdim. (Bugün maşallah çok komiğim.) 🔗 Okurken de sorguluyorsunuz ki; bir birey olarak benim toplumdaki görevim ne? Kurtulması gerektiğini düşündüğüm insanlar için ne yapıyorum? Yanlış gördüğüm görüşleri savunuyormuş gibi görünmek zorunda mıyım? Herkesten farklı ama herkesten doğru düşünüyor olamaz mıyım? Kitabın en iyi yanından biri de buydu bence. Sorguluyorsunuz, düşünüyorsunuz. Kitapta aptal bir karakter görünce omuzlarından tutup sallamak, kendine gelmesi gerektiğini söylemek istiyorsunuz. "Bana dokunmayan yılan bin yaşasın." gibi herkes kendi derdinde. Eseri okurken gerçekten halkın Parti'ye artık boyun eğdiğini, saf gibi her şeye inandıklarını, sorgulamadan yaşadıklarını görüyoruz. Bana öyle geliyor ki halkın en azından yarısı da aslında gerçeğin farkındaydı. Asıl sizi sinirlendiren şey bu oluyor, farkında olarak yaptıkları hareketlere devam etmek. 📣 Spoiler da vermek istemeden anlatmak gerçekten zormuş ama sırf kitabın sonunda kafanızdan geçmesi gereken o düşünceleri yaşayabilmek için bile okunması geriyor. Ufkunuzu genişletecek bir kitap, bence her birey gerçekten okumalı. Farkına varmalı bazı şeylerin. Artık görmenin yeterli olmadığını, bakmanın da gerektiğini öğrenmeli. Kelimeleri boş boş sıraladığıma göre işim bitmiştir arkadaşlar. Biraz karışık oldu gibi, kusura bakmayın. Düzgün yazamadım çünkü düzgün yazamıyorum. (hahaha :/) ✴️ Herkese bolca aklını kullanabildiği, toplumun arasında yok olup gitmediği, doğru bildiği yoldan tek başına yürüme cesaretine sahip olduğu hayatlar diliyorum. (Artık gönderisini attığım her kitaba, diziye, filme kendimce en uygun düşen şarkıları ithaf etme kararı aldım. :) ) ♪ Zack Hemsey - The Way 📖 "İnsan, ardında tek bir iz bile, bir kağıt parçasına karalanmış tek bir adsız sözcük bile bırakamadıktan sonra, geleceğe nasıl seslenebilirdi?" - 1984 / George Orwell

rioba 3 years ago

~ 29/10/2021 ~ Yumuşak G. Evet dostum yanlış görmedin, yumuşak G. Doğum günümün 30'unda olduğu ama hep arkadaşlarla 29'unda kutladığımız günlerdendi dün. Yaş 18, yolun yarısı eder. (Genel kültür uyarısı; hayır, 35 yolun yarısı ediyor.) Ben yıllar önce bugün sanırım…devamı~ 29/10/2021 ~ Yumuşak G. Evet dostum yanlış görmedin, yumuşak G. Doğum günümün 30'unda olduğu ama hep arkadaşlarla 29'unda kutladığımız günlerdendi dün. Yaş 18, yolun yarısı eder. (Genel kültür uyarısı; hayır, 35 yolun yarısı ediyor.) Ben yıllar önce bugün sanırım iyi bir şey yaptım. Doğdum. Normalde iyi kelimesinin yerine hep hayatımın hatası'nı eklerdim ama bugün eklemeyeceğim, bugün kendime iyi davranıyorum. Sanırım bu yaşta bunu yapmalıyım. Normalde ergenliğin getirdiği kendini sevmeme özelliğine ben çok küçüklükten beridir sahibim. Sadece bazen gurur duydum, sadece bazen bir aferin dedim. Ama asla sevmedim. Sanırım son paragraflara eklenen, "Hayatımın hatasıymış." cümlesini buraya ekleyebilirim. Büyüyünce biraz anlıyorsunuz kendinizi sevmeniz gerektiğini. Yavaşa yavaş değer vermeler, geleceğini umursamalar başlıyor ve bu da mutluluğu getiriyor beraberinde. Az da olsa olsun, getiriyor. Sevmeliymişsin kendini, gerçekten sevmeliymişsin. Değerli Raf ailesi, sizinle asıl paylaşmak istediğim şey şu; geçenlerde arkadaşım ve bir öğretmenimizle uzun, güzel ama acıklı bir sohbet yaptık. Gençlerin, insanların ne kadar da hayatın stresinin içinde boğulduğundan bahsettik, derin derin konuştuk. Söylemek istediğim şey tam olarak bu. Bu hayat şartlarında gerçekten stresin, korkunun, kaygının içinde debeleniyoruz. Hayatın içinde kaybolamıyoruz biz, dertlerin içinde kayboluyoruz. İş kaygısı, gelecek kaygısı, geçinme kaygısı... Sadece sizin de bir durup düşünmenizi sağlamak için bunu bu yaşta söylüyorum. Benden daha büyük abilerin, ablaların çok daha doğru şeyler söyleyeceğinden eminim. Sınırları zorlamak gerekiyor bu devirde. Kitap okuyun, filmler izleyin, sanatı öğrenin. Gerçek insanlık eğitimden ve işten ibaret değil. Önemliler, ama en önemlileri değiller. Kaybolmak, yolu öğrenmektir. Kaybolalım kaygılarımız arasında, kaybolalım. Ama yolumuzu da bulalım. Bunları bugün yazsam da yarın oturup tavanla saatlerce bakışacağımı da biliyorum. Ama yine de kaybolup yolumuzu bulalım. Hayat yaşayabildiklerimizle, yapabildiklerimizle sınırlı değil bence, sınırı isteklerimiz ve hayallerimiz belirliyor. Yaşayamamanıza rağmen hayâl kurun, yapamamanıza rağmen isteyin. Ne olursa olsun sınırsızca yaşayın. Hepimizin sonunda "Değdi." diyebileceğimiz hayatlar yaşayabilmemiz dileğiyle. 💚 Kendimize çok iyi bakalım. 🐢 -ege.

rioba 3 years ago

Ölümlü Dünya

Ali Atay

164 Gönderi

Anadolu Tat 1071, Anadolu Tat 1071, Anadolu Tat 1071, 1071, 1071... 🖇️ Bugün Tarih dersinde, -hiçbir alakası yokken- arkadaşımla aynı anda bunu söylemeye başlayıp gülmeye başlayınca bana da akşama gönderi atmak düştü. Sınıfta bu şarkıyı, bu ritmi bilmeyen ve gülmeyen…devamıAnadolu Tat 1071, Anadolu Tat 1071, Anadolu Tat 1071, 1071, 1071... 🖇️ Bugün Tarih dersinde, -hiçbir alakası yokken- arkadaşımla aynı anda bunu söylemeye başlayıp gülmeye başlayınca bana da akşama gönderi atmak düştü. Sınıfta bu şarkıyı, bu ritmi bilmeyen ve gülmeyen kim varsa hepsini paspasla öldürdük. Bizi sorguya çektiklerinde savunmamız çoktan hazırdı; "Sol zaten kendi içinde fraksiyonlara bölündüğü için bugün bu halde değil miyiz?" 🎭 Bu filmi ilk kez çok zaman önce izledim ama sonrasında defalarca daha izlemişimdir. Bence filmde oynayan çoğu kişilerin oyunculuğu ve komediciliği gerçekten iyi. Bense son yıllarda Feyyaz Yiğit'e gerçekten takmış durumdayım. Bu kadar dikkat etseydim daha önce de sevebilirmişim hatta adamı, müsait olamadıysak o kadar demek... Bütün oyuncu kadrosu o kadar cuk olmuş ki, size bunu anlatamayacağım diye düşünerek geçiyorum. Ama öyle. 🎟️ Filmin konusu olsun, işleyiş biçimi olsun acayip takdir ettim hep. Klasik Türk komedi filmlerinin ötesinde bir şey bu, bu bambaşka boyut. İnsanları güldürmek, konuyu aksiyona çevirmek, karakterleri sevdirmek ve ortaya aile havası katmak, bunların hepsini yapmak bence komedi türlerinde daha zor. Her insanı korkutabilirsiniz, heyecanlandırabilirsiniz ama her insanı güldüremezsiniz diye düşünüyorum ben, bu yüzden iyi komediler diğer iyi yapılmış türlerden hep daha üstündür. Sevgili Ali Atay'ın alnından öpmem gereken konular var. 📃 Filmin konusuna kısaca değinecek olursak, Sevgili Mermer Ailesi'nin aslında göründükleri gibi basit 'lokantacı' olmadıklarını görüyor, sırlarını öğreniyor, ve bu yolda başlarına gelenlere tanıklık ediyoruz. Evet, bu kadar. İzlerken oluşan keyif ve gülümseme tamamıyla değiyor verdiğiniz zamana. Bu yüzden izlemeyen hâlâ kaldıysa, lütfen kalmamış olsun. Anadolu Tat 1071, Anadolu Tat 1071, Anado- 🎥 "Baba! Benim galetanın şişi yok. Isırdım, hiçbir şeyi yok."

rioba 3 years ago

Yakalandın!

Jeff Tomsic

70 Gönderi

🍄 Birkaç ay önce kafamın dağılması için Raf'ımda aradığım filmlerin arasındaydı ve ben görür görmez ne yaptım? İzledim, ne yapacağım başka. 💢 Öncelikle anlatmak isterim ki, film 5 arkadaşın küçüklükten beri oynadığı, o bizim bildiğimiz elim sende oyununu anlatıyor. Oyunu…devamı🍄 Birkaç ay önce kafamın dağılması için Raf'ımda aradığım filmlerin arasındaydı ve ben görür görmez ne yaptım? İzledim, ne yapacağım başka. 💢 Öncelikle anlatmak isterim ki, film 5 arkadaşın küçüklükten beri oynadığı, o bizim bildiğimiz elim sende oyununu anlatıyor. Oyunu anlatmıyor aslında adamları anlatıyor... Yahu her neyse işte. (bundan sonra sık sık gönderi atacağım dedikten sonra benim Türkçe'nin masadan kalkış şekli.) 🎈 Bu arkadaşlar küçükken "Oyunlar sayesinde çocuklar arkadaştır, onlar biterse arkadaşlıklar da biter." tarzında düşünüyorlar ve birbirlerine söz veriyorlar. "Oyunumuzu asla bitirmeyeceğiz." Ve hikaye böyle başlıyor, her yılın Mayıs ayında oyuna başlıyorlar ve ay sonunda bitiriyorlar. Kim en son ebe olduysa, yıl boyunca onunla dalga geçiliyor, eğlence konusu oluyor. Bu yıl ise dört arkadaş, çok iyi oynadığı için asla ebe olmamış aralarındaki Jerry'i ebelemek için beraber çalışıyor. 🔺Ve bilmeyenler sıkı dursun, bu bir gerçek hikâye! İşin en güzel kısmı da bu bence. Tamamıyla gerçek bir hikayeye dayanan bu filmde koca koca adamların hâlâ nasıl çocukça oyun oynayabildiklerini ve oyunu ne kadar ciddiye aldıklarını görüyoruz. Sadece kurgu olsaydı bile yeterince güzelken, bunun gerçek bir hikayeden olduğunu bilmek izlerken sizi daha çok keyiflendiriyor. 📣 Derslerden, dertlerden sıkıldıysanız ve şöyle bir kısa bir molaya ihtiyacınız varsa bu 1 saat 40 dakikacık filmi gerçekten tavsiye ederim. Hem eğleniyor, hem sıkıntılarınızı geçici olsa da unutuyorsunuz. En keyif aldığım yerlerden biri, filmin sonunda gerçek arkadaşların olduğu videolar oldu. Bildiğiniz 60 yaş üstü amcalar tüm işini gücünü bırakmış ebelemece oynuyorlar... Ve bazen hayatı o kadar da ciddiye almamalarını izlemek gerçekten keyif verici olabiliyor. Bir de bunun yaşamasını düşünün siz. :') 🎥 "Yaşlandığımız için oynamayı bırakmayız; oyun oynamayı bıraktığımız için yaşlanırız."

rioba 3 years ago

"Aman Tanrım Ege ve bağımsız gönderi atmak mı?!" Yeah, yeah i know my friend. Bugünlerde, hatta bugünlerde değil Raf'ı indirdiğim ilk günden beri asla tam olarak aktif kullanamadım. Yani en azından istediğim gibi kullanamadım. Bu yüzden burayı aktif ve iyi…devamı"Aman Tanrım Ege ve bağımsız gönderi atmak mı?!" Yeah, yeah i know my friend. Bugünlerde, hatta bugünlerde değil Raf'ı indirdiğim ilk günden beri asla tam olarak aktif kullanamadım. Yani en azından istediğim gibi kullanamadım. Bu yüzden burayı aktif ve iyi kullananların hastasıyım. İlk söylemek istediğim buydu. Uygulamayı keşfettiğim ilk günden beri yaşadığım o yenilik ve tanıdıklık duygusunu bir çoğunuz yaşamıştır zamanında diye düşünüyorum, bu yüzden beni anlarsınız. O mutluluğumu şimdi yarı yolda bırakmak, sizlere veda etmek beni gerçekten üzüyor. Bu vedayı yapm- Bir şey yapmıyorum olm şaka yaptım. Tabii bazen öyle büyük karışıklıklar oluyor ki Raf'ı kullanmasam belki daha iyi olur, diye düşündüğüm vakitler de olmuştur. (Tabii saçma sapan profiller görünce kendi profilime bir maşallah diyor, bu fikirden vazgeçiyorum.) Biraz sallamasyon bir gönderi olacak çünkü herhangi bir teması yok. Çünkü bu bağımsız bir gönderi, neden olsun? Vay be, galiba yazarken bile neden bağımsız gönderiler atıldığını anladım, gerçekten beynim boşalmaya başlıyor. Bilinç akışı tekniği benim kardeşim bu arada, bilmeyen varsa artık biliyor. Ve arkadaşlar bu sık sık bende olurdu, son zamanlarda yine olmaya başladı. İnsanların hayatına özenmeye başladım yeniden. Bazen gerçekten sınırlarınızın içinde sıkışıp kalınca gözleriniz kendine sonsuzluk aramaya başlıyor. Sonra da ipin ucunu kaçırmadan aramayı bırakmak gerekiyor ki sonsuzluk kadar sonsuzluğun arasında kaybolmayasınız. Evet ben de bıraktım şu an, çünkü yarın Pazartesi daha çok işim var. Velhasılkelam (bu birleşik yazılıyor niye altında kırmızı çizgi var?) (Sözlüğe ekledim, artık yok.) vakit buldukça artık daha fazla burada olmaya ve izlediğim, okuduğum çoğu şeyler hakkında yazıp göndermeye karar verdim. Fark ettim ki, uzun uzun yazmaya alıştığım için, bir şeyler hakkında fazla bir şey yazamayınca gönderileri atmıyorum. İşte artık atacağım. Raf kurucuları bile yapabiliyorsa birkaç kelimeyle gönderi, ben de yapabilirim. Aa girişte selam vermeyi ve nasıl olduğunuzu sormayı da unuttum. İlk defa sormak böyle bir heyecana sebep oluyormuş demek. Merhabalar, nasılsınız? (Ege, Ege Denizi'yle birlikte oturuyor ve şimdilik azıcık da olsa hayatından memnun.) And i can do this all day. 🧘🏻‍♀️

rioba 4 years ago

Ay Işığı Sokağı

Stefan Zweig

79 Gönderi

🤦🏻‍♀️ Hazır bugün karamsarlık denizinde yüzüyorken kitap hakkında da bir şeyler söyleyeyim dedim. ♟️Bilenler bilir, Stefan Zweig'in cümleleri genelde hep karışık olur, kalemi sade olan yazarları okuduktan sonra Stefan'a geçince böyle bir beyniniz durur, aynı sayfayı defalarca okursunuz. Neden? Çünkü…devamı🤦🏻‍♀️ Hazır bugün karamsarlık denizinde yüzüyorken kitap hakkında da bir şeyler söyleyeyim dedim. ♟️Bilenler bilir, Stefan Zweig'in cümleleri genelde hep karışık olur, kalemi sade olan yazarları okuduktan sonra Stefan'a geçince böyle bir beyniniz durur, aynı sayfayı defalarca okursunuz. Neden? Çünkü bu bir Zweig. Bu kitaptaki bazı cümleler de biraz karışık olsa da diğer eserlerine göre birkaç tık daha anlaşılır ve sade. 📢 Kitap beş tane ayrı ayrı öykülerden oluşuyor ama sonları hep aynı duygularla bitiyor. Resmen Zweig amca bu hüzünü iyice beynimize işleyelim diye beş hikayeye işlemiş o karamsarlığı. Ama güzel bir kitap mı? Evet, okunması gerçekten iyi olur. Betimlemelerini gerçekten beğendiğim yazarlardan biridir kendileri zaten. Yazan şeyi -cümleyi anlayabildikten sonra- kolay bir şekilde canlandırabiliyorsunuz gözünüzde, yazılan karamsarlığı gerçekten hissediyorsunuz. Yaşayamadığım -iyi veya kötü hiç fark etmez- duyguları iyi yazarlardan öğrenmeyi hep sevmişimdir. Ayrıca bazı duyguları hissetmek lazım her ne kadar kötü olsa da, bilemiyorum bazen kötü hislerin içinde de günlere devam edebilmek lazım. Hayat dediğimiz şey biraz da böyle sanırım. 🎈 Mutlu olduğunuz zamanlarda okumayın, hevesiniz kaçmasın hayata karşı diyeceğim, dememeliyim. Çünkü mutsuz olduğunuz zamanlarda okuyun diyemem, bu sizin mutsuzluğunuzu uzatabilecek bir kitap. Bu yüzden istediğiniz zaman okuyun, her koşulda biten bu zamanın bir önemi yok. 🌵Gönderiyi daha fazla uzatabileceğim bir kitap değil. Sadece şunu da söylemiş olayım, intihar ettiğine çok üzülüyorum saygıdeğer Stefan Zweig'ın... Durumun üzüntüsünü değiştirmese de, bu tarzdaki kitaplarını okuyunca anlayabileceğiniz kadar anlıyorsunuz adamı. :') 📖 "Artık ne kenti ne de sokağı hissediyordum, ne sokağın adını ne de kendi adımı; burada yabancı olduğumu, tanımadığım bir yerde her şeyden müthiş bir biçimde arınmış olarak durduğumu duyumsuyordum yalnızca." -Ay Işığı Sokağı / Stefan Zweig

rioba 4 years ago

Into the Badlands

Miles Millar

10 Gönderi

Ş-şey biz (@_hafsa_ , @cubbelifederal , @marti) bir şey yaptık. 👉🏻👈🏻 Buluştuk ve bir banka sığmaya çalışıp çekirdek kola yap- he bu gelecek yıllardaydı.. Spoiler oldu ya özür dilerim, artık okumuş oldunuz. 🌿 Velhasıl kelam biz bu diziyi izledik beraber.…devamıŞ-şey biz (@_hafsa_ , @cubbelifederal , @marti) bir şey yaptık. 👉🏻👈🏻 Buluştuk ve bir banka sığmaya çalışıp çekirdek kola yap- he bu gelecek yıllardaydı.. Spoiler oldu ya özür dilerim, artık okumuş oldunuz. 🌿 Velhasıl kelam biz bu diziyi izledik beraber. Genelde teşekkürleri sona saklarlar ama ben başta söylemeyi daha çok severim. Sabahlara kadar bölümleri, karakterleri konuştuğumuz geceler oldu. O gecelerde gülmekten ağzımızın yorulduğu dakikalar ve ileride özleyeceğimiz saniyeler geçti. Günlerce birimizi (öhm öhm) beklediğimiz oldu. İyisiyle kötüsüyle -laf öyle diye söyledim yoksa kötüsü yok- başladığımız ilk değil, ama bitirdiğimiz ilk dizimiz oldu. Hepsine her şey için teşekkür ediyorum. (Hepimiz birimiz, birimiz hepimiz için. Ğ) Hepsinin dizi hakkında efsane laflarını buraya bırakıyorum; Martı: "Bajie benim balıkla adam tokatlama hayalimi gerçekleştirdi ya." Hafsa: "Her resim de ayrı yakışıklısın be Sunshine." Federal: "Bu Tilda'nın gözler ne güzelmiş öyle." 🪁 Martı ilk, "Dövüş sanatlarıyla ilgili şeyler var." dediğinde saniyesinde ikna olmuştum ve bir şekilde hepimiz başladık. Neden öyle oldu size asla anlatamam ama ilk sahnesinden son sahnesine kadar diziyi biliyor gibiydim, resmen karakterler gerçek insanlardı. Sanki daha önceden o hayatta yaşıyordum, o insanları tanıyordum da sonradan görüp hatırladım gibiydi hep. Verdiği hissi zaten anlatamıyorum. Tanıdık kelimesi bir dizi olsaydı işte bu olurdu. Buram buram tanıdıklık kokuyordu benim için. 📣 Öncelikle şunu söyleyeyim ki, dizi 3 sezon ve sonu yarım kalmış bir dizi. 4. sezonu için onay gelmemiş maalesef ve bu bizi topluca çok üzdü. Üstelik karakterler bir çok şey için o kadar emek verdi ki, sonunu adamakıllı bir şekilde görmeliydik... Yine de bu insanları tanıdığım, hikayelerini gördüğüm için mutluyum. 🗒️ Dizi Baron denilen birkaç insanın, bir nevi bizim eski isime göre Derebeyleri'nin ülkenin -şehrimizin adı Badlands- yönetiminin ellerinde olduğu şeklinde başlıyor. Bu Baronların, 'biçici' denilen naiperi ve onlar için çalışan bir sürü savaşçıları, çalışanları var. Asıl sorun kimse huzur içinde yaşamıyor, herkes çıkarcı ve herkesin herkes hakkında kötü planları var. Başrol karakterimiz Sunny, birkaç etkenden dolayı bazı şeylerin farkına varmaya başladığında olaylar artık değişmeye başlıyor. Çoğu karakterin sahip olduğu insanüstü olan bu dövüş yetenekleriyle ortalığın a- Dizinin konusunu anlatamıyorum, tamam mı? Üstüme gelmeyin. 👥 Biraz karakterleri anlatmak istiyorum. İzlemeyenlere bazı olaylar spolier olacaktır. •••• 🗡️ M.K.: İlk sezonlarda amacını anlamaya çalıştığım bir karakterdi, hareketlerini normal karşılamaya çalışıyordum. Bulmak istediği şeyler vardı ve kimseye güvenemeyeceği bir yere düşmüştü. Ta ki Sunny'le tanışana kadar. Sunny diye yazılıp, adam diye okunan bu karakterimiz M.K.'ye güç verdi her seferinde. Korkak olan çocuk onun sayesinde cesareti öğrenip bir şeyler başarmaya çalışıyor, savaşıyordu artık. Son sezonda M.K.'yi karşı tarafta biri olarak görüyoruz. Bu beni gerçekten deli etti. Sunny'nin eskiden yaptığı hatalar vardı evet, ama M.K sütten çıkmış kara kaşıktı. Sunny'nin artık karşısında bulunma kararı hayatı boyunca yaptığı en büyük yanlıştı. Ve inatla böyle saçma sapan hareketlere devam edince karakter gözümde eksileri gördü. (Küfür sevmeyen arkadaşlardan özür dileyerek söylüyorum ki şu espiri bizde çok döndü; MK ben senin mk.) 🦋 Tilda: Güzel kızımız Tilda, M.K. kadar beynini kullanamayan bir karakter değildi. O da ilk başlarda yaptığı şeylerin farkında değildi, sonradan daha güzel bir şekilde birey olmayı öğrendi ve doğru olduğuna inandığı yoldan ilerledi. Bu konuda takdir ettiğim bir özelliğe sahipti. (Birkaç yıla Federal'le düğünleri olur gibi duruyor, buradan Raf ailesine davetiyemizi göndeririz.) 🪷 Widow/ Minerva: Eşitliği sağlayıp, herkesin huzur içinde yaşadığı bir ülke isteyip o hedefin peşinde giderken bence çok da yanlışı oldu. İlk başlarda yaptığı şeye tamamen inanıyor, ama istediği hayatta olması gereken şeylerin tersini yapıyordu. İlerleyen zamanlarda kendine gelmesini beklediğim bir karakterdi, öyle de oldu. Ve bu karakterin öyle olması beni mutlu eden şeylerden birisiydi. Güzel bir istekle yanlış tercihler yapmaya devam etseydi, yazık olurdu. Söyleyecek bir şey kalmadı. Kadın iyi biri oluyor, kadın güzel, kadın iyi dövüşüyor. 🐙 Bajie: Adam geldi çekilin. Ortaya çıktığı ilk bölümlerde asla amacının ne olduğunu anlamıyorsunuz. Sürekli insanları satıyor. Ama başından beri ne istediğini, ne yapacağını bilen bir karakterdi. Şükürler olsun ki bu dizide böyle birini görmek çok iyi geldi. Sunny ile ikili olarak görüyoruz, hikayeleri güzel devam ediyor neyse ki. İzlerken hareketlerinden, kelimelerinden zevk aldığım bir karakter. Sonradan yaptığı o kadar iyiliği saymıyorum bile. Sen gerçekten harika bir arkadaşsın Bajie. ❤️‍🩹 Veil: Sen benim her şeyimdin kadın, o güzellik halis miydi?.. Şu konuda net bir şey söyleyeyim ki insancıl olarak dizideki en iyi, en masum karakterdi. (Bi' adamı öldürdüğünü unutalım, olur mu?) Evet, dizideki en aklı başında karakterdi bence. İstediği tek şey de Sunny ve bebeğiyle birlikte iyi bir hayat sürebilmekti. Ah Veil, seni görmeyi ne kadar çok özledim bilemezsin. 🥷🏻 Sunny/ Sunshine/ Sanzo: İsimlerini unutursanız kısaca adam deyip geçebilirsiniz. Önceki hayatında çok yanlışlar dönmüş Sunny'in. Baronunun emriyle bir çok masum hayatı almış. Önemli olan iyi yolu bulmasıydı, ve bunu her şeye rağmen başardı. Canım Sunny'm "Hayatımızdan bir Sunny geçti." diyebilmek ne kadar güzel bir şey. Dizi çok tanıdıktı, Sunshine daha bir tanıdıktı. İzlemekten gerçekten çok zevk aldığım bir karakterdi, üstelik çok iyi dövüşüyor. (Dövüş sanatlarına bitiyorum da biraz, o el hareketleri falan benim için bitirici noktadır.) Sunny, Sunshine, Sanzo harika bir adamdı. Çok iyi bir arkadaş, iyi bir insan, iyi bir eş... En sevdiğim karakterdin. 🐥 Henry: Henry'e bir kısım ayırmasam duramazdım. Sen ne kadar harika bir bebektin ya yemin ediyorum gözüm gönlüm açıldı. Baban gibi tatlı, annen gibi güzeldin bebek. ❗ SPOİLER BİTTİ ❗ 🙊 Yorumum bayağı bir karışık oldu gibime geldi, umarım öyle değildir. Zaten kafam da karışık, Sunny'den de ayrılmış olduk. Kilo almışım galiba yanaklarım büyümüş. Kış da gelmeye başladı gibi. 🎈 İlk başta söylediğim gibi, diziyi izlerken kime güveneceğinizi, inanacağınızı şaşırıyorsunuz. Herkesin altından bir şeyler çıkıyor. Biraz da bu yüzden izlemesi zevkli bir dizi oldu galiba. Ne olacağını tahmin edemiyordunuz. Yarım kaldığını bilerek başlayın, buna rağmen izlemesi zevkli bir dizi. Bu kadar yazıdan sonra, "Tavsiye ederim, izleyin." demem akla mantığa sığmaz gibi. Sığmıyorsa söyleyeyim; tavsiye ederim, dövüş sanatlarıyla ilgileniyorsanız seversiniz. ♪ Bu diziye şarkım; Rag'n'Bone Man - Human 🎬 "Cehennem öldüğünde gittiğin yer değil, sevdiğin her şey elinden alındığında ne olduğundur."

rioba 4 years ago

Deja Vu

Tony Scott

40 Gönderi

⚙️ 'Geç Kalınmışlık' adlı liste yapıp, bir türlü izleyemediğim böyle mükemmel film ve dizileri USB belleğe ekleyip alnımın tam ortasından beynimin içine sokarak kendime yüklemek istiyorum. ⏰ Bu bizim bildiğimiz Deja Vu olayını -başıma gelip durma artık lütfen, paralel evren…devamı⚙️ 'Geç Kalınmışlık' adlı liste yapıp, bir türlü izleyemediğim böyle mükemmel film ve dizileri USB belleğe ekleyip alnımın tam ortasından beynimin içine sokarak kendime yüklemek istiyorum. ⏰ Bu bizim bildiğimiz Deja Vu olayını -başıma gelip durma artık lütfen, paralel evren araştırması yapmak için bilim insanı olmak gibi bir planım yok benim- garip bulduğum için filmin de adından ötürü izlemek istiyordum hep, ve yeni izleyebildim. Pişmanım Hakim Bey, meşru müdafaa ispatı olarak bu gönderiyi atıyorum, lütfen affedin.. 🪧 Filmin sadece bilim kurgu olduğunu bilerek izlemeye başladım, yarısına geldikten sonra bu tür bir film olduğunu unuttum. Klasik, gerçekleşen büyük suçu çözmeye çalışan ajan ve ipuçlarını toplayışı filmi olarak algılamaya devam ettim. Aksiyon, macera kategorisindenmiş gibi izliyordum masumca. Sonra aniden olaylar değişmeye başladı ve bir şimşek gibi kafama elektriksel şeyler çarptı, "Doğru ya, bu bilim kurgu filmiydi!" 🗯️ Çoklu evren ve zamanda yolculuğu konu alan bir bilim kurgu/ aksiyon içeren, başından sonuna kadar bir saniye bile sıkılmadan izleten bir filmdir. Ne zaman başladığını, ne olduğunu, nasıl olduğunu ekranda yazılar geçtikten sonra düşünmeye başlayabiliyorsunuz. Mini bir dizi olsaydı gerçekten listelerin başında yer alacağını düşünüyor olurdum. Film olarak da listelerin başında yer almalı tabii. Öncelikle bildiğimiz üzere, Dejavu: Hayatınız boyunca tanıdığınızı düşündüğünüz yeni biriyle tanıştığınızda veya daha önce hiç orada bulunmamış olmanıza rağmen o yeri daha önce görmüş gibi olduğunuz anlardır. (Ben bir şeylerin konusunu anlatma ✨özürlüsüyüm✨) 🎟️ New Orleans’taki bir feribotta meydana gelen büyük patlamanın ardından kanıt toplaması için çağrılan Doug Carlin, her ipucuyu kolayca toplayabilen bir ATF ajanıdır. İşler başlarda gayet hızlı ve doğru giderken, sonradan değişmeye başlar. İzlerken siz de fark edersiniz ki Carlin ilerlediği bu yolda sürekli dejavu hissine kapılır. Peki ya bu duygular aslında geçmişten gelen uyarılar veya geleceğe dair ipuçları ise?.. 🖇️ Son yarım saat gerçekten filmi çok iyi bulduğunuz kısım oluyor. Normalde çoğu zaman filmlerini kafa karışıklığıyla izleriz bence, ama bu filmde olayları çok iyi bir sırayla yapmışlar ve bu sayede izlerken anlayabiliyor ve senaryoyu takdir edebiliyorsunuz. Genel olarak bakıldığında bilimsel açıklaması olan bazı şeyler olsa da film boyunca imkansızlıklar da yer alıyor, gerçeklik beklentisine pek fazla girilmemeli. Bana o kadar akıcı geldi ki hiç kopmadan izleyebildim. Oyunculuklara zaten laf yok, her şey yerli yerinde olmuş. Sadece birazcık daha uzun olsaymış diye düşünmüştüm ilk başta ama belki de her yönüyle böyle bir film olduğu için bu kadar güzel olmuştur. Kaliteli vakit için izlenilmesi gereken bir film. İzlemeyi düşünen varsa, kesinlikle tereddüt etmesin. 🎥 "Tek bildiğim hayatım boyunca insanları hep korkunç şeyler yaptıktan sonra yakaladım. Bir kereliğine de olsa onları korkunç şeyler yapmadan önce yakalamak istiyorum."

rioba 4 years ago

Stranger Things

Ross Duffer

429 Gönderi

👀 Steve bugün zihnime girdi, bende yeri ayrı olan bu dizi için gönderi atmamama kırılmış ve üzülmüş, benden beklemeyeceği hareketlermiş. Adamı üzmeye değer miydi? Hayır. 🫒 Evet, her şey bir yana izlediğim ilk dizi. Bisiklet manyağı olduğum için, sırf içinde…devamı👀 Steve bugün zihnime girdi, bende yeri ayrı olan bu dizi için gönderi atmamama kırılmış ve üzülmüş, benden beklemeyeceği hareketlermiş. Adamı üzmeye değer miydi? Hayır. 🫒 Evet, her şey bir yana izlediğim ilk dizi. Bisiklet manyağı olduğum için, sırf içinde bisiklet süren çocuklar olduğundan izlemeye başlamıştım. Konusu hakkında hiçbir fikrim yoktu. Ama izledikçe sevdim, konusunu bir kenara bırakın. Karakterleri sevdim, duygularını sevdim. Ben arkadaş kelimesine bile bayılırım ve bu dizi benim için o yönden tamamen ayrıydı. Arkadaşlıklar böyle olmalı, dostluklar böyle yaşanmalı... 💻 Ve ilklerin yeri ayrıdır, hayatımızda bizim için ilk olan her ne varsa siz de katılırsınız ki onun hissi hep peşimizdedir. Yıllar önce bizim için ilk olan bir şeyi bugün tekrar yaşadığımızda yine yılların ardına düşeriz. Eski yaşımız oluruz, aynı olan o hissi yaşarız. İşte bana özel güç gibi gelen bu his hafızasına bayılırım. ✍🏻 Aslında her şey bir karakterimiz olan Will'in ortadan kaybolmasıyla başlıyor. Kasabada küçük bir çocuk kaybolunca, gizli deneyler, korkutucu doğaüstü güçler ve bence izledikçe her şeyine alıştığımız ve bir yandan da şaşırdığımız olaylarla devam ediyor. Çoğu kişi artık az çok konusunu biliyordur diye düşünüyorum ve birkaç karakter için bir şeyler yazmak istiyorum. Ve bu yazılar hiçbir sezonu izlemeyen biri için SPOİLER sayılabilir. Karakterle alakalı bölümden sonrasını okuyabilirsiniz. •••• 🫳🏻 Eleven: İlk başta her zaman korktu ama sonrasında alıştı hep. Hiçbir şey bilmiyorken bir kaç çocukla tanıştı, sadece başta ne kadar yabancılık çekse de sonradan benimsedi hepsini. Güvendi. Arkadaş olmayı öğrendi ve arkadaşlar için neler yapılması gerektiğini. Korkusunu güce çevirmeyi başarabildiği için ekran başında hep tebrik ettiğim bir karakterdir. - "Ben arkadaşlarıma gidiyorum. Eve gidiyorum." 🚲 Mike Wheeler: Diğer çocuklarda da vardı ama ben Mike'da daha çok hissettim o özgüvensizliği. Kendine hiçbir zaman güvenemedi tam anlamıyla. Konu sadece arkadaşları olunca kırabildi o özgüvensizliği ve savaşmaya devam ederek konuşturdu yeteneklerini. Gerçekten başından beri görmeyi istediğim, beklediğim şeylerden biri Mike'ın kendini beğenmeyişini bir kenara atıp artık kendine gelmesi oldu. - "Bazen hâlâ onu görüyormuşum gibi geliyor. Sanki hâlâ yanımdaymış gibi, ama hiçbir zaman değil." 🛹 Maxine Mayfield: Bizim kız Max'de diğer çocukların aksine her zaman özgüvenli görünüyor, ne yaptığını hep biliyordu. Bence gruptaki üyelerden en doğrucusu. Her zaman doğruyu söyler, yaşar ancak içten içe hayaller kuran bir karakter gibi gelmiştir hep bana. Yaşadığı her şey konusunda güçlüydü ama diğer bir taraftan çoktan pes etmiş olduğu için dert etmiyordu artık başına gelenleri. Bu karakterin anlaşılması gereken hisleri aynı şekilde diğer karakterlerden birkaç tık daha derin geldi bana. - "Beni gözetlemeyi bırakın sapıklar!" 🔦 Will Byers: Ben dizi boyunca her zaman Will'in korktuğunu hissettim. Başına gelen şeyler yüzünden olabilir, doğrudur. Ancak sadece o canavar meseleleri değildi olay. Will ailesi ve arkadaşlarının arasında olabilme ihtimali olabilecek olan o kopukluk duygusundan korktu hep, bence bugün en büyük korkusunu sorsak cevabı, "Sevdiklerimi kaybetmek." olacaktır. Her zaman yanlış anlaşılmaktan, terk edilmekten korktu bence. Grup ne zaman ayrılacak gibi olsa acısını en çok çeken karakterdi. Ve hatta bizim karakterlerin arasında arkadaşlarını en çok önemseyen tam olarak Will'di. - "Sanki bir rüya görüyorsun ve gerçekten çok düşünmedikçe hatırlayamıyorsun." 🧢 Lucas Sinclair: Lucas'da kendini sevememe konusunda Mike'a benziyordu biraz. Oysa biraz kendine güvendiğinde diğer her karakter gibi başarılı olduğu görülüyordu. Bu karakterle alakalı sandığım şey aynen şuydu ki, bence Lucas arkadaşlarına olan sevgisini hiçbir zaman tam olarak yansıtamadı. Bu konuda Will ile biraz zıtlardı. İçinden kızmak gelmediği zamanlarda bile diğerlerine kızıyordu, bence tam olarak arkadaş olmanın anlamını anlayamamış gibiydi ilk başlarda. Karışık duygularına sahip çıkamamış bir karakter gibi geldi hep bana, ama grubun ona da ihtiyacı vardı. - "Partimizde bir çok kuralımız var ama en önemlisi; arkadaşlar yalan söylemez." 🗞️ Nancy Wheeler: Her ne kadar korksa bile cesaret konusunda en öncü karakterdi diyebiliriz. Gerçekten tüm korkusunu bastırabilmeyi başarabilen sayılı karakterlerden gibi geldi bana hep. Güçlü bir rolü vardı. Ama Nancy tüm dizi boyunca bana asla net gelmedi. Kötü şeylerle savaşma konusunda hep başarılıydı ancak kendi isteklerini yerine getirme konusunda yetersizdi. Bunun altında kararsız bir kişilik veya kendini henüz tam olarak tanıyamama yatıyor olabilir bence. - "Biliyor musun, kardeşimin arkadaşları arasında en sevdiğim sensin. Sen her zaman benim favorim oldun." 📼 Jonathan Byers: İlk başlarda bu karakter her şeyden korkuyor muydu yoksa gerçekten hiçbir şeyi umursamıyor muydu anlamakta güçlük çekiyordum. Sonradan tanıdıkça anladım, Jonathan'ın en kötü özelliği buydu; umursamadığı ve sevdiği şeyleri sürekli karıştırıyordu bana kalırsa. Tam anlamıyla umursamamanın ve sevdikleri için çabalamanın karşılığının ne anlama geldiğini bilmiyordu ve kendince her şeyi birbirine karıştırıp yeni hisler çıkarmıştı ortaya. Yapması gereken bir hareketten korkuyor, yapmaması gereken bir şeyi yapmayı sevdiğini sanıyordu. Zaman geçtikçe bunu da içinde fark edip kontrol etmek istiyordu bence. Yaptığı en iyi şeyse bence gerektiğinde hatalarını kabul etmeyi bilen çok iyi bir abiydi. Duygularını iyice takip etmeyince dizide anlaması en güç karakter Jonathan'dı. - "Bak kişisel bir şey değil, tamam mı? Ben çoğu kişiden hoşlanmam. O da bu büyük çoğunlukta. 📞 Joyce Byers: Sanırım dizideki en cesur karakterlerden biriydi. Bir anne olduğunda dolayı daha çokça cesaret geliyordu karakterine, biliriz ki iyi bir annenin çocukları için yapamayacağı şey yoktur. Birbirine bu kadar benzemeyen iki çocuğu tek başına büyütmek gerçekten zordur ve Joyce bunu aşmayı çoktan başarmış bir karakter. Bence ciddi anlamda Nancy ve Joyce'ın bu denli cesaretli oluşu bir çok olaya ışık tutulmasını sağlamış vaziyette. Korkuları olsa da cesaretini bundan üstün tutan karakterler görmek her izleyici için çok iyi bir şeydir diye düşünüyorum. Bu yüzden bu anneyi, bu cesur ve güçlü kadını izlemek her zaman zevkliydi. - "Dünyada yapayalnızmış gibi davranıyorsun ama değilsin. Yalnız değilsin." Bir de ayrıca hayran olduğum bu üç karaktere bakalım, heyecanlanmamak elde olmuyor. Her ne kadar dizinin tüm karakterlerini izlemek zevkli olsa da bu karakterlerin sahneleri bana hep daha fazla zevk vermiştir. 🎲 Dustin Henderson: Karışık bir kişiliğimden dolayı bütün karakterlere biraz biraz benziyorum ama bana benzeyen sadece bir karakteri seçmek zorunda kalacak olsam o kişi Dustin olurmuş, arkadaşlarım hep öyle der. Ve bende onlara katılırım... Dizinin alternatif beyni bence. Olaylarla bağdaştırabileceği hikâye bilgisi çok fazla var, dizide ki olan çoğu kötü şeylerden Dustin sayesinde kurtulmayı başarıyorlar çoğunlukla, ciddi anlamda çok iyi bir gözlemci. Ve ayrıca arkadaşlar arasındaki oluşan çatışmaları önleyen, çözüm noktası olan bir karakter. Dizideki en korumacı karakterlerden biri olduğunu düşünüyorum. Herkesi seven, herkesle anlaşmak isteyen ve çözümler bulmakta yardımcı olmaktan çekinmeyen biri. Ve bu heyecanı seven kişiliğinden ötürü mü tam emin olamıyorum ama Dustin'in o kadar da derince korktuğunu görmedim hiç. Her şeye şakalar katarak kötü durumları iyileştirdiğinden dolayı ve bütün bu özelliklerini göz önünde bulundurunca gerçekten bu dizide olması gereken cuk bir karakter. - "Popoma dokun, umrumda değil." :D 🏏 Steve Harrington: (Nasıl beyzbol sopası emojisi olmaz aklım almıyor!) Sen cidden fedakârlık babasısın be Steve! İlk sahnesinden beri anlamıştım aslında ileride böyle birine dönüşeceğini. Gerçekten yaşanmaya değer bir arkadaş, izlemeye değer bir karakterdir kendileri. Steve'de aslında başlarda kayıptı kendi içinde tıpkı diğerleri gibi, ama ne yapmak istediğini en çabuk bulan karakter oldu. Korkusu açıkça belli olan ama cesaretini de açıkça belli eden karakterin başında bence. Ve başına bir şey gelir diye bu kadar korktuğum tek karakter, çoğu sahnede işte bu sefer bir şey olacak kesin üzüntüsüyle izledim. Nedenini bilemiyordum ama Steve'i izlediğim zaman ne kadar memnun olsam da içimde oluşan hep bir burukluk vardı. İlk zamanların sonrasında sürekli onu mutlu görmek istiyordum. Artık hak etti, o da gönül rahatlığıyla gülsün diye düşünüyordum. Ama işte bu da benim en büyük hatam ve düşüncem olmuştu, çünkü Steve zaten mutluydu. İstediği şeyleri tam olarak elde edemediği zaman bile mutluydu. Dustin'le arkadaş oluşunda ve bol boş konuştukları yerlerde, diğer arkadaşlarına yaptığı iyilikleriyle cesaretleriyle ve fedakârlıklarıyla ve tüm o çocukları korumasıyla zaten mutluydu. Bunun aklıma bir dank edişi var, işte o zamandan sonra bu karakterle alakalı burukluk gitti içimden. Karakterlerle alâkalı anlamamız gerekeni gerçekten anlamamız gerekiyormuş. Her filmde, her dizide ve her kitapta olay tamamen buymuş aslında. - " Ben çok iyi bir bebek bakıcısıyım." YORUM KISMINDAN DEVAM EDİYORUM, YETMİYOR :D