(@) - Raf

ÖLÜ BİR OZANIN SEVGİLİ KARISINI GÖRMEYE GİTMEK 'Kağıtlar, kitaplar, dedi, nereye elimi atsam. Kiminde yarım kalmış, nasılsa bitmiş bir şiir Kiminde. Hem her şey şiirlerde değil miydi? Bir gök şiirde ağar, bir sokak şiirlerde Gider gelirdi. Sesi. Böyle yaşayıp gidiyorduk.'…devamı

rose_ee 1 month ago

Ötesi yok şehre ulaşınca kaderin yolu Pişman bir el kapayacak kapısını ömrünün, Hatırlayacaksın beni gözlerin yaşla dolu Güzelliğin yalnız mısralarımda kaldığı gün. Odanı dolduracak son mevsimin, son baharın... İsmini dinleyeceksin serin esen rüzgarda, Duyacaksın ateş feryadını hatıraların Akşam vakti söylenen…devamı

rose_ee 1 month ago

İçim, bir suskunsa tekin mi ola? O Malta bıçağı,kınsız,uyanık, Ve genç bir mısradır Filinta endam.. Neden, neden alnındaki yıkkınlık, Bakışlarındaki öldüren buğu? Kaç yol ağlamaklı oluyorum geceleri.. Nasıl da almış aklımı, Sürmüş, filiz vermiş içimde sevdan, Dost, düşman söz eder…devamı

rose_ee 1 month ago

Benim adım bilinen cevapların üstüne mühürlenmiş Ellerim tütsülenmiş Evlerin yeni yıkanmış serin taşlıklarında Dirgenler, bakraçlar, tornavidalar Bende kül, bende kanat, bende gizem bırakmadılar Ve içinden bir baş ağrısı gibi çınlamaktansa Gövdem açık bir hedef kılındı belâlara. Ve bu yüzden yakışıksız…devamı

rose_ee 1 month ago

O esrarlı yangına bu can nasıl dayandı? Sahile vurdu kalbim, su yandı, kum da yandı. Bir mum gibi eriyip aktı uykusuzluğum, Ölüme başkaldıran dertli uykum da yandı. Yurdundan mahrum edip dolaştırdın Cem gibi. Ruhumla söndü alev, sonra ruhum da yandı.…devamı

rose_ee 1 month ago

Kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin. Su olsan kimse içmez, Yol olsan kimse geçmez, Elin adamı ne anlar senden? Çıkarsın bir dağ başına, Bir ağaç bulursun Tellersin pullarsın Gelin eylersin. Bir de bulutları görürsün, bir de bulutları görürsün, bir de…devamı

rose_ee 1 month ago

Dünya soğur, akşam serinlerken, Benim sensiz sevinecek bir şeyim yok. Kılı kırk yardım, altını üstüne getirdim, Ve işte en geniş cümlem: İçimi açtım sana. İçini açmak için. ~Birhan Keskin

rose_ee 1 month ago

Keşke nane şeker gibi mentollü bir buluttan doğaydım Sonra gittin. Beyaz bir küf büyüdü evde, tersten yağan kar gibi. Keşke dünya toz şekeri ile kaplı olsaydı. Çocuk oldum sonra ağladım, yağmur bile beni ayıpladı. Söz dedim, söz verdim. Ruhumu gömdüğüm…devamı

rose_ee 1 month ago

Yaşamı düz bir çizgide tutmak tükenmektir. Yaşamak zorunda olduğumuz şunca yılı aykırı uçlar arasında gezdirip geçirmedikçe, alışkanlıkların sınırlarını aşmadıkça zaman zaman, yaşamak nasıl yenilik olur tükenmek değil de? Yağmur yağıyor Ömür Hanım… Gökten değil, yüreğimin boşluğundan ömrümün ıssız toprağına… Ve…devamıYaşamı düz bir çizgide tutmak tükenmektir. Yaşamak zorunda olduğumuz şunca yılı aykırı uçlar arasında gezdirip geçirmedikçe, alışkanlıkların sınırlarını aşmadıkça zaman zaman, yaşamak nasıl yenilik olur tükenmek değil de? Yağmur yağıyor Ömür Hanım… Gökten değil, yüreğimin boşluğundan ömrümün ıssız toprağına… Ve ben sonsuz bir düzlükte bir küçücük bir silik nokta gibi eriyip gidiyorum. Seslensem kim duyar sesimi yalnızlıklar katından? Dönelim… Dönmek yenilmektir biraz da, yarım kalmasıdır çıkışlarımızın, korkaklıktır, alışkanlıkların güvenli küflü kabuklarına sığınmaktır… Olsun dönelim biz yine de. Bilincinde olmadan üstlendiğimiz sorumluluklarımız var. Evlere dönelim, sırtımızın kamburu evlere, cılızlığımızın görkemli korunaklarına, yalnızlığımızın kalelerine dönelim. Ölçüsüz yaşamak bize göre değil Ömür Hanım. Büyürken geniş ufuklarımız olmadı bizim. Küçücük avuçlarımızla sınırlarımızı genişletmek istedikçe yaşamın binlerce engeli yığıldı önümüze. Hangi birini yenebilirdik bunca olanaksızlık içinde. Umutsuzluğu tanıdık, yenilgiyi öğrendik böylece. Yaşama sevinci adına bir tutamağım kalmadı Ömür Hanım. Bir garip boşlukta çiviliyim günlerdir göz bebeklerimden. Sahi nedir yaşamın anlamı? Geriye dönüyorum sık sık yanıt aramak adına, yüreğimin silik izler bırakıp, ağır yükler aldığı zamanın derin denizlerine bakıyorum.Umut karamsarlığın, sevinç acının azıcık soluk almasından başka ne ki? Yaşamsa gerçekle düşün umutsuz bir savaşı, her şeyi içine alan kocaman bir yanılsama değil mi yoksa? Öyle büyük umutlarım olmadı benim, büyük düşlerim, özlemlerim, büyük beklentilerim olmadı. Koşullarım beni oluşturdu ben acılarımı buldum. Herkes gibi yaşasaydım eğer, yaşamı onlar gibi görebilseydim çarşılar yeterdi avutmaya beni. Bir gömlek, bir ayakkabı, bir elbise, bir yemek lokantalarda; televizyon, halı, masa ve daha nice eşya yeterdi yalnızlığı örtmeye, kendimi göstermeye, varolmaya, dar çevre yitikleri’nde önem kazanmaya… Oysa ben bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının eteklerine yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim. Öyle bir tüketmek ki, sonucu yepyeni bir ben’e ulaştırırdı beni, kederli dalgınlığımdan her döndüğümde… Bir ben ki tüm ilişkilerin perde arkasını görür de gülerdim sessizce yapay yakınlıklarına insanların. Kim kimi ne kadar anlayabilir Ömür Hanım? ~Şükrü Erbaş

rose_ee 1 month ago

Sentimental Value

Joachim Trier

18 Gönderi

Spoiler içeriyor Bu filmi öncelikle bana öneren arkadaşıma sonsuz teşekkür ediyorum. Filme başlarken çalan müzik o kadar güzeldi ki..Giriş müziğini övmeden geçmek haksızlık olur diye düşünüyorum. Çünkü etkileyici bir giriş her zaman beklenti doğurur. Film hakkındaki düşüncelerime gelecek olursam, filmin girişinde bir…devamıBu filmi öncelikle bana öneren arkadaşıma sonsuz teşekkür ediyorum. Filme başlarken çalan müzik o kadar güzeldi ki..Giriş müziğini övmeden geçmek haksızlık olur diye düşünüyorum. Çünkü etkileyici bir giriş her zaman beklenti doğurur. Film hakkındaki düşüncelerime gelecek olursam, filmin girişinde bir ev üzerinden yapılan duyular arası geçiş oldukça başarılıydı. Bunu filmin devamında da görmek isterdim. Çünkü gerçekten güçlü diyaloglar ile sağlanmıştı bu aktarım. Konunun özüne inmek gerekirse, filmdeki çoğu sahneyi birini karşıma alıp sabırsızlıkla ona anlatıp onu da heyecanlandırma isteği duydum. Bir babanın çocuklarını terk etmesi, yıllar sonra geri dönmesi ve o süreç içerisinde yaşanılanlar yer ediniyor. Normalde “kalanlar mı, gidenler mi daha çok üzülür?” klişesi üzerindeki düşüncem her zaman kalanlar olmuştur. Ama filmi izledikten sonra gidenlerin aslında daha ağır bir yükle yaşamaya çalıştıklarını hissettim. Bu düşünceye genel ilişkilerden ziyade aile içindeki bağlar üzerinden vardım. Gustav'ın “Nefret dolu bir insanı sevemezsin.” repliği ne kadar kesin bir yargı gibi gözükse de bence Gustav geçmişe dönebilse Nora için nefret dolu bir kadını da sevmeye çalışırdı. Çünkü Gustav gittiği yerde Nora'yı her zaman ruhunda taşımıştı. Ayrıca Nora, filmin çoğu sahnesinde bir dile ihtiyaç duymadan beden dilini konuşturabilen bir karakterdi. Her zaman omuzları dimdik olan Nora, babasının yanındayken omuzlarını dik tutma ihtiyacı hissetmiyordu. Belki de en güvende hissettiğimiz yerlerde bir yetişkin olmaktan çıkıp küçük bir çocuğa dönüşmeyi yansıtıyordu. Filmin görsel olarak “gölgeler” üzerine dikkat çekmesi de ayrı bir güzellikti. Filmdeki geçişler, renkler bir araya gelince siyah beyaz bir hikâyeyi canlı kılıyordu. Filmin sonuna gelecek olursam, finalin benim için yeterince güçlü olduğunu hissedemedim. Fakat sona gelene kadar zaten filmden yeterince doyum almıştım. Bu yüzden finalde eksik hissettiğim şey, filmin bende bıraktığı hissiyatın önüne geçmedi. Belki de bazı filmler bittiğinde “ne güzel filmdi” demekten fazlasını söyletir insana. Bir süre karakterleri, cümleleri ve kendi hayatındaki karşılıklarını düşünürüz. İyi ki izledim, diyorum.