Çok beğendim ve sıkılmadan okudum. Ve günümüzde bu durumda olan bir ailenin daha yeni haberini okudum. Dünya inanılmaz bir yer ve insanlar bilmediğimiz aklımıza gelmeyecek acılar, hayatlar yaşıyor.
Hayatımın en kendimden kopuk döneminde izledim. Bana şifa gibi geldi. Hirayama kendini gerçekleştirmiş insan nasıl oluru gösteriyor. Mütebessim hali, yataktan kalkma ifadesi beni en çok etkileyen şey oldu. Ağaçlarla olan ilişkisi çok özeldi. Son sahne, şarkıya vücut vermesi muhteşemdi. Herkesin…devamıHayatımın en kendimden kopuk döneminde izledim. Bana şifa gibi geldi.
Hirayama kendini gerçekleştirmiş insan nasıl oluru gösteriyor.
Mütebessim hali, yataktan kalkma ifadesi beni en çok etkileyen şey oldu.
Ağaçlarla olan ilişkisi çok özeldi.
Son sahne, şarkıya vücut vermesi muhteşemdi.
Herkesin hoşlanacağı bir film değil elbette. Ama benim yavaşlamaya çok ihtiyacım olan bir dönemde izlemem sebebi ile belki de bilmiyorum ben filme bayıldım. Defalarca izleyeceğimden eminim.
Çok çok beğendim. “Önemli olan kazanmak değil vazgeçmemek” teması çok iyi vurgulanmış. Oyuncunun gerçek değişiminden de çok etkilendim, gösterdiği çabanın gerçek görüntüleri filmin sonuna eklenmiş ve çabası hayranlık uyandırıcı. Benim gibi bir işi sonuna kadar götürmekte zorlananlar filmi çok sevecektir.
Yorucu bir diziydi benim için. Böyle insanlar var maalesef, konumlandıramadığımız, gerçekten ne olduğunu anlayamadığımız, sinir uçlarıyla oynayan, bundan zevk alan ve hayatımızdan bi şekilde çıkmayan. Yaşamdaki anlamsız ve kaynağını çözemediğimiz duygular güzelleme ve abartma yapılmadan olduğu gibi anlatılmış.
Çok ağır, çok sarsıcı ve etkileyici bir filmdi. Oyunculuklar çok iyiydi. Bazen doğrusunun ne olduğunu bilsen de bazı ilişkilerdeki sorunlara çözüm ya da çözmek için güç bulunamıyor. Bunu çok net hissettim. Sessizlik en büyük suçluydu bence. Bazı kavgalar en başta…devamıÇok ağır, çok sarsıcı ve etkileyici bir filmdi. Oyunculuklar çok iyiydi. Bazen doğrusunun ne olduğunu bilsen de bazı ilişkilerdeki sorunlara çözüm ya da çözmek için güç bulunamıyor. Bunu çok net hissettim. Sessizlik en büyük suçluydu bence. Bazı kavgalar en başta yapılmalıydı. Şefkat hep yanlış yere yönlendi, ‘adam fazla şefkatini çocuğa değil kadına göstermeliydi, çocuğun merhamet ihtiyacı baba tarafından değil anne tarafından karşılanmalıydı’ gibi. Benim için tekrar izlenecek bir film oldu.
Çoğu kişi gibi ben de karnıma bir yumruk yemiş gibi oldum. İnanılmaz sarsıcı. Omuzlarıma kalkmayacak bir ağırlık çöktü sanki. Uzun süre etkisinde kalacağım sanırım.
İzlediğim en rahatsız edici filmdi diyebilirim. Anlatılmak istenen muazzam bir şekilde anlatılmış. Affedicilik, iyilik, güç, adalet kavramlarını sorgulamanıza sebep oluyor. Tekrar izler miyim asla. İnanılmaz yorucu ve sinir bozucuydu.
Bu kadar metaforu bir arada barındıran bir film daha önce izlememiştim. Zihin oyunları, pişmanlık, yalnızlık, karmaşık duygular… Çok garip bir filmdi. Ben etkilendim.