(@) - Raf

Killers of the Flower Moon - Dolunay Katilleri Uzun zamandır beklediğim Dolunay Katilleri filmini izlemiş bulunuyorum. Güçlü kadrosuyla dikkat çeken ve neredeyse 3 saat uzunluğundaki bu filmin, her bir ayrıntısını şahane şekilde yaşatan Leonardo Dicaprio, Robert De Niro ve Lily…devamı

seris_comment 2 years ago

İntikam Meleği

Metin Erksan

1 Gönderi

İntikam Meleği: Kadın Hamlet 1976-77 yıllarında (Türkiye’nin en modern çağları olarak kabul ettiğim yıllarda) Metin Erksan'ın yönetmenliğini üstlendiği İntikam Meleği: Kadın Hamlet’i izlemiş bulunuyorum. Özellikle az bütçeli olması ve bunun yanı sıra usta oyuncu Fatma Girik'in de rol alması filmin,…devamı

seris_comment 2 years ago

Bir Düşüşün Anatomisi

Justine Triet

46 Gönderi

Anatomy of a Fall - Bir Düşğn Anatomisi Ünlü yönetmen Justine Triet’in yönettiği, 2023 Cannes’da Altın Palmiye ödülü alan ingilizce adı 'Anatomy of a Fall' olan 'Bir Düşün Anatomisi' filmini izledim. Bu senenin merakla beklenen filmini izlerken en çok dikkatimi…devamı

seris_comment 2 years ago

Karanlık Gece

Özcan Alper

28 Gönderi

Karanlık Gece 3.5 puandan daha fazlasını veremediğim bir filmdi... Senaryosu Kurak Günler’den önce yazılan bu yapım, köy hayatımıza ve yaşadıklarımıza çok benzeyen bir tarzda ilerliyordu. Sonu başından belli olsa da ya da ben tahmin etsem de akan ve çok fazla…devamı

seris_comment 2 years ago

All of Us Strangers

Andrew Haigh

21 Gönderi

All of Us Strangers Uzun zamandır ben ve benim gibi birçok insanın, büyük bir merakla beklediği ‘All of Us Strangers’ filmini sonunda izledim. Kuir filmlerimden birisi olan yapımda Andrew Haigh’in yönetmen koltuğuna oturması ve oyuncuların Paul Mescal/Andrew Scott’un olması filmimizin…devamı

seris_comment 2 years ago

Beşir'le Vals

Ari Folman

8 Gönderi

Waltz with Bashir - Beşir'le Vals Sayısız ödülle taçlanan bu belgesel aslında insancıl yapımızın önemini gözler önüne seriyor hem de kişisel olarak insanların (askerlerin) yaşadıkları travmaları ve alt tabaka insanların kendilerini nasıl çıkmaza sürüklediğini gözler önüne seriyor. Gerçek hikâyeden alınan…devamı

seris_comment 2 years ago

The Zone of Interest

Jonathan Glazer

25 Gönderi

The Zone of İnterest - İnterest Bölgesi Filmekimi’nde ikinci olarak en çok merak ettiğim yapımlardan biri olan ‘İnterest Bölgesi’ filmini izledim. Her detayını, özgün anlatımını ve farklı bir bakış açısını kazandığım bu filmin, beklediğime değen bir film olduğunu fark etmek…devamıThe Zone of İnterest - İnterest Bölgesi Filmekimi’nde ikinci olarak en çok merak ettiğim yapımlardan biri olan ‘İnterest Bölgesi’ filmini izledim. Her detayını, özgün anlatımını ve farklı bir bakış açısını kazandığım bu filmin, beklediğime değen bir film olduğunu fark etmek beni çok mutlu etti. Filmin her ayrıntısını çok beğenmenin yanı sıra filmde çokça 'empati yapacak' tarzda sahnelerin varlığını ve bunu akıcı bir şekilde sunmalarını çok manidar buldum. Manidar bulma amacım aslında ‘empati’ yeteneğini geliştirmeyen anne ve babanın sembolleştirilmesi diyebilirim. Anneannenin bile bazı durumlar karşısında korkması ve empati yaparak kaçmasına da şaşmamak lazım. Christian Friedel, Sandra Hüller'in oyunculukları ile değerlenen film, bir Nazi Subayı’nın nasıl kötü bir makine icadını tasarlayabildiğini gösterirken, evdeki “hiyerarşi”nin nasıl Nazi kamplarında ki gibi ölümcül olabileceğine ve bunun dışında olan ek detaylarla birlikte çok ince ip üstünde değinilmesine kadar her ayrıntısına deginilmişti. Bayıldım.... Yönetmenin ustalığı olduğunu gösteren sahnelerde Rudolf Höß’ün hayatına tanıklık ettiğimiz her sahnelerine hayran kalıyorken, diş macunundan çıkan elmasın değerine ince detaylar veren yönetmenin ustalığına hayran kaldım. Yönetmen Jonathan Glazer, hem sinematografik anlamda hemde uyarladığı eserle aynı adı olan filminin A24 yapımcılığı ile ortak yürütmesine kadar; çiçeklerin, bahçelerin ve aile iç yaşantısına kadar her şeyi öz ve sert bir biçimde dile getirdiği bu filmin diğer Nazi filmlerinden ayrı bir havası vardı. Bu filmde her şeyi dozunda kullanılmış ve aktarılmıştır. Jonathan Glazer'in en son on yıl önce çektiği filminden sonra renkleri böylesine kullanması, akan senaryosu ve benzeri detaylarla örülü olması ile bana kendini hissettiren bu film ile dönmesi efsane bir giriş oldu. Kesinlikle Festival kapsamında veya sinemalarda görüp izleyin derim. Gerçek hikâyeli (biyografi) filmi ile bu güzel haftayı açmış oluyorum. Keyifli izlemeler.

seris_comment 2 years ago

Dönersen Islık Çal

Orhan Oğuz

28 Gönderi

Döndersen Islık Çal İstanbul’un kaderi bu değil mi aslında? İstanbul’un içine çeken güzelliği ile bir anda bizleri büyülese de zamanla o güzellik yozlaşmaya, ötekileştirmeye ve ayrıştırmaya başlamıyor mu? Dört bir yandan gelen insanlar da bu güzelliğe tutunmaya çalışıyor aslında. Film…devamıDöndersen Islık Çal İstanbul’un kaderi bu değil mi aslında? İstanbul’un içine çeken güzelliği ile bir anda bizleri büyülese de zamanla o güzellik yozlaşmaya, ötekileştirmeye ve ayrıştırmaya başlamıyor mu? Dört bir yandan gelen insanlar da bu güzelliğe tutunmaya çalışıyor aslında. Film yıllarına göre sağlam cümleleri ile çağdaş bir yaklaşım kullanıyor ve bu yıllara göre çok cesurca bu da filmi kült Türk filmlerinde zirveye taşıyor. Yönetmen Orhan Yavuz ise ciddi anlamda bu filmi başarılı bir şekilde yönetiyor ve bizleri binlerce kez büyülüyor. Orhan Yavuz’un sinematografisi ile girişini, çıkış (son) sahnesini bayılarak beğendim. Aslında ilk olarak ta*iz anını önceden yanlış bulsam da zamanla neden onu belli etmek istediklerini çok iyi anladım. Zamanı, yaşı ne olursa olsun bir anının başlangıçla başladığını gösteriyordu usta yönetmen. Fikret Kuşkan'ın bence kötü bir hatası yoktu. Aksine karakterini, Beyoğlu sokaklarını, eski İstanbul Travesti yaşantısını ve modernliğinin üstüne kendi dertlerini, kaçışlarını harika göstermişti. Arkadaşlarından dışlanmasını, kendini bir türlü ifade edememiş gibi hissetmesini çok güzel aktarmıştı. Ki küçük dostumuz da bununla aynı dertlerde ve yalnız, çocuk gibi üzülen ama dev gibi dertleri içinde kaybolan Mevlüt Demiryay’ın canlandırdığı karakteri ise bence asıl temel konuydu. ‘Öteki’ dediğimiz ve İstanbul’un arka sokaklarında kaybolan bilmediğimiz hayatların olduğunu bu filmle daha iyi anlıyorduk. 1992 yılından itibaren (31) yılı arkamızda bıraktığımız bunca senede aslında (31) yıl geriye giden İstanbul’un eskisindende daha çok gerilemesini bu filmle görmek beni aşırı üzdü. Değişen, çağdaş olarak vurgulayan tüm cümleler içinde en fazla içine kapıldığım cümle ise “Saflık ölmüş, çocuklarda bile yaşamıyor.” olmasaydı. Her detayı ile farklı şeyler düşüneceğimiz filmi kendimce yorumladım. Teknik detayları, oyuncularımızın Menderes Samancılar, Derya Alabora'nın daha da sağlamlaştırdığı konusu ile daha da çok sevdiğim filmi sizlere öneriyorum ve daha fazla tutmadan kaçıyorum. Keyifli izlemeler.

seris_comment 2 years ago

Strange Way of Life

Pedro Almodóvar

6 Gönderi

Strange Way of Life Yönetmen Pedro Almodóvar’ın son çıkardığı ‘Strange Way of Life’ kısa filmini izledim. En son izlediğim (The Human Voice) filminden sonra iple beklediğim bu filmi Kuir bir yapım olacağını duyunca daha çok beklentim arttı tabii resimleri gördükçe…devamı

seris_comment 2 years ago

Pasajlar

Ira Sachs

9 Gönderi

Passages - Pasajlar Tam bir (1) senedir beklediğim (Passages) yani ‘Pasajlar’ filmini sonunda Mubi ile izledim. 'Toksik ilişki' tanımının tam olarak ne olduğunu en sade şekilde anlatan ve bu anlatışı Fransa sokaklarında yaşatan bu filmin tadı bambaşkaydı. Uzun zamandır beklediğim…devamıPassages - Pasajlar Tam bir (1) senedir beklediğim (Passages) yani ‘Pasajlar’ filmini sonunda Mubi ile izledim. 'Toksik ilişki' tanımının tam olarak ne olduğunu en sade şekilde anlatan ve bu anlatışı Fransa sokaklarında yaşatan bu filmin tadı bambaşkaydı. Uzun zamandır beklediğim ve beklentimin çok yüksek olduğu bu filmin beklentilerimi karşılaması beni aşırı mutlu etti. Franz Rogowski ve efsane yakıştığını düşündüğüm ekürisi Ben Whishaw’ın oynadığı bu filmi psikolojik olarak incelediğimizde iki karakteri de çok iyi anlayabiliyoruz. Bir puan kırma sebebim: Klasik bir senaryo hissiyatı almam diyebilirim. Bunu iyi aktaran iki oyuncumuz sayesinde yükselse de film unutmamak gerekir ki Adèle Exarchopoulos da efsane oyunculuk sergilemişti. Üçlü (3) bir ilişki çerçevesini ele alan film, özgür olmanın mutluluğunu da veriyordu. Thomas karakterine "Ne kadar toksik biri" deme yetisine sahip olsakta; yönetmen Ira Sachs, diğer iki oyuncumuzun da toksik bir yapısı olduğunu ve bu durumu bırakmakta zorlandıklarını harika göstermişti. Sundance, Berlin gibi festivallerde açılışını yapan film. Özellikle Kuir filmlerine imza atacak sahnelerin olmasıyla oldukça dikkat çekiciydi. Bunlardan biri 18+ olan sahnelerdi. Sahneler gerçekçilikle harmanlanan ve özgür tutulan her noktayı psikolojik olarak incelememize yardımcı olan alt yapı sunmuş. Herkes toksik olabilir, bizde olabiliriz. Birini seversin ama toksik birine dönüşemez misin? Kıskanmak gibi olabilir mi? Özgür olmaktan ziyade hapis hayatımı çektirir? Bana göre film, tüm bu sorulara şöyle yanıt vermişti; Hepimiz aslında bir pasaj gibiyiz. Bazen çok kalabalığız bazen boşuz. Kalabalık toksit olur ve yorar, sakinlik özgürlük verir. Aslında bu film, yolunu kaybeden üç (3) kişinin yolunu göstererek bizleri yansıtıyordu. Bu Üç kişinin dansları, hayat akışları ve coşkuları ile 1 saat 30 dakikada efsane sahnelere tanıklık ettiyor. Daha fazla tutmadan keyifli izlemeler.