(@) - Raf

Nitram Bu hafta nedense psikolojik türlerle ilgilendim buna sebepte aslında günümüzün depresyonu olan yalnızlık hissini hissetmemdi. Film bir tür gerçek hikâye türüne dayansa da kişilerin “silahsızlanma” mesajını alttan alttan işlen metni ile bilgilendirici mesajını harika veriyordu. Yönetmeni Justin Kurzel aslında…devamıNitram Bu hafta nedense psikolojik türlerle ilgilendim buna sebepte aslında günümüzün depresyonu olan yalnızlık hissini hissetmemdi. Film bir tür gerçek hikâye türüne dayansa da kişilerin “silahsızlanma” mesajını alttan alttan işlen metni ile bilgilendirici mesajını harika veriyordu. Yönetmeni Justin Kurzel aslında hem Snowtown, Macbeth ve Ture History of the Kelly Ganga filmi ile tanıyor olsak da buralar da psikolojik türlerle sanki mastır yaptığı belliydi. Çünkü film senaryosu ile tam kusursuz ilerliyordu sinematografisi. Oyuncuların en başında ilerleyen baş karakterimiz Caleb Landry Jones piskanlitik analizlerini bizlere güzel verebiliyordu. Bunun dışında kişileştirilmiş dış görünüşü tamamen geçmiş dönemin psikolojik ve aile yaşantısına birebir uyuyordu. Aslında karakterimizin birçok kusuru tek ona mahsur değildi. Aile yaşantısının temelin de anne rolünü tamamen duygusuzca ilerleten anne çocuk ilişkisi aslında çok mat renkte ve siyah beyazın olmadığı bir tonda ilişkilerinin ilerlemesi en çok dikkatimi çeken özelliklerden birisiydi. Karakterini en iyi canlandıran oyuncularımıza lafım yok yönetmene saygımda sonsuz olduğu belli ama gelin görün ki süresi beni en bozan noktasıydı. Bu konu aslında önemli silahın yasa dışı noktalarında satılmaması ve çocukların eğitimsel ve kişisel gelişmelerine destek çıkılmasına yönelik verdiği mesaj güzeldi ama süresi beni gerçekten yordu. Belki de 1 saat 30 dakika olsaydı inanın film eşsiz olabilirdi. Çünkü sade tonda siyahın ve beyazın olmadığı mat ve ağır bir tonda ilerliyordu film. Kısa tutulsa bence inanın mesajını tam verirken unutulmaz bir film yapabilmişti yönetmen. Aslında filmde çok notalar ve virgüller vardı bunu gösterirken yönetmen insanın empati yeteneğine çok güçlü destekleme yapabiliyordu. Cannes ana karakter ödüllü olan film 2022’de İstanbul Film Festivali’nde de gösterilmesi ile 2 Festival’de de yer almıştır. Ben sevdim gerçek hikâye noktası ile, ben de sizi tutmadan Seri Yorumcu sıfatımla hemen filme almak isterim. Sonuçta ilerlememiz gereken çok yol var sorumluklarımızın dışında. Keyifli izlemeler diliyorum.

seris_comment 3 years ago

Paris 05:59

Olivier Ducastel

2 Gönderi

Paris 05:59 - Theo & Hugo Absürt bir şekilde çok beğendim bu film, beni cüretkâr sahneleri ile utandırırken yönetmenin en özgür sahnelerini kesmeden ilerlemesi ve filmin 15 dakikasını cinsel teması ile başlatması beni çok şaşırtsa da ayrı bir arzu ve…devamıParis 05:59 - Theo & Hugo Absürt bir şekilde çok beğendim bu film, beni cüretkâr sahneleri ile utandırırken yönetmenin en özgür sahnelerini kesmeden ilerlemesi ve filmin 15 dakikasını cinsel teması ile başlatması beni çok şaşırtsa da ayrı bir arzu ve tatminlik seviyesi ile başlamıştık filme. Bu yanlarından daha çok dikkati mi çeken yönlerine gelin birlikte bakalım. Evet belki de iki birbirlerini tanımayan Théo ve Hugo bir sex Club'da tanıştıktan sonra yaşadıkları cinsel yakınlıkla özel bir bağa yakalasalar da işler istedikleri gibi gitmez aksine yaşadıkları en büyük sorun onların en büyük aşklarını başlatmaya yetecek güçte olur. Özel sahneleri geçin asıl aşk filmlerde yaşanır kelimesi bence bu filmle bağdaşan tek cümle. Ben o kadar özel buldum ki filmi bu sayfa da yer edilmesi gerek diye sizlere paylaştım. Bakışların, konuşmaların ve filmde duyduğumuz tek şey olan "yanında güvende hissediyorum" lafı bence sevginin naifliğini ve saflığının özel oluşunu gösteriyordu tabii günümüz de bu yok olsa da. Paris'in gece yarısında geçen güzel sokakların da yaşanan olaylarımız da ikilimiz birilerini tamamlıyor ve tek bir kişilik yaratabiliyorlardı. Yönetmenin cüretkâr hareketlerini filmin her köşesinde bulunsa da naif noktalarla aşkın kıymetine çok iyi değiniyordu. Yönetmenleri Jacques Martineau ve Olivier Ducastel gerçekten senaryosu ile çekimlerinin aynı saat dilimini kullandığı film, ayrı bir özel detay katarken kebapçı da olan güzel Tarkan sesine denk gelmekte ayrı bir mutluluk kattı bana. İki yönetmen Berlin, Chicago Film Festival'lerinden 1'er ödül alıyorken, Stockholm ve Outfest'in: Los Angeles Gay & Lezbiyen Festivali'nde çıkışını duyurması ile ünlenmiştir. Paris'in sokaklarında geçen film metrosunda, kanalarında, koşu romantizmi ve bisikletle dolaştıkları sohbetlerinde bizi bağlarken film, o bakışmaların içinde her bir bireyin aşkını nasıl yaşaması gerektiğini gösteriyordu eşcinsel film temasının altında. Bu durumda en büyük alt mesajı ise korunmanın en büyük hayat kurtarıcı şeyin olduğunu ve aşkın, sabrın önemini gösteriyordu da. Günümüz de yaşanan bulaşıcı hastalıkların önüne geçmişken korunmanın hâlâ önemini güzel anlatıyordu. Filmde oynayan tek iki karakterimizi canlandıran François Nambot ve Geoffrey Couët'i bir alkışlamak gerek diye düşünüyorum. 2 ödülü olan film bir arkadaşımın dediği gibi "ders çıkartılacak yönlerini deftere yazmamız lazım" deyişini doğrulattırıyor bana. Böyle güzel eşcinsel yapımlarına ara verilmemesi gerektiğini harika gösteren yapım hakkında diyeceklerim sınırlı değil ama ne sizi filmden soğutmak ne de sıkmak istemem izledikleriniz de unutmayacaklarınıza gireceğini tahmin edebiliyorum şimdiden. Keyifli izlemeler dilerim.

seris_comment 4 years ago

Koza

Nuri Bilge Ceylan

9 Gönderi

Koza Filmi anlamak başlarda ilgimi çekmediği için zordu. Film ilerledikçe çoğalan sakinlik ve sessizlik hisside insanı her şeyden uzaklaştırıyordu. Zevklerin, renklerin ve insan dilinin kullanılmaması da ayrı bir güzellik sağlamıştı. Bu kısa filmde yönetmen çevre olarak en çok doğayı seçmişti…devamı

seris_comment 4 years ago

Körlük

Eskil Vogt

2 Gönderi

Blind - Körlük Uzun zamandır listemde olanlara bugünden sonra geçmiş bulunuyorum. Sizin de önerdiği birçok filmi bu zaman diliminde izlemeye çalışacağım. 2014 yapımı olan ve bir kör kadının evde geçirdiği hayal dünyası ile gerçekçiliğinin arasında kaldığı bir dize günlerini anlatıyordu.…devamıBlind - Körlük Uzun zamandır listemde olanlara bugünden sonra geçmiş bulunuyorum. Sizin de önerdiği birçok filmi bu zaman diliminde izlemeye çalışacağım. 2014 yapımı olan ve bir kör kadının evde geçirdiği hayal dünyası ile gerçekçiliğinin arasında kaldığı bir dize günlerini anlatıyordu. Gelin kısa ve öz düşüncelerimi okuyalım. Ellen Dorrit Petersen'in eşsiz oyunculuğunu gördüğümüz film, gerçekten mimikleri ve kör insanların yaşadıkları görme kaybında ki hareketsiz tarzlarını güzel vermesi dikkatimi çeken yanıyken bir diğeri ise harika hayal düşüncesini güzel aktarması dikkatimi çekti. Yönetmen Eskil Vogt'un yönetmenliğinde çekilen film, sinematografisi ile dikkat çekerken psikolojik evlerine verdiği kamera ve duygu yaklaşımını sevdim. Belki biraz da uzun olsa daha çok detay verecek düşüncesi de çıkmadı değildi aklımdan. Eşi ile gerçekleştirdiği hayal gücü ise eşsizdi. Bu sıra zarfında aslında kişisel karı koca ilişkisinden daha çok Ingrid ve eşinin Morten'ının cinsel evreleri verilmesi çok farklı alt metinlerine gitti beni. Buna devam edeceksem karısının aslında bir engelli olduğunu pek kabul edemeyen Morten'nin engeli birisi ile yapmayacak sınırına gelmesiydi. Eş rolünde oynayan Henrik Rafaelsen'nin oyunculuğunu da beğendim bu arada. Akıcı giden ve şair tarzında eklenen seslerle ve anlamlarla bir başyapıt tarazı yapamaya çalışsa da film, bence biraz da çabalaması gereken noktalar vardı. Mesela daha fazla anlatmak istenilen vermesi gibi gibi. Ingrid'ın hayal gücünü ise bence net açmak olursa, aslında evde kaldığı sürece kendini dışarıda ne kadar rahat yapamayacağına ikna etmesiydi. Kendini başkasının yerine koyduğunda yani yazılarında bunu görmek mümkündü Elin karakteri ile. Çocuk istemesi ama kör olması ve zorluklarını güzel vermesi hoşuma gitti. Berlin, Sundace ve Village Voice Festival ödüllü olan film 3 ödülü bulunuyorken zamanı olanların izlemesini önereceğimi de bildirmek isterim. Keyifli izlemeler.

seris_comment 4 years ago

The Neighbors' Window

Marshall Curry

8 Gönderi

The Neighbors' Window 2019 Oscar ödüllü kısa anlatımlı bu filmi bulunca hemen izledim. Kısa olmasına bakmayın kendince akıcı giden ve konusunun kült bir yapısı olup, bitmeyen zamanlarda ve günlerde izlenmesine yorumlamakla iz bırakan türdendi. Detaylı mimikler ve tavırlarla akan film…devamıThe Neighbors' Window 2019 Oscar ödüllü kısa anlatımlı bu filmi bulunca hemen izledim. Kısa olmasına bakmayın kendince akıcı giden ve konusunun kült bir yapısı olup, bitmeyen zamanlarda ve günlerde izlenmesine yorumlamakla iz bırakan türdendi. Detaylı mimikler ve tavırlarla akan film hakkında çok detaylı olmasa da birkaç düşüncemi yazdım. Evet bir daire de yaşan güzel bir ailenin karşı binasına taşınan 2 genç evli çiftin yaşadıklarını gözlemleme ile başlıyor film. Hepsi buraya kadar güzel, sonuçta hepimiz birbirimizin yaşamlarını, konuşma tarzlarını, oturmasını, siyasetini ve sanata olan bakışınızı izliyoruz. Ben de hiç gocunmadan devam ettim aldırış vermeden lâkin ilerledikçe film adeta farklı bir metni anlatıyordu. Hayatlarımızın kusurlarını ve başka hayatların güzel olması dışında özenmemizi anlatıyordu. Özenmek ya, özenmemiz neden oluyor? Aslında özlendiğimiz şey, kusurlu bir hayatımız olduğundan mı yoksa yaşadıklarımızın aslında onların hayatlarından daha zor olmasından mı bilemeyiz? Ben bu soruları sezerek izledim filmi. Bu sorularda aslında film boyunca cevap buldu. Kimsenin görünüşte yaşadıklarının arkasında ne sorunlar olduğunu bilmeden önsezi yapmamızın hatalı olmasına ve kendi yaşamımızı aslında kötü olan detaylarında güzel anlamlar çıkarmamıza yoruyordu. Belki bunları hepimiz bilsek de sanki yapmak bize zor geldiğinden yapmadığımızdan bunları film tokat gibi çarpıyordu yüzümüze. Genç çiftimize bakan ailemiz aslında artık yaşlanmanın getirdiği beyaz saçları, yorgunlukları ve 3 çocuklu annenin tek başına karşı daireye bakarak duygusal bir isteme arzusunu oldukça detaylı veren karakterine, duygularını net vermekle birlikte oyunculuğunu iyi kullanan Maria Dizzia’nın oyuncuğunu beğendim. Baba karakterli günün her saati yan komşularını gözlemesi ve arzuladığı şeyin aslında genç olması için temelli etmesini gördüğümüzde Alli’nin eşine olan kızgınlığını artığını görüyorduk. Greg Keller baba rolünde pek oyunculuğunu görmemekle, baba çocuk ilişkisini güzel aktarmıştı. Yönetmen Marshall Curry’nin sinematografisini ve anlatım yetisine ek olarak ev odağından çıkmadan aktarması ve tek mekânlı vuruşlarını beğendim. Karşı daire de aslında ailemize baktığını söyleyebilirim. Onların yaşadıklarını belki güzel bulsalar da, hastalıklı hayatları ve eğlencelerinin arkasında olan çocuk isteme arzusu beni benden alan en duygusal şeydi. Aslında iki gözden veriyordu istelinen mesajı film. Annelik ve çocuk arzusunu. Yan komşularını oynayan Juliana Candfield ve Bret Lada’nın oyuncukları da güzeldi. Çok detaylı olsa da, sizi sıkmadan hemen filme almak isterim. Keyifli izlemeler dilerim.

seris_comment 4 years ago

Hotel Chevalier

Wes Anderson

9 Gönderi

Hotel Chevalier Uzun zaman sonra ilk defa bu kadar kısa bir film izlediğim için çok mutlu olduğumu söylemek isterim ve haftaya güzel taze yeniliklerle dolu bu güzel filmle başlamanız gerektiğini düşünüyorum. Gerçekten Wes Anderson'un bu güzel 2007 yapımı inanılmaz şekilde…devamı

seris_comment 4 years ago

Melekler Şehri

Brad Silberling

19 Gönderi

City of Angels - Melekler Şehri Uzun bir aradan sonra ilk defa Fantastik bir film yorumu ile geldim. Bir ağabeyimin önermesi ile izleme şerefine eriştim. Çok fazla gereksiz yerlerin olduğu ve dinsel türleri yüzünden ikilemde kaldığım ve insanları sorgulama huyuna…devamı

seris_comment 4 years ago

Haftasonu

Andrew Haigh

2 Gönderi

Weekend- Haftasonu Evet uzun bir aradan sonra ilk eşcinsel filmim ile geldim. Gelmem ile çok sevdiğim filmlerim arasına soktum şimdiden. Çok fazla detayla ince ip üstünde sakin ve özgün anlatılan yapım, belki beni en çok empatisi ile kendisine bağlasa da,…devamıWeekend- Haftasonu Evet uzun bir aradan sonra ilk eşcinsel filmim ile geldim. Gelmem ile çok sevdiğim filmlerim arasına soktum şimdiden. Çok fazla detayla ince ip üstünde sakin ve özgün anlatılan yapım, belki beni en çok empatisi ile kendisine bağlasa da, kişilerin özgürlüklerine çok iyi cevaplama yapıyordu. Gelin hız kesmeden yoruma geçelim. Gerçekten diyecek çok fazla söz var ama ilk konusu ile başlamak isterim. İki birbirini tanımayan insanın bir barda tanıştıktan sonra yaşadıkları 2 günlük bir sevgi bağını anlatıyor demekle başlamak isterim. Ana karakterimiz olan ve karakterini o kadar benimseyen Tom Cullen, karakteri olan Russell'e verdiği empatisi o kadar iyidi ki yer yer kendinizi filmin bir başkarakteri olarak görüyordunuz. Kendi sorunları, hayatını görüyorken en çok kendimi Russell'e yakın hissettim. Çok duygusal ve insani empatisi ile herkes olabilirdi Russell. İkinci karakterimizde aslında toplumsal baskıların neden önemsiz olduğunu oldukça açık şekilde gösterirken, eşcinsellerin ya da türe sokmadan insanların ayrıştırma yaşamaması gerektiğini çok güçlü anlatımı ve ses tonu ile anlatmıştı oyuncumuz. Karakteri Glen'e yakışan ve uyumunu inanın bu Oscar filmlerinden daha iyi çıkartan Chris New çok iyi performans çıkarmıştı. Konusunda dediği gibi aşk ve mantıkların gösterildiği ama aşkın gücüne ve hayatın zorluğuna karşı gelen Glen'in herşeye yenik düşmeden.. (spoiler) vermemem gerek ama işte bildiğiniz eşcinsel filmler diyebilirim ama değil. Klişe değildi asla ama bir o kadar özenli anlatımı ile eşsizdi. Bazı yorum yazarlar sert eleştirmiş ama olsun herkes bir değildir. Müzikleri, mekânları en çok da ikili dışında hiçbir şey düşünmemenizi sağlıyordu ve tam ikiliye veriyordu film beyninizi. Çok zorlu ve halktan kopmuş Russell'in aslında umudu gibiydi Glen ama işte hayat ya bu bazen olmuyor ya da olmakla beraber elimizden alınıyor. Anlatımı zor... Kendimi bu filmde ben oynuyormuş gibi hissettim. Zamansız ve kült bir film yapmıştı yönetmen Andrew Haigh ve bunu yaparken ödülleri de almayı başarmıştı. Rotterdam, SXSW, Village Voice ve BFI London Festival ödüllü alması da inanın kendini kanıtlamış nadide filmlerdendir. Mubi eşcinsel listesinden gördüğüm bu ve buna benzer yapımların hepsini hem de hepsini listeme aldım. "Empati yapmak kadar filmlerde en iyisi yoktur!" diyorum ve filmde çokça bana benzeyen bir laf vardı onu yazmak istiyorum izninizle. "Evde olmak ve her şeyden uzaklaşarak, her şeyi unutmak" kendimce düzenlendim ama olsun bence her kelime net oturuyor filme. Bence herkesin ama bakın herkesin izlemesi gerek. 5 yıldızlı ve 2011 yapımlı bu film bence bizler tarafından asla unutulmayacak. Zamanım yettikçe yeni ve empatilerin yüksekçe olduğu, gerçek hikâyelerle süslü filmlerle geleceğim. O zamana kadar keyifle izlemenizi dilerim.

seris_comment 4 years ago

Eiffel

Martin Bourboulon

2 Gönderi

Eiffel Evet gerçek hikâyeli yeni bir filmle geldim. Bu filmimiz aslında özgün esinlemelerle dizayn edilmiş bir yapımdır. Yönetmenin bunu kullandığı çok belli edildiği için yazılmış ve söz edilmemesi üzere herkesin ağızı kapatılsın diye başta yazılmış gibiydi. Her neyse gelenim filme.…devamıEiffel Evet gerçek hikâyeli yeni bir filmle geldim. Bu filmimiz aslında özgün esinlemelerle dizayn edilmiş bir yapımdır. Yönetmenin bunu kullandığı çok belli edildiği için yazılmış ve söz edilmemesi üzere herkesin ağızı kapatılsın diye başta yazılmış gibiydi. Her neyse gelenim filme. Film güzeldi gerçekten iyidi demek yalan olur ama güzeldi. Asla sıkmayan konusu ve Paris'te Eiffel'in yapım aşamasında ki tepkileri az gösterilse ve beni üzse de güzel verilmişti. 2021 yapımı olsa da aslında mekânların gerçekçilikten uzakta gösterilmesine de hâlâ bu zamanda iyi olmamasına inanamıyorum demek isterim. Yönetmen Martin Bourboulon'un üslendiği filmi pek fazla kişi duymamış olması da aslında az bütçe ile yapılması olduğunu söylemek isterim. Tabii herkesin, iyi olmuş diyeceği bir yapım değildi dediğim gibi ama güzel gerçek hikâyeli bir film bulmadım diyenlerin yani "benim" gibi olanların izleyeceği bir filmdi. Eiffel'in "A" harfine bağlı uyumu da bir kadını temsil etmesini ve yapan, tasarlayan Gustave Eiffel'in Adrienne'ye aşkısının simgesi olması da ilginç özelliklerinden birisiydi. Tabii olay örtüsünü yönetmen çok da iyi anlatmamış ve geçişlerinde insanı "ne oldu bir dakika" sözcüleri ile doldurmuştu. Dediğim gibi %50 güzel, %50 olması gerektiği gibisinin üstüne de yapılsa güzel olurmuş dedirttiriyordu. Emma Mackey ve Romain Duris'in üslendiği yapım, aslında birbirlerini her koşulda seven iki insanı gösterse de engelleri asla bitmiyordu. Ya Eiffel kulesi ya da aşkını seçmesi gerekiyordu, kadının kararı ile Dünya'da en çok ziyaret ediler yerini şuan görmememiz büyük bir yalan olurdu. Eiffel'in yapım aşmasında dediği gibi Gustave'nin "Eiffel özgürlüğün, eşitliğin ve bağımsızlığın simgesi olacak!". Alsın da her yapıda yapılan hatalar bir özgürlüktür lafını söylettirdi bana. Her neye çok laf yapmamam lazımdı bu film için lâkin güzeldi ama çok hatası vardı olay örtüsü, tarihî hataların pekiyi gösterilmemesi gibi gibi. Şimdiden keyifle izlemeniz dileği ile.

seris_comment 4 years ago

Kedi

Ceyda Torun

15 Gönderi

Kedi Kedi evet belgesel türüne giren filmimizin ismi bu Kedi, çok anlamlı ve özgündü kendi açısında ve çok tatlı kediler ile harmanlamıştı belgesel. İnce ip üstünde varlıkları ve insanlarla iletişimi harika anlatılmıştı. Gelin ekstra düşüncelerim nasıl. Aslında pek sayfalarca yazı…devamı