Tarık T. (@theklaket)

Ne hayat hikayesi ama.. Aylar sonra selamlar. Beni uzun zamandır etkileyen nadir yapımlardan birisi oldu bu. En son Hamnet'i sinemada izlerken "sinema hâlâ yaşıyor" demiştim. Bu filmle de düşüncem devam ediyor. Bunu sinemada izleme fırsatım olmadı ama film izlerken o…devamıNe hayat hikayesi ama.. Aylar sonra selamlar. Beni uzun zamandır etkileyen nadir yapımlardan birisi oldu bu. En son Hamnet'i sinemada izlerken "sinema hâlâ yaşıyor" demiştim. Bu filmle de düşüncem devam ediyor. Bunu sinemada izleme fırsatım olmadı ama film izlerken o atmosferi kurmaya dikkat ederim. Ettim de. Gelelim filmimize. John Davinson bir Tourette sendromu hastası. İlk defa duydum böyle bir hastalığı ve empati yapmaya çalıştım. Bu şekilde yaşam nasıl olurdu? Bir insan hayatına bu şekilde nasıl devam edebilir? Ya ben böyle olsaydım? gibi gibi sorular sordum kendime. İzledikçe bu sorularımın hepsinin cevabını buldum. Devam edebilirmiş, böyle olabilirmiş ve altından zor da olsa kalkinabilirmiş. Allah kimsenin başına vermesin ayrı konu ama bu şekilde yaşam herkesin kaldırabileceği bir şey değil. Bu körlük değil, sağırlık veya dilsizlik değil bu bambaşka bir şey. Hepsinin bir açıklaması var ve kabullenebilir. Tourette sendromu böyle bir şey değil ve bunu bize anlattılar. Bu bir biyografi filmi çok da anlatacağım bir şey yok aslında. John'un ve çevresindeki insanların gözünden her detayıyla izliyorsunuz filmi. En sevdiğim yanı da çok ama çok gerçek olması. Bazı biyografiler vardır o kişiyi canlandıracak diye rolden role girerler. Ama bu başroldeki çocuğun rol yaptığını resmen görmedim o kadar doğal ki, kameralayı unutmak bu oluyor heralde. Oyunculuk bu, yaşamak bu, izleyiciye geçirmek bu. Robert Aramayo olağanüstü bir performans sergiliyor. Sizi hem güldürüp hem ağlatıyor ve "keşke arkadaşım olsa" diyorsunuz. Bu vicdan yaptığım için değil ya da acıma olduğu için de değil. Böyle insanlara da ihtiyacımız var, kabul görülmeye ihtiyaçları var. Çünkü sahte insanlardan, maske takanlardan bıkmadık mı? Böyle insanlar en azından dürüst ve içinde kötülük olmayan insanlar. Geçmişte (böyle bir hastalığım olmadı) ilaçlarla ve hastanelerle büyüyen bir insan olarak az da olsa empati yapma şansı yakaladım o yüzden beni etkiledi sanırım. Valla ne yalan söyleyeyim öyle yönetmenmiş, çekim açıları, müzikler falan hiç dikkat etmedim. Çünkü doğal filmlerde böyle şeyler aramiyorsunuz akıp gidiyor film. Ama başrol aldığı ödülleri sonuna kadar hak ediyor helal olsun. Kabul görmenin, anlaşılmanın ve anlamanın son dönemlerindeyiz. O yüzden bu filmin kıymetini bilmemiz lazım. Demek ki "böyle şeyler de olabiliyor hayatta" demek lazım. Çok keyifliydi ve kaliteliydi. Son bir şey daha, Süt yerine sperm ✌️ İyi seyirler.

theklaket 4 months ago

Nabız

Kiyoshi Kurosawa

3 Gönderi

Bu filmi zamanında izlemiş olsaydım heralde kafayı kırardım. Rahatsız oldum hem de çok fazla. Bu kadar.

theklaket 4 months ago

Shelby Oaks

Chris Stuckmann

2 Gönderi

Bana 3 ay sonra inceleme yazdıran film. BUU NEEE?? Bu sene belki 50 tane korku filmi izlemişimdir. 10 tanesi bu senedendir. Until dawn, Sinners, Weapons, The Conjuring: Last Rites, Together, Bring her back, The Monkey, Final destination : Bloodlines, VHS:…devamıBana 3 ay sonra inceleme yazdıran film. BUU NEEE?? Bu sene belki 50 tane korku filmi izlemişimdir. 10 tanesi bu senedendir. Until dawn, Sinners, Weapons, The Conjuring: Last Rites, Together, Bring her back, The Monkey, Final destination : Bloodlines, VHS: Halloween, Hell House: Lineage, Heart eyes vs. Bunlar aklıma gelenler. Ama bu film. Oooofff şakasız söylüyorum senenin bana göre en iyisi. Bu filmle 2025 i bitirsem olur yani. İlk defa bir korku filmi, filmi bitirdiğimde tüylerimi diken diken bitirtti. Şimdi bu ne demek hemen söyleyeyim, filmi izlerken bu olur anlarsınız çünkü anlık olur ve geçer, ürperirsin olur, ama film bitirince böyle bir şey olması anormal. Bilmiyorum bu saatte inceleme yazdırıyor bana siz düşünün. Filmin konusu : bir grup youtuber, paranormal videolar araştırmaları yapıyor. Sunucumuz Riley ve grubu Shelby Oaks kasabasında son videolarını çekiyorlar ve kayboluyorlar. Olayın ardından 12 sene geçiyor ve Riley'in ablası Mia, kardeşinden umudunu kesmiyor onu aramaya başlıyor. Hikaye çok basit gibi degil mi? Ama değil.. hem de hiç değil.. Filmi izlemeye ilk başladığımda buluntu film tarzı sandım. Sonrasında belgesel röportajı gibi ablanın kardeşi hakkında bahsetmesiyle ilerleyecek sandım. Olmadı bambaşka bir yere gitti film. Biz korku filmi seyircileri o kadar alıştık ki nerde ne olacak hissine girmeye keyif alamaz olduk, bu korkutmadı diyip ekran başında bazen uyuyakaldık ya da beklentimizi alamadık. AMA BU FİLM SİZİ DİKEN ÜSTÜNDE TUTACAK. Kaç yıllık korku-gerilim sever insanım beni bayağıdır bu kadar geren, ürperten, pür dikkat ekrana kitleyen, klişelere kaçmayan, doğal, atmosferiyle etkileyen, izlerken ekrandan gözlerimi kaçırmaya çalıştığım, uykumun kaçtığı bir korku yapımı uzuuuuun zamandır izlememiştim. Sanki lisede Dabbe 4 filmini sinemada tekrar izlemişim de 10 sene öncesine götürmüş gibi bir korku hissi. Sanırım en temiz böyle ifade edebilirim. Oyuncuları bilmem, yönetmeni tanımam, yapımcı firmaları da bilmiyorum pek amaa filmin başında Mike Flaganan sunar yazısını gördüm. Orada aldı beni zaten. Müthiş doğal bir korku izlemek istiyorsanız ve arayıştaysanız buyrun. Atmosferi de size hangi yapımlara benzediğini anlatayım. Başlangıç tarzı Blair Witch gibi, ilerleyiş Longlegs ve sonlara doğru Hereditery. Şu saydıklarımı topla 5 ile çarp öyle yani. Çok yükselttim sizi değil mi? Şaka değil izleyin beğenmezseniz daha ne ararsınız "korku" anlamından merak etmiyor değilim. Görüşürüz :)

theklaket 8 months ago

Skinamarink

Kyle Edward Ball

2 Gönderi

KABUS GÖRSENİZ DAHA RAHATSIZ EDİCİDİR. Kendimi şuan boşlukta hissediyorum çünkü öyle bir film. Tavanı, odayı, eşyaları, televizyonu, sesleri ve olanları izledim. Ne izlediğimi bilmiyorum amk. Ama çok rahatsız oldum çok. Çocukken gördüğünüz kabusların birleşimi gibi. Bunun korku filmi olduğunu sanmıyorum…devamı

theklaket 9 months ago

Hayatın İçinden

Tom McCarthy

13 Gönderi

Kaliteli yalnızlık. Film çok sakin ve çok hayatın içinden. Finn, hayatı boyunca boyu gereği ciddiye alınmayan, alay edilen ve insanlar tarafından görülmeyen bir adam. Yalnız ve bu hayatı seviyor. Ya da seviyor gibi davranıyor. Bir şekilde Newfoundland a yolu düşen…devamıKaliteli yalnızlık. Film çok sakin ve çok hayatın içinden. Finn, hayatı boyunca boyu gereği ciddiye alınmayan, alay edilen ve insanlar tarafından görülmeyen bir adam. Yalnız ve bu hayatı seviyor. Ya da seviyor gibi davranıyor. Bir şekilde Newfoundland a yolu düşen Finn bir tren meraklısı. Arkadaşı miras olarak ona tren istasyonunda küçük bir mekan bırakıyor. Daha sonrasında tanıştığı arkadaşları Joe ve Olivia ile birlikte beraber takılmalarını izliyoruz. Finn yalnızlığa o kadar alışmış ki diğerlerine alışana kadar bir süre geçiyor. Filmin pek bir olayı yok ama sakinliğini sevdim. O samimiyet, hiç bir şey yapmadan bile arkadaşlarınla güzel vakit geçirebileceğini gösteren sıcak bir yapım. O yüzden dedim hayatın içinden diye çünkü, dostlarınızla toplandığınızda bir plan olmasa bile orada bulunmayı seversiniz. Elbet bir şey bulunur ve zaman geçirilir. Bu film de öyle. Kitap okumalar, yemek yemeler, ortak hobiler bulmaya çalışmalar vs. gibi durumlar. Joe beni çok güldürdü çünkü her arkadaş ortamında öyle goygoycu birisi vardır. Şaka yapsın da gülelim diye beklediğiniz. Finn sakin ve konuşkan olmayan aynı soru sorulduğunda komutla cevap veren bir robot gibi. Üzeyir abi gibi bir ara çok konuşmuş faydasını görmemiş bırakmış gibi bir hava. Olivia eşinden yeni boşanmış ve kafası dalgın bir kadın. Kendi halinde resim yapmayı seviyor. Joe aşçı bir şeyler pişiriyor ve hasta babasının dükkanına bakıyor . Finn trenlere meraklı sakin kendi halinde biri. Yani bu üçlünün beraber kaliteli zaman geçirmelerini izliyoruz. Bunlar 3 değil de 5 kişi olsalardı bozulurdu film diye düşünüyorum. Nerde çokluk orada bokluk demişler. Bence çok da iyi olmuş sade ve doğal bir film izledik. Kütüphaneci Emily ve küçük kız Cleo. Sizleri de unutmayalım onlar da gayet güzel tat katmışlar filme. Yaniii hayat tek başına geçirmek için kısa. Arkadaş edinin ve onlarla güzel zaman geçirin. Keyifli seyirler.

theklaket 10 months ago

Ballerina

Len Wiseman

33 Gönderi

MEVZU DİREKT BAM GÜM! Valla çok beklentim yoktu sadece ilk fragmana bakmıştım ve Keanu Reeves varsa gidilir demiştim. Ana de Armas'ı da severim ve acaba olur mu ki diye düşünmüştüm. Olmuş abi çok da güzel olmuş. Kadın resmen mirası devralmış…devamıMEVZU DİREKT BAM GÜM! Valla çok beklentim yoktu sadece ilk fragmana bakmıştım ve Keanu Reeves varsa gidilir demiştim. Ana de Armas'ı da severim ve acaba olur mu ki diye düşünmüştüm. Olmuş abi çok da güzel olmuş. Kadın resmen mirası devralmış çok da temiz iş çıkarmış. John Wick serilerinin hakimiyseniz ve abartı sahneleri sorgulamadan izlerseniz fena keyif alacaksınız. Ben bayağı yükseldim bazı yerlerinde. Hele sonlara doğru full aksiyon durmuyor nefes aldırmıyor film. Doyuyorsunuz yani ve film beni fazlasıyla doyurdu. Eve Macarro babasının intikamını almak için bu dünyaya giriş yapıyor. 12 yıllık bir eğitim süreci sonucu ilk görevine çıkıyor. (şuan incelemeyi yazarken filmin müziklerini dinliyorum :D) Sonrasında babasını öldüren kişilerin izine bir şekilde rastlıyor ve peşine düşüyor. Sonrasında mevzular da mevzular. Daha fazla spoiler vererek büyüsünü bozmak istemiyorum çünkü sinemada izlemeye değecek bir yapım. Aksiyon sahneleri, koreografiler, çekim açıları, renk paletleri ( o retro renklerden bahsediyorum aynı John Wick filmlerindeki gibi), müzikler, sinematografi, oyunculuklar ve tanıdık yüzler. Hepsi çok başarılıydı. Hani izlerken bazı sahneler çok yapay gelir ya ( dövüş, kan, patlamalar vs) bir kaç sahne dışında kusursuzdu. İzleyince ne demek istediğimi anlayacaksınız. Eva'nın kullandığı silahlar John'a göre daha fazla geldi bana. Bir ara porselen tabakla bile kavga edildi, buz pateni, yangın musluğu gibi. Ama favorim alev silahıydı. Bayağı keyifliydi ateşle suyun savaşı gibiydi resmen. Filmde Norman Reedus da var az rolü olmasına rağmen görmek güzeldi. Daryl Dixon da abimizdir o ayrı. Yönetmen Len Wiseman. Karanlıklar Ülkesi serisini yöneten kişi. Aynı zamanda Zor ölüm 4 ve Gerçeğe Çağrı gibi başarılı filmleri yönetmiş birisi. Yani basit aksiyon beklemeyin ayrıca John Wick serisinin yönetmeni Chad Stahelski de filmin tekrar çekimlerine de el atmış. Normalde 2024 de vizyona girmeyi planlanıyordu. Başarılı bir iş çıkmış diyorum Gelelim 15 dk rolü olmasına rağmen şov yapan Keanu Reeves abimize. Sadece 5 dakika aksiyon sahnesi olmasına rağmen 20 leşi olan Kral. 60 yaşında adam ya helal olsun. Yine izleyiciyi kırmamışlar biraz da olsa hasret giderebildik. Sadece konuşma sahnelerinde de olabilirdi ama yok Baba Yaga varsa aksiyon da olmalı. Just.. go. Just.. leave. Her şeyiyle aksiyona doyuran bir filmdi. Sıkılmadan pür dikkat izleyeceğiniz bir Spin-off filmi diyorum. Continental dizisinde sıkılmıştım mesela hatta bitirmemiştim ama bu çok başka. Muhtemelen de devamı gelecek. After Credit var mı diye bekledim yoktu bilginize. Bu film John Wick 3 ile 4 arasında geçiyor. Gözlemime göre John Wick 5 için de zemin hazırlıyor gibi de duruyor. Gelsin izleriz. Ben çok sevdim bir daha da izlerim sinema biraz zor ama dijitale düşünce kesinlikle bir daha izleyeceğim. Bırakın da kuzuyu kurt kapsın dediler, olan çobana oldu :) Keyifli seyirler şimdiden 8 verdim.

theklaket 11 months ago

Thunderbolts*

Jake Schreier

33 Gönderi

Veeee Marvel geri döndü! Gerçekten o kadar keyifle izledim ki bu film 2 saat değil de 3 saat olsaymış yine izlerdim. Avengers Doomsday öncesi ilaç gibi geldi resmen. Başroldeki karakterleri az çok biliyorduk ama şimdi daha çok bağ kurma ve…devamıVeeee Marvel geri döndü! Gerçekten o kadar keyifle izledim ki bu film 2 saat değil de 3 saat olsaymış yine izlerdim. Avengers Doomsday öncesi ilaç gibi geldi resmen. Başroldeki karakterleri az çok biliyorduk ama şimdi daha çok bağ kurma ve empati şansı yakaladık. Bir Marvel yapımına göre ağır bir filmdi ama bu ağırlık öyle güzel yedirilmiş ki sahnelere daha da fazla bilgi öğrenmek istiyorsunuz. Ben şahsen istedim. En çok hoşuma giden şey ise sokak seviyesinde bir film olması. Dışlanmış, başarısız ve hayat gayesi kalmamış kahramanlar. Neden çünkü herkesin hayatında elbet böyle dönemleri oluyor o yüzden hikaye bir tık bizden denilebilir. Bu filmde uzaylılar veya çoklu evren olayı da yok o da ayrı hoşuma gitti. Ana odak karakterimiz yelena ve onun yaptığı görevlerle hikayeye başlıyoruz. Sonrasında diğer grup üyeleri devreye giriyor. Nasıl ne şekilde olduğunu söylersem spoiler a girecek o yüzden pek bir şey söyleyemiyorum. Birbirlerini katletmeleri gerekirken birlik olmaya karar veriyorlar ve oluyorlar da. Filmin kötüsü ve yaptıklarına gelecek olursak ben beğendim MCU için güzel bir tanıtım oldu. Sentry güzel sahnelerle bize sunulacak gibi duruyor. Ghost özelliklerini çok daha iyi kullanmaya başlamış, John Walker ( kısa süreli yeni Kaptan Amerika) Marvel evrenine hazır gibi duruyor, Bucky, Red Guardian bildiğimiz karakterlerdi aynı mizacı korumaya devam ediyorlar. Yani bu ekip uyumsuzların uyumu gibi olmuş. Cıvık bir film beklenemezdi. Son yapımlardan sonra gerçekten seyir zevki yüksekti. Gerçekçiydi ve bizdendi. O yüzden insanların hoşuna gitmesi gayet doğal. Çünkü doğal yapımlara ihtiyacımız var. Uzaylılar ve Dünya'nın sonu olmadan da süper kahraman filmi yapılabiliyormuş. Oyunculuklar, sinematografi, müzikler, görsel efektler heepsi gayet tadındaydı gözüme batan bir şey olmadı. İzlenmesi gerekiyor çünkü MCU evreninin geleceği için bazı şeylere zemin hazırlıyor diyebilirim. 2 tane after credit var ve en sondaki önemli. Gidin izleyin ve tadını çıkarın.

theklaket 11 months ago

Kapının Diğer Tarafı

Johannes Roberts

5 Gönderi

Bayağı bir gerdi hemde bayağı. Tam bir aile dramı. Korkuyla birleşince güzel bir iş çıkmış ortaya. Bazı yerlerde tüyler ürpermesini geçin kanım çekilir gibi oldum. Bu etkilendim demek sanırım? evet etkilendim :D Öncelikle aylar sonra selamlar, inceleme yazmaya eskisi gibi…devamıBayağı bir gerdi hemde bayağı. Tam bir aile dramı. Korkuyla birleşince güzel bir iş çıkmış ortaya. Bazı yerlerde tüyler ürpermesini geçin kanım çekilir gibi oldum. Bu etkilendim demek sanırım? evet etkilendim :D Öncelikle aylar sonra selamlar, inceleme yazmaya eskisi gibi özenemiyorum ya da onu yazacak enerji bulamıyor da olabilirim bilmiyorum ama inceleme yazmayı özlediğim kesin. Bu filmi gerçekten beğendim. Hindistan'ı ilk defa sarı paletle izlemediğim bir yapım. Filmin konusu; çocuklarını kaybetmiş ve hâlâ yasını tutan bir aile, oğluyla vedalaşmaya bile şansı bile olmamış bir anne. Kurtaramadığı için vicdan yapan uykuları kaçan bir kadın. Babanın rolü burda biraz basit gibi durabilir ama değil ikisi de tutuyor yasını. Hikayenin odağı annede çünkü. Tekrar oğluyla iletişim kurmanın şansını yakalayan annemiz (ruhani olarak) bunu kullanmayı deniyor. Bir ritüel yaparak tekrar oğluyla konuşmaya çalışıyor ama sonuçlarını bilmeden. İşte bu bilinmezlikte hikaye sizi içine çekmeyi başarıyor. Aslında ne yapması veya yapmaması gerektiğini biliyor amaa ana yüreği işte dayanamıyor. Spoiler vermeden bu kadar anlatabiliyorum. Ben sıradan bir dram gerilim sandım ama bildiğin ruhumu bıraktığım yerler oldu. Bunu da saçma sapan efekler olmadan başarmışlar bide o zaten ayrı mesele. Atmosfer, oyunculuklar, hindistanın o gerçekçi havası, müzikler hepsi başarılıydı. Seyirciye geçmesi önemli ve bana geçti. Başroldeki oyuncuyu TWD ve Prison Break dizisinden aşinayım o yüzden kötü bir performans beklemedim. Hakkını da vermiş. Yani gidin izleyin korku gerilim arayışındaysanız benim gibi ilaç gibi gelir diye düşünüyorum. He bu arada film Hint filmi değil, yaşam olarak aile Hindistan'da yaşamayı tercih etmişler. Böylece de Hristiyan geleneklerinden uzaktık. Hindistan'ın ruhani inanışlarını görmüş olduk o yüzden farklıydı diyebilirim. Seversiniz bence 7 verdim.

theklaket 1 year ago

Karanlıktan Gelen

Scott Stewart

7 Gönderi

BÖYLE FİLM Mİ BİTER? DEVAMI NASIL OLMAZ? Öncelikle aylar sonra selamlar. Blumhouse korku-gerilim türlerinin çoğunu izlemiş olarak bu filmin en iyilerinden biri olduğunu düşünüyorum. Nasıl olmuşsa pek bilinmiyor ve duyulmamış. Konsepti ruh, peri, yaratık ya da şeytan olmadığı içindir belki…devamıBÖYLE FİLM Mİ BİTER? DEVAMI NASIL OLMAZ? Öncelikle aylar sonra selamlar. Blumhouse korku-gerilim türlerinin çoğunu izlemiş olarak bu filmin en iyilerinden biri olduğunu düşünüyorum. Nasıl olmuşsa pek bilinmiyor ve duyulmamış. Konsepti ruh, peri, yaratık ya da şeytan olmadığı içindir belki de. Bilinmesi lazım çünkü bana aylar sonra inceleme yazdırıyor bu film. Öncelikle tamamen bir ailenin çevresinde geçen bir hikaye. Pek oyuncu yok, saçma sapan ani sahneler yok, sade doğal ve komplo teorilerin en çok konuşulan konularından birisi dünya dışı varlıklar söz konusu. İzlerken şunu düşündüm "ya böyle bir şey gerçekten olsaydı?" Çünkü izleyiciyi direkt bir uzaylı hikayesine inandırmıyor. Neden mi? çünkü filmin içindeki aile de bu duruma inanmıyor. Zamanla işaretler veya başka yaşayanlardan örnekler duyunca inanmaya başlıyorlar. Bu gerçekçi bakış açısı hoşuma gitti. Konusu evet ordan bakılınca basit bir uzaylı filmi gibi geliyor ama değil. Bana da öyle geldi hatta gerilmem uyurum diye düşündüm ama uyku açtı ve bazı yerlerinde aşırı gerdi. Filme bağlamayı başardı. Şu zamanda korku-gerilim tarzı filmler bulmak zor ve artık gördüğümüz hep aynı konular. Bizde artık cin filmleri nasıl izlenmiyorsa yabancılarda da artık şeytan, ruh ve uzaylı dikkat çekmiyor çünkü kaliteli yapımlar artık yok. Bu film onlardan değil dostlar. Merak duygusu oluşturmayı başarıyor, geriyor, diken üstünde tutuyor ve bir de ailenin başına gelmiş bir durum olunca daha da ilgi çekici oluyor. Mesela geçen sene çıkan Afraid filmi gibi. Orada da bir aile vardı ve yapay zeka aileyi ele geçirmeye çalışıyordu. O da başarılıydı bence ona da bakarsınız. Yaşanan tuhaf olaylar direkt sizi hikayeye çekiyor. Huzurlu bir aile bir anda kafayı yemeye başlıyor. İnsanlara açıklasalar deli olduklarını düşünecekler o süreçte de neler yaşadıklarını görüyoruz. Oyunculuklar başarılıydı özellikle hoşuma giden olaylardan biri de aileden herkesin dış dünyayla ne yaptıklarını, karakter hikayelerini görmemizi sağlıyorlar. Yani demişler ki zaten az kişi var filmde bari böyle kullanalım. İyi ki de böyle olmuş. Atmosfer de gayet güzeldi öyle iç karartan karanlık sahneler de yoktu çünkü korku filmlerinde olabildiğince ambiansı karanlık tutarlar ve gerilim müziğini verirler ki iyice diken üstünde duralım ama bende işe yaramaz :) bu mesela saf gerilim, her şey dozunda ve tadında, abartı tepkiler, replikler, efektler, garip sesler yok. O yüzden gayet objektif olmuş diyebilirim. Hele bir finali var onu başta da belirttim. Böyle bitirirken utanmadınız mi yani :D devamı gelecek gibi bitiyor ama gelmemiş baktım. Üzücü keşke gelseymiş. Belki de gelecekti gişede iyi yapamadı ve gelmedi. Uzaylılara çocukluktan beri merakı olan ve Signs filmi travması olan biri olarak şunu diyim beni etkilemeyi başardı. Seversiniz diye düşünüyorum genel olarak türünde başarılı diyorum iyi seyirler 👋

theklaket 1 year ago

Kopma

Tony Kaye

116 Gönderi

O kadar yoğun ki bittiğinde başımın ağrılar içinde olduğunu fark ettim. Bitince yani çünkü o kadar yogunlaştım ki filme içinde buldum kendimi. Bu nasıl bir hikaye? Bu kadar gerçekçi olmak zorunda mıydı? Bu kadar ağır, karamsar, depresif ve en önemlisi…devamıO kadar yoğun ki bittiğinde başımın ağrılar içinde olduğunu fark ettim. Bitince yani çünkü o kadar yogunlaştım ki filme içinde buldum kendimi. Bu nasıl bir hikaye? Bu kadar gerçekçi olmak zorunda mıydı? Bu kadar ağır, karamsar, depresif ve en önemlisi gerçek olmak. Sanırım etkisinden bir süre çıkamam gibi duruyor. Enerjim o kadar bitti ki izlerken şuan incelemeyi bile nasıl yazarım bilmiyorum. Etkilendim. Öğretmen olmanın zor olduğunu hepimiz az çok biliyoruz ama kötü halde olan bir adamın, acı çeken, yorgun ve bitmiş bir adamın, kendisine daha faydası yokken öğrencilerine nasıl bir fayda sağlayabilir ki? Hele çalıştığı ortam, dışarıdaki hayatlar, geçmişinden kaçamayan birisi nasıl bir etki bırakabilir ki size? İşte Henry hoca bunu yapıyor. Akıllarda unutulmaz hale gelecek konuşmalar yapıyor. Kendisi hariç herkese fayda sağlamaya çalışıyor. Yüzünde hep bir hüzün, hayatın gerçeklerini sonuna kadar görmüş, bilgi dolu ama gün yüzüne çıkarmaya korkan bir adam. Şahsen ben okuyucu birisi değilim ama maymun değilsen az çok edebiyat derslerine de katılmış biriysen bu filmde çok fazla şey bulacağını düşünüyorum. Edebiyatı severim ama okumak beni yorar. Tıpkı bu film gibi.. Çok derin, çok anlamlı, çok sanatsal. Şahsen bu kadar etkileneceğimi düşünmüyordum. Adrien Brody kariyerinin performanslarından birini sergilemiş ve role fazlasıyla yakışmış. Başka kim oynardı aklıma bile gelmedi. İnsanların çoğu şuan tükenmiş halde özellikle bizim gibi gençler. Bu filmi izlemeniz gerek eminim kendinizden parçalar elbet bulacaksınız. İzlemesi çok zor ve etkisi büyük. Ebeveyn ve öğretmenlerin izlemesi gerek gibi yorumlar da gördüm. Bunu öğretmenler izlerse etkilenirler evet meslektaş olarak empati yapmaları çok yüksek. Ebeveynler izlerse de iyi ki böyle çocuklarım yok diyip sevinecekler ya da iyi ki öğretmen değilim diyecekler. Ama bizim gibi genç kitleler izleyince çok daha fazla etkili olur diye düşünüyorum. Okullarda ders olarak izletilmeli diye düşünmüyorum. Aksine hayatta olan herkesin izlemesi gerek diye düşünüyorum. Çok değerli ve sert bir yapım. Neden bu kadar geç kaldım izlemek için bilmiyorum. Fazla etkilendim ve üzerinden bir süre geçtikten sonra tekrar izlemem gerek. Normalde oyunculuklar iyiydi, müzikler güzeldi, sinematografi iyiydi vs. Onları bile demedim çünkü dikkat etmem gereken nokta asla o olmadı. Eminim sizin de olmayacak. Filmden alıntı bir sözle incelemeyi bitiriyorum; "Umursamaz olmak kolay. Cesur olup, kendini adaması zordur." Keyifli seyirler diyemeyeceğim çünkü keyif alacağınız bir yapım değil. Çünkü gerçek. O yüzden iyi seyirler. 9/10