Kalbim aceleye gelmez; yanımda olanın hep aynı yerde durduğunu hissetmek ister. Sözlerin rüzgârla yön değiştirmediği, bakışların başka ihtimallere kaymadığı bir yakınlık hayalim var. Böyle bir bağda sevmek bende ağır ağır büyür, ama kök saldığında çok güzel tutunur. Doğru zeminde, sevgim…devamıKalbim aceleye gelmez; yanımda olanın hep aynı yerde durduğunu hissetmek ister. Sözlerin rüzgârla yön değiştirmediği, bakışların başka ihtimallere kaymadığı bir yakınlık hayalim var. Böyle bir bağda sevmek bende ağır ağır büyür, ama kök saldığında çok güzel tutunur. Doğru zeminde, sevgim kendiliğinden derinleşir.
Adı konamayan bir merak gibiydi aslında; çok şey söylenmedi ama her şey hissedildi. Cümleler kısa kaldı, bakışlar biraz daha uzun. Kimse büyük laflar etmedi çünkü asıl konuşan, arada kalan o küçük sessizliklerdi. Ne olacağını bilmeden aynı masada oturmak, sanki ihtimallerle…devamıAdı konamayan bir merak gibiydi aslında; çok şey söylenmedi ama her şey hissedildi. Cümleler kısa kaldı, bakışlar biraz daha uzun. Kimse büyük laflar etmedi çünkü asıl konuşan, arada kalan o küçük sessizliklerdi. Ne olacağını bilmeden aynı masada oturmak, sanki ihtimallerle baş başa kalmak gibi hissettirdi. Geçip gider mi, iz bırakır mı… bunu zaman söyler. O an sadece, fark edilmeden hafızaya ilişen bir detay olarak kalır...
Bugün için teşekkür ederim ...
Bazı hayaller vardır, insan onları yüksek sesle söylemeye çekinir çünkü kırılganlıkları utandırır. Oysa içimizde sessizce büyüyen o istekler, en gerçek yanımızı ele verir. Zaman ilerledikçe anlıyoruz ki ertelediklerimiz sadece işler değil, aslında kendimiziz. Bir gün aynaya bakıp “ne zaman bu…devamıBazı hayaller vardır, insan onları yüksek sesle söylemeye çekinir çünkü kırılganlıkları utandırır. Oysa içimizde sessizce büyüyen o istekler, en gerçek yanımızı ele verir. Zaman ilerledikçe anlıyoruz ki ertelediklerimiz sadece işler değil, aslında kendimiziz. Bir gün aynaya bakıp “ne zaman bu kadar uzaklaştım?” diye sorduğumuzda, cevap hep aynı yerde durur: korktuğumuz için. Ama korku geçicidir, pişmanlık kalıcı… işte insanı asıl yoran da budur.
Gece, şehirden kalan son sesi de yuttuğunda anladım: bazı suskunluklar huzur vermez, insanın içine çöker. Sokak lambasının titrek ışığı kaldırıma düşerken, gün boyu kaçtığım düşünceler tek tek karşıma dizildi; ne kadar hızlı yürürsem yürüyeyim, kendimden kaçamıyordum. İnsan bazen en çok…devamıGece, şehirden kalan son sesi de yuttuğunda anladım: bazı suskunluklar huzur vermez, insanın içine çöker. Sokak lambasının titrek ışığı kaldırıma düşerken, gün boyu kaçtığım düşünceler tek tek karşıma dizildi; ne kadar hızlı yürürsem yürüyeyim, kendimden kaçamıyordum. İnsan bazen en çok doğru bildiği yerde yanılır, en güvendiği cümlede susar. İşte o an fark ettim, cesaret her zaman bağırmak değildir; bazen durup gerçeği kabullenmektir.
Geceyi ikiye böldüm Bir yanı susmak, Bir yanı seni düşünmek. İkisi de uykusuz bıraktı. İçimde bir şey var Adı aşk değil,fazla iddialı Alışkanlık değil,o kadar da sıradan değil Ama yokluğun gelince Evi darmadağın eden cinsten. Herkes “geçer” diyor Geçen ne…devamıGeceyi ikiye böldüm
Bir yanı susmak,
Bir yanı seni düşünmek.
İkisi de uykusuz bıraktı.
İçimde bir şey var
Adı aşk değil,fazla iddialı
Alışkanlık değil,o kadar da sıradan değil
Ama yokluğun gelince
Evi darmadağın eden cinsten.
Herkes “geçer” diyor
Geçen ne bilmiyorum
Ama kalan hep aynı yerde kanıyor.
Sevgi çoğu zaman büyük laflar istemez; yanında kalmayı, anlamaya çalışmayı, bazen de susup beklemeyi bilir. Gösterişli değildir ama derindir; insanın içini yormaz, aksine toparlar. Sevildiğini hissettiğinde dünya değişmez belki, ama sen dünyaya daha sağlam basarsın. Sevgi, her şey yolundayken değil;…devamıSevgi çoğu zaman büyük laflar istemez; yanında kalmayı, anlamaya çalışmayı, bazen de susup beklemeyi bilir. Gösterişli değildir ama derindir; insanın içini yormaz, aksine toparlar. Sevildiğini hissettiğinde dünya değişmez belki, ama sen dünyaya daha sağlam basarsın. Sevgi, her şey yolundayken değil; dağıldığında da vazgeçmemektir. Ve belki de en kıymetlisi şudur: Sevgi, seni başka biri yapmaya çalışmadan, olduğun hâlinle kabul edebilmektir.
Bir sabah uyanırsın ve hiçbir şey değişmemiştir aslında; oda aynı, ışık aynı, gün aynı. Ama sen eksiksindir. Dün seni ayakta tutan şeyler bugün yerli yerinde durur, sadece sende karşılığı kalmamıştır. Ne büyük bir kırılma yaşanmıştır ne de dramatik bir olay……devamıBir sabah uyanırsın ve hiçbir şey değişmemiştir aslında; oda aynı, ışık aynı, gün aynı. Ama sen eksiksindir. Dün seni ayakta tutan şeyler bugün yerli yerinde durur, sadece sende karşılığı kalmamıştır. Ne büyük bir kırılma yaşanmıştır ne de dramatik bir olay… Yine de içinden bir şey sessizce çekip gitmiştir. İnsan böyle anlarda anlar: Değişim her zaman gürültüyle gelmez; bazen sadece eskisi gibi hissetmemekle başlar...
Bazen durup hiçbir şey yapmamak gerekir. Sürekli ilerlemek zorunda değiliz; bazen olduğumuz yerde kalmak da bir karardır. İnsan en çok kendini dinlemeyi ertelediğinde yorulur. Gürültüden uzaklaştığında fark eder: Asıl eksik olan zaman değil, kendine gösterilmeyen sabırdır. Hayat hızlanmaz; biz acele…devamıBazen durup hiçbir şey yapmamak gerekir. Sürekli ilerlemek zorunda değiliz; bazen olduğumuz yerde kalmak da bir karardır. İnsan en çok kendini dinlemeyi ertelediğinde yorulur. Gürültüden uzaklaştığında fark eder: Asıl eksik olan zaman değil, kendine gösterilmeyen sabırdır. Hayat hızlanmaz; biz acele ederiz. Ve bazen yavaşlamak, kaybetmek değil, nihayet yetişmektir.