Ah duygular... Değişken inat varlıklar. Her bir duygu tek tek kendi coşkusunu hissettiriyor. Güçlü, cesur, inat... Yoruyor. Ama itiraf etmeliyim hazzı çok başka. Bazen çok karanlık ama cesur bazen çok aydınlık ve ışık saçan duygular... Hissettirdiği güç muazzam. Fakat yaşamanın…devamıAh duygular... Değişken inat varlıklar. Her bir duygu tek tek kendi coşkusunu hissettiriyor. Güçlü, cesur, inat... Yoruyor. Ama itiraf etmeliyim hazzı çok başka. Bazen çok karanlık ama cesur bazen çok aydınlık ve ışık saçan duygular... Hissettirdiği güç muazzam.
Fakat yaşamanın yolu o gücü hissetmekten mi geçiyor emin değilim. Bazen kendimi süper kahraman gibi hissediyorum. Süper güçlerim de var.
Kontrolü güç sanırdım bir zamanlar. Artık biliyorum ki güç değil.
Asıl güç boşverebilmekte.
O halde tercihimdir. Rüzgar esiyor, yapraklar dans ediyor ve ben hissederek boş vermeyi tercih ediyorum.
R.Y.
Sessizliğe sığınmayı seçmiş Ayçiçeği. Ne kaybedecekmiş ki sonunda? Ah saf kız... Benliğini yitiriyor, doğrularını kaybediyormuş. Biraz daha böyle devam ederse her şeyini kaybedecekmiş. Tüm hedeflerine ulaşamadan kalakalacakmış. Farkındaymış, görüyormuş ama bu işin içinden nasıl çıkacağını bilmiyormuş.
Sessizlik istiyorum dede. Dünya çok gürültülü. Sussunlar istiyorum. Çünkü ben kendi sesimi duyamıyorum dede. Onların varlıklarında kendi varlığımı bulamıyorum.
Karar verememek çok yorucu olabiliyor. Öyle olduğunda sadece bırakmak gerekiyor. Bıraktığında iç sesini duyuyorsun ve işte o an çoktan karar verdiğini anlıyorsun.