Maviye Boyanan Ruhlar — Görüyor musun? — Neyi? — Gökyüzündeki mavi yıldızı. — Evet. İsmini biliyor musun? — Hayır. Nedir? — Vespera, yani "gün batımı" demek. — İlk defa duyuyorum. — Hikâyesi de var. — Dinlemek isterim. — Bir kız…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Yorgun Ruhun Kaçışı Bu ben değilim... Eskiden konuşmayı severken şimdi içimden uzun uzun susmak geliyor. Sessizlik bir seçim derler ama zorunlu bir seçimdir aslında. Sessizliği seçenler biraz da kırgındır aslında. Bir tarafım her şeyi anlatmak istiyor ama susuyorum; çünkü böyle…devamı
Yaralı Bir Ruhun Eskizi Bir kız çocuğu gördüm parkta, tek başına oturarak çizim yapıyordu. Yanına gittim, "Oturabilir miyim?" diye sordum. "Tabii ki," dedi. Bir şeyler çiziyordu. "Çok güzel çiziyorsun," dedim. "Hayır," dedi, "kötü çiziyorum." Hâlbuki çok güzellerdi... "Neden çiziyorsun madem…devamı
Sardıkça Kanayanlar Bazı yaralar sardıkça kanar. Kiminin çöle döner yüreği, kimi içinde bir yanardağ saklar... Yıllar önce bir kitapta okumuştum, çok hoşuma gitmişti. Neden bazı yaralar sarmaya çalıştıkça daha çok kanar, daha çok acıtır? Neden bazı kırıklarımız bizde daha fazla…devamı
GÖLGE Ruhum kırıklarla dolu. Geçmeyen kırıklar... Cam kırıkları gibiler. İçimden bir şeyler çığlık atıyor. 'Bazı insanlarla hiç tanışmasaydım' diyorum; belki bu kadar yaralanmazdım. Eğer zamanı geri alabilseydim, bazı insanların ruhunun ruhuma değmesini dahi istemezdim... İzler kalıyor... İçimde kara bir orman…devamı
Mavi Boşluk Bir eksiklik var içimde, bir yarım kalmışlık... Ruhum evini bulamıyor. Bir uçurumun kenarındayım ama giderek uçuruma yaklaşıyorum. Sonu olmayan bir uçurum; düşersem kurtulamam ama uzaklaşamıyorum da. Tek çare belki de uçmak ama kanatlarım... Onlar fazla yaralılar. Gücüm tükeniyor…devamı
Aidiyetsiz Kayboldum... Bulamıyorum yerimi, nereye ait olduğumu... Belki de hiçbir zaman ait olmadım. Evim olmadı. Evim sandıklarım ve bu sanmaların bende bıraktığı yaralarla doluyum. Gitmek istiyorum. Uzaklara, belki de yıldızlara... Yıldızlar insanlardan uzak olduğu için mi bu kadar güzeller? Ama…devamı
Ruhun Sessiz Çığlığı İçimde tarifi zor bir his var. Konuşsam kanatır, sussam beni yaralar. İzler... Giderek ağırlaşıyorlar ve ben her geçen gün daha da uzaklaşıyorum ait olmadığım yerlerden. Ait olduğum yeri bulamadım; belki de hiç ait olmadım. Bir rüzgâr olup…devamı
Ruhun Sızısı Ruhum acıyor, huzur istiyorum. Yıldızları izlemek, onlarla beraber gökyüzünde parlamak istiyorum; ama sanki içimdeki kuvvet bitiyor. Sonra O’na yaslanıyorum; beni benden daha iyi tanıyana, acımı alabilecek olana, dermanıma... Kalbimde bir acı var. Neyin acısı bu? O’ndan uzak kalmanın…devamı
Gri olmak sanki arafta kalmak gibi hissettiriyor. Ne siyah ne de beyaz. Ne karanlık ne de aydınlık ikisinin arasında sıkışıp kalmış... Arafta kalmayı hiç sevmedim ya vardı ya da yoktu benim için. Farketmeden griye dönüşmüştüm. Peki ondan önce neydim siyah…devamı