(@) - Raf

Livaneli okumayı hiç istemiyordum çünkü seven kitleye bakınca kitapları az çok tahmin ediyordum. Yine de gaza geldim, bi deneyeyim dedim okumaya başladım. Orhan Pamuk gibi üst kurmaca yapılmaya çalışılmış ama pek olmamış. Sonra, kitaba konmuş birçok bilgi var, ipsiz sapsız…devamı

awonawilona 8 months ago

Uyku

Haruki Murakami

9 Gönderi

Kaşar Murakami. Bi öykünü de düzgün bi yerde bitirsen ölürsün dimi?

awonawilona 9 months ago

Sevgili Arsız Ölüm

Latife Tekin

7 Gönderi

İzlediyseniz hatırlarsınız, Love Death & Robots'da bir bölüm vardı. Kadınla adam buzluklarını açtıklarında orada insanların olduğunu, medeniyetin inşa edildiğini, savaşlar çıktığını hızlandırılmış bir şekilde izliyorlardı. Bu kitap da bana tam olarak böyle bir bakış açısı sundu. Buzluğumu açtım ve oldukça…devamı

awonawilona 9 months ago

Gilmore Girls

Amy Sherman-Palladino

128 Gönderi

Spoiler içeriyor Karakterler neden nefret etmemiz için yazıldı acaba? Tüm karakterler sempatik, eğlenceli ve seyir zevki veriyorlar ve sonra... Lorelai kaçıngan bağlanması yüzünden sürekli ilişkilerini baltalıyor, Sookie aşırı takıntılı ve bencil takılıyor, Emily hakkında konuşmak bile istemiyorum. Haklı olduğu konularda bile haksız…devamıKarakterler neden nefret etmemiz için yazıldı acaba? Tüm karakterler sempatik, eğlenceli ve seyir zevki veriyorlar ve sonra... Lorelai kaçıngan bağlanması yüzünden sürekli ilişkilerini baltalıyor, Sookie aşırı takıntılı ve bencil takılıyor, Emily hakkında konuşmak bile istemiyorum. Haklı olduğu konularda bile haksız olmayı başarıyor. Ama asıl star parçam Rory. İlk sezon ne kadar sevimli bir kızdı. Sonra ilk hatasını yaptı: Dean'leyken Jess'le olmayı seçti. Onu aldattı. Ve devamı geldi tabii ki. Jess'le kaza yapmaları da devamında gelen salakça olaylardandı. Rory, etrafındaki insanlara karşı çok hassas ve uyumlu bir kız evet. Bunu görüyoruz. Sanırım bencilliği de kendi düğününden kaçan, kocası olacak adama açıklama bile yapmayan annesinden öğreniyor. Bakın, şu ana kadarkiler bağışlanabilir. Ama Yale'ı bırakması bağışlanamaz. Anlayamıyorum, tam olarak amacı neydi? Sorun Logan'ın ailesinin onu kabul etmesi için uygun bir aday olmak mı? Çünkü kariyer hedeflerini uygun bulmamışlardı yemek yedikleri akşam. Logan'ın babası ağır bir laf etmemiş olsa da Rory, tüm çevresi tarafından ilahlaştırıldığı için ilk kez gerçeklerle yüzyüze geldi. Ama benim tasarladığım Rory böyle yapmazdı. Rory hırslanırdı. Ona göstericem, derdi. Çabucak pes etmezdi böyle. Logan da berbat bir sevgili bu arada. Bir diğer içerlediğim konu da Paris'e karakter gelişimi yazmayı reddetmeleri. Paris cevheri olan bir karakter. Kirk gibi kullanmışlar kızı ama Rory'nin doğru düzgün arkadaşı bile yok. Lane'i ne görüyor, ne duyuyor. Kızın grubu var kaç kere dinlemeye gitmiştir acaba... Rory berbat biri olmamasına rağmen berbat bir arkadaş ve bunu da uygun bulmuyorum. Bence Paris'e biraz karakter gelişimi yazılmalıydı ve Rory pick meliği bırakıp Lane ve Paris'le düzgün iletişim kurabilmeliydi. Neyse, 6. sezondayım ve devam ediyorum hala. Biraz içimi dökmek istedim.

awonawilona 9 months ago

Sevgili Arsız Ölüm'ün daha 50 sayfasını okudum ama Dirmit bana o kadar Sierva Maria'yı hatırlattı ki bunu yazmak istedim. Bu kadardı. Kaydırmaya devam edebilirsiniz.

awonawilona 10 months ago

Aristo ve Dante Evrenin Sırlarını Keşfediyor

Benjamin Alire Sáenz

16 Gönderi

Keyifli, akıcı bir büyüme hikayesiydi. Bu tarz kitapları okumak yaz aylarında özellikle güzel oluyor. Yormuyorlar, tatilde hissettiriyorlar. Kitabın yaz aylarında geçiyor olması da bu zevki katlıyor tabii. Aristo ve Dante, karakterlerinin tanıdık olmasıyla da okutan bir kitap. Hepimizin kendimize has…devamı

awonawilona 10 months ago

Adınla Çağır Beni

Andre Aciman

13 Gönderi

Filmini izledim ve beğendim diye başladım ama Elio'nun sx4'lüğü beni çok yordu. Sx4'ler aşık olmazsa sevinirim.

awonawilona 11 months ago

Geleceğe Mektuplar

Cenk Ertürk

61 Gönderi

Spoiler içeriyor O kadar kötü ki... Sevilecek tek bir karakter yok. Hepsi histerik ve ilişki kurmayı bilmeyen bencil insanlar. Seda, en yakın arkadaşının Mert'ten hoşlandığını bilmesine rağmen Mert'e kur yapıp duruyor. Ama kendisi Mert'i sevmiyor. Mert ise Seda'ya aşık. Banu, tüm bunları…devamıO kadar kötü ki... Sevilecek tek bir karakter yok. Hepsi histerik ve ilişki kurmayı bilmeyen bencil insanlar. Seda, en yakın arkadaşının Mert'ten hoşlandığını bilmesine rağmen Mert'e kur yapıp duruyor. Ama kendisi Mert'i sevmiyor. Mert ise Seda'ya aşık. Banu, tüm bunları "hmm olabilir" ifadesiyle izliyor ve burası da aşırı tutarsız. Oysa yakın olmadığı Zuhal, Mert'e karşı hislerini belli edince orospu damgası yemişti. Hem Banu'dan hem de Seda'dan. Saçmalığı görüyor musunuz? Seda ise ablasının sevgilisine aşık, üstelik aşkı karşılıklı. Ama adam ablasından ayrılmak yerine yasak bir ilişki yürütüyor. Zuhal, dengesizin teki. Mert'e olan saplantısı beni çok rahatsız etti. Fazla yüzsüz. Yetişkin haliyle ergen hali arasındaki tek benzerlik 'asi' olmaları, yalan söylemeleri. Her iki halinde de zorlama bir kişilik görüyorum. Mert zaten malın teki. Ama anlamadığım nokta: birinci bölümde, kendi arkadaşları Banu'nun kilosuyla dalga geçerken sesini çıkartmaması hatta eğlenmesi gösterilirken ileriki bölümlerde Banu'nun Mert'e aşık olmasına sebep olarak Mert'in Banu'yu zorbalıktan koruduğu bir sahne görüyoruz. Kimse bu Mert ne ayak, niye bi koruyo bi dalga geçiyo kızla diye sorgulamadı mı cidden? Hadi onu geçtim, yetişkin Mert ile ergen Mert arasında tek bir ortak nokta bile yok. İnsanlar büyürler, değişirler, gelişirler ama bu kadar başkalaşma da mümkün değil. Murat'a gelecek olursak, iyi giden bir karakterdi. Muhtemelen bu karakteri nasıl mahvedebilecekleriyle ilgili uzun uzadıya düşünmeleri sonucu senaristler ona da Mert'in idrar testlerine müdahale ettiği sahneyi yazmışlar. Çünkü bu olay ne karaktere uyuyor ne de bir anlamı var... Ha bir de Banu ve Murat'ın birlikte olmaları NE ALAKAYDI??? Şaşırtıcı olalım, ters köşe yapalım istemişler ama saçma sapan, bağlamdan kopuk bir dizi yazmışlar. Bu iki karakter birbirlerinden hoşlanmıyordu bile. Bütün karakterleri ahlaksızca entrikalara sokup, dizinin sonuna gülüştükleri bir anıyı koyup "awww ne kadar da tatlı bir arkadaş grubu" dedirtmeye çalışıyorlar. Berbat bir arkadaş grubu. Burada bahsetmeyi atladığım kim bilir başka ne saçmalıklar var. Elif salağına gelecek olursak: bir sahnede annesini sadece merak ettiği için bulmak istediğini söylüyor. Sonra buluyor, beni neden bıraktın diye kızıyor. On yedi yaşında doğurmuş, kim bilir neler yaşamış kıza bileniyor. Sonra bi bakıyor annesi Zuhal değil Banu. Bu sefer de Zuhal'e sempati besliyor. Bir öyle davranıyor, bir böyle. Yirmi yaşında ve hala ergen gibi tepkiler veriyor. Ara sıra lafı geçse de kendisini büyüten kadına karşı çok büyük sadakatsizlik işlediğini düşünüyorum. Biyolojik olarak kan bağının olduğu kişiye beslediğin duygular, seni büyüten kadına karşı beslediklerinden daha yoğun olmamalıydı. Ayıp be! Aşk101 gibi bir dizi yapalım demişler ama içine sıçmışlar. Senaryodaki tutarsızlıklar, karakterlerin 'gençlik yaa' adı altındaki cozutmaları bende tiksinti uyandırdı. Hiç samimi değilsiniz. Seda başta olmak üzere karakterlere editler yapıp 'kraliçe' başlığı atan tüm tiktokerların da ben kafasına sıçayım. İzlemeyin.

awonawilona 11 months ago

Puslu Kıtalar Atlası

İhsan Oktay Anar

116 Gönderi

"İnsanların Dünya karşısındaki kayıtsızlığını da işte tam bu anda kendi zihninde yakaladı ve babasının sözlerine bir anlam vermeyi başardı: Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere,…devamı

awonawilona 11 months ago

Hayatın Kaynağı

Ayn Rand

3 Gönderi

Eğer insanlar gerçekten bu kadar uç olsalardı, kitap mutlak bir gerçekten bahsederdi. Ama maalesef insanlar birer insan. Bencilliğin ve çalışmanın erdemi konusunda birçok noktada Ayn Rand'e katılıyorum. Fedakarlık iyi gibi gözüken kötü bir şeydir, insan kendisi olarak var olmalı ve…devamıEğer insanlar gerçekten bu kadar uç olsalardı, kitap mutlak bir gerçekten bahsederdi. Ama maalesef insanlar birer insan. Bencilliğin ve çalışmanın erdemi konusunda birçok noktada Ayn Rand'e katılıyorum. Fedakarlık iyi gibi gözüken kötü bir şeydir, insan kendisi olarak var olmalı ve başkalarına beklentiler yükleyerek ilişkiler kurmamalıdır. Bencillik, ben olarak var olabilmek hepimiz için mutluluk verici bir durum olur. Herkes kendi kapısının önünü süpürse hiç pis yer kalmaz... mı acaba? Hayatın kaynağı, sülüklerden oluşan bir toplumda insan kalmaya çalışan bir adamın hikayesi. Adam niçenin übermenschi, bir üst insan, tüm varlığın özü... Howard Roark. Kendi bildiğini okuyan, 'bencil' biri. Kendisi Ayn Rand'in kast sisteminde en tepedekilerden biri. Bu kast sistemi, piramidi üç parçaya ayırıyor. Üretenler, işe yarayanlar ve 'elden düşmeciler'. "Eğer yapanlar, düşünenler, çalışanlar, üretenler olmasa, dünyanın hali ne olurdu? İşte egoistler, benciller, onlar. Başkasının beyni aracılığıyla düşünmüyorsun, başkasının elleriyle çalışmıyorsun. Bağımsız yargılarını askıya aldın mı, bilincini askıya almışsın demektir. Bilinci durdurmak, hayatı durdurmaktır. Elden düşmecilerde bir gerçeklik duygusu yoktur. Onların gerçeği kendi içlerinde değil, bir insanı diğer insandan ayıran o küçük boşluğun içinde bir yerlerde. Kimlik değil, ilişki." Ancak kast sistemi Atlas Silkindi'de çok daha güçlüydü ve insanlar daha robotumsuydu. Yine bu kitapta -zor olsa da- insani parçalar bulabildim. Roark, Keating'e sempati duydu mesela... Atlas Silkindi'de piramidin alt katlarındakileri acımasız bir şekilde helak etmişti Ayn Rand hanımefendi. Ancak bu romanda kafası karışmış olanlar biraz sempati uyandırdılar. Ufacık. Ayrıca karakterler de daha çeşitliydi bu romanda. Wynand gibi griliklerde boğulmuş, Keating gibi zaman zaman beni zorlayan, zaman zaman da üzüldüğüm karakterler vardı. Bazıları zayıf yürekliydi, bazıları daha güçlü. Ama Ayn Rand'in bütün kitaplarında rastladığımız dimdik, incecik, süper güzellikte ve en önemlisi kitaplardaki en güçlü ve özel erkeklerle birlikte olan o kadın karakterimiz yine vardı. Bu konuda, Atlas Silkindi için gavatlık seviyesi yüksek bir kitap demiştim ancak yakın zamanda başka bir gerçeğin farkına vardım. Ayn Rand kocasını aldatan bir kadındı, kendisini böyle güçlü gösterdiği kadınlarla temsil ederken bunu da elbette bir malzeme olarak kullanacaktı. Özellikle bencillik diye belirttiği noktada, kendisini de üstinsan sayarken hata yaptığını kabullenecek hali yoktu. Bir de Toohey var. Roark diğer insanlardan ne kadar uzaksa Elsworth Toohey o kadar yakın. Toohey hakkından çok şey söyleyebilirim. Manipülatör, içten pazarlıklı, kontrol manyağı... ancak bence onu anlatan kelime 'ters'. Acıdan beslenen çirkin bir parazit gibi bununla kutsuyor kendisini ve tabii öbür insanları. Mutsuzluğu övüyor, insanları mutsuzluğa itiyor. Mutsuz insan çaresiz insandır, bunu biliyor ve kollarını açıp onlara tanrılık ediyor. "Acı çekmenin yararı yok. yakınmayın. Dayanın, eğilin ve kabullenin... Ayrıca tanrı size acı çektirdiği için şükredin. O sayede, gülen, mutlu olan kişilerden daha iyi kişiler oluyorsunuz. Eğer bunu anlayamıyorsanız, anlamaya çalışmayın. Kötü olan her şey zihinden gelir, çünkü zihin pek çok soru sorar. anlamak değil, inanmak güzeldir. Sınavlarınızı geçememişseniz, sevinin buna. çoğu şeyi kolayca düşünebilen zeki çocuklardan daha iyisiniz demektir." Söyleyecek çok fazla şeyim kalmadı. Sadece bir küçük eleştirim daha var, SPOILER olabilir. Wynand romana bir silahla girdi. Kendisini öldürmek üzereydi, ben o silahın romanın bir yerinde patlamasını bekledim. Daha da önemlisi, Banner için anlaşmaya varıldığı ve Gail Wynand'ın ruhunu kaybettiği o gün kendisini vurmasını bekledim. Büyüklüğü tatmış Gail gibi bir adamın, ruhunu kaybetmektense şakağına dayadığı silahın tetiğini hiç düşünmeden çekeceğini düşünmüştüm. Bu ona yakışan bir ölüm olurdu. Son olarak, "Kişi tek başına düşünür, tek başına çalışır. Ama kişi tek başına hırsızlık edemez, sömüremez, yönetemez. Soygun, sömürü ve yönetme için ona kurbanlar gerekir. Bunlar bağımlılığa işaret eden şeylerdir."