Hayatı yaşamayı sevmiyorum değil, seviyorum elbette; ama bazen öylesine bıkıyorum ki gören gözlerim, dik durmaya çabalayan vücudum isyan ediyor. Aldığım nefes ciğerlerime inmeden batmaya başlıyor. Tüm insanlardan kopup birkaç gün sineye çekilmek istiyorum; adım "tembel", "işe yaramaz", "boş insan" oluyor.…devamıHayatı yaşamayı sevmiyorum değil, seviyorum elbette; ama bazen öylesine bıkıyorum ki gören gözlerim, dik durmaya çabalayan vücudum isyan ediyor. Aldığım nefes ciğerlerime inmeden batmaya başlıyor. Tüm insanlardan kopup birkaç gün sineye çekilmek istiyorum; adım "tembel", "işe yaramaz", "boş insan" oluyor. Önem verdiğim insanlar dışında kimsenin fikrini umursamam, orası ayrı; ama iki gün işlerimi aksatsam her şey sarpa sarıyor. Kırk günlük bala misali tek bildiğim ağlamak oluyor.