"Ne demişti hemcinslerimden biri? Dans edemediğim devrim devrim değildir. Cumhuriyet'le kadınlar dans etmeyi öğrendiler. Utanmadan, korkmadan Ayaklarını özgür yarınların temposuna uydurarak. Sağ olun Paşam..." Gerçeği söylersen devletin gölgesi düşer peşine. Sen bir gölge olup kaçmaya çalışırsın. Şehirler sana bir tuzak…devamı"Ne demişti hemcinslerimden biri? Dans edemediğim devrim devrim değildir. Cumhuriyet'le kadınlar dans etmeyi öğrendiler. Utanmadan, korkmadan Ayaklarını özgür yarınların temposuna uydurarak. Sağ olun Paşam..."
Gerçeği söylersen devletin gölgesi düşer peşine. Sen bir gölge olup kaçmaya çalışırsın. Şehirler sana bir tuzak olur, kelimeler yasak. Gölgeleri konuşturursun. Susmaya için elvermez ama devletin öfkesinden hiçbir gölge koruyamaz seni. Artık tek derdin, ucunda ölüm de olsa, başını öne eğdirmemektir.
guvenli alanim oldu bi dizi hic bitmesin istedim.her aniyla icime isledi,jack her ciktiginda hayranlikla baktim.simdi de tek tek hepsiyle vedalastim. hayalini kurup mutlu oldugum ailemin,her kosesini ilmek ilmek isleyecegim evimin yansimasiydi sanki.sayisiz sey ogrenip bir suru ders cikardim. umarim bunlari…devamıguvenli alanim oldu bi dizi hic bitmesin istedim.her aniyla icime isledi,jack her ciktiginda hayranlikla baktim.simdi de tek tek hepsiyle vedalastim.
hayalini kurup mutlu oldugum ailemin,her kosesini ilmek ilmek isleyecegim evimin yansimasiydi sanki.sayisiz sey ogrenip bir suru ders cikardim. umarim bunlari uygulayabilecek o aileye sahip olurum.
eger bir insan ruyalarini hatirlayamiyorsa omru boyunca neyin hayalini kurdugunu da aslinda neye ait oldugunu da bilemez.bizim icin gerçeğin ne oldugu bu ruyalarda saklıdır,ruyalar bizim yasayamadiklarimizdir. sanki biri geldi ve kulagima fisildadi.anlamadigim hatta hissedemedigim her seyin ancak yola cikarsam anlamini…devamıeger bir insan ruyalarini hatirlayamiyorsa omru boyunca neyin hayalini kurdugunu da aslinda neye ait oldugunu da bilemez.bizim icin gerçeğin ne oldugu bu ruyalarda saklıdır,ruyalar bizim yasayamadiklarimizdir.
sanki biri geldi ve kulagima fisildadi.anlamadigim hatta hissedemedigim her seyin ancak yola cikarsam anlamini bulacagimi dusundum.insan yasadigi yeri sevmeyince kendini de sevemiyor.burda her sey o kadar çabuk yok oluyor ki ben bu yok olmus zamanda kendi anlamimin da oralarda bi yerde olduğunu dusundum ve bir sabah kimseye haber vermeden yola dustum.
birinci bolum:insanin sevdigi bir ev olunca,kendine mahsus bi hayati da olur.
suan sadece karşılaşacaklarımdan korkuyorum.neyi aradigimi kendime bile aciklayamazken bu belirsizlige,icimi kemirip duran acizlige,gittigim her yerde karsima cikan gozunun icine baktigim her insandan benim içime akan huzune daha ne kadar dayanabilirim.simdi filmdeki o cumleyi daha iyi anlıyorum sanırım.huzun korkunc bir hastalık gibi,boynunu bukersen seni yer bitirir.
gecmise farkli bir son bulmaya çalışıyorum.Ne kadar hatirliyorum? pek degil,her sey biraz puslu.gercek olup olmadıklarını bile bilmiyorum artik.gercekten olup olmadıklarını.gittik,bir tek ondan eminim