yıllarca hayatımın “yanmışım sönmüşüm ben”gibi hissettirmesinden korktum.unuttugum bir sey vardı.ben neyden cok korktuysam onu dibine kadar yaşamadan korkulmaması gerektiğini öğrenemezdim.Ahhhhh yanmışım ben aaahhhh SÖNMÜŞÜM BEN
hayatta en çok seninle ilgili kurduğum cümleler de ne yazacağımı bulmakta zorlandım.bu bana bi edebiyat kazandırdı,bir roman ve ben seni orada sakladım.sen bir roman kahramanısın ve benim elimden bundan fazlası gelmiyor baba
ben bütün karşıma cıkanların bir parçasıyım.sizin için,hepiniz için,bilseniz de bilmeseniz de,hayatıma adım atıp sonra çıkmanızla benim bir şeylere dönüştüreceğim önemli bir parça oldunuz.benimle birlikte dönüşüyor