(@) - Raf

“Bir toplumun çöküşü, kötülüğün yapılmasıyla değil, ona sessiz kalınmasıyla başlar.” Biraz sanat, biraz I Spit on Your Grave ve son olarak da düşük bütçeli bir slasher filmi olan Bedevilled, temelde anlatmak istediği hikâyeyi dram ve korkuyu birleştirerek anlatmaya çalıştığı için…devamı“Bir toplumun çöküşü, kötülüğün yapılmasıyla değil, ona sessiz kalınmasıyla başlar.” Biraz sanat, biraz I Spit on Your Grave ve son olarak da düşük bütçeli bir slasher filmi olan Bedevilled, temelde anlatmak istediği hikâyeyi dram ve korkuyu birleştirerek anlatmaya çalıştığı için izlerken hem yorucu hem de sıkıcıydı. “Korku” dediğime de bakmayın, türü o olduğu için söylüyorum; yoksa korku ve gerilimle alakası yok filmin. Ancak psikolojik olarak etkileyecek bazı sahneleri de mevcut. Etliye sütlüye karışmayan ve “bana dokunmayan yılan bin yaşasın” diyen insanlardan nefret eden biri olarak filmde yer alan bir karakteri her gördüğümde sövdüm. Diğer karakterlerin de aşağı kalır yanı yoktu tabii. Kısacası film, kendini izletirken hemen her karakter hakkında fikir sahibi olmanızı ve bazılarına nefret kusmanızı sağlıyor. Filmin vermek istediği mesaj; kadına yönelik şiddeti, toplumun bu şiddete nasıl göz yumduğunu ve “gelenek” adı altında yapılan iğrençlikleri anlatmaya çalışıyor. Bunları anlatırken hem çok iğrenç bir dil kullanıyor hem de bazı şeyleri bölük pörçük anlatıp bir an önce sona gelmek istiyor. Böyle olunca da film bazen çok sıkıcı, bazen çok hızlı, bazen de olması gerektiği gibi gidiyor ama kendisine tam anlamıyla bir tempo bulmakta zorlanıyor. Orijinal adından dolayı gerçek bir olay olduğunu düşündüm ama değilmiş. O yüzden bazı şeyleri rahatlıkla söylüyorum. çocuklarla ilgili anlatmak istediği şeyi bu kadar açık bir dille değil de daha çok metaforlarla anlatsa daha iyi olurdu. Bu hâliyle sanatsal olmaya çalışıp iğrenç olmuş. Kısacası film, dram ağırlıklı bir sanat filmi gibi başlıyor ve bölük pörçük, sıkıcı, iğrenç bir yolculuk sonunda I Spit on Your Grave havasında bir slasher filmine dönüşüyor. Filmi izlemeden önce “İzlemeden ölmeyin.” gibi iddialı yorumlar görmüştüm ama şimdi tam anlamıyorum; bu film bize bilmediğimiz bir şey öğretti de ben mi kaçırdım acaba, diye düşünüyorum. Spoiler olmaması için daha fazla yazmıyorum. Sonuç olarak, kesinlikle izlenebilir ancak işleniş olarak pek alışık olmadığımız türden bir filmdi Bedevilled. 6,34/10

burakt0 10 months ago

Yaratık 2: Yaratığın Dönüşü

James Cameron

15 Gönderi

(Rewatch) 22.08.2025 Aliens’ı gereksiz buluyorum, ama kötü demek istemiyorum. Gereksiz çünkü evreni genişletmiyor; ufak tefek eklemeler var, ama buna genişletme denemez. Kötü demek istemiyorum çünkü ilk filmi seviyorum, yönetmeni seviyorum ve puanım da tamamen torpilli. İlk filmde öldürmesi imkânsız gibi…devamı(Rewatch) 22.08.2025 Aliens’ı gereksiz buluyorum, ama kötü demek istemiyorum. Gereksiz çünkü evreni genişletmiyor; ufak tefek eklemeler var, ama buna genişletme denemez. Kötü demek istemiyorum çünkü ilk filmi seviyorum, yönetmeni seviyorum ve puanım da tamamen torpilli. İlk filmde öldürmesi imkânsız gibi gösterilen yaratıkların bu filmde aksiyon malzemesi hâline gelmesi bana saçma geliyor. Yaratıklardaki asit olayı da ilk filmde var; burada olmasa olmaz diye eklenmiş ama sadece birkaç sahnede kullanılmış ve çoğu sahnede olması gerekirken boş bırakılmış. Diyaloglar aşırı yapay ve saçma. Diyaloglar böyle olunca, oyunculuklar bile göze batıyor. Bir de şu filmlere sırf dram için çocuk oyuncu koymaları beni bitiriyor. Her ne kadar fikri sevmesem de, ben bu filmi yaratık avlaması için izliyorum; birçok kişi de bunu bekliyor. Sizin o zorlama dram yaratma isteğiniz hiçbir boka hizmet etmiyor. İşin garip tarafı da, o çocuğa bir şey olmayacağını biliyoruz. Büyük bütçeli gişe filminde yaratıklara küçük bir kızı yedir bakalım ne oluyor; dram yaratacaksanız da cesur olun. Daha saçma olan tarafı da, çocuğun ciddi travması varmış falan deniyor; sonraki sahnede bir anda bizim ana karaktere bağlanmış hâlde görüyoruz. Hayır, öyle aşırı eski bir film de değil bu; 1986’da yapılmış, artık aşılmalıydı. Ama maalesef 2025’te bile hâlâ aşılamadı bunlar. Bir de filmde “gizem” varmış, ilk izlediğimde de benim için gizem değildi. Gayet tahmin edilebilir bir eklemeydi, ki zaten filmin başında da kendisi söyledi. Filmin ilk 1 saatinde gerilim vardı; aksiyonun tam olarak başlamadığı kısımlardan bahsediyorum. Sonrasında sadece aksiyon odaklı gitti ve salyalı “tehlikeli” yaratıkları tarayarak öldürme fikri beni filmden kopardı. Bir noktadan sonra “bit artık” dediğimizi hatırlıyorum. Filmi sevenlerin neden sevdiğini anlıyorum ve tabii ki saygı duyuyorum, ama kesinlikle benlik değil. Başlangıçta yaratıkların tehdidi ve gerilim hissi iyiydi, ama bir noktadan sonra film sadece makineli tüfek ve salyalı yaratıklarla dolu bir aksiyon filmine dönüştü. İlk filmdeki o atmosferik korku ve bilinmezlik neredeyse tamamen kaybolmuş. Ayrıca karakterlerin dramatik arka planları, özellikle çocuk üzerinden zorla yaratılan dram, filmin temposunu bozuyor ve izleyiciyle bağ kurmasını engelliyor. Ben bu filmden korku veya gerilim beklerken, sürekli yaratıkları vurup geçme sahneleriyle karşılaşıyorsunuz; bir noktadan sonra “yeter artık” dememek imkânsız. Yani kısaca, Aliens aksiyon filmi olarak işe yarıyor, ama gerilim ve korku unsurları, ilk filmin o unutulmaz atmosferine yaklaşamıyor. Bu yüzden benim için film sadece izlenebilir, ama o kadar. Öyle efsane falan değil. 6/10

burakt0 10 months ago

Tron: Ares

Joachim Rønning

10 Gönderi

(Rewatch) Öncelikle şunu söylemeliyim ki, bu filmi ilk izlediğimde tamamen vakit geçirmek ve biraz da sosyalleşmek için ön gösterimine gitmiştim. Kötü bir film olduğunu kabul etmiş, ancak eğlendiğimi belirtmiştim; üstelik iyi yaptığı şeylerden de bahsetmiştim. Söylediğim her şeyi geri alıyorum;…devamı(Rewatch) Öncelikle şunu söylemeliyim ki, bu filmi ilk izlediğimde tamamen vakit geçirmek ve biraz da sosyalleşmek için ön gösterimine gitmiştim. Kötü bir film olduğunu kabul etmiş, ancak eğlendiğimi belirtmiştim; üstelik iyi yaptığı şeylerden de bahsetmiştim. Söylediğim her şeyi geri alıyorum; bugün tekrar izlediğimde anladım ki, TRON serisine hakaret niteliğinde bir filmdi TRON: Ares. Aslında en başından beri belliydi bu filmin fiyasko olacağı. Jared Leto’nun başrol olacağını öğrendiğimiz gün anlamalıydık belki de bu filmin kötü olacağını. Ben önyargıyla yaklaşmadım. Evet, Jared Leto kötü filmlerin vazgeçilmez başrolü olarak tanınsa da, adamın filmografisinde iyi filmler de var; belki bir istisna olur diye bakmıştım. Açıkçası ilk izlediğimde de dikkatimi çekmişti ama yazma gereği duymamıştım; şimdi daha detaylı yazmak istiyorum. Jared Leto’dan nefret eden tayfadan değilim; aksine adama bir sempatim de var. Bu filmde kötü oyunculuğu var da diyemem ama o kadar donuk oynuyor ki, karakterle bağ kurmak bir yana, o karakter umrunuzda bile olmuyor. Düşünün: Başrol karakteri umursamadan bir film izliyorsunuz. Hadi buna da eyvallah. Demek istemiyordum ama Nuh’un gemisi gibi yan karakter serpiştirmişler: uzak doğulusu, siyahisi, hintlisi… Üstüne üstlük, bunların oyunculuğu da kötü veya ortalama olunca cidden bıkkınlık geçirdim filmi izlerken. Jared Leto’nun oyunculuğunun donuk olmasını bir noktada anlayabilirim çünkü karakteri bir program; ama diğerleri, nereden tutarsak tutalım, elde kalıyor. Müziklerinin iyi olduğunu söylemişim; hala aynı fikirdeyim. Filmdeki çoğu müzik iyi ama kullanıldıkları yerler kötü. Sanki rastgele yerleştirilmiş gibiydi; ne sahneye anlam katıyor ne de o evrene uygun hissettiriyordu. Senaryo kısmına gelecek olursak, aslında hemen herkesin tek beklentisi TRON: Legacy’de gördüğümüz atmosferin devam etmesi, müziklerinin en az onun kadar iyi olması ve sığ senaryosunun daha katmanlı olmasıydı. İlk bakışta büyük beklenti gibi gelse de, yapay zekânın bu denli hızlı geliştiği bir dönemde, temelinde yapay zeka olan bir filmin daha yenilikçi, yenilikçi olmasa bile klişelerden olabildiğince uzak durmasını beklemek normal geliyor bana. Üstüne üstlük, bu film 1982 yılında çıkmış ilk filmi ile bir öncü olmuşken, 2025 yılında 220 milyon dolar harcayıp nasıl bu kadar iyi ama aynı zamanda boş gözüken bir görsellik sundular? Nasıl bu kadar klişelerin arkasına saklandılar diye sormak istiyor insan. Arkasına saklandıkları klişeleri bile iyi kullanamamalarını bir tarafa bırakırsak, TRON gibi efsane olabilecek potansiyele sahip bir film nasıl olur da SJV ürünü olur? Kimse mi “Biz ne yapıyoruz?” demedi diye sormak istiyor insan. İzleyicisini geri zekâlı olarak gören bu film hakkında iyi bir yorum yapamayacağım gibi duruyor. Tek iyi yanı, lazer IMAX’de izlemesi keyifli olmasıydı sanırım. Ki bugün IMAX’de izlemediğimden olduğunu düşünmüyorum; ama fazlasıyla sıkıcıydı. Filmin dünyası da kendisi kadar kötüydü. Sanki Cyberpunk’ın ilk çıktığı gün gibiydi: Ortalıkta olan olaylara tepki vermeyen halk, yanında patlama olurken yürüyen itfaiye eri gibi daha birçok saçma şeyden bahsetmedim bile. Devam filmi gelecek gibi bitirdiler; ancak hem gişede hem de izleyicinin gözünde çakılmış bir filmin devam etmesi pek mümkün gözükmüyor. Zaten bu kafayla yapılacaksa yapılmasın; hatta mümkünse bir on beş yıl daha beklensin ve çok daha vizyonlu bir ekibe emanet edilsin. Keşke bu filmi hiç görmeseydik… En azından, “devamı gelmeyen ama potansiyeli olan bir seri” gözüyle bakardık TRON’a. Ama böyle olunca elimizde sadece içine edilmiş bir seri kalıyor. O kadar yazdım, ama filmin “başarısız olacağız, bari nostaljiyle kurtaralım” dediği sahnelere değinmedim bile. Girersek, çıkamayız. Kısacası, okul öncesi seviyesi komedisi, iyi gözükmesine rağmen etkileyici olamayan görselliği, kötü yönetmenliği ve tabii ki modası yirmi yıl önce geçmiş olan senaryosu ile rezil bir filmdi TRON: Ares. 4,96/10

burakt0 10 months ago

Tron Efsanesi

Joseph Kosinski

16 Gönderi

(Rewatch) “Bazen hayat, insanın isteklerini ve umutlarını es geçerek ilerler.” TRON: Legacy filmini ilk izlediğimde nedensiz bir "efsane" deme isteği gelmişti. Gariptir ki, bugün tekrar izlediğimde iki saatlik süresini hiç hissettirmedi ve yeniden "efsane" demek istedim. Gerçekten efsane demek isterdim…devamı(Rewatch) “Bazen hayat, insanın isteklerini ve umutlarını es geçerek ilerler.” TRON: Legacy filmini ilk izlediğimde nedensiz bir "efsane" deme isteği gelmişti. Gariptir ki, bugün tekrar izlediğimde iki saatlik süresini hiç hissettirmedi ve yeniden "efsane" demek istedim. Gerçekten efsane demek isterdim ama büyük potansiyeline rağmen, iyi bir evren ve olağanüstü müziklerinin yanına sığ senaryo gelince olmuyor. En son birkaç yıl önce izlemiştim ve aklımda kalandan daha etkileyici bir filmdi TRON: Legacy. Gösterime girdiği yıllarda çoğunlukla görselliği ile övülen TRON: Legacy, IMAX formatında çekilmiş ikinci film olmuş; ilk film ise tam anlamıyla deli işi bir film olan Avatar. TRON: Legacy’e dönecek olursam, ilk yönetmenlik deneyimi olan Joseph Kosinski’nin ortaya neredeyse kusursuz bir iş çıkarttığını düşünüyorum. Kosinski, sonrasında Oblivion, Only the Brave, Top Gun: Maverick ve bu yıl izlediğimiz F1 filmi ile mükemmel bir filmografiye sahip oldu. Araya Netflix’in zorlama işi Spiderhead girmiş olsa da, adamın işi bildiği ortada. Gelelim yeni filmin neden bu kadar geç çıktığına: Film her ne kadar etkileyici gözükse de senaryo kısmı gerçekten aşırı sıradan ve fazlasıyla tahmin edilebilirdi. İzleyicinin çoğu bunu göz ardı edip puanını atmosfere verse de basın tarafında işler pek de öyle olmadı. Basının verdiği puanlar ortalama ve kötü arasında gidip geliyordu. Bunların yanında Disney, Marvel ve Lucasfilm’i satın aldıktan sonra Marvel ve Star Wars filmlerine daha çok yatırım yapıp, zaten çok yüksek hasılat yapamayan Tron gibi riskli bir projeye yatırım yapmak istemedi. 170 milyon dolar olarak açıklanmış bütçenin sadece prodüksiyon bütçesi olduğunu biliyoruz. Bunun yanında pazarlama ve oyuncu maaşları gibi detaylar eklenince maliyet yaklaşık 300 milyon dolara kadar çıkıyor. TRON: Legacy’nin 400 milyon dolar kazandığı açıklanmıştı; bunun belli bir miktarının sinema salonlarına verildiğini düşünürsek, Disney’in net kazancı zar zor sıfırın üstüne çıktı ve 100 milyon dolarlık Blu-ray gelirleri ile toparladı gibi bir durum var ortada. Yani gelen eleştiriler, Marvel ve Lucasfilm’in alınması tamamen bahane; Disney neredeyse zarar ettiği bu filmin devamını zaten başından beri yapmak istemiyordu. Hikayenin en kötü yanı, Disney’in devam filmini yapmayacağı barizken Joseph Kosinski, Tron: Ascension adında bir devam filmi üzerinde çalışıyordu. 2011–2012 yıllarında senaryo, karakter tasarımları ve storyboard’ları hazırlandı. 2013’te fanlar “Tron 3 geliyor” kafasına girdi ama film hiç resmi bir şekilde duyurulmamıştı. 2015 yılına geldiğimizde yapılan röportajlar sayesinde projenin rafa kaldırıldığını duyurdular ve biz de muhtemelen hiçbir zaman göremeyeceğimiz bir başka filmle karşı karşıya kaldık. 2025 yılında neden geldiğine bakacak olursak, aslında en bariz örnek yapay zekânın bu kadar popülerleşmesi. Kısacası, 1982 yapımı TRON filmi ile hemen hemen aynı kaderi paylaşan bu seri benim için yanlış stüdyoda heba olmuş ve olmaya da devam edecek. Filmi bu kez izlediğimde CGI tarafında gözüme batan şeyler oldu; 2010 yapımı bir filmde elbette bunlar normal, ama birkaç yıl sonra bu film için “hızlı yaşlanmış bir diğer TRON filmi” demek istemiyorum. Hala izlenebilirken ve üstüne üstlük hâlâ süresini hissettirmeden izleyiciyi dünyasına çekmeyi başarırken, daha fazla ertelenmemesi gereken bir film TRON: Legacy. 7,69/10

burakt0 10 months ago

TRON

Steven Lisberger

2 Gönderi

(Rewatch) Yaptık bir hata; Tron serisini tekrar izlemek istedik. Bu 1982 yapımı filmin kısa süresine rağmen bizi yoracağını biliyorduk ama ilk bir saat aktı gitti, kalan dakikalar ise işkence gibi geçti. Film, o dönem için alışık olunmayan, hatta ilk kez…devamı

burakt0 10 months ago

O

Tommy Lee Wallace

10 Gönderi

(Rewatch) Sadece nostalji sevenler için mükemmel bir uyarlama olan bu filme 03.00’da başlayıp 09.00 civarında bitirdik. Film kötü olduğu için ya da odak probleminden dolayı değil, üzerine çok konuşulabilecek bir film olduğu için bu kadar uzun sürdü. Film hakkında konuşacak…devamı(Rewatch) Sadece nostalji sevenler için mükemmel bir uyarlama olan bu filme 03.00’da başlayıp 09.00 civarında bitirdik. Film kötü olduğu için ya da odak probleminden dolayı değil, üzerine çok konuşulabilecek bir film olduğu için bu kadar uzun sürdü. Film hakkında konuşacak olursam, zaten iki bölümlük bir TV dizisinin biraz kısaltılmış hali olduğunu biliyoruz ama daha ilk dakikalardan çok amatör olacağı izlemini veriyordu. Kötü oyunculuklar, zayıf görsel efektler, sırf romanla aynı olsun diye tekdüze ilerletilmiş bir hikâye ve ortalama yönetmenliğin birleşimiyle ancak bu çıkmış ortaya. En son ne zaman izlediğimi hatırlamadığım bu film, başlarda gayet iyi başlasa da sonlara doğru, özellikle ağırlıklı olarak yetişkinleri gördüğümüz kısımlarda sıkıcı bir hal almaya başladı. Tam bir şeyler olacak derken saçma sapan bir muhabbet açılıyor ve film on dakika daha uzuyor gibi bir durum vardı ortada. Birçok kişinin değindiği “hikâye anlatımı çok yavaştı” kısmına katılmıyorum; aksine hızlı olmasına rağmen çok durağan ve sıkıcı bir anlatım vardı. Evet, bu uzun süresine rağmen hikâyede boşluklar, tam olarak anlatılmayan şeyler bulmak zor değil. Son bir saate kadar her ne kadar sıkıcı olsa da yavaş ama tutarlı bir akış vardı; maalesef, klasik Stephen King işlerinde olduğu gibi burada da sonunu getirmekte zorlanmışlar. Filmdeki ana temanın korku ve gizem olduğunu düşünürsek, fazlasıyla zayıf bir yapım diyebiliriz. Gizem var ama film bittiğinde, romanı bilmeyen ya da yeni filmleri izlememiş, yani evrene hâkim olmayan birinin herhangi bir gizemi çözmesi için hiçbir şekilde yardımcı olmuyordu. İlk kez izleyen biri muhtemelen “anlamsız ama eğlenceli bir şeydi” der çıkar, çünkü senaryoda çok fazla boşluk var. Değinmek istediğim bir diğer konu, romanda yer alan birçok ayrıntı değiştirilmişken bu filme “iyi bir uyarlama” diyebilenleri anlamıyorum. Ben “birebir aynı olsun” kafasında değilim; zaten öyle olsa izlenebilir bir yanı kalmaz. Bunun belki de en büyük örneklerinden biri Batman: The Killing Joke animasyonudur, çizgi roman başyapıtlarından biri olan hikâyeyi nasıl çöpe çeviririz kafasındaydı, yani birebir aynısını beklemiyorum. Bu film, dönemine göre de şu an için de ortalamanın biraz üstü bir yapımdan fazlası değil. Bu nedenle “ne varsa eskilerde var” gibi saçma sapan palavralara girip yeni izleyecek insanların beklentisini yükselterek filmin değerini daha da düşürmeyelim. Son olarak, 2017 yılında çıkan filmle bir kıyas yapmadığımı fark ettim, ki bana kalırsa bu iki filmi kıyaslamak aptallıktan başka bir şey değil. Arada koca bir dönem, çok daha yüksek bütçeler, daha iyi oyuncular ve teknik imkanlar varken; 1990 yılında çıkan, Tim Curry ve Harry Anderson dışında “iyi” diyebileceğimiz oyuncusu olmayan, dönemi için bile zayıf efektlere sahip iki bölümlük bir TV dizisinin film versiyonu nasıl kıyaslanabilir ki? Tabii ki 2017 yılında çıkan IT filmi, çok daha iyi bir film ve daha iyi bir uyarlama. Her iki film de kitapta yer alan birçok detayı değiştirmiş olsa da, uyarlama açısından biraz korkak davranmış olsalar bile 2017 yapımını açık ara daha başarılı buluyorum. IT: Chapter Two filmini ise… açık konuşmak gerekirse, ben hiç çıkmamış gibi varsayıyorum. 6,07/10

burakt0 10 months ago

“Hatırla, 5 Kasım’ı hatırla.” “Bize insanları değil, fikirleri hatırlamamız söylendi. Çünkü bir adam yenilebilir, yakalanabilir, öldürülebilir, unutulabilir. Fakat bir fikir... dört yüz yıl sonra bile dünyayı değiştirebilir.” Her yıl 5 Kasım’da gelenek haline getirdiğimiz V For Vendetta ritüelini bu kez…devamı

burakt0 10 months ago

Predator: Vahşi Topraklar

Dan Trachtenberg

24 Gönderi

Predator: Badlands, belki de bu yılın en iyi aksiyon-komedi filmi olabilir. Bunun yanında, yönetmenlik koltuğunda birçoğumuzun 10 Cloverfield Lane filmiyle tanıdığı Dan Trachtenberg oturuyor. 2022 yılında Prey ile iyi başlayan bu evren, bu yıl çıkan Predator: Killer of Killers animasyonu…devamı

burakt0 10 months ago

Korku Seansı

James Wan

96 Gönderi

Okulda sınıfça defalarca izlediğimiz, yetmeyip tek başıma da defalarca izlediğim The Conjuring’i tekrar izlemeye karar verdim. Genel kitle için iyi, benim için kötü bir final yapan bu serinin ilk filmini de pek sevdiğim söylenemez; ancak bana “iyi korku filmi say”…devamı

burakt0 10 months ago

The Long Walk

Francis Lawrence

11 Gönderi

Bir Stephen King uyarlaması olduğu için içten içe “yine kötü bir şey çıkacak ortaya” demiştim ama yönetmen koltuğunda The Hunger Games serisi ve Constantine gibi filmlerden aşina olduğumuz Francis Lawrence, senarist tarafında da Strange Darling’den iyi hatırladığım JT Mollner ismini…devamıBir Stephen King uyarlaması olduğu için içten içe “yine kötü bir şey çıkacak ortaya” demiştim ama yönetmen koltuğunda The Hunger Games serisi ve Constantine gibi filmlerden aşina olduğumuz Francis Lawrence, senarist tarafında da Strange Darling’den iyi hatırladığım JT Mollner ismini görünce umutlandım. Filmin herkese hitap edemeyeceğinden eminim; bu yüzden birine iyi film önerecek olsam The Long Walk kesinlikle önermemem gereken filmlerden biri olurdu. Ben izlemeden önce hikâyeyi az çok biliyordum; bir Stephen King hayranı olarak romanı önceden okumuştum ama pek etkilenmemiştim diye hatırlıyorum, belki de yarım yamalak hatırladığımdandır. Daha yürüyüş başlamadan ilgimi çeken film, bazen yarattığı dramla bazen de o bitmiş, yorgun insanların hâlâ birbirlerine şaka yaparak eğlenebilmesiyle aktı gitti. Konusu itibarıyla daha politik ve gerici olabilirmiş ama burada dram, arkadaşlık ve aile bağı işlenmek istenmiş. Bu halini de sevdim; ancak saçma ve zorlama gelen yerleri yok değil. Yorumlara baktığımda benim güldüğüm, duygulandığım yerlere gülenler olmuş ve nedenini de anlıyorum. Üstelik bazılarına hak da veriyorum, tam da bu yüzden “herkese hitap etmez” demiştim. Film sizi içine çekmezse veya karakterlerle bağ kuramazsanız fazlasıyla sıkıcı olabilir, çünkü işleyişi oldukça yavaştı. Bu film biraz Death Stranding oyununa benziyor; kimine göre sanatsal bir deneme, kimine göre de boktan bir yürüme simülasyonu. Burada da yürüyen adamları izlerken onların bazen kötü bazen komik konuşmalarını dinlemek, bazılarına eğlenceli ve dramatik gelirken bazılarına da “bu ne amk” dedirtecektir. Son olarak, nadiren gördüğümüz iyi Stephen King uyarlamalarından biriydi The Long Walk. Bu yıl çıkacak olan The Running Man ve yine bu yıl gösterime giren The Life of Chuck da iyi olacağına inandığım Stephen King uyarlamaları arasında. 7,76/10