Burak (@burakt0)

09.08.2026 “...Mutluluk getirecek” Bu filmi 2022 yılında görüp posterini sevip watchlist’e atmıştım. Ara sıra denk gelip “Bu da buradaymış.” diyordum ama asla açıp izleme fikrine kapılmıyordum. Ta ki Can Evrenol’un “Cam Sehpa” adlı uyarlamasına denk gelene kadar. O film bayağı…devamı09.08.2026 “...Mutluluk getirecek” Bu filmi 2022 yılında görüp posterini sevip watchlist’e atmıştım. Ara sıra denk gelip “Bu da buradaymış.” diyordum ama asla açıp izleme fikrine kapılmıyordum. Ta ki Can Evrenol’un “Cam Sehpa” adlı uyarlamasına denk gelene kadar. O film bayağı övüldü, bir o kadar da gömüldü. Haliyle merak ettim ve orijinalinin aslında bu film olduğunu gördüm. Ama yine bir şeyler oldu ve iki film de kaldı, izlemedim. Geçtiğimiz günlerde annem önce Cam Sehpa’yı izledi ve bana önerdi. Daha sonra hızını alamayıp orijinalini, yani bunu, izledi ve daha çok sevdiğini söyledi. Ben de ilk olarak orijinali ile başlayayım dedim. Film bayağı komedi gibi başlıyor, hatta ilk dakikalardan basit bir hikâye ile çiftin dramını falan izleyeceğiz diyerek filmi çözdüğümü sanmıştım. Çözememişim, yanından bile geçmemiş tahminim. Filme gelince, komedi filmi izleyecekmişim, hatta sıradan ve pek de komik olmayan bir skeç gibi hissettiriyordu. En başta bile rahatsız edici bir komedisi vardı, sanki amaç güldürmek değil de rahatsız etmek gibiydi. Ancak bir şekilde sahneler kendini izletti, hatta sürenin nasıl geçtiğini anlamadım. Biraz daha abartıp şunu söyleyebilirim: Bu yıl izlediğim en akıcı filmdi bu. Filmin aslında birden fazla büyük olayı var ama bir tanesi var ki izleyiciye hem filmin tamamına yayılacak bir boşluk hissi bırakıyor hem de empati kurmak, kurmak istememek ve kurmamaya çalışmak arasında git gel yaşatıyor. Filmin sadece türünü biliyordum ve posterini görmüştüm, tamamen ne izleyeceğimi bilmeden girdim ve şok üstüne şok yaşayarak bitirdim filmi. Mümkünse fragman veya konu, hiçbir şeye bakmadan filme dalın. Film gerilimi tamamen psikolojik olarak veriyor. Karakterle empati yapmak veya yapılan tercihlerin sonucunu hayal etmek, gereksiz yükselen müzikler veya suratımıza çarpan jumpscare’lerden daha etkili oluyor. Üstelik film bunu çok iyi yapıyor. Bunun yanında doğaüstü bir olay yok, yaşanan şey absürt ama asla olmaz denilebilecek bir durum değil, hatta hemen herkesin başına gelebilir. Bu gerçeklik bile izleyiciyi germek için yeterli. Komedisinden başta bahsetmiştim ve film boyu devam ediyor. Yaşanan şok edici bir olay var, üstelik bunu izleyici bile atlatabilmiş değilken hâlâ espri yapıldığını görebiliyoruz. Hayat hâlâ devam ediyor ama ana karakterimiz sonucu bariz olan şeyi inkâr ediyor ve sürekli geciktiriyor. O geciktirdikçe izleyici daha da geriliyor. Akıcı olan bu filmin çoğu sahnesinde “Hadi artık açıkla, bitsin.” dediğimi hatırlıyorum. Oyunculara değinmek istiyorum ama “çok iyiler” demekten ileriye de gidemeyeceğim gibi. Filmin başından sonuna kadar başrolden yan rollere neredeyse hepsi iyiydi. Yer yer duyguyu veremeyenler olsa da çok da önemli olmadı çünkü film bir bütün olarak iyiydi. Bunun yanında yönetmenlik ve sinematografinin de üzerinde durmuşlar, gereksiz atılan zoom shot’lar dışında çok da kötü diyebileceğim bir durum yoktu. Filmin süresi kısa ve akıcı bir film ancak yaklaşık 1 saat boyunca beklentiyi arttırdıktan sonra finali asla tatmin etmez demiştim. Belki kendimi şartladığım içindir, bilmiyorum ama finali tatmin etmedi, daha doğrusu kısa tutulmuş. Anlıyorum, sanat filmi, tamam sizsiniz ama bir 5-10 dakika daha eklesen kimse hayır demezdi sanki. Bundan sonra hemen gidip Cam Sehpa’yı izleyemem, araya kesinlikle bir film veya kısa film sıkıştırırım. Ancak Can Evrenol’un kötü bir uyarlama çıkartacağını asla düşünmüyorum. Bence orijinali ile değiştireceği noktalar olacaktır, özellikle Ruth karakterini değiştirmiştir. Bence değiştirdiyse de kötü bir tercih değil, aksine iyi olur. Bunu korkak davranmak olarak yorumlayanlar da olabilir ama o kadar da marjinal olmaya gerek yok gibi. Kısacası, orijinal ve cesur bir fikir ve en az o kadar da iyi bir uygulama. Son zamanlarda “Fikir iyi ama uygulamada sıçmışlar.” demeye alışmıştım, burada bunu demediğim için mutluyum. Final pek memnun etmese de asla kötü değildi. Zor bir film The Coffee Table ama öyle “herkese önermem” diyeceğim filmlerden de değil, aksine öneririm, bu filmi bir denemesini isterim. Seveni kadar sevmeyeni, hatta nefret edeni de çokmuş bu filmin. Ben biraz ekstra sevmişim sanırım. İzleyin, izlettirin. 8,34/10

burakt0 2 weeks ago

Ördek Howard

Willard Huyck

4 Gönderi

Doomsday öncesi gereksiz maraton part 6 08.08.2026 (Rewatch) Kötü film. Kabul ediyorum ama eğlenceli bir kötü film Howard the Duck. Ancak süresi çok uzun; yani anlatmaya çalıştığı hikâye itibarıyla en fazla 85 dakika olmalıyken neredeyse 2 saatlik film izledik. İlk…devamıDoomsday öncesi gereksiz maraton part 6 08.08.2026 (Rewatch) Kötü film. Kabul ediyorum ama eğlenceli bir kötü film Howard the Duck. Ancak süresi çok uzun; yani anlatmaya çalıştığı hikâye itibarıyla en fazla 85 dakika olmalıyken neredeyse 2 saatlik film izledik. İlk 45 dakikada bayağı eğlendiğimi söylemem gerekiyor. Komedisi etkili, karakterlerin uyumu ve oyunculuklar iyi derken film akıyordu. Hatta o dakikaya kadar puanların ve kötü yorumların nedenini anlayamamıştım. O dakikadan itibaren film bambaşka bir boyuta gitti. Keşke aksiyon tarafını hiç işin içine sokmasaydı. Çünkü hem aksiyonu çok kötü hem de efektleri dönemi için bile kötü sayılabilecek seviyede. Aksiyon tarafını sevmedim çünkü hem kötü hem de gereksiz bir ciddiyet katmaya çalışıyor filme. Ancak film, başta kurduğu ton nedeniyle de asla ciddi olamıyor ve biz de en baştan bunun absürt film olduğunu kabul ediyoruz. Ama bir noktada ciddi bir tehdit filme dahil olunca absürt tarafının anlamı kalmıyor, herhangi bir klişe aksiyona küçük absürtlükler eklenmiş oluyor. Halbuki en baştan izleyiciye verdiği Beverly ile Howard’ın garip ilişkisi ve yanlarına eklenen Phil karakteri üzerinden yürüseydi çok daha iyi olacaktı. Filmin absürtlük seviyesini anlatabilmek açısından şu kadarını söyleyeyim: Bayağı zoofili işleniyor ve film bunu umursamıyor. Küçük göndermeler yapılıyor ama o kadar; bu bayağı komedi malzemesi olarak kullanılıyor ve garip bir şekilde işe de yarıyor. Demem o ki film aksiyon tarafına hiç girmeyip absürt komedi ve müzikal olsa kesinlikle ortalama üstü bir şey izlerdik. Ama yine küçücük bir seçimin kurbanı olan başka bir film görüyoruz. Filmin kendisi hakkında daha fazla konuşulacak bir şey de yok aslında ama filmin arka plan hikâyesi filmden daha çok malzeme barındırıyor. 80'ler macera-komedi formatına uyalım kafasıyla girilmiş ve sırf bu yüzden harcanmış bir potansiyel var ortada. Neyse ki oyunculukları, müzikleri ve komedisi bu filmin eğlenceli yanını öldürmüyor ve birkaç yıl arayla izlenebilecek kötü ama eğlenceli filmlerden biri olmayı başarıyor Howard the Duck. 5,04/10

burakt0 2 weeks ago

Leviticus

Adrian Chiarella

12 Gönderi

07.08.2026 Filmi sevemedim çünkü çok “iyi” olacak gibiyken olamıyor bu film. Sürekli tempo sorunu yaşıyor, kendini açıklamaya çalışıyor. Açılışı çok uzun sürüyor ve anlatacağı hikayeyi bir türlü izleyiciye aktaramıyor. Çok fazla sorunu var ve bence en büyüğü, queer bir film…devamı07.08.2026 Filmi sevemedim çünkü çok “iyi” olacak gibiyken olamıyor bu film. Sürekli tempo sorunu yaşıyor, kendini açıklamaya çalışıyor. Açılışı çok uzun sürüyor ve anlatacağı hikayeyi bir türlü izleyiciye aktaramıyor. Çok fazla sorunu var ve bence en büyüğü, queer bir film olabilmek için fazla çaba sarf ediyor. Olunca ne gibi bir artısı olacak filme bilmiyorum ama bu zorlama istek filme artıdan çok eksi katıyor. Karakterlerle bağ kurmak bir yana dursun, onlara empati bile yapamıyoruz. En azından ben yapamadım. Bunlardan önce filmin ismi dikkat çekiyor. Doğrudan The Book of Leviticus’a bir gönderme yapıyor ve film içinde de zaten sürekli referanslar görüyoruz. Ancak sorun şu ki bunu sadece eşcinsellik üzerinden yapıyor film. Böyle olunca da ister istemez, keşke farklı bir isim düşünebilseydiniz, diyorum çünkü geri kalan her şey çok yüzeysel kalıyor. Filmin açılışına bir değineyim. Bir türlü olaya girmek bilmiyor demiştim çünkü ana karakterlerimizin aşk hayatını veya daha doğru tabirle flörtleşmelerini anlatmaya odaklanıyor film. İlk 20 dakika boyunca, "Film ne zaman başlayacak?" diye sorguladım çünkü iki erkeğin öpüşmesini izlemek için açmadım ben bu filmi. Neyse ki saçma sapan bir nedenle de olsa bir noktada hikâyeyi anlatmak akıllarına geliyor. Yavaş açılan, yavaş devam eden ve yavaş biten bir film izliyoruz. Yaklaşık 90 dakikalık, kısa diyebileceğimiz Leviticus, hiçbir noktada beni yakalayamadı; boş boş izledim. Korku, gerilim veya psikolojik korku... Bunların hiçbirini hissetmedim. Türü sevmediğimden de değil; korku/romantik türüne uzak biri değilim. En yakın örnek Together sanırım, onu sevmiştim; neden sevdiğimi de açıklamıştım. Veya daha yakın tarihten Obsession da bu türe uzak değil ve onu da sevmiştim. Burada sorun tür veya benim türe hâkim olmamam değil, Leviticus’un tamamen zorlama hissettirmesi. İyi yanları elbette var. Mesela paranoya hissini çok iyi işliyor film. O sahneleri izlemek keyifliydi ama filmin ne kadarında var desek, birkaç sahnede hissediyoruz ve o kadar yani. Aslında fikir olarak sevdim ama sorun tamamen bunu anlatma biçiminde. Belki tam olarak istediği buydu, belki de uzun metraj olabilmesi için yavaş ve sıkıcı anlatıma göz yumuldu, bilemiyorum. Maalesef filmin finali bile tatmin etmedi. Buraya kadar spoiler vermedim, vermemek için söylemiyorum. Bu arada filmin It Follows ile alakası yok. Başta benim de aklıma doğrudan o geldi ama asla o beklentiyle izlenmemeli Leviticus. Leviticus kendi hâlinde takılan, ayrı ve küçük bir film. Seveni olacaktır, ki var. Bu yıl çıkan farklı ve iyi korkuların yanında bayağı bir sönük kalsa da sürekli tekrarladığım zorlama sahneleri ve aşırı yavaş anlatımı olmasa kesinlikle sevebileceğim bir film olacaktı. Kısacası konu ne kadar merak ettirirse ettirsin, anlatım bunu baltalayıp duruyor. Filme tam ısınacakken tempo buna engel oluyor. Yani film anlatmak istediği şeyden emin, bunu biliyor ama nasıl anlatacağını bilmiyor veya bir türlü karar veremiyor. Sürekli gömmüş gibi olsam da oyunculuklar, sinematografisi ve fena sayılmayacak müzikleri filmi bir şekilde izletiyor. 5,86/10

burakt0 3 weeks ago

X-Men: Kıyamet

Bryan Singer

17 Gönderi

Spoiler içeriyor Doomsday öncesi gereksiz maraton part 5 06.08.226 (Rewatch) Yine ayrı bir film olarak değerlendirmemiz gereken başka bir X-Men filmi. X-Men: Apocalypse’i ilk izlediğimde baya bir haksızlık etmişim, puan anlamında. Tabii bu kişiden kişiye değişir ama bu filmi her izlediğimde puanımı…devamıDoomsday öncesi gereksiz maraton part 5 06.08.226 (Rewatch) Yine ayrı bir film olarak değerlendirmemiz gereken başka bir X-Men filmi. X-Men: Apocalypse’i ilk izlediğimde baya bir haksızlık etmişim, puan anlamında. Tabii bu kişiden kişiye değişir ama bu filmi her izlediğimde puanımı bir miktar arttırıyorum. Bu onu sorunsuz, kusursuz bir film falan yapmıyor, hatta iyi bile yapmıyor. Sadece kendi adıma hakkını yediğimi düşünüyorum. Filmin açılışı çok iyi. Bir takım aptal sürüsü En Sabah Nur’a tapıyor, dua ediyor. Aslında En Sabah Nur da şans eseri diriliyor gibi bir durum var ortada. Film boyunca "ne mana?" diye düşünüp durduğum Moira karakteri buna vesile oluyor gibi gözüküyor ama açılış havada kalıyor. "Dirildi işte." deyip geçiliyor, film de bir daha orayı anlatma derdine girmiyor. En Sabah Nur dedik de sadece filmin başında dua edenler ona öyle sesleniyor, Apocalypse demeye devam edelim. Apocalypse baya baya tanrı olarak tanıtılıyor filmde. Çok fazla gücü var, hepsini bir tutam gösteriyor. Daha açılış sahnesindeki dirilişinde tüm dünyada hissedilebilecek bir deprem meydana geliyor. E, haliyle büyük bir şey geliyor diyoruz. Bir de çizgi romanlardan karakteri biliyorsak zaten karaktere hakimiz. Film Apocalypse’i o kadar abartıyor ki ilk bir saat boyunca onun ne kadar güçlü olduğu konuşuluyor filmde. Bunda sorun yok, sorun beklentiyi kendi kendine yükseltip karşılayamaması. Magneto karakteri bu filmde çok kötü işlenmişti. Orman sahnesine kadar sorun yok. Karaktere aynı acıları yaşatıp ondan yeniden bir anti-hero yaratacaklar dedik. Hatta o sahnedeki tanrıya olan küçük sitemi falan da iyiydi. Sonra karakteri bir anda Apocalypse’in yanında mürit olarak gördük ve bu çok kötü işlenmiş bir karakter gelişimi. Bunu filme iyi yedirsen eyvallah da film boyunca bu kadar kötü olacaksa Magneto hiç olmasın dedim. Muhtemelen tüm X-Men filmleri boyunca gördüğümüz en kötü Magneto motivasyonları bu filmdeydi. Her şeye rağmen Magneto izlemeyi seviyorum. Michael Fassbender zaten çok iyi bir oyuncu. Bunlar birleşince izlemesi zevkli bir karakter vardı yine. Üzerine çok kısa düşününce sorunlar çıkıyor ve göz ardı edilemiyor tabii ki. Magneto’dan bahsederken değinmiştim ama daha detaylı bahsetmek gerek. Apocalypse yanına adam alacak, tamam. Şimdi film bize "en güçlüler hayatta kalacak", Apocalypse’in olayı bu dedi. Tamam da film boyunca yanındaki elemanlardan sadece Magneto’yu gördük gibi bir durum var. Storm koymuşsun filme, toplasak iki önemli sahnesi var. Psylocke var ve değerlendirilebilse çok iyi sahneler görürdük ama yok, onu da kullanmamış. Sadece araba kesme sahnesi var ki onu da zaten fragmanlarda vermişler. Bir de Angel var, zaten izlemeyi sevmem. Onu da iyi kullanamıyor film. Magneto’yu zaten konuştuk, geriye bir tek ana kötümüz Apocalypse kalıyor. Onu da iki saat boyunca övdünüz, iki dakikada harcadınız amk. Aslında spoiler vermeden yazmak istemiştim ama olmadı. Harcanmış çok büyük bir potansiyel var burada. Kafalarında büyük bir evren kurma fikri varmış belli ki. Tamamen genç kadro bir X-Men göstermelerinden anladık bunu. Gösterdikleri genç X-Men de ne kadar tatmin edici, tartışılır. Jean Grey’i canlandıran Sophie Turner bu filmde baya kötü performans sergiliyor. Her sahnesi yapay hissettiriyordu. Bunu Dark Phoenix’te toparladı diye hatırlıyorum ama nafile. Böyle uzun soluklu ve genç X-Men için çok iddialıydı Apocalypse hikâyesi anlatmak. Ki anlatamadılar zaten. Bunun yanında gişede de bekleneni alamadılar. Kâr ettiler ama beklenen olmadı. İşin kötü yanı akıllanmayıp bir üst noktaya çıktılar ve Phoenix anlatmak istediler, her anlamda sıçıp sıvadılar. X-Men filmlerinin tartışmasız en hakkı yenen Cyclops karakterini bu filmde Tye Sheridan canlandırıyor ve oyunculuğunda bir problem yok, isteneni vermiş. Burada sorun istenen şeyde. Cyclops’u sünepe bir bebeden ibaret göstermek kimin fikriyse siktirsin gitsin. Çizgi romanlara girmeyelim diyoruz da bir karakteri bu kadar da değiştirmezsin amk. Çok sorun oldu mu? Hayır. Zaten filmin ana odağı onlar değildi ama değinmemek de olmazdı. Kısacası Apocalypse tercihi yanlıştı. Daha küçük bir tehditle başa çıkılsa, Phoenix biraz daha sonradan devreye girse en azından daha iyi olabilirdi, hatta olurdu. Apocalypse’i kötü işlemişler ama çizgi romanlarla falan kıyas yaptığım için değil, film içinde karakteri ilah yaptıkları için. Her diyalog onun tanrılığına, onun ilk mutant oluşuna falan bağlanıyor. Hatta İncil’in ondan bir şeyler kopyaladığı falan söyleniyor. O kadar büyük bir karakter. Böyle olunca da beklenti büyüyor ama istediğini alamıyorsun. Kötü film değil ama harcanmış çok büyük bir potansiyel var karşımızda. İzlenir ama akılda kalmaz, çerezlik der geçeriz. 6,26/10

burakt0 3 weeks ago

Ölümcül Deney

Paul W.S. Anderson

44 Gönderi

Resident Evil mı izleyeceğiz, yoksa Alice karakterinin kendini bulmasını mı? Yıllardır oyunlarla alakasız diye izlemiyordum. Sonra puanlarına baktım ve düşük bulduğum için erteledim. En son 2022'de tekrar girişmek istedim ama o sırada Netflix dizisine denk geldim, izledim. Keşke izlemeseydim, tekrar…devamıResident Evil mı izleyeceğiz, yoksa Alice karakterinin kendini bulmasını mı? Yıllardır oyunlarla alakasız diye izlemiyordum. Sonra puanlarına baktım ve düşük bulduğum için erteledim. En son 2022'de tekrar girişmek istedim ama o sırada Netflix dizisine denk geldim, izledim. Keşke izlemeseydim, tekrar ertelememe sebep olacak kadar kötüydü. Neyse, "Bugün izlemem gerekiyor." diyerek açtım. Öyle büyük beklentim de yoktu; aksiyon olsun, gersin yeterli. Zaten filmin övülen yanları da bunlardı. Yok, hiçbiri olmadı. Saçma salak, asla inandırıcı olamayan bir sebeple sonucunu bildiğimiz virüs çıkıyor ve film 40 dakika boyunca bunun nedenini aptala anlatır gibi anlatıp yapay zekâ ile gizem yaratmaya çalışıyor. Maalesef ilk 40 dakikada sürekli bir derdini anlatma telaşına giriyor film. Lan, bırak aksın gitsin; zaten biliyoruz olacakları. Aksiyon tarafı da maalesef başarılı değil. Bir sahne oluyor ama onu bize göstermiyor. Bu bir tercih mi, yoksa bütçeden kaynaklı bir zorunluluk mu bilmiyorum ama okuduğum bir yorumda yönetmenin tercihi olarak yazılmıştı. Tercihine sokayım. Zaten gösterdiği ucuz efektli final boss'ta da yönetmenin amacı neydi, onu da anlamadım. Tercih olarak onu göstermeseydin keşke. Yani böyle bir filmde kanlı ve cesur sayılabilecek sahneleri neden göstermezsin? Filmin müziklerine de sinir oldum. Tamam, güzel; ona lafım yok. Hatta bazıları arada açılır, arka planda kısık çalar ama filme hiç uymamış. Aksiyon esnasında neden rock çalıyor? Ya da neden bir anda club müziği eşliğinde deney muhabbetine maruz kalıyoruz biz? Mesela Resident Evil ile yakın dönemde çıkan Blade'e bu club müzikler yakışıyordu, farklı bir hava da katıyordu ama burada olmamış. Çok absürt kalmış. Bir de bu zombilerin güç dengesi olayını keşke açıklasaydınız. Tabancayla vurulan, hatta taranan zombiler ölmez veya vurulmazken neden başrolümüzün tekmesinde yere yığılıyor? Neyse, bunu geçtim. Filmde gereksiz klişe fedakârlıklar, kötü yazılmış diyaloglar gibi gömülecek çok nokta var. Oyunculuklar aslında fena değil. Tabii Michelle Rodriguez olmasaydı fena değildi. Filmin tonunun içine ediyor. Her mimiği, her söylediği diyalog göze batıyor. Olmamış maalesef. Belki de filmi ciddiye alacağım noktalarda öyle bir mimik yapıyor ki gülmeme sebep oluyor. Halbuki öyle esprilerin olduğu veya arada komedi vereyim derdine giren bir film de değildi bu. Belli ki karakteri cool yazmışlar; tavırları, diyalogları falan. Ama Michelle Rodriguez onu oynayamamış, hatta tek başına filmin içine eden etkenlerden biri olmayı başarmış. Milla Jovovich ne kadar iyi oynasa da karakteri Alice'in gelişimi bende hiç çalışmadı. Çok ani oluyor, sonra bir anda karakter boostlanıyor falan derken birden filme yön veren isim oluyor. Tamam, başrol; onu biliyoruz ama bunu ya baştan beri böyle yap ya da karakter film içinde iyi bir gelişim göstersin. Yok, bayağı oldu bittiye getirmeyi tercih etmişler. Filmin en büyük sorunu, Resident Evil ismini ve oyun içinden birkaç önemli şeyi alıp bunu kendine kötü bir şekilde uyarlaması olmuş. Filmi oyunlardan bağımsız değerlendirdim ama yine de elimizde pek bir şey kalmıyor. İyi yanları da var elbette. Örneğin, başta Alice üzerinde bir gizem yaratıp onu küçük flashback'lerle bize aktarmaya çalışması etkiliydi, merak da ettirdi. Bağlandığı yer kötü olsa, hatta tam olarak anlatamamış olsa da filmin en büyük artısı bence buydu. Bunun yanında film, bir bütün olarak gerip korkutmuyor ancak bir sahnede jumpscare korkuttu. Bunu da artıdan saymak lazım. Geri kalan hemen her şey ortalama ve kötü arasında bir yerlerde geziniyor. Kısacası, yıllarca ertelediğim ve sonucunda harcanmış, hatta biraz abartırsak çöpe atılmış bir potansiyel gördüm. Beklentim yoktu, zaten bunu başta da söylemiştim. Gördüğüm birkaç yorum haricinde efsane bir film olmadığını biliyordum ama bu film, iyi olmasını beklediğim şeyleri de yapamayınca zar zor 5/10 verdiğim filmlerden biri oluyor. Her hâlükârda giriştim bu seriye, sonunu getireceğim. Umarım bu yıl gelecek Resident Evil filmi hayal kırıklığı olmaz. Çünkü fragmanını izledikten sonra beklentim bir miktar düşse de bu yıl gelecek olanda hem yönetmen hem de senarist beklentimi artırmama neden oluyor. 5,06/10

burakt0 3 weeks ago

X-Men: Geçmiş Günler Gelecek

Bryan Singer

21 Gönderi

Doomsday öncesi gereksiz maraton part 4 03.08.2026 (Rewatch) Kuracağınız evreni sikeyim. Kevin Feige'a ne kadar kızsak da belli bir yere kadar bize müthiş duygular yaşatan bir evren kurmuştu. Fox'un yaptıklarını tekrar izleyince Feige tebriği hak ediyor. Days of Future Past…devamıDoomsday öncesi gereksiz maraton part 4 03.08.2026 (Rewatch) Kuracağınız evreni sikeyim. Kevin Feige'a ne kadar kızsak da belli bir yere kadar bize müthiş duygular yaşatan bir evren kurmuştu. Fox'un yaptıklarını tekrar izleyince Feige tebriği hak ediyor. Days of Future Past çok iyi bir film ama First Class'ın doğrudan devamı olarak çıkan bu film, First Class'a küçük göndermeler haricinde devamı falan değil. Fox bu filme de karışmış ve "Daha fazla karakter, hatta önceki karakterler de olsun." demiş. Çıkan sonuç iyi olsa da Days of Future Past, Fox'un filmleri arasında bir istisna olarak yer alıyor. First Class sonrasında Matthew Vaughn'un devam filmleri planladığı biliniyordu. Hatta bu filmin yazım aşamasında da yer aldı ancak sonra bir anda projeden ayrıldı. Bunun sebebi stüdyo ile anlaşmazlıklar olarak görülüyor. Çünkü Vaughn, First Class'ın doğrudan devamını yapmak isterken stüdyo daha büyük crossover yapmak, eski kadroyu da dahil etmek istiyordu. Yani daha fazla para gelsin kafasında devam ediyordu. Bu sebepten Vaughn ile anlaşmazlık olduğu düşünüldü. Daha sonra senaryo Simon Kinberg'e, yönetmenlik ise istismarcı Bryan Singer'a devredildi. Origins: Wolverine nasıl Magneto filmine engel olduysa, bu film de First Class'ın devamına engel oldu diyebiliriz. Days of Future Past, X-Men filmleri arasında bana göre Logan'dan sonra en iyisi. Zaten toplasak 2-3 tane iyi diyebileceğimiz X-Men filmi var ve bu film, First Class ile birlikte ilk üçte yer alıyor. Geçmiş-gelecek muhabbetinden dolayı filmde mantık ararsak puanı iyice düşürmek gerekir çünkü bu konuyu tutarlı bir şekilde işleyebilen film sayısı azdır. Kaldı ki X-Men'den öyle bir beklentim de yok. Buna rağmen Magneto'nun motivasyonu bu filmde olmamış. Tamam, anti-hero, onu biliyoruz ama bir anda 360 dönmesi de saçmaydı. Üstelik film içerisinde yaptığı şeyler de gereksizdi. Son sahneden bahsetmiyorum, Raven sahnesinden bahsediyorum. Tamam, karakteri döndüreceksen madem tutarlı yap. Simon Kinberg'den fazla şey bekliyorum sanırım. Bunun dışında Magneto sahneleri filmin aksiyonunu sırtlıyor. Ne kadar gereksiz olsa ve ne kadar ortalama bir sonu bulunsa da bu da bir gerçek. Wolverine, ilk X-Men filmlerinde olduğu gibi başrol değil, daha çok yancı ve aracı olarak yer alıyor ve bunu sevdim. Çünkü ilk filmlerde hikâye sürekli onun etrafında dönüyordu ve bu bir noktada saçmaydı. Sırf en popüler karakter o diye hikâyeyi ona göre şekillendirmeye çalıştıkları için ilk X-Men filmleri benim gözümde ortalamadır. Filmin politik, hatta gerici tarafının ve diğer X-Men filmlerine göre daha karanlık olmasını sevdim. Yine ilk X-Men filmlerinden örnek vereceğim; orada karanlık ton, renk paleti ve kostümlerden ibaretti. Days of Future Past ise bunu Sentineller'le artırıp psikolojik olarak yapıyor. Özellikle açılış sahnesi akıldan çıkmayacak seviyede. Oyunculuklar zaten üst seviye. Kadroda yer alan her oyuncu verebileceği maksimum performansı vermiş. Sinematografiye yer yer özen gösterilmiş, müzikler sahneleri beslemiş derken film kusurlarını bir şekilde kapatıp kendini sevdiriyor. Kısacası Fox'un aptallıkları, daha fazla para için evren kurmayı reddetmesi falan burada işe yaramış olsa da yıllarca kötü veya ortalama X-Men filmleri izlememize de sebep oldu. Days of Future Past'in üzerine düşünsek çok daha fazla hata buluruz, filmlerin birbirleriyle bağlantılı olmamasından daha büyük sorunlar görürüz ama neyse ki X-Men'i seviyorum. 7,90/10

burakt0 3 weeks ago

Fakülte

Robert Rodriguez

14 Gönderi

02.08.2026 Film baştan sona 90'lar kokuyor ve bu iyi bir şey. Oyuncu kadrosu iyi isimlerden oluşuyor. Elijah Wood, Josh Hartnett, Famke Janssen ve Clea DuVall gibi daha birçok isim, henüz parlamamış halleriyle filmde yer alıyor ve gayet iyi oyunculuk performansları…devamı02.08.2026 Film baştan sona 90'lar kokuyor ve bu iyi bir şey. Oyuncu kadrosu iyi isimlerden oluşuyor. Elijah Wood, Josh Hartnett, Famke Janssen ve Clea DuVall gibi daha birçok isim, henüz parlamamış halleriyle filmde yer alıyor ve gayet iyi oyunculuk performansları sergiliyor. Bilim kurgu ve lise teması garip dursa da film, bir şekilde bunu işleyebilmiş. Aslında konu ve tür olarak aradığım film ama beklediğim etkiyi yaratamadı. En büyük sorun ise sürekli tempo sorunu yaşaması. Film bir süre çok iyi akıyor ama sonra bir anda duruyor. Bunun kötü etkilediğini söyleyemem ama hızlı bir akış varken birden o akışı durdurunca garip hissediyorsunuz. Filmi açmamın da en büyük sebeplerinden biri yönetmen Robert Rodriguez'di ama filme bir artısı yok denebilir. Aynı şekilde görüntü yönetmeni olan Enrique Chediak için de bunları söyleyebiliriz. Filmde, normal şartlarda aynı masaya oturduklarını göremeyeceğim bir grup liselinin ortak bir amaç uğruna dost olması ya da daha doğrusu birlikte çalışmak zorunda kalmasına şahit oluyoruz. Bu bir noktada iyi işlense de sonlara doğru bu grubun ilişkisi çok hızlı işleniyor ama zaman olarak da uzun bir süre geçmiyor. Böyle olunca da biraz kötü hissettirmiyor değil. Film içinde en sevdiğim noktalardan biri, sürekli yazarlara veya yönetmenlere göndermeler olmasıydı. Stephen King'den Spielberg'e, ondan Sonnenfeld'e kadar daha birçok isme ve yapımlarına göndermeler yapması ve bunu bir nevi saygı duruşu olarak sunması, filme artı puan ekliyor. Filmin senaristi Kevin Williamson'ı, her ne kadar Scream 7'de çalışmış olsa da tebrik etmek gerek. Çünkü filmi film yapan ve izleten, oyuncularla beraber senaryosuydu. Sürekli önümüzde bir merak unsuru olması ve sürekli yeni bir olay yaşanmasında onun büyük payı var. Film boyunca devam eden tempo sorunu, son 20 dakikada kayboluyor ve belli bir akışta ilerliyoruz ki zaten bu da final sekansı demek oluyor. Film boyunca yapılan, ters köşe denebilecek hamlelerin birçoğunu tahmin edemedim. Bu da filme farklı bir noktadan artı katıyor. Finalin bağlandığı kısma ise iyi denebilir. Kısacası, bu film için ütopik bir beklentim yoktu ama yıllardır ertelediğim Resident Evil filmini tekrar erteleyip bunu izlemeyi seçmiştim. Bu yüzden en azından 7/10 olmasını bekliyordum ve gerek oyuncu kadrosu gerek yönetmen ve senarist, bunu rahatlıkla yapabilecek kapasitedeydi ama olmamış işte. Bu, kötü bir film demek değil. Potansiyelini tamamen öldürdü de denemez ama çok daha iyi olabilirdi. Bu haliyle 6,5'a yakın ama 7'den uzak bir film The Faculty. 6,40/10

burakt0 3 weeks ago

Labirent: Ölümcül Kaçış

Wes Ball

146 Gönderi

01.08.2026 (Rewatch) "İsyan iyidir" The Maze Runner'ı üçüncü kez izledim ama bu kez fikirlerim değişmiş olacak ki, filmi izlerken eski heyecanım yoktu. Çok fazla mantık hatası yakaladım. Yönetmenlik ve sinematografinin çok ortalama olduğunu ve filme bir artı katmadığını gördüm. Kitaplarını…devamı

burakt0 3 weeks ago

X-Men Başlangıç: Wolverine

Gavin Hood

16 Gönderi

Doomsday öncesi gereksiz maraton part 3 27.07.2026 (Rewatch) Magneto filminin çıkmasına engel olan o film. Fox, Origin adı altında Wolverine, Magneto, Deadpool ve Storm karakterlerine film yapmayı planlıyordu. Bu serinin ilki olarak X-Men filmlerinin de odak noktası olan Wolverine seçilmişti…devamıDoomsday öncesi gereksiz maraton part 3 27.07.2026 (Rewatch) Magneto filminin çıkmasına engel olan o film. Fox, Origin adı altında Wolverine, Magneto, Deadpool ve Storm karakterlerine film yapmayı planlıyordu. Bu serinin ilki olarak X-Men filmlerinin de odak noktası olan Wolverine seçilmişti ancak film, gişede beklenen başarıyı yakalayamadı. Bunun yanında eleştirmen ve izleyici yorumları da karışıktı. Bunun sonucunda gelecek filmler iptal edildi. Onlar yerine 2011 yılında X-Men: First Class gibi X-Men’in en iyi filmlerinden birini gördük. X-Men Origins: Wolverine’e gelince, bu bir origin hikayesi falan değil, onu bir geçelim. Wolverine karakterinin origin hikayesini anlatmak istiyorsan ne yaparsın? Çocukluğuna küçük bir değinip Weapon X’e odaklanırsın. Yok, bunlar farklı olacak. Hâlihazırda var olan karakterleri değiştirip Origin adı altında saçma salak intikam hikâyeleri peşinde koşan bir köpek izletecekler bize. X-Men Origins: Wolverine filminde çocukluğuna değinilen küçük bir sahne var, kötüydü. Daha sonrasında Victor ve Wolverine’in, 2'si Dünya Savaşı olmak üzere 4 farklı savaşta yer aldığını izlediğimiz bir açılış sahnesi de gördük. Burası nispeten iyiydi. Hatta "Hiç olmazsa buraları anlatsaydınız." dediğim anlar oldu. Film ise Logan’ın daha sakin bir yaşam sürmek için ekibini terk etmesi ve sonrasında gerçekleşen olayları anlattı. Sonra yaşanan sözde dramatik olaylar sonucunda Weapon X kısımlarını gösterdiler ki Weapon X adı geçmese anlamazdım, o kadar kötüydü amk. Burası da çocukluk döneminde olduğu gibi geçiştirildi. Peki, bu mudur origin hikâyesi? Film şu ana kadar anlatabileceği 3 tane ortalama veya iyi materyali reddedip yeni bir yol izlemeyi tercih ediyor. Sonuç olarak ciddiyetten uzak; kötü efekt, kötü senaryo, kötü yönetmenlik, kötü kurgu, kötü diyaloglar derken iyi olan pek de bir şey sayamayacağımız bir film X-Men Origins: Wolverine. Filmin Gavin Hood gibi Oscar’lı bir yönetmeni var. Senarist koltuğunda Stay, Troy ve The Kite Runner gibi filmlerde senaristlik yapmış olan David Benioff var ama ortaya çıkan bu şey. Bunun en büyük sebebi beceriksizlik olsa da farklı sorunlar da yaşanmış. Örneğin film ilk etapta, genel kitlenin de istediği gibi daha kişisel ve Weapon X odaklı bir hikâye anlatacakmış. Üstelik daha az karakter varmış. Stüdyo ise "Daha fazla mutant ekleyelim." diyerek yeni karakterler eklenmesini sağlamış. Bunun yanında daha dramatik ve karakter odaklı olmasına da Fox karşı çıkmış, daha fazla aksiyon olmasını istemiş ve filmin yapısını değiştirmiş. Daha büyük sorun ise Writers Guild of America grevleri nedeniyle senaryo tam bitmeden filmin çekimlerine başlanması. Kopuk hissettiren sahnelerin en büyük nedeni olarak da bu gösteriliyor. Filmin yapımcılarından olan Hugh Jackman da senaryoyu beğenmediğini yıllar sonra verdiği röportajlarda ima etti. Kötü gözüken ve yazılan Deadpool da tamamen stüdyo isteğiyle filme eklenmiş. CGI, filmin acele çıkmasından dolayı yarım yamalak yapılmış. Tabii bunlar filmin bu rezil olmasını daha anlaşılır hâle getiriyor ama tek sorun stüdyo değil. Film kötü ve bunun sebebi beceriksizlik. Kısacası Wolverine ve Hugh Jackman dışında övülebilecek bir noktası olmayan X-Men Origins: Wolverine, kesinlikle Marvel'ın en kötü filmlerinden biri. 3,46/10

burakt0 3 weeks ago

Potemkin Zırhlısı

Sergei M. Eisenstein

12 Gönderi

28.07.2026 "Bir kaşık çorba için!" Battleship Potemkin’in zamansız bir film olduğunu düşünüyorum. Sinema tarihine merakı olan herkesin kesinlikle izlemesi gereken sayılı filmlerden. Bugün bile izlediğinizde etkileyen sinematografisi, teknik başarısı, Odessa Merdivenleri bölümünde izleyiciye verdiği dram hâlâ filmlerde uygulanmaya çalışılıyor ve…devamı