Hayatımdan sorumlu olması için daha yetkili birini bulabilir miyiz? Çünkü ben açıkça söylüyorum: Bu göreve uygun değilim. Ne çalışma hayatı benlik, ne de evde durmak. İş yerinde Excel dosyası açınca ya da şantiyede denetime çıkınca gözlerim doluyor, evde de battaniye…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Altın Çocuk kitabı, isminden beklendiği kadar parıldamayan, daha çok yüzeyde gezinen bir anlatıya sahip. Kitap dili oldukça gündelik, neredeyse bir arkadaş ortamında kahve içerken edilen sohbet tadında ilerliyor. Bu durum, bazı okuyucular için sıcak bir yaklaşım gibi görünse de, benim…devamı
Gülüyorum ama içim boş… Ne garip değil mi? Kahkahamdan yankı yükseliyor ama içinde ne bir neden var ne de bir hisin yankısı. Sanki gülmek, içimin boşluğunu dışarıdan yaldızlamak için taktığım bir maske. Belki de insan bazı günler yalnızca alışkanlıktan güler;…devamı
Kalbim ve beynim farklı kişiliklere sahip. Biri duygularla konuşur, diğeri verilerle hesap yapar. Kalbim sabahın köründe bir şarkıyla uyanmak isterken, beynim alarmları üç kez erteleyip “mantıklı” olanı seçer. Kalbim bazen bir bakışta bağ kurar, beynim CV'sini ister. Kalbim “olur” derken,…devamı
İnstagramı bu kadar kötü hale getirmek hangi arzın talebiydi yanlışlıkla beğeni atacağıma repost attım kaldırana kadar küçük çaplı bir gerginlik yaşadım teknolojiye ayak uyduramıyorum çapraz bulmaca çözüp, parkta yaşlı amcalarla oturma vaktim gelmiş galiba
Beni derinlemesine tanımak çok yorucudur. Çünkü ben ne rol yapmayı bilirim ne de susarak duygularımı saklamayı… İçimden ne geçiyorsa, gözümde ya parıltı olur ya da koca bir bulut. Kalbimi gizlemem, cümlelerim bazen fazla gerçek, bakışlarım fazla uzun olabilir. Yarım bırakmam,…devamı
Kafam o kadar karışık ki kendimi bile anlamıyorum; içimde yürüyen düşünceler birbirine çarpıyor, biri "ilerle" diyor, diğeri "bekle." Sanki kendi içimde hem yolum hem de yoluma engelim. Ne hissettiğimi bilmeden hissetmek, ne istediğimi bilmeden istemek gibi bir hâl bu. Bazen…devamı
Hayat, tamamen anlamak için fazla ironik… Çünkü ne zaman “anladım” desek, evren kafasını yana eğip gülümser gibi yapıyor, sonra başka bir bilmecenin içine fırlatıyor bizi. Mantık aradığımız yerde kaos, kesinlik beklediğimiz yerde olasılıklar… Sanki evren bize sürekli “sorular sorun, ama…devamı
Büyüdükçe küçüldüğümü hissediyorum. Boyum değil, hayallerim daralıyor sanki; değil yer kaplamak, varlığımı bile sığdıramıyorum çoğu ortama. İnsan büyüdükçe kalabalıklaşıyor sanırdım, meğer yalnızlık da büyüyormuş insanla birlikte. Yüzeysel derinliğe fazlasıyla sahibim—garip bir cümle belki ama tam da öyle hissediyorum. Derin gibi…devamı
Her şeyin bir zamanı var deniyor ya… Peki ya o zaman, olması gerekenden çok sonra gelirse? Hayat bazen tam vaktinde çalmayan bir alarm gibi: Uyandığında gün geçmiş, tren gitmiş, fırsat kaçmış oluyor. Ve o geç kalmışlığın sızısı, ne yeni umutlarla…devamı