"Kendi arzularımın sahibi miyim, yoksa başkalarının reddedişlerinden inşa edilmiş bir aksiseda mıyım, bilmiyorum; içimdeki sesin kime ait olduğunu seçemeyecek kadar gürültülü bir sessizliğin ortasındayım."
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
"Bu gri bozkırın ortasında, içimde dinmeyen bir 'eve dönme' arzusu var; lakin ne kapısının eşiğini bilirim o evin, ne de penceremden süzülecek ışığı... Belki de çoktan vardım o meçhul menzile, ama yabancısı olduğum bir çatının altında kendimi hâlâ yollarda sanıyorum.
"Ankara’nın puslu ışıkları altında, her şeyin biraz bulanık ama gerçeğin hiç olmadığı kadar net olduğu o tuhaf saatin içindeyiz. Kızılay metrosunun bitmek bilmeyen merdivenlerinde kaybettiğimiz o çocukluk heyecanını, bir tren garının soğuk bankında kendimize veda ederek uğurluyoruz. Renkli bir karmaşanın…devamı
"Bazen ruhumun derinliklerinde bir yerlerde büyük bir fırtınanın koptuğunu seziyorum ama yüzeyde tek bir yaprak bile kıpırdamıyor. Bu bir sükunet mi, yoksa kendi yangınına sırtını dönmek mi, bir türlü ayırt edemiyorum. İnsan, kendi hislerine bu kadar yabancılaşınca; boşluk, en gürültülü…devamı
Gidilmeyen yollar birikmiş içimde, adımlarım ağır. Yollar uzun, ben ise her durakta biraz eksik. Çok kalabalık burası, ama kimse yok. Herkesin içindeyim, kendimin uzağında.
Gardiyanı da mahkumu da kendim olan bir hücredeyim; anahtar ise yine bende ama kapıyı açmaya cesaretim yok, çünkü insan bazen kendi inşa ettiği hapishanenin sahte güvenliğine, dışarıdaki özgürlüğün getireceği o uçsuz bucaksız belirsizlikten daha çok sığınır. Çevremdeki her türlü tehdide…devamı
Burada cidden normal bir insan yok mu o kadar yorumlarda konuştuk ve birdenbire engelleyip ortadan kaybolmak şizofreninin kaçıncı seviyesi
Kimsenin söylemeye cesaret edemediği o gerçeği konuşalım mı? Ya da gerçek sandığımız şeyleri
Evrenin Tek Hatasız Varlığı Olma İllüzyonu Görünen o ki, evrenin genişleme hızıyla yarışan tek şey, başkalarına karşı gösterdiğim o sınırsız, "Canın sağ olsun, insanlık hali" temalı şefkat paketim; ama konu kendi hatalarıma gelince içimden aniden bir 17. yüzyıl Engizisyon yargıcı…devamı
Varlığın ve Yokluğun Diyalektiği, Kaosun Gücü Varlığın ve yokluğun diyalektiği, kaosun gücü, evrenin en temel dokusunda süregelen amansız bir çarpışmadır. Bizler varlığı bir doluluk, yokluğu ise bir hiçlik sanma yanılgısına düşeriz; oysa yokluk, varlığın sırtını dayadığı o karanlık tuvaldir. Bir…devamı