Kasketinin kenarına sokulmuş karanfile baktığımı sandığı için çiçeği bana verdi. Halbuki ben onun, ıslak saman rengindeki gözlerine, yüzünün aynı renkteki derisine bakmıştım. Kimbilir karanfili bana, belki de onları veremeyeceği için vermişti.
Her sevginin başlangıcı ve süreci, o sevginin bitişinin getireceği boşluk ve yalnızlık ile dolu. Belirsizlikler arasında belirlemeye çalıştığımız yaşam gibi. Sevgi isteği, kendi kendine yaşamı kanıtlama isteği kadar büyük. Belki kendilerine yaşamı kanıtlamaya gerek duymayan insanlar, sevgileri de derinliğine duymadan,…devamıHer sevginin başlangıcı ve süreci, o sevginin bitişinin getireceği boşluk ve yalnızlık ile dolu. Belirsizlikler arasında belirlemeye çalıştığımız yaşam gibi. Sevgi isteği, kendi kendine yaşamı kanıtlama isteği kadar büyük. Belki kendilerine yaşamı kanıtlamaya gerek duymayan insanlar, sevgileri de derinliğine duymadan, acıya dönüştürmeden yaşayıp gidiyorlar.
Büyük bir iptilâ ile sevdiği insandan şüphe edenlerin kalplerine gelen nefretin aşkla mücadelesi, katlanılmaz acılardan biridir.İnsan iğrenç bir mahlûk sevmekle kendini itham eder; fakat sevdiğinin ihanetini iyice bilmediği için teselli bulmaya da çalışır, burada şüphe nefrete kuvvet verdiği gibi, ümit…devamıBüyük bir iptilâ ile sevdiği insandan şüphe edenlerin kalplerine gelen nefretin aşkla mücadelesi, katlanılmaz acılardan biridir.İnsan iğrenç bir mahlûk sevmekle kendini itham eder; fakat sevdiğinin ihanetini iyice bilmediği için teselli bulmaya da çalışır, burada şüphe nefrete kuvvet verdiği gibi, ümit de aşkı canlandırır.
Yaşamak kendi kendini yakıp kavurmak yine de ısınamamaktır. Kendinize duyduğunuz kötü sevgi bir zindana dönüştürür kimsesizliğinizi. Hakikat pis olduğu zaman değil, sığ olduğu zaman girmek istemez idrak eden kişi hakikatin suyuna.
Zaten yaşamımız boyunca en büyük zaaflarımız, en nefret ettiğimiz insanlar yüzünden açığa çıkar, keza yaptığımız en büyük kötülüklere onlar vesile olur.