(@) - Raf

Müslümanız elhamdülillah, ama nasıl muslumanız? Güzel bir Müslüman olmak için ne yapmamız nereden başlamamız, günümüz, hatta her günümüz derken yani bir ömrümüz nasıl olmalı? sorularına cevaben bir kitap. Güzel müslümandan kasıt hakiki manasında. Çürük olanlardan değil de... Öyle sorularınız varsa…devamıMüslümanız elhamdülillah, ama nasıl muslumanız? Güzel bir Müslüman olmak için ne yapmamız nereden başlamamız, günümüz, hatta her günümüz derken yani bir ömrümüz nasıl olmalı? sorularına cevaben bir kitap. Güzel müslümandan kasıt hakiki manasında. Çürük olanlardan değil de... Öyle sorularınız varsa mutlaka evinizde bulunması gereken türden. İmam Gazali hz. Gibi büyük bir zatın kaleme almış olduğu bilgi dolu, her bir cümlesi hayata dokunan, yaşaması da nefse fazlasıyla ağır gelen konulara sahip kitap. Açıkçası bildiğim şeylerdi, abdest duası olsun, diğer edep adaplar olsun, bu gibi konularla girmiş, gerçekten sıfırdan başlayan bir insan için dörtte dörtlük bir kitap. Ama bilmek ya da daha da önemlisi bildiğimizi uygulamakta başlıyor her şey. Uyguladiklarımız da var lakin okudukça anlıyorum ne kadar eksiğim olduğunu. Yapmam gerekenler ve benim yaptıklarım diye ikiye ayrılmış Çok bölük pörçük bir hayatım olduğunu fark ederken İslâmın insanları nasıl terbiye ettiğini, nasıl temiz kıldığını da fark ettim okurken. Sevgiyle yaklaşılmadığı ve ön yargılarla bakıldığı sürece İslam da ki güzellikler görülemez. Bu her şeyde böyledir. Örnek; Matematiği bilmeyip matematikten anlamayan birinden matematik hakkında ne öğrenebilirsiniz? Sadece o kişinin bilmedikleri hakkında yargısını yahut nefretini duyarsınız. Zor, anlaşılmaz, sıkıcı, kötü, işe yaramaz, matematiksizde yaşanıyor bu hayat" Gibi mesela. Tıpkı bunun gibi İslami bilmeyip islamdan anlamayan yahut bilipte nefret duyan birinden İslami öğrenemeyiz. Sadece yargı ve nefret duyabilirsiniz o kimselerden. Eğer dert gerçekten bilmekte ve öğrenmek ise ehline varınız, Düşmanına değil. Bir kimseyi düşmanından dinlerseniz o kimseyi tanımadan siz de düşmanı kesilirsiniz, düşman düşmanı için iyi kelam eder mi hiç? Sadece zehir akıtır ağzından ve sizde o kimse hakkında zehirle dolmuş olup, kötü zan eder durursunuz. Şimdilerde tüm dinler hakkında bir zehir kusuyor insanlar, anlamış değilim. Dünya kurallar üzerine dönerken ve adaletsizlik içinde boğulurken bence çok ihtiyacımız var Allah'ın adaletine, kurallarına. Ama neyse konumuz da bu değil ya tam olarak. . . Kitap bize adım adım nasıl takva sahibi Müslüman olunur yani hakiki mümin nasıl olunur bunu öğretmekte. Bende düşündüm de okunup rafa kaldırılacak bir sey degil, büyük bir eser. Adım adım takip etmeye karar verdim. Ve her hafta açıp açıp tekrar okumaya. Yoksa unutur giderim ve bana çok lazım olan bir kitap açıkçası. Eğer ahiret ve ölüm hakkında endişe sahibiyseniz buyurun bu kitaba ⚘ Challenge de seçtiğim kitaplardan 6. Kitapta bitmiş bulunmakta ✔

feristah 4 years ago

Hanne

Bahadır Yenişehirlioğlu

3 Gönderi

Hafta sonları güzeldir. Özellikle bol bol kitap okumak için .d Ama sona erdi 😪 İvet 5. Kitabı da bitirdim. Challenge fikrine sahip olan o akıl çok yaşasın 😁 Kitaba dair ; 📚 Bahadır yenişehirlioğlunun iki kitabını okudum ve İkisi de…devamıHafta sonları güzeldir. Özellikle bol bol kitap okumak için .d Ama sona erdi 😪 İvet 5. Kitabı da bitirdim. Challenge fikrine sahip olan o akıl çok yaşasın 😁 Kitaba dair ; 📚 Bahadır yenişehirlioğlunun iki kitabını okudum ve İkisi de ailevi meseleler olmak üzere geçmişin insan üzerinde bıraktığı etkiyi konu alıyor yani okuduğum o iki kitabın da konusu o şekilde. Hani öyle bir yazmış ki Bahadır yenişehirlioğlu, okurken Sanki gerçekten Ruhani bir boşluğun içine düşmüş bir kızın tamamen ona ait olan düşünceleri okuyor gibi hissettim. Zavallı Hanne... mazisi ile yeni hayatının arasında sıkışmış ve sanki iplere bağlanıp çekiliyormuş hissiyle sürdürmeye çalışıyordu hayatını. Geçmişimizden etkileniriz, Geçmiş bizi şekillendirir. Bizi biz yapan geçmişimiz dir. Geçmişimiz bütün yaşantımıza, duygularımıza sirayet eder. Buna direnmenin bir manası yok. Her şeye rağmen öyle iyi anladım ki Geçmişi Olmayan birinin geleceği de olmuyormuş. Beynimizin kendimizi korumak için zararlı bulduğu anıları silmekten gayret ettiğini vurguluyor kitap ve buna bende çok mümtaz bir şekilde katılıyorum Ve bununla beraber yazarın verdiği şu örnekte çok açıklayıcı idi bu konu açısından, ateşte eli yanan birinin elini hızla geri çekmesi gibi beynimizde zararlı bulduğu anıları silmeye uğraşıyor. Hakikaten de öyle değil mi ama? Kolay degil insanın yaşadıklarını unutması. İnsan bir kap, bir çanak değil ki üzerindekileri yıkadığinda yaşadıklarını unutsun ve hiç kirlenmemiş olsun. Ailevi sorunlariniz ve kanayan yaralarına varsa size tavsiyem okumayın bu kitabı. Ya da bilmiyorum, kitapta kendinizden çok şey bulabileceğinize inanıyorum çünkü gerçek hayata dair çok fazla duygulara yer verilmiş. Demem o ki, çelişkiler, geçmişin izleri, kalpte izi geçmeyen yaralar, acı veren anılar ve tüm bunlardan kaçmaya çabalarken, geçmişini kapattığı ve kilitlediği o kapının altından yahut anahtar deliğinden yani sürekli olarak o kapının bir yerlerinden çıkagelen geçmiş yaşantılar, geçmişin hayaletleri, geçmişi silip atmanın imkansizligini öğretirken kendinizi gecmisinizle yüzleşir bulabiliyorsunuz. Kanayan yaralarına varsa okumayın derken haksızlık ettiğimi düşündüm de biraz. Bilmem belki de elinizden tutan bir kitap olur. Kaderler farklıdır, ama aile içi kederler aynıdır. Aileni mutlu et ya da değerini bil. Sevdiklerinin mutluluğu mutluluk verir insana. En azından bana öyle.. kitap bana bunları hatırlattı, mektup gibiydi benim için. Biraz da günlük. Ne bileyim çok güzeldi, naifti... 🪷 Ömeri daha çöm sevdim ve ona daha yakın hissettim. Onun yaşadıkları daha çok dokundu kalbime... Ve anlamadığım bir mesele var ki sizin için spoi ‼️olabilir o nedenle dikkat Kız geçmişini çöpe atıp Almanca bir yaşantı sürüyor ve Alman bir sevgili yapıp o adamla evleniyor ve geçmişiyle yüzleşmek için ondan boşanıyor sonra bir Türk'le tanışıyor hatta flörtleşiyor, yine geçmişini kenara atıp. E o zaman neden o alman adamdan ayrıldın yok geçmişimi tamir edeceğim düzelteceğim diye. Gerci biraz da anlıyorum, yardımcı olan bir koca değildi Halbert. Her neyse. (5.kitap) 💫 7.5/10

feristah 4 years ago

Felatun Bey Ve Rakım Efendi

Ahmet Mithat Efendi

4 Gönderi

Malum derslerden ötürü bir türlü bitmeyen kitabı malum hafta sonusu vesilesiyle bitirdim Elhamdülillah. Evet o meşhur cümlemi söylemeden edemeyeceğim, challenge ile gaza gelip harıl harıl kitap okuma dakikalarımın içine sıkıştırdığım bir kitabın da sonuna geldik efenim. 🕐 📖 Kitaba dair;…devamıMalum derslerden ötürü bir türlü bitmeyen kitabı malum hafta sonusu vesilesiyle bitirdim Elhamdülillah. Evet o meşhur cümlemi söylemeden edemeyeceğim, challenge ile gaza gelip harıl harıl kitap okuma dakikalarımın içine sıkıştırdığım bir kitabın da sonuna geldik efenim. 🕐 📖 Kitaba dair; Kitabı okudukça Rakım Efendi'yi pek biri sevdim özenti Felatun Bey ise beni bir çıldırttı bir çıldırttı. Her zamanın ayrı bir özenti insanları, neye mi? kendilerine ait olmayan her şeye. Özleri dışında ne varsa her şeye... Rakım efendi beni çok etkiledi başlarda. Çalışkanlığı, ahlaki ve işleri rast gittiğinde hemen kalben mevlasına yönelip teşekkür edişi... Zamanla Rakım efendiye de sinir oldum gibi ama. Felatun beyin dediği yere geldiydi sanki bir ara, saman altından su yürütüyor meselesi yani .d (tabiki öyle bir şey yapmıyordu da.. neyse) zaten Rakım efendi öyle insan ki yazarın sürekli şu hatırlatmasını okuyoruz, "bahsettiğimiz kişi de melek.degil ya efenim!" Doğru, öyle düz bir insan ki 'abartma be sende.' Diyeceğimiz yerde bir iki kusurla çıkıyor karşımıza, tam 'hani düzgün bir insandın sen?" Filan gibi bir çıkışmada bulunacağız, işte o sıra yazar devreye giriyor. "Bahsettiğimiz kişi de bir insan." Yani gerek doğruları ile gerek hatalarıyla güzel usturuplu bir insan Rakım efendi. Ama bir ara şunu dedim; Abi o kadar ilmin var biraz amele mi döksen nörsen Rakim efendiii. He yoo kendine gel kendine Molla Rakım?! [ :') ] Alaturkacılar Ve Alafrangacılar. Yani Türklerve Türk olup da Fransız özentisiyle kavrulup, Fransız'mışcasına yaşayan özenti Turkaların birbirlerinden çok da farklı olmayan hayatlarını okuyoruz. Tamam illa ki farklı, Rakım efendi ile Felatun BEY kıyaslanamaz bile, çocuk ve yaşlı çocuk olmak üzere ikisi de genç insanlar ve buna rağmen ilmen bilmen her yönden farklılar. Felatun bey parasına babasına güvenerek aldığı az eğitimi de kendinde yeterli bulmuş olması neticesinde yine de dünya için yeterli olmadığını farkina varamayacak kadar cahil oldugu gibi, özellikle Rakım efendinin yanında haddinden de fazla cahil kaldığını ve ona birinin susması gerektiğini söyleme isteği duyuyoruz, görüyoruz. O Şehvet denilen şey yok mu? Pek murdardır. Ayrılık ve yoksunlukta ki, hem de kavuşma içinde bulunan ayrılık ve yoksunlukta kurulan hayallerin tadında görülen o süreklilik ne sürekliliktir? "İnsan kırk yıl özlemini çekse, aşktan gelecek tat KIRK YIL sürer. Kırk yıl genç neşeli, divane durumda kalır o aşık. Eger ki özlediği ile kırk yıl birlikte olsa, tam doyum durumu insanı soğutur, söndürür, yaşlandırır." Benim nazarımda aşk burada çok güzel tarif edilmiş. Özledikçe ve hasret çektikçe seven sevdiğinin aşkıyla kavruluyor olsa dahi sönmeyen bir ateştir içinde bulunan, yani özledikçe harmanlanır ateş. Lakin beraberlik burada bahsi geçtiği gibi doyurur ki doyumun devamında o aşk ateşi söner. Yani harıl harıl yanan o ateş -en azından tamamen sönmese bile- çok yakmaz insanı hani. Neyse şimdi aşk uzmanı konuşması yapacak değilim .d ama bu cümleyi ve anlatılmak istenen şeyi çok sevdim "Şarapla kızışan şairliği nereme sokayım? Şarapla kızışan aşk ne ise yarar?" Adam haklı millet, dağılın! İşte Rakım Efendi, seviliyorsun ya. Şimdiler de filmlerde dizilerde gördüğümüz zengin hayatı sabah kahve keyfisi sahneleri aslında Osmanlı da bulunan bir âdettir. Yani kitabı okurken bunu görebildigimiz gibi ki yazar o devirlerde yaşamış bilen bir insan olarak yalan yazacak değildir, aynı zamanda kahvaltı dememizin bir sebebi, kahve öncesi atıştırma yaparlarmış da günümüze kahvaltı ismisi böyle gelmiş falan filan gibi rivayetlerin dolandığını biliriz. Sabah kalkılınca o kahve içilir imiş efenim nokta. Ve buna özenti ile karışık İmrenti bir davranış sergiler bizim kitapta ki Fransız hoca. Yani siz o dizilere filmlere değil dönüp bir geçmişe bakınız derim .d Kitabı beğendim 🙋🏻‍♀️🌸 (4. Kitap)

feristah 4 years ago

Biz Osmanlıyız

Yavuz Bahadıroğlu

1 Gönderi

Yani bunu yazmama gerek var mi bilemedim ama challenge ile baya gaza gelen benin şu hafta da okuduğu 3. Kitabı... Kitaba dair. . 10/10 💫 . . Övünmemiz, ilham ya da ders almamız gereken geçmişimizle yarışmaya kalkıp, gecemeyince de hırçınlaştık.…devamıYani bunu yazmama gerek var mi bilemedim ama challenge ile baya gaza gelen benin şu hafta da okuduğu 3. Kitabı... Kitaba dair. . 10/10 💫 . . Övünmemiz, ilham ya da ders almamız gereken geçmişimizle yarışmaya kalkıp, gecemeyince de hırçınlaştık. Geçmişimizi geçmemiz sartmiş, yoksa tutunamazmışız gibi düşünerek kendi kendimize saldırır gibi gecmisimize saldırdık. Kendi kendimizi karalar gibi geçmişimizi karaldik. Bu savaş "Çanakkale'yi geçmeye geldik" diyenlerle, "Çanakkale'yi geçirmeyeceğiz" diyenlerin savaşıydı. Kimse kendi etnik kökeninin derdinde değildi. (Düşman Çanakkale'den geçemedi ama çanak antenden geçip evlerimize kadar girdi bile.. Mahmut Ustaosmanoğlu k.s.) "Bugün için Çanakkale yalnızca tarihimizin bir parçası değil, bu coğrafyada Binlerce yıl birlikte yaşamanın maharetini sergilemiş insanımızın ortak yaşama azmidir." Insanımız Bu kararlılığını en son Sakarya'da kanı ile imzalanmıştır. Tüm bir başarı ve Zafer'in Özünde "iman kardeşliği" ile osmanlılık bilinci yatmaktadır. "Osmanlı evlerinin her bir köşesi insana tahsis edilmiş, insanın yaşam alanı eşya ile sınırlandırılmamıştı. (şimdiki evlerde insanın değil, eşyanın saltanatı var.) Mimari anlayışı ise tamamıyla Osmanlı insanının Hayat görüşünün bir yansımasıydı. Osmanlı evinin odaları yüksek tavanlaydı. Tavanın yüksek oluşu insan ruhunu hem yüceltir, hem de Ruha ferahlık ve sükunet verirdi. (Alacak tavanlı Dairelerde ruhumuz bunalıyor, depresyona giriyoruz.)" Aslında kitabı okurken kendimizi okuduğumuzu Ama artık kendimizin kendimiz gibi davranmadığımızı filan hissettim... Osmanlı insanı + Yani bi zamanlar bizler; Dürüsttük .. itibarlıydık .. Temizdik.. Çeviriciydik ... harama el sürmezdik... dosdoğruyduk ... Naziktik ... Cihan'a örnektik... Hayata saygılıydık... Hayır severdik.. Hayvanlara karşı hoşgörülüydük... örnekleri ile kitap bize bunu anlatmaya başlıyor ve içimizde bazı duyguların Kıpraştığını hissettiğimiz gibi kendimizi, eski benliğimizi unuttuğumuz ve küçümsediğimiz tarihimizi aslında içimizde hala bir yerlerde var olan özümüzü özlüyoruz.. evet. -Böyle sizli bizli konuştuğuma bakmayın, kendi duygularımdan bahsediyorum da işte- Vakıf müesseseleri ise insana Ve tabii ki hayata duyulan sevgi ve saygının kurumlaşmış halidir. Böyle müesseseleri düşünebilmek için, insanın Yaradılış hikmetini kavraması gerekirdi. Insanın Yaradılış hikmetini en iyi anlatan kitap Kur'an olduğuna göre, insana hizmeti Pek tabii Müslümanlar kurumlaştıracaklardı. Böylece Müslüman yüreklere Vakıf Fikri doğdu ve kısa sürede kültüre dönüştü." Kitap sayesinde Pek tabii şunu da görebiliyoruz ki Osmanlı'nın insana ve hayata ne kadar değer verildiği gerçeğini. Her konuda, din, dil, renk, ırk, ayırmaksızın insanın düşünüldüğü insanın özgürce yaşaması için imkanlar sunulduğu, gerek kadınlara daha özel biçimde imkanların gerçekleştirildiği bir zaman Osmanlı'nın hükmettiği yıllar. ( Dışkapı bir avluya açılırdı, avlularr çocuklarla kadınların özgürlük alanını oluştururdu. çocuklar oyun oynayıp hoplayıp zıplayarak enerji tüketirken, kadınlar güller, çiçekler, ve meyve ağaçları arasında dolma doldurur, sarma Sarar, >> sohbet eder Onlar da kendi açılarından hayatını stresinden alınırlardı.) Sizi bilmem ama böyle bir devirde değilde öyle bir devirde yaşamak için bu ömrümü verir yeni bir ömür dilerdim... Aslında Yavuz Bahadıroğlu Biz osmanlıyız diye vurgulayarak yazmış bu kitabı, yani her ne kadar da geçmişi ve tarihi anlatıyor olsa bile aslında bizi-bizleri özümüzü, gerçeğimizi anlatmakta bizlere. En azından gören gözlere .d Osmanlı'yı, Osmanlı Devleti'ni küçümseyerek ve hor görerek bakanların aksine büyük bir hayranlıkla okudum ve öyle yazıyorum incelemeyi. Osmanlı'ya Osmanlı'nın insan sevgisine, insanı anlama biçimine... Osmanlı'nın ince düşünceliğine ölüyorum ya.. Okurken Yavuz bahadıroğlu'nun kanayan yaralarına merhem olamazdık ama bizim de kanayabilirdi Yaralarımız ve benim için de öyle oldu açıkçası... Yavuz Bahadıroğlu dertli bir dava adamıydı hakikaten bakın ne diyor bir cümlede "lüks, İhtişam, gösteriş gibi dünyaya yönelik kavramlar, inancımızın bir parçası olmadığı gibi, kültürümüzün, medeniyetimizin ya da tarihimizin de bir parçası değildir. Biz eskiden böyle yaşamazdık, lüksümüz, tantanımız yoktu. Burada bence çok açık görüyoruz ki biz inancımızı, kültürümüzü kaybettik tarihimizi unuttuk ve eskide kaldı bütün o güzelliklerimiz... Osmanlı toplumu, sözün Tam manasıyla bir sevgi, şefkat ve yardım toplumuydu. Devlet, hayat ve hayrat Devleti, insan "hayrat ve Hasenat insanıydı." Komşu açken tok uyumayı, peygamber dergahından kovulma anlamına alır ve çevresine elinden gelen her türlü yardımı yapardı. Bakın kanayan yaramız derken ne demek istedim. " özelliklerimiz, güzelliklerimiz gitgide kayboldu. Bugün de zaman zaman muhtaçlara yardım ediyoruz, ama sanki yardımlarımız, eskisine Nispetle, biraz gösteri, biraz da gösteriş kokuyor Çünkü artık hayatımızda inançlarımızı değil, gösteriş tutkumuz da ticari, sosyal, siyasal kaynaklarımızı biçimlendiriyor. Bu durumda Tabii ki Altta kalanın canı çıkıyor. Sonuç, "sende var, bende yok" hasedi ve ardından kavga. Yani hayatımız, yaşama biçimimiz artık, tam bir kaos tam bir kargaşa.. Neredeyse kitaptan cümleler yazmaktan Kendi düşüncelerimi yazamıyor gibi oldum ama olsun. Sevgi ve bilgi katılmış sohbete muhabbet derler. Osmanlı ceddimizin, Sevgi, bilgi, Şefkat, dostluk, paylaşım gibi bugün çoğu unuttuğumuz kavramlardan oluşan bir "muhabbet" geleneği vardı. Eski kahvehaneler bile bu Geleneğe hizmet ederdi ve şu değiş meşhurdur "Gönül ne kahve ister ne kahvehane 💦 Gönül sohbet ister Kahve bahane 💞 " Kısaca kitabı tanımlayacak olursak, Osman'lıyı anmakta. Bize bizi anlatmakta ve bizlere bizleri hatırlatmakta. Herkese tavsiye ederim 🌿

feristah 4 years ago

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

99 Gönderi

Evet... Challenge ile başlayıp bitirdiğim 2. Kitabın da sonuna geldim az evvel ve . . . Kitaba dair; Kendine acıyan bir adamın sevdiği kadın tarafından küçük bir şaka ile bile sürekli olarak Sevdiği kadının kendisine Merhamet ettiğini ve acıdığını düşündürüyordu…devamıEvet... Challenge ile başlayıp bitirdiğim 2. Kitabın da sonuna geldim az evvel ve . . . Kitaba dair; Kendine acıyan bir adamın sevdiği kadın tarafından küçük bir şaka ile bile sürekli olarak Sevdiği kadının kendisine Merhamet ettiğini ve acıdığını düşündürüyordu kendi hali - ki düşününce gerçekten çok acı vericiydi bu durum . Kendi bedbahtlığı kendi kötü hastalığının kendine olan güvenini kaybetmesine sebebiyet vermişti. Öz güveni kırılmış cesareti yitirilmiş kendine güvenini bir o kadar kaybetmişti... ki sürekli olarak insanların kendisine acıdığını düşünür olmuştu... "Bir genç kız Ne İster? Mesut olmak ister" ama ya... daha kitabın başlarındayken anlayabiliyorsunuz bizim çocuğun halini, ne olacağını, onun gördüğü gibi görüyorsunuz hayatının rengini. Kesinlikle toz pembe değil. Pembeye yakın bir renkte değil. Hemde hiç değil. Peyami Safanin bu denli bilgiyle kaynamış kitabını okumaktan öyle zevk aldım ki. His tasviri karakter betimlemesi her bir kelimesi öyle güzel yazılmıştı ki bu kitabı tek bir okumayla rafta çürüteceğimi sanmıyorum. Ben çok beğendim açıkçası. Bir kitabı böylesi sevmemiştim, kalbimde bir yerde ayrı bir yeri oldu bu kitabın. " ...doktorlara kızıyordum. Hepsinde aynı kusuru buluyordum: Tedavilerinde hastalarının psikolojisine yer vermemek." Haklı. Adını bilmediğim çocuk.. Aşkın nelere kadir olduğunu bildiğimiz gibi bu kitap Aşkın bize nelere sebep olduğunu da gösteriyor gibi bir yandan. Bir bacağın ameliyatı, yahut iyileşmesi için Aşkın ne alakası ne ilgisi vardır? Ah... Spoi de olmasın lakin ne güzel kitapsın sen be. -Yalnız ben mi kaçırdım bu çocuğun ismi hiç geçmiyor kitapta- Çaresizliği, ümitsizliği, bedbaht kaderine razı olup kaderin çizdiği yolda sürüklenmeyi, yelkenli bir gemi gibi talihin rüzgarında sürüklenip nasıl gittiğini okuyoruz, okudukça yaşadıklarımız yahut yaşayamadıklarımız, acılarımız, acımızı paylaştıklarımız,nyahut paylaşamadıklarımızı anımsıyoruz (m) İç çekerek okuyorum kitabı ve bitmesine yakın hüzün dolu bakışlarla çeviriyorum sayfalık filan... Evet o derece teesir etti kitap bana. Çok müteessir oldum Kitabın bize son sözü... İncelemenin de son sözü olsun. "Notlar: büyük bir hastalık geçirmeyenler, her şeyi anladıklarını iddia edemezler." Ve iki hasta kadar birbirine yakın hiç kimse yoktur..." Peyami Safa'yı çok sevdim. Okuduğum ilk kitabıydı ve anlatım şekline öyle bayıldım ki, iyikilerimden oldu bu kitap .d 01:32

feristah 4 years ago

Trendeki Kız

Paula Hawkins

29 Gönderi

Rachel kızmış tamam. Başından beri kafamda erkek olarak canlandırdığım için zamanla içinden düşündükleri saçma gelmeye başlamıştı... Yani, rezalet değil mi? Xkkxkx Kitabı başa sarıp okuyayım dedim yerine otursun olaylar' diye düşündüğüm için. Ay erkek sanıyordum her şey mükemmel gidiyordu ama…devamıRachel kızmış tamam. Başından beri kafamda erkek olarak canlandırdığım için zamanla içinden düşündükleri saçma gelmeye başlamıştı... Yani, rezalet değil mi? Xkkxkx Kitabı başa sarıp okuyayım dedim yerine otursun olaylar' diye düşündüğüm için. Ay erkek sanıyordum her şey mükemmel gidiyordu ama kızmış meğer nöoracaz.. Evet tamam rachelin kız olduğunu bilerek okuyunca kitap daha mantıklı bir hal aldı. Neyse. . . Sevgilisinden ayrılmış yarı psikolojisi bozuk bir kızın hayal alemine girmişim hissi veriyordu kitabı okurken. Tam olarak olay ve konu ne bilmiyorum amma evet bu hissi alabilirsiniz .d (sonradan anladım konuyu da çok geç) Günlük tarzı yazılmış bir kitap Ve sürekli olarak içinde ki sıkıntıları okuyoruz Yorgundum, içmiştim içince uyuyamiyordum... uyuyamamaktan nefret ediyordum filan. E o zaman içme ve uyu anasının gözü... Ya kitabin adı trende ki kız diye kız hep mi trende olur abi. Yok gün ışığı ilk trene vuruyordu, trende şu kadar kişi vardı tren saatte bilmem ne kafar kilometre gidiyordu... Okurken baya sıkıldım... bazı yerlerinde cidden fena sıkıldım. Ama benim zavallım Rachel'im... Pislik Anna... Scott erkek ismiymis... lan ben onu kız sanıyordum. Yani başından beri... ey Allahim nasıl bir kitabın içine düştüm ben djxsid Bir çöküş hikayesi arkadaşlar. Okudukça çözüyoruz kitabı inşallah.. (Çözmeye çabalıyordum işte) Ya ooof Jess diye biri var kitapta ya erkek ya kız? Ne diye hayal edeceğimi Şaştım tamam mı, erkek hayal ediyorum kız çıkıyor kız sanıyorum erkekmiş meğer filan. Jess ismini de bizim elin gavurları hem kızlara hem erkeklere kullanıyorlar. E ne yapacağız Tamam jessi çözdük (kızmış) bu sefer de scoot kiminle evli onu çözmeye çalışıyorum. Rachel'le mi? Yazar bunu hangi kafayla yazdı biri bana söyleyebilir mi? Geriye sarıp sarıp okumaktan sıkıldım abi yeter. Neyse devam ediyorum, derin nefes al ver ve devam et. (Devam da ettim ama edemedim) Kitabı mahvettiğimi anladım ve bırakıyorum KXKSKXKKXKX Hikayeyi tek bir kişiden dinlemiyormuşuz evli olan Rachel ile Scott değilmiş "o benim kocam" diyen kişi Rachel degilmis... Meganmiş. Ama kafam da bir soru işareti. Megan kim? Tamam şimdi soruyorum size ben bu kitabı hangi kafayla okudum? Xkkxkx Kitabı bırakıyorum. Başka bir zaman görüşmek üzere kitap. Belki sağlam bir kafayla okursam filan daha iyi anlaşırız. Anlaşamadık, anlamadım değil anladım ama anlaşamadık gitti ?! :D

feristah 4 years ago

Çöplük

Andy Mulligan

6 Gönderi

((Challenge ile başladığım ilk kitabı bitirdim .d)) Başlarda kitap gerçekten sıkıcı geldi bana. Tek bir kişinin dilinden anlatılmıyordu Kimi zaman Raphael den dinliyoruz hikayeyi kimi zaman Gardo'dan. Bazen Pederden, ya da Grace diye birinden yahut yurt ablasından dinliyoruz ya da…devamı((Challenge ile başladığım ilk kitabı bitirdim .d)) Başlarda kitap gerçekten sıkıcı geldi bana. Tek bir kişinin dilinden anlatılmıyordu Kimi zaman Raphael den dinliyoruz hikayeyi kimi zaman Gardo'dan. Bazen Pederden, ya da Grace diye birinden yahut yurt ablasından dinliyoruz ya da sevimli Jun-Jun'dan ve hoşuma gitmemişti bu durum ama okudukça büyük bir iş başarmış çocukların başarılarını röportajla dinliyormuşum gibiydim. Ve zevkli olmaya başladı... Hayatta kalmak için yalan söylemekte ustalaşan ve bir çanta uğruna hayatlarını çok daha atraksiyonlu bir hale getiren çocukları okuyoruz. (Hayatlarını bu çantayla değiştiren çocukları..) Bu küçük üç çocuktan hayat adına alınacak çok ders var doğrusu. Bahala gibi bir yerde yaşam sürmek... Yani eminim ki gerçek hayatta da böyle yetenekli, cesaretli yürekli çocuklar olmasına rağmen imkan eksikliğinden ömürleri boyunca, yürümeyi öğrendikleri an itibariyle çöp toplayıp gerek çöp dağları altında ezilerek ölecek olsalarda kaderleri bu olduğundan bunu yaşamak zorunda olmaları çok üzücü.. Bir okul mevcut devlet güya ki çocuklarını koruma altına almış neymiş efendim okutacaklarmiş? Ama kaderleri çöp toplamak olduktan sonra, eğitim benim ne işime yarayacak' bakışını pedere yollayan o zavallı çocukların durumuna gerçekten üzüldüm. -Kıymet bilmiyoruz be gardeşim..- Parasızlık yüzünden Hırsızlık yapan Hırsızlık yüzünden hapse girenler... Parasızlık yüzünden kavga dövüş eden Ve bunun yüzünden de hapse girenler. Parasızlık yüzünden, para görünce gözü dönenler, bunun yüzünden yalan söyleyenler, hayatlarını riske atanlar... Behalanin bir diğer özelliği de insanda ağlama isteği uyandırması, çünkü hiçbir zaman bitmeyecek bir ceza gibi görünüyor. Ve biraz hayal gücünüz varsa, orada çalışan ufacık çocukların hayatları boyunca bu cezayı cekeceklerini görebiliyorsunuz. Çocuklar ve Fareler, Fareler ve çocuklar... yaşamlarının pek de Farklı olmadığını düşünüyorsunuz bazen... Kitabı özetleyen iki cümle.. Parayı seviyoruz, Ama yaşamayı sevdiğimiz için Ve bazılarımız da dünya da gerçekten bulunan bazı insanlar da kendi hakları olan parayı yiyen devlet başkanları yahut yardımcıları yüzünden ömürleri boyunca çöplükte calışmak zorunda >> "Paranın yoklugu hic bir şeyin yaşamasına izin vermeyen bir kuraklık oluşturuyor... Bahala gibi bir yerde yaşamayanlar paranın değerini anlayamaz." Evet ama kitaplar bize bazı şeyleri yaşatmak için vardır. Gidip canlı canlı yaşayamayasak bile okuyarak yaşarız. Ve nihayetinde bir şekil de kıymet bilmeyi ve şükretmeyi öğrenebiliriz bu kitaptan. İçerisinden alacağımiz dersler bize kalmış. Sizlere kalmış. Ve şunu çok iyi görüyoruz kitapta Zenginin parayla fakiri ezdiği, Fakirin parasızlıktan neler neler yaptığına şahit oluyor ve deli oluyoruz.... Allah aşkına cidden zor okudum kitabı. Bu adaletsizlik bu haksızlık ve bunu umursamadan hayatlarını zevkle süren zengin herifler, ölümlerinde bile fakir oldukları için.... Mezar taşlarından beş yıl sonra çıkarılıp çöpe atılan fakirler... İnsan hayatının paraya bu kadar bağlı olması çok acı verici... Hem de çok.. Kitap çok güzeldi bu arada. 10/10 💫 Bu üç minik çocukla bir bağ oluştu aramda. En iyi arkadaşlar kitaplardır 😌 (Bir kaç arkadaşımdan sonra .d) Baslama tarihim: 3 Mayıs salı Bitirme tarihim : 4 mayıs çarşamba saat : 09:45 Alıntılar... "İnsanlar onu çok ciddi görünümlü olduğunu, gülmeyi bilmediğini söyler ve o da buna, bana "Gülünecek bir şey göster," diye cevap verir..." "Hepimizin bir anahtara ihtiyacı vardır. Doğru anahtar ile bir kapıyı ardına dek açabilirsiniz o kapıyı size başkasının açmasını beklerseniz daha çok beklersiniz." "Bazen kendime gülüyorum Ama aptalca olduklarını bilsek de, bazen yaşamak için kuralları ihtiyacımız vardır."

feristah 4 years ago

Vadideki Zambak

Honore de Balzac

49 Gönderi

Sırf kapak fotoğrafı yüzünden elimde olan kitapla aynı kitap olduğunu fark edemeyen Ben kitapçıdan kitabı alıp eve geldiğimde aslında aynı kitabın kitaplığımda olduğunu fark ettiğim zaman ne kadar büyük bir hayal kırıklığı yaşadığımı bilemezsiniz. Ama sonra sevdiğim insanlara kitap hediye…devamıSırf kapak fotoğrafı yüzünden elimde olan kitapla aynı kitap olduğunu fark edemeyen Ben kitapçıdan kitabı alıp eve geldiğimde aslında aynı kitabın kitaplığımda olduğunu fark ettiğim zaman ne kadar büyük bir hayal kırıklığı yaşadığımı bilemezsiniz. Ama sonra sevdiğim insanlara kitap hediye etmeyi de sevdiğim için iyisi mi hediye vereyim dedim. Elimde bulunan kitabı da okumuyordum açıkçası. Kitapla ne kadar bakışırsam bakışayım çekmiyordu beni .d Derken bu kitabı tam hediye paketi yapıyordum ki ilk 2 sayfasını Okudum... Okudum ve kitap çok fena sardı be. Ruh halim öyle bir sevdi ki kitabı iki gündür su içmiyormuş ve suya çok fena susamış bir haldi bu kitabı okuma Serüvenim. "Belki gücün karşısına gücü dikebilirim fakat acıdığım insanlar karşısında elim kolum bağlanır." "Hepimizin kusurları ve erdemli tarafları vardır." "Bütün çiçekler bir gün solar, şimdi yaşanan bütün büyük sevinçlerin, kötü bir yanı da vardır elbette!" "Gerçek yaşam sıkıntılarla ve bunalimlarla dolu bir yaşamdır. Taraçanın altında büyüyen , güneşten yoksun olarak sapının üzerinde yemyeşil kalan şu ısırgan otu, işte bu yaşamın simgesidir." "Benim acılarım ailemin mutluluğuna yarıyorsa bunlara acı denir mi hiç?" "Umutsuzca sevmek de yine bir mutluluktur." "Fakat gerçek bir duygu bölünmez ki, ya tam olmalıdır ya hiç olmamalıdır." "Sizin için bir gönül açıldığı, bir kulağın sizi dinlediği, bir bakışın size yanıt verdiği anda, sevincin sınırsızlığını yalnız sizler tanıyabilirsiniz." "Bir tek mutlu geçen gün, bütün kötü günleri siler." Kitabın kahramanının dram kokan çocukluğu ile beraber harmanlanmış olan kitapta kendimden çok şey bulduğumdan olsa gerek daha ilk sayfalardan sevdim kitabı. Zaten en çok da ilk sayfaları sevdim. Çocuklukta yaşananların kalpte nasıl izler bıraktığını, çocuk kalbinin korumamış çimento olduğunu ve üzerine kim basarsa iz bıraktığını ve o çocuğun bu izle büyüyüp katılaştıgını ve... Umm ne demek istediğimi unuttum. Her neyse psikolojik aşk kitabı >> galiba ¿

feristah 4 years ago

Alice to Zouroku

Yuniko Ayana

1 Gönderi

Sihirli yetenekleri olan insanlari bir araştırma merkezinde deney faresi gibi kullanan insanların elinden kaçıp kurtulmaya çalışan küçük bir kızı konu alıyor. Kız bu tesise kacirilmadan önce ki hayatını hatırlamıyor kendine dair bir fikri yok. Bu nedenle ismini ve soy ismini…devamı

feristah 4 years ago

Ay'da 172 Saat

Johan Harstad

8 Gönderi

Korkudan kıpırdayamadigim için uyumaya da gidemiyorum. Nasıl bir kitap nasıl bir kurgu bu böyle elim titriiir. Tamam accık abartıyor ve hemen her şeyden tırsıyor olabilirm ama yine de düşününce ve kendin yaşadığını hayal edince ... Kitabı bitirdim, ne ara bittiğini…devamı