Safça bekliyorum Neyi beklediğimi bilmiyorum Aynı zamanda beklediğim şeyin Ansızın karşımda belirmesinden de korkuyorum Çünkü biliyorum ki gücüm yok hâlâ...
Yorgunluğuma sarınıp Gülümseyerek dalıyorum hülyalara Büyüdükçe büyüyor gözyaşlarım Boğuluyorum kendimi ararken Daha önce hiç adım atmadığım bu yerlerde Gittiğim her yerin yabancısı olmayı Âdet etmiş uslanmaz bir hüzün ustasıyım Ve ne kadar acı varsa içimde o kadar Gülümsüyorum attığım her…devamıYorgunluğuma sarınıp
Gülümseyerek dalıyorum hülyalara
Büyüdükçe büyüyor gözyaşlarım
Boğuluyorum kendimi ararken
Daha önce hiç adım atmadığım bu yerlerde
Gittiğim her yerin yabancısı olmayı
Âdet etmiş uslanmaz bir hüzün ustasıyım
Ve ne kadar acı varsa içimde o kadar
Gülümsüyorum attığım her adımda
Sonsuzluğa.
Hayat pişirmeye devam ediyor Ne kadar daha zaman var dalımdan düşüp Sonsuzluğun kollarında biraz olsun huzur bulmama Bilmiyorum Ama bildiğim bir şey varsa Alıştığımı zannettiğim hayata Yenilmeye doyamıyorum Ne kadar isyan çığlıkları atmak istesem de Artık kabul yolunu seçiyor Kendimi…devamıHayat pişirmeye devam ediyor
Ne kadar daha zaman var dalımdan düşüp
Sonsuzluğun kollarında biraz olsun huzur bulmama
Bilmiyorum
Ama bildiğim bir şey varsa
Alıştığımı zannettiğim hayata
Yenilmeye doyamıyorum
Ne kadar isyan çığlıkları atmak istesem de
Artık kabul yolunu seçiyor
Kendimi her şeyin geçiciliğine bırakıyorum.
Bir yolu yok Kendinden öteye gitmenin Geçimsiz acılar kapatmış ruhumu Kilit üstüne kilitlerle dolu gönlüm Kilitler kırıldıkça eksilmiyor artıyor ruh sızım Müebbet yemiş gibi yaşıyorum hayatı Oysa kapı açık görüyorum Bir adım atmama bakıyor her şey Ama yapamıyorum işte.
Görmüyorlar Ki sen de görmuyorsun Hangi ruh ne kadar acıyla dolu Kime dokunsam kaç damla dökülür Belki boğulur giderim gözyaşlarıyla Hasretine düştüğüm uzaklara.
Satır satır yazmak isterdim Ömrümün tüm kırık dökük geçen anlarını Kendimden önce sayfaları karalamak isterdim Ucu sürekli kırılmaya mahkum kalemimle Sonsuzluğa ermeden aşka düşmek isterdim Cehenneme düşmeden o yaksın isterdim Bedenime esir düşmüş bu aciz ruhumu.
Ve yine kendimle kavgalı olduğum saatler geldi Bugün penceremde ayın hüzünlü yüzü bile yok Sokak lambası yanmayı mı unutmuş Yoksa o da mı bana artık katlanamıyor Bilmiyorum Pencereyi açmaya korkuyorum Olur da bir davetsiz misafir gelir Gecenin katlanılmaz sessizliğini bozar…devamıVe yine kendimle kavgalı olduğum saatler geldi
Bugün penceremde ayın hüzünlü yüzü bile yok
Sokak lambası yanmayı mı unutmuş
Yoksa o da mı bana artık katlanamıyor
Bilmiyorum
Pencereyi açmaya korkuyorum
Olur da bir davetsiz misafir gelir
Gecenin katlanılmaz sessizliğini bozar diye
Düştükçe düşmeyi sürdürüyorum
Bir gün diye diye
Ve o günden her geçen gün
Uzaklaştığımı bile bile.
Yalnızlık nedir Tüm haykırışları sessizce içine gömmektir Onca söylenecek şey varken susmaktır Konuşmanın faydasızlığını defalarca tecrübe etmektir En sonunda kendini sayfaların arasına gömüp Mutlu sonlardan medet ummaktır.
Veda anı gelmeden Veda ediyorum habersizce Kaçınılmaz sonu defalarca yaşıyor Defalarca sarılıyorum son kez Gülünesi halden uzak olduğum halde Gülüyorsun bu halime Keşke duymak isteseydin Sana sustuklarımı.