Kime sarılsam bu uçurumlar kapanır Bu bitmeyen ayaz son bulur Paslı topraklar yeniden yeşillenir Kuşlar yeniden göçlerden döner Ve bir gün elbet biter, iyi ya da kötü Bir son yazılır bitmez görünen bu oyuna.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Hangi sağanakta boğuldum böyle Ne zaman vazgeçtim yaşamdan Aslında henüz vazgeçmiş de sayılmam Hala sırtımda bin bir dünya yükü ve telaşı Yorgun düşüp dinlenmek fazladan vicdan azabı Yetmedi mi diye soruyorum kendime Sessiz kalıyor sesim her zamanki gibi Bir adım…devamı
O kısa mutluluk anlarından sonra Düştüğüm derin düşüncelerden çıkmak öyle yorucu ki Hele de düştüğün o derin karanlıklardan Çıkaracak kimse yoksa, uykuya sarılıyorsan son çare Yastığa gömdükçe kafanı daha çok kaçıyorsa uykun Uyusanda kâbuslarla ve yorgunluklarla kalkıyorsan Yaşamak tükenmektir uzak…devamı
Yine görmezden gelirim bu gidişi İçim sızlamadı desem yalan olur O yüzden kutladığımdan değil Hüzüne boğulduğumdandır bu sessizlik Beklemiyorum desem Yine yalan söylemiş olurum Ama gözüm artık yollarda değil.
Sessizce gitmeler kurdum Kabul ediyorum bilemedim yaşamayı Ben sandım ki on olmam, yirmi olmam Hatta otuz bile olmam ama oldum işte Ne yaşadın ne öğrendin derseniz Koca bir hiç diyesim gelse de Öyle değil Çok şey öğrendim Ama uzun uzun…devamı
Kaç asırdır çorak topraklar gezginiyim bilmiyorum Her an aradığımı ve bulmaktan umut ettiğimden İstemsizce uzaklaştığımın farkındayım Ki bu hissi bilmek istemezsiniz Bir yandan tutunmak Bir yandan da İçimden kaçmak geliyor Hem kendimden Hem de bulduğumu zannettiğimden.
Yine ömrümün en kötü saatlerindeyim Yalnızlığımın katlana katlana üstüme geldiği Alacakaranlıktan daha da karanlık düşüncelere Elimi kolumu bağlayıp sonsuz uçurumlara sürüklediği Sanki gökyüzü bir daha hiç aydınlanmayacak Gökyüzündeki yıldızlar teker teker sönüp Tüm umutları yok edecekmiş gibi Bin sene de…devamı
Düşündükçe kayboluyorum Savaştıkça daha çok çıkmazlara giriyorum Yenilgiyi kabul edip çekilmek de olmuyor İnsan ne kadar düşse de umut etmek istiyor Güzel günler göreceğiz diyor ya şair Öyle işte.
Şimdi bir gözyaşı tufanına tutulsam Kaybolmakla yetinmeyip boğulsam Gecenin karanlığında sevdalansam En onulmaz yaram ansızın kapansa Son bir şükür daha edip uyusam Bir kez daha uyanmamak üzere.
Yorgunum inan Tutsan ellerimden Bir bir açıversek tüm açılmazları Ne kadar aşılmaz denen engel varsa Beraber aşsak Sonsuzluk denen o engin denizde Beraber boğulsak.