Nereden gelip kondu yüreğime bu sızı bilmiyorum Görmezden gelmeye çalıştıkça nasıl da içime işliyor Gözyaşlarımın ihanetine uğruyorum her zaman ki gibi Oysa bir kaç damla akıp gitse belki azalır bu işkence.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Tam kalkıp gideyim diyorum Bir el tutuyor sarsıyor zihnimi Düşürüyor çıkılmaz zifiri düşüncelere Ağlamak geliyor içimden ağlayamıyorum İki cümle de olsa bir şeyler söylemek istiyorum O an unutuyorum acının dilini Boğazım düğümleniyor Sanki dünyanın en acı zehri boğazıma dökülmüş Vazgeçiyorum…devamı
Dostum Çok acı çekiyorum görüyor musun Yoksa sende mi bana körsün Oysa görseydin sarılırdın sımsıkı Akardı gözyaşlarımız beraberce Biliyorum derdin biliyorum Bir gün geçip gidecek bütün bunlar demek yerine Bu geçmek bilmeyen acılara ortağım derdin Onlarla birlikte ömrümüzün sonuna dek...
Bir bahar daha tüketiyorum Hiç bir yaşama sevinci duymadan Kırık bir kabullenişle birlikte İçten içe hala inanarak İyileşmenin mümkünlüğüne Ama zehir bedenimde değil Bedenimde olsa kesip atardım o parçayı Zehir ruhumun en derinlerine işlemiş Ruhumu nasıl söküp atabilirim ki Yok…devamı
Niye duymadın diye kızamıyorum sessiz çığlıklarımı Yokluğunla avunmaya hapsettim kendimi Uzun uzun ağlıyorum gün doğana dek Aklım ne sen de ne de bir başkasında Çünkü ne sen oldun ne de bir başkası Düşlerimde bile var edemediğimsin O kadar yokum işte…devamı
Safça bekliyorum Neyi beklediğimi bilmiyorum Aynı zamanda beklediğim şeyin Ansızın karşımda belirmesinden de korkuyorum Çünkü biliyorum ki gücüm yok hâlâ...
Yorgunluğuma sarınıp Gülümseyerek dalıyorum hülyalara Büyüdükçe büyüyor gözyaşlarım Boğuluyorum kendimi ararken Daha önce hiç adım atmadığım bu yerlerde Gittiğim her yerin yabancısı olmayı Âdet etmiş uslanmaz bir hüzün ustasıyım Ve ne kadar acı varsa içimde o kadar Gülümsüyorum attığım her…devamı
Hayat pişirmeye devam ediyor Ne kadar daha zaman var dalımdan düşüp Sonsuzluğun kollarında biraz olsun huzur bulmama Bilmiyorum Ama bildiğim bir şey varsa Alıştığımı zannettiğim hayata Yenilmeye doyamıyorum Ne kadar isyan çığlıkları atmak istesem de Artık kabul yolunu seçiyor Kendimi…devamı
Bir yolu yok Kendinden öteye gitmenin Geçimsiz acılar kapatmış ruhumu Kilit üstüne kilitlerle dolu gönlüm Kilitler kırıldıkça eksilmiyor artıyor ruh sızım Müebbet yemiş gibi yaşıyorum hayatı Oysa kapı açık görüyorum Bir adım atmama bakıyor her şey Ama yapamıyorum işte.
Görmüyorlar Ki sen de görmuyorsun Hangi ruh ne kadar acıyla dolu Kime dokunsam kaç damla dökülür Belki boğulur giderim gözyaşlarıyla Hasretine düştüğüm uzaklara.