Uykulara sığınıyor Kâbuslarla karşılıyorum Bulutların ardındaki ışığı Buz kesilmiş ellerim Dokunduğum ne varsa İçime işliyor acısı Koşarak kaçmak geliyor Gitmenin ağırlığı çöküyor Sonu gelmeyen çıkmazlara Sızıyorum sessizce.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Hiç bu kadar yakın Hiç bu kadar uzak olmamıştı Sarsam geçecekti belki bu sızı Yine düştüm kendi nefretime Bir yara da ben açtım kendime.
Sözlerim mi tükendi Unuttum mu acılarımı Ahlarım büyüyor bu vakitlerde Sesim soluğum duvarlara hapis Sessizliğe sarılıyor Ondan medet umuyorum Geçmiyor hiç bir şekilde Uyusam yeniden uyanıyor Kaçsam yeniden yakalanıyorum Teslim olmak en iyisi Tüm yenilgilere.
Anlam aramaktan vazgeçip Sade bir yaşama mı yürümeli Yoksa daha çok yakıp canı Kül olmaya mı meyletmeli Düşmeden kalkılmazdı Ki ben düşmekten ibaret hayatımı Yeni umutlara sarıp sarmalayıp Işıksız yarınlara gömülüyorum.
Yeniden uyanmak hevesimi Gömmek üzere başladım Yüreğimin en sızlayan yerlerini eşelemeye.
Yeniden yeniden uyanıp Kayboluyorum günün içinde Gece netleşiyor zihnimde Tüm eksik kalmış sevinçlerim Bir günün hayalini kuruyorum sürekli Tekrar tekrar silip yazdığım Bir veda mektubu gibi.
Aynılık kurbanı ömrüm Telaş kaldırmıyor artık yüreğim Ne gelebiliyor ne de gidebiliyorum Sade bir bekleyiş duraksız ve nefessiz Belki de artık yaşamıyorum.
Güneş doğmasa bile Yağmuru yüklenip gelen bulutları selamlıyorum İçim gülümsüyor sonra birkaç damla göz yaşı Sonsuz bir huzurla dökülüyor menderesler çizerek Yorgun düşmüş yüreğimin sızlayan ıssızlığına doğru.
Bir yalnızlar şehrinde hüküm sürmekteyim Bu şehirde kimse kimseyi bilmez, duymaz, görmez Siperlerin ardından ilerlerler yalnızlığın kuyularına Sessizce ölür ve sessizce gömülürler Göz yaşı nedir bilmez, sevmeyi de günah sayarlar Çocuklar hiç çocuk olamaz Bir anda düşerler hayatın acımasız kollarına…devamı
Yüklerin katlandığı bir akşam Zihnim yine kaybettiklerimle dolu Hangi tarafa dönsem aynı boşluk Un ufak edilmelik bir yaşamla sınanıyorum Sil baştan nasıl yazılır bir hikaye Onu da bilmiyorum Bir sona bağlıyorum tüm düşmelerimi Kendimi yeniden kalkmalara zincirliyorum Bitti diyecek kadar…devamı