Büyüyen bu boşlukta kayboluyorum Attığım her adım yeni sızılar doğuruyor içimde Ona rağmen kaybetmek istemiyorum sebepleri Unuturum diye yazmaya da başladım Tüm iyi ihtimalleri.
Kendimi çıkmaz bir sokağa girmiş halde buluyorum Nefes alışım ve kalp atışım yarış halinde Öyle korkuyorum ki unutuyorum her şeyi Neyin savaşını verirken düştüm bu yola Kendimi en olmaz yere nasıl sürükledim böyle Elbet birileri sürüklemiştir derken Uyanıyorum güneş çarpıyor…devamıKendimi çıkmaz bir sokağa girmiş halde buluyorum
Nefes alışım ve kalp atışım yarış halinde
Öyle korkuyorum ki unutuyorum her şeyi
Neyin savaşını verirken düştüm bu yola
Kendimi en olmaz yere nasıl sürükledim böyle
Elbet birileri sürüklemiştir derken
Uyanıyorum güneş çarpıyor yüzüme tokadını
Gerçekle düş arasında kaldığım yerden söküp alıyor.
Sonra düşler de bitti Yenildim öylece kendime bir gece Bütün gözyaşlarımı soğuk yastığıma gömdüm Nefesim kesildi bir an, ölmek korkusu sardı zihnimi Unuttum her şeyi, uyanmak istedim Yeniden başlamak için inanmaya Yarınlara.
Adım adım silindi aklımdan Gitmek istediğim yollar Karanlığın içinde Bir damla arıyorum Boğulmak için Gölgem yok uzun zamandır Onu da kaybettim Böyle olsun diye miydi Bunca zamanın yükü sırtımda.
Beklemiyormuş gibi hallerim Sınır noktasına ulaşır gibi oluyor Bir an tökezleyip düşmekten korkuyorum Yeniden kalkabilirim biliyorum Fakat aldığım yaralar Yine merhemsiz kalacak.
Keşkelerle donatılmış bir ömür Tükenmeye yüz tutmuş umutlar Uykuları kaçıran huzursuzluk Uyanmak için tüm sebepleri tüketmek Yine de uyanmak zorunda olmak Koşturmak başkalarının hayali için Yenilmek değil de nedir şimdi.
Yorgunluğumu örtüyorum üstüme her gece Ağırlaştıkça ağırlaşıyor yüküm Derin hülyalara dalıyor İçinden çıkılmaz hallere düşüyorum Şimdilerde öyle zor ki güne başlamak Sanki her sabah başka hayata uyanıyor Yeni acılarla yüzleşiyormuşum gibi.
Yoruldum Düştü elimden kalemim Ardından göz yaşlarım döküldü Sildi bir kaç satırı ömrümden İyi hisseder gibi oldum Fazla uzun sürmedi ama Bir anda geçmişe ait kayıtlar Dönmeye başladı zihnimde Yaralar bir bir açılmaya başladı Kimsenin merhem olamayacağı O yüzden kaçtım…devamıYoruldum
Düştü elimden kalemim
Ardından göz yaşlarım döküldü
Sildi bir kaç satırı ömrümden
İyi hisseder gibi oldum
Fazla uzun sürmedi ama
Bir anda geçmişe ait kayıtlar
Dönmeye başladı zihnimde
Yaralar bir bir açılmaya başladı
Kimsenin merhem olamayacağı
O yüzden kaçtım kendimden
Sürükledim kendimi uçurumlara
Düştükçe daha çok yitirdim
Huzuru.
Beklemek sancısı yüreğimin Çalınmadık kapı kalmamış gibi Yanılgılı bir düş kırıklığı Yeniden başlamanın heyecanı Tekrardan kaybetme korkusu Yeniden uyanmanın mutluluğu Güneşin içi ısıtmaması Ama varlığına olan minnet Yüzde unutulmuş anlamsız bir gülümseme Sokakta tatlı bir kediye denk gelmenin neşesi Kendini…devamıBeklemek sancısı yüreğimin
Çalınmadık kapı kalmamış gibi
Yanılgılı bir düş kırıklığı
Yeniden başlamanın heyecanı
Tekrardan kaybetme korkusu
Yeniden uyanmanın mutluluğu
Güneşin içi ısıtmaması
Ama varlığına olan minnet
Yüzde unutulmuş anlamsız bir gülümseme
Sokakta tatlı bir kediye denk gelmenin neşesi
Kendini sevdiremeyecek kadar ürkek olmasının hüznü
Sonbaharın kapıya dayanması ve ardından kış soğuğu nefretini uyandırması
Ardından gelecek baharın hayaliyle doğan umut güneşi
Isıtmaya yetmiyor ne ruhumu ne de bedenimi.