Hayatın ters şeridindeyim Hayal kırıklıklarına çarpa çarpa Parçalıyorum yüreğimi Bu yüzden büyüdükçe büyüyor yalnızlığım Odamın duvarlarında kayboluyorum Bir çıkış yolu bulamıyorum Tüm kapılar üzerime kilitlenmiş sanki Aldığım her nefes pişmanlığım oluyor Sorulara boğuyorum kendimi Yetişemiyorum cevaplamaya hiçbirini.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Nerede olmak istediğimi bilmiyorum Sadece olduğum yerden çok uzaklarda Yalnızca yüzümün değil içiminde güldüğü Dört mevsimi doya doya yaşadığım Keşkelerimi unuttuğum İyikilerle huzurlu uykulara daldığım Yeni bir hayat düşlüyorum.
Uzak ihtimaller denizinde boğulmaktayım Ne sevmek ne de sevilmek ihtimal dahilinde İçimi parçalayan bu savaştan galip çıkmakta Yaşam giderek içinden çıkılmaz bir hal alıyor Nereden baksam umutsuzluk akıyor oluk oluk Nefes almak için bahaneler üretme çabası içerisindeyim Aradıkça kayboluyorum hülyalara…devamı
Farklı bir hikayenin kahramanı olmak istiyorum Vakitsiz bir düşün kurbanı olduğumu unutarak Yeniden çıkıyorum güneş düşmeden yeryüzüne Arıyorum arıyorum aradıkça aynı yerde kayboluyorum Düşüyorum, gülüyorum doyamadığım yenilmelerime Ağlamak istiyorum, düşman kesilmiş gözyaşlerım bile Yaşamak ne zorlu ve sonu gelmez geliyor…devamı
Düşünüyorum da, sanırım en büyük korkumuz olduğumuz gibi görünmek... Yumuşacık kalbimizin fark edilmesi, naif yönlerimizin keşfedilmesi, cesaretsizliğimizin anlaşılması, korkularımızın paylaşılması sanki zarar göreceğimizin en büyük işareti. Kabuklarımızın altında kendimizi saklamakta ne kadar da ustayız... Ve ne kadar güçlü korunuyoruz, kalkanlarımızın…devamı
Düştüğüm yerden Yeniden başlıyorum Tüm vazgeçişlerime rağmen Dönüyorum hayata Dipsiz uçurumlardan Tekrar tekrar düşeceğimi bile bile.
İyileşmesini umduğum yaralarım Gerçekleşmesi ihtimal dışı hayallerim var Sanırım imkansızlar için yaşıyorum Kendi hayatımı başka hayatlar için tükettim Uzun zamandır neden yaşıyorum sorusuyla Kendimi uykuya yenik düşmüş buluyorum Cevabını bulamadığım o kadar çok şey var ki Sanki sorular bittiğinde hayatta…devamı
Yaşamaya başlamak için Olması güç şeylerin gerçekleşmesini bekledim Bu yüzden de hiç yaşamadım bu hayatı Saklandım küçük ve çürük duvarların ardına O duvarlar hep üzerime yıkıldı Hiç kimseye farkettirmeden Kalktım sayısız enkazın altından Nefes almaya bir anlam katamadım Zamanımı isyanlara…devamı
Bekliyorum Bekledikçe uzuyor gecikmeler Neredesin diye soracağım kimse yok Şimdiye kadar ne gelen oldu ne de giden Yine de bekliyorum işte Belki bir gelen olur Sonra beraber gideriz Gidilmesi gereken yerlere.
Ben de bilirdim saatlerce konuşmayı Sonra bir güzele vurulup elinden tutmayı Güzel hülyalara dalıp hiç uyanmamayı Ama bir şeyler oldu Öyle şeyler ki Kendimde kayboldum Terketmek istedim her şeyi Ama beceremedim Korkaklık beni sürükledi Yaşam denen deliliğe.