Bir kez daha düştüğüm yerden kalkıyorum Deliler gibi ağlamak isterken gözlerim yine yaşsız Ufak umut kırıntılarıyla devam ediyorum yaşamaya Gülümlesemelerin ardına saklıyorum yorgunluğumu Açık etmekten korkuyorum tüm zayıflıklarımı Çoğu zaman pes edip çekilmek istesemde hayattan.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Bana güzel şeyler anlat İçim ısınsın bir an olsun Ömrüm kaygılarla dolu Öfkemi dindir yalnızlığıma Bir ışık düşür hücreme Büyüdükçe büyüsün Uzaklardasın biliyorum Karşılaşma ihtimalimiz yok Hem olsa da çıkamam artık Kaybolduğum kendimden.
Tükendi artık Güzel bir gülüş bile (Gerçi her gülüş güzeldir) Her sabah bıkıp usanmadan doğan güneş Her gece hüznüme hüzün katan ay bile Yaşamak için nedenler sunamıyor Düştüğüm bu körlük Beni çıkmaz sokaklara sürüklüyor.
Bu son söz Bir sabah Her şey değişir Ya iyi olur Ya da daha beter Olan olur İnsan alışır Ve bir gün Ömür biter.
Mutlu sabahlar düşlüyorum Yorgun iş çıkışlarında Tüm her şeyi unutturacak bir gülüş Düştüğümde uzanacak bir el Gözyaşlarımı silecek değil Bazen eşlik edecek bir dost Hep gülecek değiliz ya Hiç mi sızlamasın yüreğimiz
Son sayfaları kitabın Gözyaşlarını hazırla Hüzün kapıda Bir hayat daha sona eriyor Ve o hayatla birlikte nicesi.
Gittiğim bir yol yokmuş Yıkık bir köprünün üstündeymişim Hiçbir yerle bağlantısı olmayan.
Savaşırken insan kendisiyle Nasıl bu halde bir gönüle girmeye cüret eder Eli yumruk olmuş vururken kalbine Dindirmeye çalışırken sızısını Akmaz olmuşken gözyaşı Haykırmak isterken yeter diye Nasıl düşebilir sevdaya.
Gitsinler diye bekledim Onlar gitmeyince ben gittim Çünkü ne kimseye gitme diyecek gücüm vardı Ne de kimsenin hayatında kalmaya...
Saklıyorum gülüşlerimi Serin gün doğumlarına Güneşi selamlıyorum Daha bir ısıtıyor içimi Gülümsüyorum sonra Tüm kırıldıklarıma Unutuyorum yaralarımı Sarılıyorum onlara Bir sel olup akıyorum Kayboluyorum sokaklarda.