Yine hava karardı Hüzün perdelerini çektim Kimsesiz evimin Bir an önce gün doğsun Silsin bir süreliğine Yaşanmaz dediğim Hayatın kaygılarını.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Yalnızlığın boyunduruğundayım Korkuyorum en ufak sesten Nasıl anlatılmaz bir sızı Sardıkça sarıyor ruhumu Kendimde kayboluyorum Ne karanlık bir kuyu bu Hiç yağmur görmemiş Ne güneş vurmuş Ne de bir damla ay ışığı vurmuş derinlerine Baştan sona huzursuzluk kokuyor.
Aklı başındalığı bırakıp Deliliğin sınırlarını zorluyorum Nicedir karanlık düşüncelerle boğuşuyorum Neyse ki korkağın tekiyim Yoksa ölebilir miyim düşmeden aşka Ya da bir yanılgıya daha.
Ve şimdi her şeye uzak gibiyim Sevmelere, sevilmelere Ve tüm güzel günlere Yine de beklemek güzel şey Belki aptallıktır çoğu zaman Ama olsun Umudu kesmeyin diyor Biz de kesmiyoruz Ha bugün Ha yarın Ya da diğer gün Üç gün değil…devamı
Yalnızlığımı demliyorum gecenin karanlığında Çılgın bir sessizlik ruhumu sımsıkı sarıyor Her nefes biraz daha kaçıyor huzurum Güneş doğsun, gün başlasın istemiyorum Uyumak diliyorum uzun uzun düşlere dalarak Ne zaman uyanırım yaşamaya kâbuslardan Bilmek istiyorum.
Hüzün kokuyor her yer Yeryüzü bulutlara gömüldü Artık kimse kimseyi göremez halde Gömüldükçe gömülüyor insan kendine Herkes kendi yorgunluğunu taşıyor sırtında .
Geçmiyor bu mevsim Bin yıldır göğüm karanlık Kimse ışık olmak istemiyor Sadece yakmak ezberinde herkesin.
İçimi kemiren bu nefret nereden geliyor Keşke bulup söküp atabilsem onu Ruhuma yapışmış bir kene gibi Tüm iyi hislerimi çekip alıyor benden Sonra korkuyorum sevmekten Ve sevilmekten Kaçtığımı zannettiğim yerlerde Yine ona rastlıyorum Tükenmek Ne kaçınılmaz şeymiş.
Çok yenildim Yenildikçe öfkelendim Zamanla kendimi yok saydım Kendi ucuz köşemde Sarıldım göğe Duyurmak istedim sesimi Sessiz sessiz bekledim Kaybolduğum yerde Bulunmayı.
Olsun artık Her gülüşe aldanabilirim Ve her şeyi kabul edebilirim Yalnız bu bir pes etmek değil Sadece bir vazgeçiş Hepsi bu kadar.