Yorgun sayfalardan dönmek isterdim bir gün Umutlu ve yorgun Bir merhaba demek isterdim sevgilerle Gerçek bir hoş geldin ile karşılanmak isterdim Uzun yollardan sonra Tüm hüzünlerimi ufak bir kucaklaşmada bırakmak isterdim Ve öylece yaşamak.
Yalnızlığımın yorgunuyum Kalabalıklardan kaçıp kendime yeniliyorum Uzun uzun adımladığım sokaklar benden de ıssız Ne bir kuş cıvıltısı, ne bir kedi mırıltısı Olduğum her yeri cehenneme çeviriyorum sanki.
Hevesim yok O yüzden kelimelerimi saklıyorum kendime Kimseler sormuyor artık Neden diye Daha bir sarılıyorum sessizliğe Azaldıkça azalıyorum Ne yazık ki Bir türlü tükenemiyorum.
Ben yokum Sen beni var zannediyorsun ama Çoktan gittim ben Varlığın acı veriyor bana Bir kez sona ermiştik Sonra bir felaket sonrası Yine başladı o hikaye Keşke olmasaydı demek Maalesef anlamsız Şimdi bir sona erişin daha acısı Bekliyor beni.
İçimde koca kırgınlıklar Gitgide daha da büyüyor Artık geri dönüş yok Bitti bitecek oyun Yine de bekliyorum Zaman bu ya Belli mi olur diye Uyur ve unuturum Gün gelinceye kadar.
Bakıyorum da Sen de yorulmuşsun Eskisi gibi sormuyorsun halimi Belki de bıktın karanlık hülyalardan İyi hülyalar dilekleriyle uyuyorum uzun zamandır Ama hep aynı yerde buluyorum kendimi Elimden bir şey gelmiyor Bir anda değiştiremem kaderimi Ama değişecek Ya da değişmeli Biliyorum.