Birazdan güneş küser bize Kuşlar koşar yuvasına Sessizlik çöker yavaş yavaş Işıkları söner gözlerin Gömülür ruhlar hüzne Bütün renkler toplanır Tek bir renkte.
Nedir bu içimi acıtan Günlerce ağlasam geçmeyecek gibi İçim çürüyor yavaş yavaş Hissediyorum Fakat bir yandan da devam etmek Acıyla büyüyüp kök salmak Kaybetmekten yorulmuş olsam da Her gün yeniden başlamak istiyorum
Yoruldum işte Sesimi kime duyursam Şaştım Uzun zamandır Kendi kazdığım Çukurda Hayat dediğim Bataklıkta Çırpınıp duruyorum Kendimden başka Herşeyi düşünüyorum Son zamanlarda Beni kendimden nefret etmeme Sebep ne diye düşünüyorum Bulamıyorum.
Ruhumun inceliklerine betonlar döktüm Kaskatı kesildim Hüznüm sardı dört yanımı bulut bulut Gözyaşlarım akmaz oldu Sevmek nedir unuttum Gülmek nedir unuttum Güneşimi kaybettim İçim buz kesti Geçmişim bir anda silindi Ne andayım şimdi Ne de gelecekte Bir kabustayım Belki de…devamıRuhumun inceliklerine betonlar döktüm
Kaskatı kesildim
Hüznüm sardı dört yanımı bulut bulut
Gözyaşlarım akmaz oldu
Sevmek nedir unuttum
Gülmek nedir unuttum
Güneşimi kaybettim
İçim buz kesti
Geçmişim bir anda silindi
Ne andayım şimdi
Ne de gelecekte
Bir kabustayım
Belki de uyanmam.
Oysa ben içimden geldiği gibi yaşamak istiyordum Bazen çocuksu bazen yorgun düşmüş bir adam gibi Ama hiç bir zaman tam anlamıyla büyümemek Gel gör ki hayat buna müsaade etmiyor Acıtıyor ziyadesiyle Yeniyor acizliğimi.
Gün bitmesin dediğim günlerde gelecek elbet Gelmese bile bu bekleyiştir beni ayakta tutan Ki gelmeyecek diyor koca bir tarafım Ama hep yaşamak galip geliyor Ne tatlı şey şu yaşamak Nefesime anlam katmaya çalışıyorum Ama beceremiyorum bir türlü Hissizleşmeye çalıştıkça daha…devamıGün bitmesin dediğim günlerde gelecek elbet
Gelmese bile bu bekleyiştir beni ayakta tutan
Ki gelmeyecek diyor koca bir tarafım
Ama hep yaşamak galip geliyor
Ne tatlı şey şu yaşamak
Nefesime anlam katmaya çalışıyorum
Ama beceremiyorum bir türlü
Hissizleşmeye çalıştıkça daha da artıyor
Acım, yalnızlığım ve gözyaşlarım.
Düşüncelerimin gideğeni yok Tek yönlü bir yolda Sürekli yenilip yenilip Başa dönüyorum Düştüğüm yer değişmiyor Yine de koşmaya devam ediyorum Deliliğin bir tanımı da budur belki Bitip tükenmek bilmeyen Sözde bir iyimserlik Kaybetmek eylemini Kendi gözünde sil.
Gönlüm Dövülüp işlenmeyi bekleyen bir demir yığını Hasret çeker bir bilinmeze Varıp varmayacağım belli olmayan Bir durağa doğru yol almaktayım Bazen yorgun bazen öfkeli Bir an unuttuğum vakitlerde Neşeli bir ruha bürünüyorum.