Son sayfaları kitabın Gözyaşlarını hazırla Hüzün kapıda Bir hayat daha sona eriyor Ve o hayatla birlikte nicesi.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Gittiğim bir yol yokmuş Yıkık bir köprünün üstündeymişim Hiçbir yerle bağlantısı olmayan.
Savaşırken insan kendisiyle Nasıl bu halde bir gönüle girmeye cüret eder Eli yumruk olmuş vururken kalbine Dindirmeye çalışırken sızısını Akmaz olmuşken gözyaşı Haykırmak isterken yeter diye Nasıl düşebilir sevdaya.
Gitsinler diye bekledim Onlar gitmeyince ben gittim Çünkü ne kimseye gitme diyecek gücüm vardı Ne de kimsenin hayatında kalmaya...
Saklıyorum gülüşlerimi Serin gün doğumlarına Güneşi selamlıyorum Daha bir ısıtıyor içimi Gülümsüyorum sonra Tüm kırıldıklarıma Unutuyorum yaralarımı Sarılıyorum onlara Bir sel olup akıyorum Kayboluyorum sokaklarda.
Yine hava karardı Hüzün perdelerini çektim Kimsesiz evimin Bir an önce gün doğsun Silsin bir süreliğine Yaşanmaz dediğim Hayatın kaygılarını.
Yalnızlığın boyunduruğundayım Korkuyorum en ufak sesten Nasıl anlatılmaz bir sızı Sardıkça sarıyor ruhumu Kendimde kayboluyorum Ne karanlık bir kuyu bu Hiç yağmur görmemiş Ne güneş vurmuş Ne de bir damla ay ışığı vurmuş derinlerine Baştan sona huzursuzluk kokuyor.
Aklı başındalığı bırakıp Deliliğin sınırlarını zorluyorum Nicedir karanlık düşüncelerle boğuşuyorum Neyse ki korkağın tekiyim Yoksa ölebilir miyim düşmeden aşka Ya da bir yanılgıya daha.
Ve şimdi her şeye uzak gibiyim Sevmelere, sevilmelere Ve tüm güzel günlere Yine de beklemek güzel şey Belki aptallıktır çoğu zaman Ama olsun Umudu kesmeyin diyor Biz de kesmiyoruz Ha bugün Ha yarın Ya da diğer gün Üç gün değil…devamı
Yalnızlığımı demliyorum gecenin karanlığında Çılgın bir sessizlik ruhumu sımsıkı sarıyor Her nefes biraz daha kaçıyor huzurum Güneş doğsun, gün başlasın istemiyorum Uyumak diliyorum uzun uzun düşlere dalarak Ne zaman uyanırım yaşamaya kâbuslardan Bilmek istiyorum.