Ölümcül bir yalnızlık bu Konuşsan bilirsin sesinin Hiçbir zihne ulaşamayacağını Ama alışkanlıktan açamazsın ağzını Fazladan bir kaç kelime kurban etmemek Gibi kötü alışkanlıklar edinmişsindir Yaşam sana tamiri mümkün olmayan Kırgınlıklar yaşatmıştır ve üstüne Yaşamak için tüm nedenlerin Elinden almıştır Şimdide…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Yorgunum yine Düşler pazarında kaybolmuş Yolumu bulmak için imkanları zorluyorum Korkumla birlikte kalp atışlarım Kulaklarıma değin uzanıyor Bir an kaybolduğumu bile unutuyorum Unutmak öyle hafif bir şey ki Ellerine sarılıp tutamıyorum Tek yapabildiğim göğe doğru Yükselişini izlemek çaresizce.
Geri dönüşü olmayan düşlerde kayboldum Ne ara bu düş hızını aştım bilmiyorum Paramparça oldum binlerce defa Yeniden doğdum günden güne Sarıldım sayfalara kanadım oldular Uzaklara gittim geri dönmemecesine An geldi gölgemi kaybettim Ruhum buz kesti hissetmez oldum Sade bir sızı…devamı
Son kez yorgun düşmek dileğiyle Gecenin en onulmazlarındayım Ne tam ortasındayım hayatın Ne de en başında Var oluşuma şükrediyor Yok oluşum için sabırsızlanıyorum Dip köşelerden topladığım sevinçlerle Hayatımı idame ediyorum Mevsim bahara erişmekte fakat Ben ömrümün ilk yazına erişmiş değilim.
Yorgunum Gözlerime uyku batıyor Bu yüzden nereye baksam acı Nereye baksam uzak iyiye dair ne varsa Yüzüme yalandan bir gülümseme bile Konduramıyorum artık Tüm sahteliğimi kaybettim demek isterdim Fakat tam olarak saflaşamadım henüz Hâlâ mış gibi yapabilecek gücüm var Ama…devamı
Yavaş yavaş mevsim dönüyor bahara Çiçekler açması gerekirken ömrüm Üzerimde hâlâ bin yıllık kuru yapraklar Oysa ne fırtınalar koptu da bir türlü Kurtulamadım geçmişin pusundan Yorgun düşüp de kaç gece Pişmanlıklarıma akıttım gözyaşlarımı Ömrüm ilk yazı bekleyerek tükendi Bir türlü…devamı
Yanlış topraklarda olduğu halde Yeşermekten geri durmamış bir tohum gibi Bütün felaketlere göğüs geriyorum Bir süreliğine yenilmezliğe soyunuyor Aldığım bir kaç ucuz ayaz yarasıyla Ait olduğum toprakların ve mevsimlerin Özlemiyle kendimi avutuyor ve unutuyorum Her uyandığımda daha bir büyüyor Dallanıp…devamı
İyileşmiyorum Koca bir sahtelik kesiyor nefesimi İnanmak isteği artık çok uzaklarda Son gülüşümü nerede kaybettim Artık hatırlamak istemiyorum hiçbir şeyi Zamansızca gelip giden anılarla yaşıyorum Artık varlığımdan da utanmıyorum Müthiş bir hızla kayboluyor gibiyim Fakat nereye doğru Bilmiyorum.
Tüketiyorum kendimi Sesimin yüksek çıktığı yerleri Geri almak istiyorum Yerini daha derin sessizliklerle Süslemek istiyorum Yalnızlığımı çoğaltmak istiyorum Daha ne kadar derine inebilir bir yara Onu duymak istiyorum.
Sussak mı uzun uzun Kelimeler dökülse sakallarımdan Hiç düşmesek toplama telaşına Öylece seyredalsak zamanı Çağlayan bir nehirdeymişiz gibi Teslim olsak olmuşlara ve olacaklara Her şeyin hayırlısı olsunlara sarılsak İçten içe tükenişimizi kendimizden bilsek Yine de hayali düşmanlar edinsek Her gece…devamı