Sessizlik meşgul ediyor zihnimi Bu sessizlik nasıl susturulur bilmiyorum Kalemi alıyor satır satır işliyorum Ne kadar kapanmayan yaram varsa Daha çok acıtıyor hatırladıkça Hiç yoktan geçmişin yükü kat kat artıyor Sonra yazmaktan yoruluyor Sarılıyorum ayın beyaz örtüsüne Yine uyusam ve…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Her şeye uzağım. İçimde tarifsiz uçurumlar. Ne yana dönsem paramparça oluyor düşlerim. Kentim henüz bombalanmadı, buna şimdi şükretmeli miyim? Bunca cesetle dolmuşken sokaklar ve ben, yaşıyor oluşumun tek belirtisi olarak her gün aynı sokaklardan geçerek teslim oluyorum huzursuzluğuma.
Gülümsedim Ve vurdular tüm iyi niyetlerimden Geçmişi kış günü sarındığım yorgan gibi Çektim üzerime daha da üşüdü içim Tövbeler ettim üşüten günahlarımdır diye Kabul olmadı eksik dualarım Hiç dökülmedi gözyaşlarım Allah aşkıyla Korkuydu içimi sımsıkı saran Ölmek istediğim zamanlar da…devamı
Anlatacak ne çok şey var Ne yazık ki anlatmaya ne gücüm var Ne de azıcık dahi olsa hevesim... Yürümekten bile yoruldum Dalıp dalıp gittiğim yerler yok oluyor Artık düşlerimde bile gidecek yerim yok Tükeniyor sanıyordum kendimi ama Gitgide daha da…devamı
Kayboldum Kaybım ben doğmadan önce ilan edilmişti Şimdi ise onu bulmamı istiyorlar benden Tam olarak neyi bulmam gerektiğini Bir başka deyişle neyi kaybettiğimi Bilmiyorum.
Bu tükendiğim son mevsim olsun Artık bir daha bu kadar üşümesin ruhum Sızlamasın düştüğümde dizlerim Kanayıp durmasın gölge yaralarım Dökülmesin gözyaşlarım meçhule Bir güneş doğsun bulutlardan azade Gözlerim her şeyi daha net görsün Artık düşmeyeyim zamansız karanlıklara Düşlerim beni sonsuzluğa…devamı
Saramadım kapanmayı bilmeyen yaralarımı Sızlayıp durdukça azalır gider sandım Hülyalar bastırdım dinsin diye O yüzden uyanmak istemiyorum güne Başlayıp bitsin diye çırpınırken Düşüyorum umutsuzlukla Gecenin karanlık sessizliğine.
Kaybolduğum yerden Yeniden başlıyorum Kimsenin kuyusunu kazmadan Kendim için kazdığım kuyulara Kendi kendime düşüyorum Yorgunlukları ve isyanları Oldukça uzak bir yerlere Kaldırıyorum.
Doğrudur Biraz deliliklerim var Arada kafam gidip geliyor Nedensizce küsüyorum hayata Sonra bir sabah güneş Tekrardan ısıtmaya başlıyor içimi Sonbahar tükeniyor aniden Yeşeriyor ve çiçek açıyor ruhum Tekrardan koşuyorum Varmış olduğumda Mutlu olacağımı Düşlediğim Yerlere.
Güzel şeyler dökülmüyor dilimden İyi bir başlangıç yapamadım bu hayata Meçhul sonumu düşünüyorum Şimdiden karartıyorum içimi Oysa bilmiyorum Kaç gün doğumu görecek Kapanmak nedir bilmeyen gözlerim.