Oysa ben içimden geldiği gibi yaşamak istiyordum Bazen çocuksu bazen yorgun düşmüş bir adam gibi Ama hiç bir zaman tam anlamıyla büyümemek Gel gör ki hayat buna müsaade etmiyor Acıtıyor ziyadesiyle Yeniyor acizliğimi.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Gün bitmesin dediğim günlerde gelecek elbet Gelmese bile bu bekleyiştir beni ayakta tutan Ki gelmeyecek diyor koca bir tarafım Ama hep yaşamak galip geliyor Ne tatlı şey şu yaşamak Nefesime anlam katmaya çalışıyorum Ama beceremiyorum bir türlü Hissizleşmeye çalıştıkça daha…devamı
Yorgunum bir hayli Kelimelerim pas tutmuş Söylemek istediklerim tüketiyor beni Dile gelmedikçe.
Düşüncelerimin gideğeni yok Tek yönlü bir yolda Sürekli yenilip yenilip Başa dönüyorum Düştüğüm yer değişmiyor Yine de koşmaya devam ediyorum Deliliğin bir tanımı da budur belki Bitip tükenmek bilmeyen Sözde bir iyimserlik Kaybetmek eylemini Kendi gözünde sil.
Gönlüm Dövülüp işlenmeyi bekleyen bir demir yığını Hasret çeker bir bilinmeze Varıp varmayacağım belli olmayan Bir durağa doğru yol almaktayım Bazen yorgun bazen öfkeli Bir an unuttuğum vakitlerde Neşeli bir ruha bürünüyorum.
Gözyaşlarım artık özgürlüğüne kavuştu Kalbimin kırılmayan son parçası da paramparça artık Bir önemi kalmadı dünün, bugünün ve geleceğin Sadece yorgunluklar ve gözyaşları biriktiriyorum geleceğe.
Kolay değilmiş Oysa kolay gibi görünmüştü Bir kere gidilmişti Tek yapılması gereken Bir daha geri dönmemekti Bir yandan sevip Bir yandan da kırgınlıklar biriktirdiğin o yere.
Yorgun zamanların esiriyim Gülümsemelerime saklıyorum umutlarımı Kime ne söylenir bilmiyorum Korktuğum yalnızlığa sarılıp uyuyorum Kendime açtığım her savaşı kaybediyorum.
Dolanıyorum bir uçurumun kenarında dolanır gibi Sevgi, güven ve hoşgörü bataklığında İnanmıyorum hiçbirine Yine de bazen inanmak istiyorum Yorgunluktan.
Battığın yerden ancak kendi çabanla çıkabilirsin İçindeki öfkeyi aydınlanmak için kullan Kaybettiğin kadar kazanırsın Şimdi koş koşabildiğin kadar.