Uyumakla geçmiyor Sabahlar artık eskisinden de karanlık Gün bitsin diye yaşıyorum günü Ömür tükeniyor habersiz Sarılmak geliyor içimden Korkudan başkası sarmıyor bedenimi.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Zaman bizi bizden koparmaya uğraşıyor Zamanla iyileşir dedikleri Zamanla vazgeçtiklerimiz oluyor.
Sevmek Peşinden koşmayı mı gerektirir Yoksa elini uzatıp elinden tutmayı mı Ya da benim gibi vazgeçmek mi herşeyden.
Bir iyi hal büyüledi beni Bazen şaşırtıcı derecede Hayata bağlı olduğumu görüyorum İçimde ne çok şey var Hayatı dolu dolu yaşamak Bu olmasa gerek.
Yine bir umut çırpınıyorum Ya bu son olacak Ya da sonum Buna pek önem vermiyorum Sadece deniyorum Sonunu Ve sonucunu düşünmeden.
Ve tüketip tüketip Yeniden yeşertmeye çalıştığım umutlarım ile Her sabah bir kuşun ruhu gibi Yatağımdan kopup Köleliğe kanat çırpa çırpa Süründüğüm işimde Yavaş yavaş yok olurken Gülümsüyorum en içten halimle Gözyaşlarımı gizliyorum Aksın diye gecelerce çırpındığım Kimsenin merhem sürmek istemeyeceği…devamı
İyi değilim Yine aynı yollara düştüm Farklı yerlere varmak umuduyla.
Yorgunluğumu bir merhabaya sakladım Kimse duymadı ve anlamadı Oysa neler neler anlatıyordum İçinde isyanlarım, çığlıklarım, yenilgilerim Ve daha beni bu karanlığa sürükleyen birçok şey vardı.
Yine kendimleyim gecenin ıssızlığında Nereye yaslansam bilemiyorum İçimde tonlarca kelime yükü Anlatabilme isteği bu saatlerde zihnimi bunaltıyor En sonunda uykuya sarılıyorum Bazen o bile kurtaramıyor beni kendimden.
Bir kez daha kaybettim Ve artık üzülemiyorum Ne garip bir alışkanlık Kaybetmek.