Korkumun tükenmesinden Herşeyin anlamını yitirip Yok olmanın tatlı gelmesinden korkuyorum Nasıl bir yükse kurtulamıyorum Yavaş yavaş dibe batıyorum Soluğum kesildi kesilecek.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
İyi değilim Zaman benden tüm alacaklarını almış gibi Geriye dönüp bakmaya korkuyorum Düştüğüm çukurlar aklıma geliyor Kırdığım ve kırıldıklarımı hatırlıyorum Sonra sevmelerim ve vazgeçişlerim Nasıl bir ömür bu yaşadığım Hiç var olmadan Ölmekteyim.
Vakit yine geldi Bitmez tükenmez yalnızlığım üzerime yıkıldı Kolum kanadım kırıldı Yine bekliyorum acılar içinde Yeni günü.
Ne yazık ki Dert hep en derinde kalmaya mahkum Ne kaleme geliyor ne de dile Demlendikçe demleniyor Kararttıkça karartıyor içimi Bir türlü söküp atamıyorum.
Ve yine geldi güz Bütün yapraklar içime döküldü Anlayacağın içimdeki çer çöp Her sonbahar bin kat artıyor Ağırlaştıkça ağırlaşıyor yaşam Ne sabah olsun istiyorum Ne de akşam...
Çocuksu bir uğraş yaşamak Elimden gelen bu Büyümeye niyetim yok Belkide en iyi yaptığım şey Uğraşmak.
Şimdi diyeceksin ki Hiç mi yaşamaya değer bir şey yok Yok diyemem Ama varları düşünmeye de gücüm yok.
Huzur mu dedin Bir kaç damla yağmur damlasına bıraktım O da karıştı şehrin kanalizasyon sularına Hiç bu kadar kaybetmemiştim Hiç sevmedim zaten kaybetme korkusuyla Dedim ya ben zaten koca bir zaman kaybıyım Daralmış, bunalmış ve yaşıyor gibi görünüyorum Oysa bilsen…devamı
Şimdi daldığım uzaklardayım Kaybetmişim ama huzurluyum Kabul etmişim olanı olmayanı Sevmiş sonra yine vazgeçmişim Kendimi acıya teslim etmişim Bitmez dediğim içimdeki kavga bitmiş.
Sessizliğim İntiharımdır benim Söyleyemediklerime gömsünler beni.