Kalbim kırık Hem de en başından beri Öyle bir haldeyimki Yaşıyor oluşum boşuna Tüm iyi şeylerden korkuyorum Çünkü ruhum herşeyi mahvedecek halde.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
İlkin gitmeseydim Belki seni bu kadar sevemezdim Birgün gelirde neden diye sorarsan İşte bu yüzden diyeceğim.
Kendime sarılmalıymışım önce Anlatamam size nasıl uzağa düştüğümü kendimden Bir zamanlar ölmek istemek gibi bir günaha düştüm Kötü zamanlardı Nasıl geldi nasıl geçti Hala anlayamıyorum Bazen gaflete düşüp Kendi kendime çıktıp aydınlığa diyorum Sonra annem aklıma geliyor Ve saatlerce ettiği…devamı
Bu saatler bana iyi gelmiyor Birden bütün karanlık gelecek Zihnime çöküyor İçim kapkara kesiliyor Sonra seni düşünüyorum Hafif bir gülümsüyorum Sonra bakıyorum yoksun Nerede olduğunu bile sormaya korkuyorum.
Güzel günlerin yakınlığını ümit ederek devam ediyorum Yaşamak yükü başka türlü nasıl hafifler bilmiyorum İçimde seni seviyor olmamın sevinci Ve senin bundan bihaber oluşunun sızısı var Bir tek senin varlığına iyiki diyorum Ne kadar beni duyamayacak kadar uzak olsanda.
Yalnızlık fazla gelmeye başladı Bir umut yaşıyorum günleri İç sesim boğmaya başladı ruhumu Kendim için hazırladığım felaket Gözümü korkutmaya başladı Bitsin dediklerim ile Bitmesin dediklerim Hepsi birbirine karıştı Kimse bilmiyor Nasıl zehirlendiğimi Kurtulmak isteyip Nasıl da içime yerleştiğini Biliyorum çözümü…devamı
Beklemiyorum yalanına sarıldım Düştüğüm yerde ölümü bekliyorken Bir yandan da uzanacak bir el bekliyorum Kendime bile itiraf edemediğim.
Battıkça batıyorum Yalnızlığımla övünüyorum ahmaklar gibi İçimin nasıl mezarlığa döndüğünü gizliyor Sanki bahçem yemyeşil Yürüdüğüm yollar gepgeniş Aldığım her nefes Ömrüme ömür katıyormuş gibi yapıyorum Oysa nasıl tükeniyorum Bir anlatabilsem Belki bu kadar düşmezdim Gecelerce karanlığa.
Ruhum şifasını aramaktan vazgeçtiği gün Yarın diye bir şey olmayacak Güneş diye bir şey olmayacak Olsa bile buz kesilecek Ne ısısı ne de ışığı vuracak yüzüme Ay son kez doğacak Bu sefer güleç bir yüzle Son kez düşürecek pencereme mehtabını.
Ve ben sana da inanmadım Ama sevdim yine de Oysa yüzüme de gülmüş değildin Hatta adım bile yer etmemişti hafızanda belki Ki sevmek bilmek gerektirmez ki zaten Bunu en iyi ben bilirim Sadece düşmek gerek Dizlerini kanata kanata Ellerini çamura…devamı