Yoruldum demek yetmiyor yorgunluğumu anlatmaya İyiyimler iyilik düşürmüyor ruhumun derinliklerine Sığlık üzerine kurulmuş bu hayatta boğuluyorum Her ne kadar anlatmak istesem, vazgeçiyorum Korkuyorum daha da boğulmaktan.
Biliyor musun Düşlerimde kapladığın alanı Her adımımı seninle ördüğümü Sensiz bir adım bile atmadığımı Sen ağlarken düştüğüm karanlığı Şehirlerce uzakta olsan bile Senin varlığınla var olduğumu.
Hep böyle gitmez dedikçe Bir türlü değişmedi bu yol Umutsuzluk yok dedikçe Eksilmedi üzerimden kara bulutlar Yenilsem mi diyorum hepten Pes edip dursam mı Yoruldum içten içe Anlatsam da Dinlemezsin ki şimdi Uzun uzun konuşur Canını sıkarım Ki ben Kendi…devamıHep böyle gitmez dedikçe
Bir türlü değişmedi bu yol
Umutsuzluk yok dedikçe
Eksilmedi üzerimden kara bulutlar
Yenilsem mi diyorum hepten
Pes edip dursam mı
Yoruldum içten içe
Anlatsam da
Dinlemezsin ki şimdi
Uzun uzun konuşur
Canını sıkarım
Ki ben
Kendi canımdan başkasını
Yakamam.
Dokunamayacak hiçbir el İyileştiremeyecek artık gülümsemeler Sadece geçici umutlar yeşerip solacak Ve kaybetmek büyük bir kayıp olmayacak Artık gidecek bir yol kalmamışken.
Yine kaybettim güvenimi Bulup bulup yitirmek Kötü bir alışkanlık oldu bende Sevmek istiyorum diyorum Sonunu düşünmeden Sonra birden sarıyor aklımı geçmişim Nasıl unuturum diye düşünüyorum uzun uzun Bulamıyorum bir yolunu Yine en başa dönüyorum Herşeyden vazgeçtiğim...
Bir zaman gelir gülüşün kalbime dokunur Uzun uzun sızlar yüreğim Sonra yolum uzaklara düşer Her adımda büyür o sızı Ne zaman dursam Gökyüzü üzerime gelir Sarar boğazımı Yutkunamam.