Korkuyorum hepinizden En çok da kendimden O kadar öfkeliyim ki Artık gülümseyemiyorum En büyük hırsızlık bu değil mi Birinin gülümsemesini elinden almak Evet ben de hırsızım ne yazık ki O yüzden her gecem ayrı bir eziyet.
Bir gün dağıtırım sevdamı bilmediğim adreslere Belki eksildikçe yükselirim erişilmez seferlere Görmez olurum görüneni kör olurum ışıklara Gecelere vurulurum görmezliğimden Ve de eksikliğimden.
Oysa ben içimden geldiği gibi yaşamak istiyordum Bazen çocuksu bazen yorgun düşmüş bir adam gibi Ama hiç bir zaman tam anlamıyla büyümemek Gel gör ki hayat buna müsaade etmiyor Acıtıyor ziyadesiyle yeniyor acizliğimi.
Ve belki en masum halimiz Ölümsüz olduğumuz fotoğraflardır Biliyor musun Kaç defa aşık oldum Bir gülüşe Bir merhabaya Ve hepsi koca hayalkırıklıklarına döndü Sonra kaybettim tüm inancımı Kaçtım herşeyden Çünkü artık korkuyordum kaybetmekten Elimde bir ben kalmıştı Ve içimde nedenini…devamıVe belki en masum halimiz
Ölümsüz olduğumuz fotoğraflardır
Biliyor musun
Kaç defa aşık oldum
Bir gülüşe
Bir merhabaya
Ve hepsi koca hayalkırıklıklarına döndü
Sonra kaybettim tüm inancımı
Kaçtım herşeyden
Çünkü artık korkuyordum kaybetmekten
Elimde bir ben kalmıştı
Ve içimde nedenini bulamadığım bir yaşama arzusu
Belki de bazı şeyleri yeniden onarabileceğime dair
Aptalca bir umut
Umutlu olmak neden aptalca olsun
Onu da bilmiyorum
Ama ben yoruldum
İçimde biriken koca evreni
Artık tek başıma taşıyamıyorum
Anlıyor musun.
Korktuğum şeyler var Olmasını istemediğim Bitmesi için çırpınıp durduğum Ve sürekli içinde kaybolduğum Beni derin umutsuzluklara sürükleyen Uyusam bile geçmeyen Hatta bazen rüyalarımda bile kurtulamadığım Yenilmekten bıktığım zamanlardayım Artık bahçemde bir çiçek açsın istiyorum Bahar gelmese de olur.