Kalbimin kırıklarını öfkeyle doldurdum Bu yüzdendir bu yalnızlığım Bu herşeye mesafeli duruşum.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Zamanla gözümde her şey çirkinlesti Oysa ilk başta çirkin olan bendim Nasıl oldu da Herkesi kendim gibi görmeye başladım Bilmiyorum.
Bazı sevgiler çok uzakta Göremiyorum, duyamıyorum Hatta hissedemiyorum Sadece olmasını umuyorum.
Bir gün Olmak istediğim yerden bakacağım dünyaya Ve yine kalbim kırık ve bomboş olacak İçimi ısıtan tek bir söz duymayacağım Samimiyetsiz övgüler Yapmacık gülüşlerle geçecek günlerim Kaybetmediğim umudumla Tüketeceğim ömrümü.
Seviyorum ama Elinden tutmaya mecalim yok Kolay geliyor şimdilerde Herşeyden vazgeçmek Yaşamak Ağırlaştıkça ağırlaştı.
Belki ben abartıyorumdur Yaşamak meselesini Erkenden çekip gitmek niye öyleyse Zamana bırakmak varken kendini.
İçim sızladı Ağlamak istedim Olmadı Gülümsedim Gözlerim doldu İçime aktım Yenildim sesime Sustum Sevdim Vazgeçtim.
Kalbimin hiçbir köşesine saklamdan sevdim seni Çünkü kalbim koca bir harabeden farksız artık.
Yine uzaklarda Bilinmez bir kentin Bilinmez bir sokağında Arasam bile bulamayacağım biri Düştü gönlüme.
Ve kimse dokunamayacak gözyaşlarıma Kendi yatağında akıp kuruyacak Bütün ömrümün bir hiç uğruna solup gideceği gibi.