İçime çöken huzursuzluğa sarılıyorum Uykularım kaçıyor Karanlık bir geleceğe uyanıyorum her sabah Gün ne kadar aydın olursa olsun Görmüyorum bir ışık İçimi aydınlatacak.
Biraz daha iyiyim şimdi Kısa bir süre önce içim ölmek isteyecek kadar kararmıştı Ne oldu da iyi oldun diye sorarsan Devam edebilmek için Yine kendimi kandırmayı seçtim Başka ne olabilirdi ki.
Yoruldum bir çok şeyden Ama anlatamıyorum bir türlü Kelimelerimi toparlayacak gücüm bile yok Sadece halden anlasınlar diye bekliyorum Onu anlayan da yok Beklemiyorum desem Büyük yalan olur Keşke demek aklımın ucundan geçmiyor Oldu bir kere deyip geçemiyorum da Kafam çok…devamıYoruldum bir çok şeyden
Ama anlatamıyorum bir türlü
Kelimelerimi toparlayacak gücüm bile yok
Sadece halden anlasınlar diye bekliyorum
Onu anlayan da yok
Beklemiyorum desem
Büyük yalan olur
Keşke demek aklımın ucundan geçmiyor
Oldu bir kere deyip geçemiyorum da
Kafam çok karışık
Demem o ki
Korkuyorum işte
Yaşamak bazen çok zor
Yine de karanlığa hapsedemem kendimi
Öyle de seviyorum yaşamayı
Belki de hissetmeyi ta derinlerde
Kalbimin sızlayan yarasını.
Yarın doğum günüm Ve bir kez daha inanmadığım iyikiler duyacağım Ve bir kez daha midem bulanacak Tüm bu sahteliğe Gülüp geçeceğim Ömrümden koca bir sene Eksilmiş olmasına.
Başkaları için yaşıyorum Yorgunluğumun kanser gibi Günden güne her yerimi kaplaması bundan Bir tek ölümüm kendim için olacak Çünkü geride hiç bir şey bırakmıyacağım Üç gün bile sürmez Unutuluşum.
Kötüye gidiyor her şey Bu sefer ciddiyim Artık sabahları Yatağa çivilenmiş gibi Zar zor kalkıyorum Sanki eski günlere Geri dönüyorum Zaten kaç yıl oldu Bir adım ileri geçemedim Kader diye avutamıyorum kendimi Çünkü pes etmek istemiyorum Bir şeyler olsun Güzel…devamıKötüye gidiyor her şey
Bu sefer ciddiyim
Artık sabahları
Yatağa çivilenmiş gibi
Zar zor kalkıyorum
Sanki eski günlere
Geri dönüyorum
Zaten kaç yıl oldu
Bir adım ileri geçemedim
Kader diye avutamıyorum kendimi
Çünkü pes etmek istemiyorum
Bir şeyler olsun
Güzel şeyler olsun istiyorum
Bir gün bile olsa
Yaşadım diyebilmek istiyorum
Şimdi ise hayal kuramaz haldeyim
Sanki ruhum artık yeter diyor
Ama ben duymak istemiyorum.
Hiç olmaması gereken büyük bir hataymışım gibi Bu hisle nasıl baş edilir bilmiyorum Ne kadar çaba sarfetsemde yapamıyorum Her geçen gün kırgınlığım ve öfkem artarken Aynı zamanda içimde koca koca yaralar açılıyor Kimse görmüyor ya da görmek istemiyor Yalnızlığım sarıyor…devamıHiç olmaması gereken büyük bir hataymışım gibi
Bu hisle nasıl baş edilir bilmiyorum
Ne kadar çaba sarfetsemde yapamıyorum
Her geçen gün kırgınlığım ve öfkem artarken
Aynı zamanda içimde koca koca yaralar açılıyor
Kimse görmüyor ya da görmek istemiyor
Yalnızlığım sarıyor beni gece gündüz
Ve O'na sığınıyorum
Ama dayanamıyorum işte.
Gelecek kaygısıyla ne anı ne de yarını yaşayabilecek durumdayım. Her şeyi kaybettim demek için o kadar geç değil. Ama böyle devam ederse istediğim hayata ulaşamadan kendi ellerimle öleceğim.
Ben kaybolmaya devam ediyorum endişelerimde Bazen tek istediğim uyumak Ve gülümseyerek uyanmak O bile artık büyük bir beklenti Her ne kadar beklentilerden sıyrılmaya çalışsam da Malesef insan bir çok şeyi bekleyerek Tüketiyor koca ömrünü.
Bir şeylerin değişmesini beklemekten yoruldum Artık bütün çabalarım boşunaymış gibi geliyor Kaç yıl tükendi çırpına çırpına Bir adım öteye geçemedim Nasıl bir yazıysa yazılan Silmekle geçmiyor Kabulden başka Yol yok mudur Artık.