Her şeye uzağım. İçimde tarifsiz uçurumlar. Ne yana dönsem paramparça oluyor düşlerim. Kentim henüz bombalanmadı, buna şimdi şükretmeli miyim? Bunca cesetle dolmuşken sokaklar ve ben, yaşıyor oluşumun tek belirtisi olarak her gün aynı sokaklardan geçerek teslim oluyorum huzursuzluğuma.