Hiç olmaması gereken büyük bir hataymışım gibi Bu hisle nasıl baş edilir bilmiyorum Ne kadar çaba sarfetsemde yapamıyorum Her geçen gün kırgınlığım ve öfkem artarken Aynı zamanda içimde koca koca yaralar açılıyor Kimse görmüyor ya da görmek istemiyor Yalnızlığım sarıyor…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Gelecek kaygısıyla ne anı ne de yarını yaşayabilecek durumdayım. Her şeyi kaybettim demek için o kadar geç değil. Ama böyle devam ederse istediğim hayata ulaşamadan kendi ellerimle öleceğim.
Ben kaybolmaya devam ediyorum endişelerimde Bazen tek istediğim uyumak Ve gülümseyerek uyanmak O bile artık büyük bir beklenti Her ne kadar beklentilerden sıyrılmaya çalışsam da Malesef insan bir çok şeyi bekleyerek Tüketiyor koca ömrünü.
Bir şeylerin değişmesini beklemekten yoruldum Artık bütün çabalarım boşunaymış gibi geliyor Kaç yıl tükendi çırpına çırpına Bir adım öteye geçemedim Nasıl bir yazıysa yazılan Silmekle geçmiyor Kabulden başka Yol yok mudur Artık.
Vakit ne kadar geç olursa O kadar fazla oluyor burukluğum Gülümseyerek uykuya teslim oluyorum Yarınımın güldürmeyeceğini bile bile.
Gidiyorsun Bütün yaralar yeniden kanıyor Yeniden küsüyorum kendime Gölgene sarılıyorum gündüzleri Sessizliğe sarılıyorum geceleri Biliyorum hiç gelmeyecekin Bitti bütün anlamlı şeyler Şimdi bir hiçlik telaşındayız Ne yöne gidersek aynı tükeniş İnsan kaçmıyormuş kendinden Anlamak için çok geç kaldım Dönemem artık…devamı
Geç değil Belirsizlik hala kapıda İhtimaller denizi var ya En kötüsü gider Orada boğulurum.
Anlaşılmamanın tadını çıkarıyorum Başka hiçbir eğlencem kalmadı Bütün sevincimi söküp atalı çok oldu Yaşıyor muyum Yoksa yaşıyor oluşum Benim zannım mı İnan bilmiyorum.
Yine hatırlamıyorum gördüğüm rüyaları Oysa en çok istediğim şeydir Rüyalarımın gerçek olmasını En korkuncunun bile.
Bir anlamı olsa keşke tüm bunların O zaman bu kadar acı çekmezdim Bir şekilde avuturdum kendimi Ve yaşıyor olmanın tadını çıkarırdım.