Ömrümü tükettim Geçmişte ve belirsiz gelecekte Yürümek yerine Koşturup durdum Hapsoldum çıkmaz sokaklarımda.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Anlamı kaybetti Buz kesildi yüreği Bir daha dönmez Çocukluğuna Gördü bir kere Anladı anlaşılmazı Sonra bağladı ömrünü Bir pamuk ipliğine Sözde yaşadı Sözde güldü Bekledi yine de Çok yoruldu belki Yine de yaşadı Hayallerine tutunarak.
Şairin anlatamıyorum dediği yerdeyim Gün gelir de dokunur mu biri derdime Daha ne kadar gölgede kalacak ömrüm Kaç güneş yakacak yüreğimi Kaç defa çamura bulanmak gerek Baharı yaşamak için.
Ne elim kalem tutuyor Ne de dilim dönüyor Derdimle demlenip duruyorum Bir yandan tükeniyor Bir yandan da umut ediyorum Her gün yeniden.
Korku Bir yandan hayatta tutarken Bir yandan da hayattan koparmaya çalışıyor bedenimi.
Var olmadan Yok oluyor gibiyim Hissiz ve bulanık bir hayat Hiçbir şey netliğe kavuşamadan Tükenip gideceğim.
Yaşamı erteleyip duruyorum Sabah çalan alarmım gibi Ama bu erteleyiş Pek acı geliyor bana.
Yaşıyor olmak Umudun varlığına delildir Ama bir gün tükenmeyeceğini göstermez bu durum O yüzdendir korkum.
Ah be gönlüm Ne de erken kapattın kapıları Ne de çabuk vazgeçtin aramaktan Ne de çabuk kabul ettin kaybetmeyi ve de yalnızlığı Ne de çok sevdin yarana yara açmayı Ve de sessiz sedasız tükenmeyi.
Bugün hiç olmadığım kadar umutluyum Yarının ne getireceği umurumda değil Şimdi derin bir uykuya dalıyorum Beni gülümseterek uyandıracak Rüyalara dalmak dileğiyle.