Ve bunca şeye rağmen yaşamak Nasıl bir vazgeçilmezliktir Bilemedim Belki de daha kötüsünü görmemişimdir Ki büyük ihtimal Daha iyisini beklerken En beteridir beni bekleyen Yine de umut denen şey Yarın diye diye Yıllarımı aldı Ne değişti diye sorarsanız Bunu düşünmeye…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Beni tüketen olmayan şeyler değil Tam tersine her olmayış Beni daha çok hayata bağlıyor Hatta bazen korkuyorum Olursa Ve anlamını kaybedersem Hayatın.
Bugünlerde her şey ne de karanlık Oysa gündüz güneş gece de ay Penceremden eksik olmuyor Bazen öyle derinlerde kalıyorum ki Sanki koca okyanusun en dibindeyim Hareket edemiyorum, nefes alamıyorum Ama yaşıyorum öylece çırpınıp durarak.
Ruhsuz ve hissiz gibiyim Oysa içten içe tükenmekteyim Sonumu zamana bıraktım Bu son çırpınışlarım Nefesimden öte Umudum tükeniyor.
Hem var olup Hem de bir hiç gibi hissetmek Ne ağır bir yük Her şeyden vazgeçmek Bazen kolay gibi gelse de O ilk adımı atmak Çok zor.
Yorulmak nedir bilir misin Bazen deliler gibi yumruklamak istediğin duvarlara yaslanmaktır Bazen hıçkıra hıçkıra ağlamak isterken Kuru bir yutkunmayla bütün gözyaşlarını İçine gömmektir Bazen çok severken sadece izlemektir uzaktan Sevdiğinin gelip geçtiği yerleri hatırlamaya çalışarak Bazen uyumaktır Hiç uyunmamak isteyerek…devamı
Eskiden sessizliğimi sorgulardılar Ve ben yine sessizliğimi korurdum Çünkü yitirmiştim sesimi Kendimle sohbete başlayalı Epey zaman oldu Bir tek ben beni dinliyor Ve bir tek ben beni anlıyorum Çok bencilce görünüyor Biliyorum Ama başka türlü nasıl yaşanır Bilmiyorum.
Ve bazen her şey normal gelir Yine sabahları aynı karanlığa uyansan bile Bir sabah her şeyin daha farklı olabileceğini hatırlarsın Güneşin daha sıcak Yüzününün daha güleç İçinin daha ferah Olduğunu hayal edersin Kısa bir süre olsa dahi Yaşamak tatlı gelir…devamı
Her geçen gün daha çok eksiliyorum Ve daha çok hissediyorum mesafeleri Ne yollara düşmeye Ne de bu duyguyla savaşacak gücüm kaldı Pes etmenin eşiğindeyim Ne kadar dayanırım bilmiyorum Sadece korkuyorum Kaybolmaktan.
Sessiz bir tükenişteyim Sevgiden kopalı Herkesten gidip Kendimde kaybolalı Bütün hesapları kendime keseli Uzun zaman oldu Varlığımın altında ezilip büküle büküle Yok olmayı bekliyorum şimdi Bazen umutta yetmiyor Gözler açıkken kör olmak Öyle yaşıyorum işte.