Hem yorgun Hem bıkkın Hem de küskünüm Battıkça batıyorum hüznüme Kimseyi de ortak etmiyorum kara bahtıma Öylece yürüyorum sessiz sessiz Attığım her adım Beni bana yaklaştıracağına Uzaklaştırıyor sanki Hem kendimden Hem de yarınlarımdan.
Kaybediyorum Yine de deniyorum Yavaş yavaş ölüyorum nasıl olsa Hiç olmazsa denemekten vazgeçmedim Diyebilmeliyim kendime Gittiğim yol yanlış olabilir Vardığım yeri bilemeden Doğruyu yanlışı da bilemem.
İnsan arzularına savaş açtı mı Galip gelmesi o kadar zor ki İnsan en zayıf yaratık olduğu halde Kendiyle olan savaşında Nasıl oluyor da Bu kadar güçlü olabiliyor Aklım almıyor.