Her şeyi düşünmekten yoruldum Her şeyi yalnız yapmaktan yoruldum Yorulduğum zaman sarılacak kimseyi bulamamaktan yoruldum Sinirlendiğimde dilimi ısırmaktan yoruldum Kalpsizlerle uğraşmaktan yoruldum Aşka inanıp Aşktan kaçmaktan yoruldum Bunca yorgunluğa rağmen Her sabah aynı güne göz açmaktan İnan çok yoruldum.
Bilmiyorsun kaç cehennemden geçtim Bazen şaşıyorum Aklımı kaybettiğim halde Nasıl tekrar ayağa kalktım diye Oysa düştüğüm karanlık nasıl da derindi Nasıl anlatsam inan onu da bilmiyorum Hangi umuda sarıldım Kim tuttu elimden de Çekip kurtardı beni o karanlıktan İnan onu…devamıBilmiyorsun kaç cehennemden geçtim
Bazen şaşıyorum
Aklımı kaybettiğim halde
Nasıl tekrar ayağa kalktım diye
Oysa düştüğüm karanlık nasıl da derindi
Nasıl anlatsam inan onu da bilmiyorum
Hangi umuda sarıldım
Kim tuttu elimden de
Çekip kurtardı beni o karanlıktan
İnan onu da bilmiyorum
Ama hala yaşıyorum
Her ne kadar ertelesem de hayatı
Gün gelecek
Ve o gün yeniden doğacağım
Güneş ile birlikte.
En çok neye üzülüyorum biliyor musun Birini sevebileceğime hiç kimse inanmayacak Hem de ben seni deli gibi severken Ve bundan seninde haberin olmayacak Keşke tutabilsem ellerinden Bir iş çıkışı kulağına fısıldayabilsem Sevgimin sonsuzluğunu.
Sorma işte halimi Nereden başlayacağımı bilmiyorum Herşeyden vazgeçeli uzun zaman oldu Eğer sana içimi açarsam Belki seni de kaybederim Ama olsun Dedim ya vazgeçtim diye Sen de git İncinirim yine Ve susarım Uzun uzun.
Küçükken seni cami avlusunda bulmuşlar derlerdi Komik olduğunu zannetselerde Ben buna inanıyordum Çünkü gerçekten de öyle hissediyordum Bir hata gibi Bir fazlalık gibi Ne kadar kaçsamda Eksikliğimden kurtuluş yokmuş gibi.