Bana ihtiyaç duydu ve ilk defa bu dünyaya ait hissettim kendimi.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Ne vakit rahatlatmak istesem kendimi yolda olduğumu düşünüyorum. Belki bir yol motoru belki de bir karavanla. Rotasız, sadece yolda. Hem zaten şehirler uyuşturucu dur bence. Uyuşturuyor insanı. Nasıl bir dünya da nasıl bir cehennem de yaşadığını anlamıyor insan. Bence şehir…devamı
Ankara'nın ucuz bir otelinde bir gece geçirdim. Kahvaltı yok, mutluluk yok. Sadece yalnız olanlar geliyor sanki buraya. Sevdim sayılır
Hiç olmak için öyle hissetmek gerekiyor güzellik.
Aradığım tek şey bilinmedik bir kentte geceleri uykuya dalmak.
Sabaha karşı bir ayazda, soğuğun beyaz isyanı düşerken köpeklerin üzerine gitmek istiyorum olduğum yerden. Sadece mamasını bekleyen dostlarım söylensinler arkamdan ve anlasınlar beni. Özlemek istiyorum insanları ama özlemek istemiyorum insanlığı. Daha önce de söylediğim gibi güzel bir son arıyorum sadece.
Bir keresinde ona bir kitaptan, acıların insanları nasıl olgunlaştırıp büyüttüğüne değin bir kaç satır okumuştum, o da hemen yapıştırmıştı: "Acılar insanı büyütseydi, şu anda benim bu eve sığmamam lazımdı.."
Doğum günümde rakı içerim. Tekirdağın sarısından daha güneşli birisinin hediyesi. Anasonu gülücük kokuyordur, eminim.
Sorma gitsin güzellik, yüreğim şimdi yangın yeri. Hatırlıyorum da sanki çoğu şeyin üstünden yıllar geçmiş gibi oldu bir anda. Her şeyi temizleyecek bir son arıyorum.
Öyle bir şey yazsam da şurana dokunsa. Senin bana inancın yok, sevdim desen ne çıkar. Kaçan hayallerimi şartlı salınanlardan anla.