Nedir; dedim bu yaşamak? Bir düş, dedi; birkaç görüntü.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Bize hiçbir şey yapmadılar, bizi tümüyle hiçliğin içine yerleştirdiler, çünkü bilindiği gibi yeryüzünde hiçbir şey insan ruhuna hiçlik kadar baskı yapmaz.
Acın sonsuz olduğunda, dünyanın kararmasını isteyecek olduğunda, yağmurdan sonra parıldayan yeşilliği, bir çocuğun uykudan uyanışını düşün.
Şu hayatta en köklü alışkanlıklar terk edilebilir,kişilik bozuklukları düzeltilebilir,en sıkı dostluklar tavsayabilir,hatta bağımlılıklar bile aşılabilirdi,ama belki de değiştirmesi en zor şey insanın bir yere duyduğu aidiyetti. Neden ayrılamıyorduk kanıksadığımız sokaklardan,şehirlerden,tekrarlardan?Bizi mutsuz etse bile yaşadığımız mekân,niçin bırakıp gidemiyorduk uzaklara?Bilinmeyene?
İnsanın,yalnızca içine doğduğu dünyaya değil,kendine alışması için de bir süre gerekiyormuş..
Hayatımızın, birtakım ehemmiyetsiz teferruatın oyuncağı olduğunu, çünkü asıl hayatın teferruattan ibaret bulunduğunu görüyordum. Bizim mantığımızla hayatın mantığı asla birbirine uymuyordu.
Kim dayanabilir zamanın kırbacına? Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine, Sevgisinin kepaze edilmesine, Kanunların bu kadar yavaş Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine. Kötülere kul olmasına iyi insanın bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken? Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa, o kimsenin gidip de…devamı
Yaşam "bir nehir gerçeği gibi" akıp giderken sessiz sitemsiz bakıp kalmanın dayanılmazlığındasındır. Herkes hayatında biraz da teğmen drogo 'dur.
İnsanları anlamak zor değil. Hepsinin de doğum izleri gibi karakter izleri var sağlarında sollarında. Biraz dikkatli bakmak yeter. Haritalara benzerler. Ölçeklerinin nerede yazıldığını bulana kadar korurlar esrarlarını. Sonra bir güneş kadar bilinir hayatları. Sarışınlara benzeyen hayatları. Güzel ama aptal hayatları..
"İnsanlar..." dedim fısıldayarak. "Taşırlar insanları. Kundaktayken, tabuttayken. Hep taşıyacak birileri olur. Bazıları dostluktan, bazıları cepteki paradan, bazıları da içindeki bulundukları sistem bir gün onlara da taşınma sırasının geleceğini söylediği için, taşırlar insanları..."