Şu hayatta en köklü alışkanlıklar terk edilebilir,kişilik bozuklukları düzeltilebilir,en sıkı dostluklar tavsayabilir,hatta bağımlılıklar bile aşılabilirdi,ama belki de değiştirmesi en zor şey insanın bir yere duyduğu aidiyetti. Neden ayrılamıyorduk kanıksadığımız sokaklardan,şehirlerden,tekrarlardan?Bizi mutsuz etse bile yaşadığımız mekân,niçin bırakıp gidemiyorduk uzaklara?Bilinmeyene?