(@) - Raf

Spoiler içeriyor Eğer bu film televizyonda karşıma çıksaydı Bergman sinemasına ait bir yapım olduğunu anlamam zor olmazdı, Bergman'ın alışılagelmiş tarzıyla bu filmde de karşılaşıyoruz. 13. yüzyıl ortaçağsında yazılmış olan bir baladdan alıntı yapılarak senaryosu yazılan filmde karşımıza bol bol dini ögeler çıkıyor,…devamıEğer bu film televizyonda karşıma çıksaydı Bergman sinemasına ait bir yapım olduğunu anlamam zor olmazdı, Bergman'ın alışılagelmiş tarzıyla bu filmde de karşılaşıyoruz. 13. yüzyıl ortaçağsında yazılmış olan bir baladdan alıntı yapılarak senaryosu yazılan filmde karşımıza bol bol dini ögeler çıkıyor, ki konunun Hristiyanlık öğretisi üzerinden ilerlediğini söylemek de mümkün. Film Paganlıktan Hristiyanlığa yeni geçmiş ortaçağ İsveç'inde geçtiği için paganizmden de ayrıntılar görmek pek tabii ki mümkün. Dümdüz izleyince güzel gelen dikkat ederek izleyince anlamlı hâle gelen ve büyüleyen bir yapım. Bergman masumluğu bakire bir genç kız üzerinden aktarırken çok geçmeden vahşi bir hikayeye, ardından intikama tanık oluyoruz. Mareta'nın kızını öldüren çobanların kardeşi olan küçük çocuğa karşı duyduğu acıma duygusu bize onun anaçlığını aktarıyor. Katillerin konaklamak için seçtikleri evin kızın ailesinin evinin olması garip bir tesadüf diye düşündürse de en başından beri Tanrı'yı bilhassa Hristiyanlığı ele alan Bergman yaşanan o tesadüfinin Tanrı'nın bir eseri olarak düşünmemizi istiyor zannımca. Fakat yine aynı Tanrı masum bir çocuğun ölümüne izin veriyor, bu durumda da film izleyiciyi çelişkiye sokuyor. Sadece bu iki olay üzerine bile film tartışılabilinir. Filmin suçu işleme, yakalanma, intikam ve bağışlanma sahnelerinde muazzam bir bütünlük ve ayrı ayrı anlamlar var. Filme baktığımızda tek suçluları iki çoban olarak görebiliriz. Fakat detayların hepsini değerlendirdiğimizde birden fazla suçlu çıkıyor karşımıza. Anladığım kadarıyla Ingeri ormanda benzer bir durum yaşamış, bu yüzden bu kadar korktu ve Karin'in ailesi de bunu bilmelerine rağmen o tekinsizliğe kızlarını gönderiyorlar, ve kız hâlâ eve dönmemesine rağmen baba olabildiğince soğukkanlı davranıyor. Baba ve anne dışında İngeri'de suçlu tabii. Olayı görmesine rağmen herhangi bir müdahelede bulunmuyor ve kızın ölümünü seyretmekle yetiniyor. Bunun dışında her ne kadar af dilese de masum olduğu belli olan küçük çocuğu acımasızca öldüren babayı da yine suçlu olarak düşünebiliriz. Genç kızın naaşın ardından bir pınarın akmaya başlaması yeni bir umudun başlangıcı olarak düşündürmenin yanında bir temizliğin, saflığın göstergesi olarak da düşündürebilir. Bergman filmine yerleştirdiği ince detaylarla izleyicisini tek bir anlama değil birden fazla anlama düşünmeyi itmiş, en azından ben öyle kavradım. Filmi son olarak genel bir şekilde özetlemem gerekirse diğer filmlerinde alıştığımız gibi bunda da dini motifler ve öğretiler neredeyse her sahnede karşımıza çıkıyor. Neredeyse bütün diyaloglarında şiirsel bir anlatım ve felsefik bir yaklaşım var. Bu da filmin olduğundan daha çok sorgulanmasını sağlıyor. Bergman'ın filmlerini bu amaçla yaptığını anlamak da çok zor değil. Siyah beyaz atmosfer filme farklı bir hava katmış olsa da elbisenin renklerinin detaylı bir şekilde belirtilmesinde bile belki bir anlam olabilir... Uzun uzun sessizlikler tam da olması gerektiği yerlerde yapılmış, buradaki bakışmalar sıkıp boğmuyor, aksine filmin anlatısının güçlenmesini sağlamış. Film sadece ana temaya odaklanmış, dallandırıp budaklandırıp boşuna uzatmamış filmi Bergman. Süresi de gayet ideal. Oscar ödülüne ait olan bu dini öğelerle süslenmiş masumluk-intikam filmini mutlaka listenize koymalısınız.

kalli 4 years ago

Aylak Adam

Yusuf Atılgan

121 Gönderi

Kitabı YK y ayınlarından okudum, uzun uzadıya cümleler iç içe geçtiği için biraz gözümü yordu ve okurken oldukça zorlandım kitabı. Tabii zorlanmış olmam da kitabın anlatım uslübünün, dilinin, betimlemesinin, diyalog akışının alışkın olduğumdan çok daha farklı olması. Kitabı anlamak için…devamıKitabı YK y ayınlarından okudum, uzun uzadıya cümleler iç içe geçtiği için biraz gözümü yordu ve okurken oldukça zorlandım kitabı. Tabii zorlanmış olmam da kitabın anlatım uslübünün, dilinin, betimlemesinin, diyalog akışının alışkın olduğumdan çok daha farklı olması. Kitabı anlamak için sindire sindire okumak gerekiyor, sisteme karşı çıkan bir adamı baş karaktere koymuş olan Yusuf Atılgan bu karaktere isim verme gereği bile duymamış, 'C.' deyip geçmiş kısaca. Zor bir anlatıya sahip olan psikolojik konulu kitabı okurken baş ağrıları, iç sıkıntılar yaşayabilirsiniz. Çoğu zaman kitapları biraz rahatlamak için okurum(z), Aylak Adam ise daha çok okuyucuyu yorulmaya iten bir kitap. Kitapta karakterimiz farklı farklı ruh hallerine girdiği, geçmiş anılarında kaybolduğu için bu düşünce ve zaman karmaşasında kayboluyorsunuz, bu da okumayı oldukça güçleştiriyor. Tabii mektup kısımlarını da atlamamak gerek. Okurken akıcılık bozuluyor hissini yaşadığım için beni fazlasıyla zorladı, ama bir yandan da bir o kadar da beğendim anlatım açısından alışkın olduğum kitaplardan oldukça farklı olan bu eseri. Kitapta topluma mesaj verme, ders verme kaygısı yok gibi görünse de her anlatıda olduğu gibi bunda da saklı kalmış mesajlar var. Aylaklığı ile övünen bir adamın psikolojik ruh halini anlatan kitap bireyselci gibi dursa da derinlerine inildiğinde toplumsal bir bakış açısına sahip. İçimizden biri C. Türk edebiyatının ilk post-modern romanı olan bu eseri mutlaka kütüphanenize eklemelisiniz. Zira her insanın kendisinden bir şeyler bulabileceği bir kitap. Çünkü zaman zaman hangimiz istemiyoruz ki yalnız kalmak, sistemin dayatılarından uzaklaşıp aylak aylak dolaşmak? İşte Aylak Adam da tam olarak bundan söz ediyor. Kitabın sevdiğim diğer bir yönü de bazı kısımlarda düşüncenin okuyucuya bırakılmış olması. Her şey açık açık söylenmemiş, anlatılmamış. Bazı kısımlarda betimlemeler gerçekten çok uzun tutulmuş olsa da hikayede gizli kılınan, eksik kalan yönler olmuş. Bu kısımlar bence tamamen okuyucunun anlama ve hayal gücüne bırakılmış, kitabın benim düşüncelerime teslim edilmiş olmasını hoş buldum. Yalnızlıktan, aylaklıktan söz etse de her insanın hayatta kalmak için bir tutunacak bir dala ihtiyacı olduğunu, tutunamayan insanların savrulduğundan söz ediyor kitap. Yalnızlık bazen güzel olsa da yanında birinin olmasının çok daha güzel olacağını anlatıyor. Kitaptan bir kesitle, en sevdiğim bölümle yazımı bitirmek istiyorum: ''Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaydaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar. Kimi zenginliğine tutunur; kimi müdürlüğüne; kimi işine; sanatına. Çocuklarına tutunanlar da vardır. Herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır. Gülünçlüğünü fark etmez. Kağızman köylerinden birinde bir çift öküzüne tutunan bir adam tanıdım. Öküzleri besiliydi , pırıl pırıldı. Herkesin, “- Veli ağanın öküzleri gibi öküz, yoktur, ” demesini isterdi. Daha gülünçleri de vardır. Ben, toplumdaki değerlerin ikiyüzlülüğünü, sahteliğini, gülünçlüğünü göreli beri, gülünç olmayan tek tutamağı arıyorum: Gerçek sevgiyi! Bir kadın. Birbirimize yeteceğimizi, benimle birlik düşünen, duyan, seven bir kadın!”

kalli 4 years ago

Yaprak Dökümü

Reşat Nuri Güntekin

32 Gönderi

Dizisini hiç izlemediğim, fakat hakkında çok şey duyduğum kitabı kütüphanede bakınırken gözüme çarpınca merak edip okuma kararı verdim, mükemmel olmasa da ortalamanın üstünde bir kitap olduğunu söyleyebilirim, hakkında bir şeyler yazmadan önce. Kitap bizlere 7 kişilik bir ailenin çatışmalarla dolu…devamıDizisini hiç izlemediğim, fakat hakkında çok şey duyduğum kitabı kütüphanede bakınırken gözüme çarpınca merak edip okuma kararı verdim, mükemmel olmasa da ortalamanın üstünde bir kitap olduğunu söyleyebilirim, hakkında bir şeyler yazmadan önce. Kitap bizlere 7 kişilik bir ailenin çatışmalarla dolu yaşamını anlatıyor. Bu çatışmalar en çok kuşaklar arasında yaşanıyor, Ali Rıza Bey'in istediği yaşam stili çocuklarına uymuyor ve arada kuşaklar arası problemler çıkıyor, yazar başta Ali Rıza Bey olmak üzere karakterlerin duygularını oldukça başarılı bir şekilde anlatmış. Bir genç olarak kendimi daha çok kızların yerini koysam da Ali Rıza Bey'i de anlamaya çalıştım. Eğer yazar karakterlerin hislerini bu kadar yalın ve açık bir şekilde yazmasaydı sanırım Ali Rıza Bey'in duygularını hissedemezdim. Entrikalar, yalanlar ile dolu bir hayat. Kısa bir süre ilkbaharı yaşıyormuş gibi yaşasalar da aslında tüm hayatlarını sonbaharı yaşayarak geçiriyorlar, işte bu yüzden Yaprak Dökümü bu eserin adı. Ali Rıza bey bir ağaç. Fikret, Leyla, Necla, Şevket ve Ayşe de onun yaprakları. Yaprakları tek tek döküldükçe çöküyor Ali Rıza Bey. Aslında kitapta tek bir karaktere acımak ya da bir tarafa suç yüklemek doğru değil. Herkes kendince haklı, bir yandan da haksız. Yaşanılan modernizm ve geleneksel yaşam çatışmasında haklı haksız tarafı sanırım herkes kendi isteğine göre algılar. Fakat gerçek olan bir şey var ki kitabın bu kaosu açık bir şekilde anlatıp herkesi tek bir tarafa yöneltmemesi. Kitabın oldukça yalın bir dili vardı, okurken hiç zorlanmadım, bir çırpıda bitti. Türk toplumunda sıkça görebileceğimiz bir ailenin yaşantısını aktardığı için ben de bir merak duygusu uyandırmadı, sadece kendimi kitabın olağan akışına bıraktım ve okudum. Daha çok Ali Rıza Bey'e odaklanılmış olsa da tüm karakterlere değinilmeye çalışılmıştı. Fakat kitapta kısa bir bölümde dahi olsa Ferhunde'nin bakışından aileyi görmek onun ruh halini yaşamak isterdim. En başında belirttiğim gibi ortalama üstü bir kitaptı, klasik bir hikaye dahi olsa anlatım dili sebebiyle okunmaya değer.

kalli 4 years ago

Ölüm Kararı

Alfred Hitchcock

20 Gönderi

Alfred Hitchcock gerçek anlamda ustalığını konuşturmuş bu filmde. Senaryo o kadar muazzam ve ilgi çekiciydi ki hayran kalmadan edemedim. Tek mekanda çekilmiş olması filme ayrı bir hava üstün bir gizem katmıştı. Filmin süresinin olabildiğince kısa tutulması doğru bir tercih olmuş…devamıAlfred Hitchcock gerçek anlamda ustalığını konuşturmuş bu filmde. Senaryo o kadar muazzam ve ilgi çekiciydi ki hayran kalmadan edemedim. Tek mekanda çekilmiş olması filme ayrı bir hava üstün bir gizem katmıştı. Filmin süresinin olabildiğince kısa tutulması doğru bir tercih olmuş çünkü biraz daha uzun olsaydı senaryo akmazdı ya da kendini tekrar ederdi. Filme dair beni tatmin etmeyen tek şey finali oldu. Bir boşluk, açıklık kalmış gibiydi. Fakat sanırım aklımdaki gibi bir final yapsaydı gizemli ve heyecan verici havasını kaybedebilirdi. Filmde Suç ve Ceza, Karamazov Kardeşler gibi eserlere açık ya da üstü kapalı göndermeler yapılıyor. Bu da benim gözümde filmin kalitesini arttıran bir ayrıntı oldu. Uzun ve kesintisiz sekansları ile tam anlamıyla tiyatro havasındaydı. Rupert Cadell'in final sahnesinde David'e neler yapabileceğini anlatırken kameranın bahsi geçen yerleri ve objeleri takip etmesi anlatılan olayın zihnimde canlanmasını sağladı. Film bir cinayet sahnesiyle açılışını yapıyor, daha sonra her şey şaşırtıcı bir soğukkanlılıkla normale dönüyor ve evde bir parti veriliyor, hem de maktülün babasının, teyzesinin, nişanlısının ve yakın arkadaşının katıldığı bir parti. Sandığın içinde bir ceset olduğunu bilmek film boyunca aklımdan şu sorunun geçmesini sağladı: ''Ceseti kim nasıl fark edecek?'' Brandon ve Phillip'i tek bir kişinin iki karakteri olarak hayal ettim. Brandon yaptığı işten zevk alan asla paniklemeyen, öldürdüğü kişinin yakınlarını partiye davet edebilecek hatta yemek servisini ceseti sakladığı sandığın üzerinde yapabilecek kadar soğukkanlı biriydi. Yaptığı işten son ana kadar pişmanlık duymadı, bunu finalinde hâlâ büyük bir rahatlıkla içkisini yudumluyor olmasından anlayabiliriz. Phillip ise ilk andan beri bu cinayetten pişman olmuş havasını veriyordu, sürekli bir panik ve korku halindeydi. Bu panik onu yalan söylemeye, aşırı sinirlenmeye ve kontrolsüz davranmaya itti. Brandon'un soğuk kanlılığına hayran olurken kendimi Phillip'in yerine koydum, sanırım böyle bir olayın içinde olsan ben de Phillip gibi olurdum. Brandon, Phillip ve Rupert dışında kalan oyunculuklar biraz yapmacık gelse de bunlar önemli değil. Çünkü filmin çekildiği yılı baz alırsak olağan karşılanabilir. İzlerken merak içinde kaldığım ve haz aldığım bir film oldu. Kesinlikle vaktinizin 1 buçuk saatini Alfred Hitchcock'un bu ölümsüz eserine ayırmalısınız..

kalli 4 years ago

Kulüp

Aysin Akbulut

109 Gönderi

1950'lilerin İstanbul'unu ve hapisten yeni çıkan bir anneyle 17 yaşındaki kızının bağ kurma serüvenini anlatan başarılı bir dönem dizisi. Kulüp dizisi için Netflix Türkiye'nin en başarılı yapımlarından biri diyebiliriz. Gerek oyuncu kadrosu, gerek senaryosu, gerekse sahne dekorları ile dönemin yaşantısını…devamı1950'lilerin İstanbul'unu ve hapisten yeni çıkan bir anneyle 17 yaşındaki kızının bağ kurma serüvenini anlatan başarılı bir dönem dizisi. Kulüp dizisi için Netflix Türkiye'nin en başarılı yapımlarından biri diyebiliriz. Gerek oyuncu kadrosu, gerek senaryosu, gerekse sahne dekorları ile dönemin yaşantısını çok iyi bir şekilde yansıtmışlar. Bunlardan biraz daha detaylı bir şekilde bahsetmeden önce dizinin konusundan söz etmek istiyorum. Hapisten yeni çıkmış olan Matilda, 17 yaşındaki kızıyla sağlıklı bir ilişki kurmaya çalışırken bir yandan da çalıştığı gece kulübünün patronu Orhan, yöneticisi Çelebi ve solisti Selim ile uğraşır. Matilda'yı bekleyen zorlu bir süreç vardır. Dizinin senaryosunda bazı kronolojik hatalar olsa da oldukça başarılıydı. Dizide aile içi ve sosyal ilişkiler, çatışmaların dışında kişilerin geçmişlerine, psikolojik yaşantılarına ve siyasal sorunlarına da değinmişler Türklerle Türkiye'de yaşayan gayrimüslimlerin arasında yaşanan arbede diziye ayrı bir gerilim ve heyecan katmış. Bunun dışında bazı oyuncuların geçmiş ilişkileri diziye olan ilgimi ve merakımı arttırdı. Sahne dekorları, oyuncuların kıyafetleri dönemin yaşantısını başarılı bir şekilde yansıtmış. Özellikle Raşel karakterinin kırmızı bere, kırmızı atkılı tarzını çok hoş buldum. Oyuncular genel olarak başarılıydı, ve rollerine uygunlardı. Selim Songür karakterine hayran kaldım. Kaprisleri, endamı, sesi, performansı, dönem ile uyumu muazzamdı. Salih Bademci'nin bu rolü layıkıyla yerine getirdiğini söyleyebilirim. Dizide Matilda karakterinin olgunluğunla, anaçlığına ve zekasına hayran kaldım. İlk olarak Hayat Bilgisi dizinde Törpü Yeliz karakteri ile aşina olduğum Gökçe Bahadır'ın bu dizide 17 yaşındaki bir genç kız annesi, olgun bir kadın olarak karşımıza çıkması hem büyüdüğümü, hem de zamanın hızla akıp geçtiğini hissettirdi. Bölüm süreleri konunun işlenmesi ve detaylı anlatılması bakımından yeterliydi, tabii her dizide olduğu gibi bunda da konu dışı sahneler vardı fakat göze batıp gidişatı etkileyecek kadar çok değildi. Orhan karakterine, özellikle annesinin sebep verdiği psikolojik duruma üzüldüm. Dizi daha çok genç ve olgun kesime hitap ediyor, bazı sahneleri sebebi ile yaşları küçük olan kişilerin izlemesi için uygun değil. Ben diziyi çok beğendim, dönem dizisi izlemek isteyenler mutlaka izlemeli.

kalli 4 years ago

Amadeus

Milos Forman

48 Gönderi

Amadeus kelimesi Latince'de ''Tanrı'nın sevgilisi'' anlamına gelir ve bu filmde de Mozart Tanrı'nın sevgilisi olarak anlatılmıştır. Hatta bazı kısımlarında Tanrı'nın Mozart'ın içinde olduğu söylemi bile yapılır. Film dünya tarihinin en önemli bestecilerinden biri olan Mozart'ı konu ediniyor. Onun müzikal kariyerini,…devamıAmadeus kelimesi Latince'de ''Tanrı'nın sevgilisi'' anlamına gelir ve bu filmde de Mozart Tanrı'nın sevgilisi olarak anlatılmıştır. Hatta bazı kısımlarında Tanrı'nın Mozart'ın içinde olduğu söylemi bile yapılır. Film dünya tarihinin en önemli bestecilerinden biri olan Mozart'ı konu ediniyor. Onun müzikal kariyerini, eserlerini nasıl bestelediğini, sosyal yaşantısını, aile yaşamını izliyoruz. Mozart'ın müzik kariyeri hakkında edilebileceğimiz bilgilerin neredeyse hepsi filmde mevcut. Filmdeki çatışmalarda bir hayli güzel, izlemesi keyif verici. Süresi neredeyse 3 saate yaklaşan filmin bir saniyesi bile beni sıkmadı. Bunu müzikal tadında olup, opera sahnelerine bolca yer vermesinin yanı sıra, Mozart'ın günlük yaşantısına ve diğer bestekarlarla ve oldukça cesur bir şekilde imparatorla girdiği çatışmaya bağlayabiliriz. Klasik müziğin huzur verici bir etkisi vardır, ve bilinen en şifalı müziği de Mozart'ın bestelediği söylenir. Bu sebeple filmin sakinleştirdiğini izlerken başka alemlerle daldırdığını söyleyebilirim. Eğer klasik müzikten hoşlanıyorsanız bu film benliğinize huzur katacaktır. Sadece opera sahnelerinden oluşan bir film dahi olsa bu muazzam yaratıcı etkisiyle beğenimi kazanırdı. Fakat Mozart'ın günlük yaşantısına, dışsal ve içsel çatışmalarına değinmesi filmin etkisini daha çok arttırmış. Salieri'nin Mozart'a olan hayranlığı ve bitmek tükenmez nefreti çok iyi lanse edilmiş. Birbirine zıt iki duyguyu birbirlerine o kadar güzel karıştırmışlar ki bu muazzam uyuma hayran olmamak elde değil. Oyuncuların hepsi çok başarılıydı. Fakat Tom Hulce'ye ayrı bir pencere açmadan geçemeyiz. Mozart'ı canlandırmamış, Mozart'ın ruhunu yaşamış adeta. Bilenler bilir Mozart Tourette sendromuna sahiptir. Filmde de Mozart karakterini sürekli tiz kahkahalar atarken izleriz. Aslında bu basit sahneler bile o kadar önemli detaylar ki... Müzikal seviyorsanız ve Mozart'ı merak ediyorsanız vakit kaybetmeden izlemelisiniz

kalli 4 years ago

Yüksek ve Alçak

Akira Kurosawa

6 Gönderi

Yarım asrı çoktan devirmiş olan bir Japon filmi. Akira Kurosawa'yı ilk olarak Yedi Samuray filmiyle tanıma şansı bulmuştum, şimdi de yine IMDB'de hatrı oldukça sayılır olan Tengoku jo Jigoku filmini izleme şansı yakaladım. Yedi Samuray filmi kadar uzun olmasa da…devamı

kalli 4 years ago

Takip

Christopher Nolan

17 Gönderi

Christopher Nolan'ın evine giren hırsızdan ilham alarak senaryosunu yazdığı ilk uzun metrajlı filmi. Nolan 1988 yılında yayımladığı bu filmiyle aslında ileride ne kadar başarılı bir yönetmen olacağını ve ne kadar zekice işlere imza atacağını kanıtlamıştır. Çünkü oldukça düşük bütçeyle çekilen…devamı

kalli 4 years ago

Behind Her Eyes

Steve Lightfoot

217 Gönderi

Netflix'in 6 bölümlük psikolojik gerilim temalı mini dizisi. O kadar mükemmel ötesi bir diziydi ki mini dizi olduğunu bildiğim halde 2. sezonu gelecek mi diye baktım. Şu ana dek izlediğim diziler arasında beni en çok şoka sokan, ağzımı gerçek anlamda…devamıNetflix'in 6 bölümlük psikolojik gerilim temalı mini dizisi. O kadar mükemmel ötesi bir diziydi ki mini dizi olduğunu bildiğim halde 2. sezonu gelecek mi diye baktım. Şu ana dek izlediğim diziler arasında beni en çok şoka sokan, ağzımı gerçek anlamda bir karış açık bırakan dizi bu oldu. Dizinin verdiği şok etkisini bitirdikten sonra hemen atamadım. İlk başta dizinin konusundan söz edip daha sonra ise dizi hakkında düşüncelerimi yazacağım. Louise bir psikiyatri kliniğinde sekreter olarak çalışan, 7 yaşındaki oğluyla beraber yaşayan bekar bir kadındır. Çalıştığı kliniğe David Ferguson adında bir doktor gelir ve Lou onun asistanlığını yapmaya başlar. İkili arasında karşı konulamaz bir tutku başlar. David ile büyük bir tutkunun pençesine kapılan Louise aynı zamanda David'in karısı Adele ile de arkadaşlık kurar. Yaptığının yanlış olduğunu biliyordur, fakat bir güç onu bu oyundan vazgeçmekten alıkoyar. Dizi İngiliz yazar Sarah Pinborough'un aynı adlı romanından uyarlanmış. İlk başta basit bir ihanet hikayesi sandığım, belki saklı cinayet gibi olaylarla gerilim ve gizem etkisi vereceğini düşündüğüm film özellikle 4. bölümden sonra beklediğimden çok daha farklı yerlere çekilmeye başladı, bu farklılık ve gizemin artması beni meraklandırdı. Kimin gerçekten masum, kimin suçlu olduğu konusunda finaline kadar gelgitler yaşadım. Bazı yerlerde Adele'ye, bazı yerlerde Lou'ya ama çoğunlukla David karakterine sinirlendim. Hem tüm ana karakterlerle bağ kurup, hem de hepsinden nefret ettim. Dizinin senaryosu öyle etkili bir biçimde yazılmış ki yapılan bu gizem bir sarmal gibi içine çekiyor ve beklenilenden çok daha farklı diyarlara götürüyor. Dizi ilk 2 bölümünde o kadar meraklandırmasa da 3. bölümünden sonra gizem kazanmaya başladı, 4. bölümde gizemi arttırıp aklımda karakterlere dahil bir çok soru işareti belirtirken final bölümünde hem her şeye nokta koydu, hem de en başta söylediğim gibi büyük bir şok yaşattı. Ters köşe üstüne ters köşe verdi film. Bir sahnenin şaşkınlığını atamadan başka sürprizlerle dolu bir sahne çıktı karşıma. Dizinin final bölümünde aklımdaki soru işaretlerinin birçoğu kaybolurken, bazı soru işaretleri kaldı. Bunların ne olduğunu söylemek spoiler olur, ama bu soru işaretleri dizide yarım kalmışlık hissi yaratmadı. Bölüm süreleri maksimum seviyedeydi, daha kısa olsa bazı şeyler yarım kalırdı daha uzun olsa çok fazla boğardı, çünkü dizi anlaşılabilmesi için ağır ağır ilerliyor, bu yüzden yaklaşık 45 dakika bu dizi için oldukça ideal olmuş. Oyunculukları çok başarılı buldum, birçok oyuncu sadece mimiği ile bile beni etkiledi. Özellikle Adele karakterine hayat veren Eve Hewson'u çok çok başarılı buldum. Sadece bakışları ile beni germeyi başardı. Adele rolünün o gizemli tavrını dizinin sonuna dek çok iyi korumuştu. Dizi Adele'nin gençliği ve şimdiki zaman arasında gidip geliyor. Bu zaman sıçramaları birçok gizemi de beraberinde getirdi. Eğer dizi tek bir zamanda geçseydi sanırım bu kadar etkili olmazdı. Psikolojik gerilim sevenler ve finalinde tam anlamıyla şok yaşamak isteyenler için biçilmiş kaftan. Kesinlikle listenize eklemeniz gereken bir mini dizi.

kalli 4 years ago

Yol Türküsü

Satyajit Ray

8 Gönderi

Bir yoksulluk ve ayrım hikayesi. Satyajit Ray'ın Apu üçlemesinin ilk filmi olan Yol Türküsü Apu adlı bir çocuğun ailesinin zorluklarla dolu yaşam öyküsünü konu ediniyor. Filmin konusu oldukça basit olmasına karşın toplumda sıkça karşılaşabileceğimiz durumu işlediği için oldukça içten. Film…devamıBir yoksulluk ve ayrım hikayesi. Satyajit Ray'ın Apu üçlemesinin ilk filmi olan Yol Türküsü Apu adlı bir çocuğun ailesinin zorluklarla dolu yaşam öyküsünü konu ediniyor. Filmin konusu oldukça basit olmasına karşın toplumda sıkça karşılaşabileceğimiz durumu işlediği için oldukça içten. Film bana biraz yavaş ilerliyor gibi geldi, hatta bir noktada film için zaman durdu sanki. Tabii bu ağırlık beni filmden koparmadı, garip bir şekilde Apu'ya ne olacağını, Durga'ya ya da halaya neler olacağını merak ettim. Konunun basit olmasından dolayı boncukların nereye kaybolduğuna dair ufacık detayı bile merak ettiriyor, ara ara bu konuyu gün yüzüne çıkararak. Durga karakteri aslında birçok ilgisiz büyümüş çocuğu temsil ediyor, eminim ki filmi izlerken Durga'ya kendini yakın hisseden birçok izleyici olmuştur. Film bir kitaptan uyarlanmış, fakat filmin tamamlanmış bir senaryosu bulunmuyor. Yönetmen çekimin ilk günü tüm ekibi toplayıp serbest bırakmış, bu serbest bırakılış filmin senaryosundan çekim tarzına kadar birçok açıdan etkilemiş. Riskli bir olay olsa da filmdeki doğallığın filme ekstra etkileyici bir hava kattığını söyleyebilirim. Filmde sınıf ayrımından çok cinsiyet ayrımı dikkatimi çekti benim. İsyankar tavırlarıyla ortada dolaşan, geleneklerin getirdiğini kabul etmeyen Durga'dan annesi sürekli evinin kadını olmasını istiyor. Apu'nun ise tüm gün oyun oynamasına izin veriliyor, hatta neredeyse tüm istekleri gerçekleştiriliyor. Bu noktada filmde kadın ve erkek ayrımının çocukluktan itibaren başladığı gerçeğinin çıplaklığı ile karşılaşıyoruz. Filmde öne çıkan her karakterin kendine özgü bir tarzı var, bu tarz aslında birçok ailede rastlayabileceğimiz alışılagelmiş tipler. Ailesine bakma umuduyla sürekli başka işlerde çalışan hayalperest bir baba, aileyi bir arada tutmak için çabalayan kısmen gelenekçi bir anne, her ne kadar aile işine karışmak istemiyor gibi görünse de sürekli ön planda olan ve geleneklerine sıkı sıkıya bağlanan evin istenmeyen büyüğü, üzerine çok fazla sorumluluk yüklenen ama çocukluğunu doya doya yaşamak isteyen evin büyük kızı ve üstüne hiçbir sorumluluk yüklenmeyen, çoğu zaman bir prens gibi muamele gören evin küçük oğlu. Reha Erdem'in Beş Vakit filminde de benzer bir duruma şahit oluyorduk. Hikayesi basit olan filmler bizleri anlattığı için etkili olabiliyor. Filmi Apu'nun gözünden seyrediyoruz çoğu kez. Filme oyuncuların birinin gözünden bakmak filmin doğallığını arttırır. Bu filmde de o doğallığı bu şekilde sonuna kadar korumuşlar. Oyunculardan müzik yapımcısına kadar birçok kişinin ilk deneyimi olmuş bu film. Düşük bütçeli ve ekibin genel olarak amatör olması da filmin doğallığını arttıran diğer etkilerden. Yavaş ilerlemesine karşın başarılı bir filmdi. Eski dönem Hint sinemasının tüm özelliklerine rastlıyoruz filmde.