lal (@lal)

lal 6 days ago

🌻 14. Temmuz Güneşi. Bugün ihtimaller dahilinde içinde ve dışında varolduğum bir hayatın süregelen sancısını bir yaşama sevinci ve iç sıkıntısı ile yaşıyorum. Hüzün ehlileştirdi beni ve bunu yaparken henüz sevmeyi korkulu bir rüyanın dışında taşıma çabamı farz edemedi bile.…devamı

lal 6 months ago

Bir insanı sevmeye başlamaya bir kala sorduğum ilk soru: Bir aşkı feda etmeye değer mi? oluyor. Böylece o insanı sevmekten çok çabuk vazgeçebiliyorum. Zaman kaybetmek istemeyen zatıkalbikırıklara naçizanemdir.

lal 11 months ago

Son Yaz

Burak Arliel

60 Gönderi

Si sorti.

lal 1 year ago

Unutursam Fısılda

Çağan Irmak

101 Gönderi

-giderken yanında bir sevdiği vardı neyse ki. -Ayperi. kimse yoktu. o sadece seni sevdi. -canım ben kırmızı arabayı kastetmiştim.

lal 1 year ago

🪽 "Kuşlara da fazla imrenme." dedi meczûp. "Uçmanın da çoğu çırpınmak..”

lal 1 year ago

"rüyaların yapıldığı maddeden yapılmışız biz ve bir uykuyla çevrilidir küçük hayatımız" ✨ Shakespeare

lal 1 year ago

"savrulurken raconun kırmızı pelerini o zarif öfkeye, zaman ki sana hasta oldu incelikli haytasın. nüksederken raksına mahallenin maşallahı eyvallahı, güzelleş be oğlum. şimdilik ölümüne kadar hayattasın şimdilik, ölümüne kadar hayattasın." Ağır Roman/Mustafa Altıoklar

lal 1 year ago

Gün Doğmadan

Richard Linklater

227 Gönderi

Geçmiş zamanlardan bir iz taşıyorum. Bu ize bir yerleşke kuruyorum. Safi sen varsın diye içinde, bu geçmiş izi sana yeniden yeniden nüksediyorum. Bir gün bir yabancıyla bir şehrin sokaklarında geçirdiği gecenin, dokuz yılda bir devşiren aşkı ile bazen kaçamak bakışlar…devamıGeçmiş zamanlardan bir iz taşıyorum. Bu ize bir yerleşke kuruyorum. Safi sen varsın diye içinde, bu geçmiş izi sana yeniden yeniden nüksediyorum. Bir gün bir yabancıyla bir şehrin sokaklarında geçirdiği gecenin, dokuz yılda bir devşiren aşkı ile bazen kaçamak bakışlar bazen de ellerinin saçlarına dokunma isteğini bastırma arzusu ile başlayan bir hikâyeye eşlik ediyoruz. Tren yolculuğunda, durağan hayatında, binlerce insan arasından sırf gözlerinden tanıdığı bir yabancıyla gezilecek birkaç yüz sokağın hikâyesi... Güneşin doğuşu ile başlayan bir veda ve tekerrür ile gün dönümleri... Yönetmenin bir gün tanıştığı bir kız ile aynı yerde ve saatte tekrar buluşmak üzere vedalaştığı hayatının aşkını ararken oluşturduğu bu ilk filmin ardından, sevdiği kadının o buluşmaya gelememesi ve öldüğünü öğrenmesi hikâyeyi daha da samimi kılıyor. Üçlemenin ilk filminde bir başlangıcın en romantik aynı zamanda en gerçekçi halini seyrediyoruz. İzlerken sıkılmadan, tatlı bir tebessümle eşlik edeceğiniz hikâyede ince ince işlenmiş bir tanışma ve tanış olma hali mest ediyor bizleri. Daha derine inersek; hikâyenin bir trende başlaması, hayattaki yolculuğumuza tekabülü olarak yorumluyorum. Ellerinde tuttukları kitaplar (All I Need is Love~Klaus Kinski, Le Mort; Histoire de l'œil~Georges Bataille) bize açık ipuçları veriyor. Belki de bu aşkta, şehvetin diğer yüzünü vurguluyor. Çünkü iki kitap da döneminde bu konuda çok eleştiri almıştır. Başka bir bağlamda film, Viyana mimarisinin göz alıcı resitaliyle fotoğrafik hafızanıza bir şölen sunuyor. Öte yandan öyle bir sahne ki var ki üçlemenin son filminde son sahnede bir anlam veriyor bize: - Yanlış anlamayın, dilenci değilim. Şairim. gündüz düşü sanrısı limuzin gibi kirpik ah bebeğim, o güzel yüzünle şarap kadehime bir gözyaşı akıt şu kocaman gözlere bak gör benim için ne demek olduğunu pastalar ve milkshakeler ben bir sanrı meleğiyim bir fantazi geçidi ne düşündüğümü bil isterim artık tahmin etmeni istemem nerden geldiğim hakkında hiçbir fikrin yok hayata fırlatılmış nereye gidiyor olduğumuzu bilmiyoruz nehirdeki agaç dalları gibi suyla sürüklenen akıntıya kapılmış ben seni taşıyacağım sen de beni böyle olması gerekiyor beni tanımıyor musun şimdiye kadar tanımadın mı beni "Eğer dünyada büyülü bir şey varsa; o birini gerçekten anlamaya çalışmak, biriyle bir şeyi paylaşmaya çalışmak olmalı. bunun neredeyse imkânsız olduğunu biliyorum. ama ne önemi var? cevap sadece denemek olmalı.” Viyana/1995 . . . Not: üzerine en çok konuşmayı sevdiğim filmlerden fakat izleyeli uzun zaman oldu hatırladığım kadarıyla yorumladım. O yüzden birçok noktada değinmeyi unuttuğum yerler olmuştur. En kısa zamanda tekrar izlemek üzere..

lal 1 year ago

Sevginin Gücü

Luc Besson

284 Gönderi

Çok sanrılar çektim hiçbiri Mathilda kadar arafta kalmamıştı. Leon için süt içmenin sinematik iyi unsuru, bir çiçeği saksıda sevmenin köklerinin olmayışı ile bağdaşması yahut kapı deliğinden baktıktan sonraki ikilemin Matrix kadar değerli oluşu üzerine konuşmak istemiyorum. Leon'u sadece hissetmek ve…devamıÇok sanrılar çektim hiçbiri Mathilda kadar arafta kalmamıştı. Leon için süt içmenin sinematik iyi unsuru, bir çiçeği saksıda sevmenin köklerinin olmayışı ile bağdaşması yahut kapı deliğinden baktıktan sonraki ikilemin Matrix kadar değerli oluşu üzerine konuşmak istemiyorum. Leon'u sadece hissetmek ve keyfini çıkarmak istiyorum. "Ben aşk istiyorum ya da ölüm" ikilemi bile Mathilda, kapıyı çaldığı vakit yaşadığı ikilemdi. Hikâyenin sonunda şehrin orta yerinde ilk mevsim çarpmasında ölecek çiçeği toprağa gömmesi belki bir senaryo hatası belki de Mathilda'nın ölümün bu kadar içinde olmasına rağmen bir o kadar da uzak oluşu ile ifade ediliyordu. Yine de Mathilda mevsimler taşıyordu içinde. İntikam iyi bir şey değil Mathilda. İnan, unutmak daha iyi.* Değil. Bu konuda çok sert bir noktada ayrılıyoruz. Bence nefret bizi canlı tutan asıl şeydir. Unutmak esamesi kulağımıza fısıldanan bir rüzgâr, kâfi; fakat intikam sessiz ve sert bir devinim. Bak Mathilda; İnsan, umursamadığı her şeyin galibidir.* Ben de diyorum ki: Bak Leon; İnsan bu hayatın hiçbir zaman galibi değildir ve ölüm de en büyük kanıtıdır. Leon, içinde dönüp durduğu Sisifos lanetinden uyanmak isteyip istemediğinden emin değildi. Kapı deliğinden bakışı, dünyaya baktığı o küçük yerdi. Daha fazlası değildi zira bir anlamı yoktu onun için. Kapıyı açıp açmama konusunda duraklaması ise o dünyaya birini alıp alamayacağı sorgusuydu. Leon, elindeki kayayı bırakıp bırakmayacağını bilmiyordu. Çünkü o kayayı taşımak hayatta hiçbir amacı olmayan Leon'un tek amacıydı yahut belki de kayanın yerine Mathilda'nın geçmesiydi korkusu. Mathilda, bu hikâyenin inciriydi. Leon ise kirpisi. Ölümü geciktirmek sonsuzluğu kısaltmaz diyor birisi,evet ama hayatı uzatır sanki sanki ama ne adına hayatın kendisi adına sonsuz bir törenle susuyorum sonsuz dirim için, o sonsuz adama sonra duyguya... Kayayı Delen İncir/T. Uyar

lal 1 year ago

Ölü Canlar

Nikolay Vasilyeviç Gogol

36 Gönderi

Gogol, toplumsal bir eleştiri parodisi çiziyor bize. Döneminin yozlaşmış devlet dairelerini, vergi sistemini, evlilik, cemiyet hayatı ve köle ticaretini ironik bir tavırla irdeliyor. Ölü canlar, sadece ölü birkaç sayı olarak yer ediniyor büyük ve soylu üst sınıfta. Sınıf kini, yumuşak…devamı