(@) - Raf

Bana göre yalnızca romantik bir hikâye değil; insanların bastırdığı yönlerini, yaralarını ve değişim süreçlerini tatlı bir metafor üzerinden anlatan bir filmdi. Vianne’in kasabaya gelişi ilk başta geçici bir serüven gibi görünse de, zamanla onun varlığı katı kurallarla çevrili bu yerde…devamıBana göre yalnızca romantik bir hikâye değil; insanların bastırdığı yönlerini, yaralarını ve değişim süreçlerini tatlı bir metafor üzerinden anlatan bir filmdi. Vianne’in kasabaya gelişi ilk başta geçici bir serüven gibi görünse de, zamanla onun varlığı katı kurallarla çevrili bu yerde küçük küçük çatlaklar açmaya başladığına şahit oluyoruz. Kasabanın katılığıyla çikolatanın tatlılığı arasındaki zıtlık, film boyunca en hoşuma giden detaylardan biriydi. Çikolata burada sadece bir tat değil, insan ruhunun kırılganlıklarını da simgeliyor. Depresyon yaşayan birinin, regl dönemindeki bir kadının, duygusal hassasiyet içindeki birinin çikolataya yönelmesi zaten hayatın içinde de sıkça karşılaştığımız bir durum. Film, bu alışkanlığı bir teselli ve umut kaynağına dönüştürerek çok güçlü bir sembol yaratmış. Vianne’in çikolataları aslında insanlara kendi içlerinde bastırdıkları duyguları hatırlatıyor, onlara yeni bir yol açıyor. Karakterlerin psikolojik derinlikleri de dikkat çekiciydi. Şiddet gören kadının yaşadığı dönüşüm, güçlü görünmeye çalışırken içten içe yalnızlık çeken kasaba figürleri, Roux’nun Vianne’in hayatına kattığı özgürlük… Hepsi birer içsel yolculuktu sanki. Vianne’in annesinin küllerini savurduğu sahne ise geçmişin yüklerinden kurtulup özgürleşmenin sembolü olarak çok etkileyiciydi. Filmde hoşuma giden bir diğer şey, kasaba halkının başta gösterdiği ön yargının zamanla kırılması oldu. İnsanların Vianne’in samimiyetiyle buzlarını eritmesi, aslında toplumsal kalıpların insan ilişkilerindeki en büyük engellerden biri olduğunu hatırlatıyor. Vianne’in bir anne olarak kızına olan bağlılığı ve onunla kurduğu tatlı ilişki de filmin samimiyetini artıran detaylardandı. Açık konuşmam gerekirse filmi ilk başta Johnny Depp için izlemeye niyetlenmiştim. Ama izledikçe fark ettim ki bu film, oyunculardan çok daha fazlasını sunuyor. Romantizmin yanında psikolojik çözümlemeler, karakterlerin kırılma noktaları ve çikolata metaforuyla birleşen bir bütünlük var. Her karakterin kendi yarası, kendi içsel mücadelesi var; ama bunlar kasabada, ortak bir hikâyeye dönüşüyor. Benim için insanların içindeki gizli duyguları açığa çıkaran, değişim ve umut üzerine düşündüren bir yapımdı. İyi seyirler...

lil.ay 6 months ago

Hatıran Yeter

Ömer Faruk Yardimci

32 Gönderi

Normalde de duygusal bir insanım tabii ancak hiçbir romantik filmde bu kadar ağladığımı hatırlamıyorum :') Karakterlerin yaşadığı psikolojik evreler çok iyi çözülmüş. Özellikle Baha’nın kaybı sonrası mezar başında yaşadığı o sahne… Gerçekten insanın içine işleyen bir andı. Bir de tam…devamı

lil.ay 6 months ago

Ağlamak için gözden yaş mı akmalı? Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı? Sevmek için güzele mi bakmalı? Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı? Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır? Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı? Hırsızlık; para, malmı çalmaktır? Saadet…devamı

lil.ay 6 months ago

Sadece Sen

Hakan Yonat

85 Gönderi

Üzgünüm ama diğer yorumların aksine bu filme “çok iyi senaryosu var” diyemeyeceğim. Aksine, günümüzde sıkça karşılaştığımız bazı sorunlu algıların sinemada yeniden üretildiğini düşünüyorum. “Geçmişi karanlık erkek ve melek gibi kız” klişesi, seyirciye özendirici bir şekilde sunulmuş. Esas oğlanı alakasız bir…devamıÜzgünüm ama diğer yorumların aksine bu filme “çok iyi senaryosu var” diyemeyeceğim. Aksine, günümüzde sıkça karşılaştığımız bazı sorunlu algıların sinemada yeniden üretildiğini düşünüyorum. “Geçmişi karanlık erkek ve melek gibi kız” klişesi, seyirciye özendirici bir şekilde sunulmuş. Esas oğlanı alakasız bir noktada suçlu, kızı ise mağdur göstererek bu ilişkiyi daha da romantikleştirmeleri bana normal gelmedi. Kızın, oğlanı “sırtından” tanıması sahnesi ise inandırıcılıktan çok uzak. Üstelik, rastgele bir hastanın sırtına masaj yapması ve oradakilerin buna müdahale etmemesi de sorgulanması gereken bir detay. Evet, bu bir romantik film olabilir ama her yapım ister istemez farklı mesajlar taşır. Seyircinin farkında olmadan zihnine bir düşünce yerleştirebilir. Bu yüzden filmdeki klişeleri ve normalleştirilen tutumları göz ardı edemiyorum. Oyunculuk açısından konuşursak özellikle İbrahim Çelikkol’un performansı çok güçlüydü. Görme engelli karakterin canlandırılması da oldukça başarılıydı. Ufak tefek mantık hataları olsa da, esas oğlanın kız için evi düzenlediği sahne hem romantik hem de toplumsal açıdan farkındalık yaratabilecek bir detaydı. Yaklaşık dört yıldır film eleştirileri yazıyorum. Zevklerim ve bakış açım zamanla değişiyor. Belki birkaç yıl önce bu filmi izleseydim bayılabilirdim; ancak şu an benim için vasatın biraz üzerinde bir yapım. Sırf oyunculuklara ve verilen emeğe saygımdan puanım yüksek bile kaldı. Filmin çekildiği döneme baktığımızda, bence asıl amaç izleyiciyi ağlatmak ve “romantik olsun izlensin” anlayışıydı. Çünkü o yıllarda romantik-dram filmleri oldukça revaçtaydı. Fakat ben filmin daha derinlikli olmasını isterdim. Özellikle kızın geçirdiği değişim sürecinin detaylı işlenmesi, karakterin psikolojik çözümlemelerini daha iyi anlamamıza yardımcı olabilirdi. Son sahne ise sanki apar topar bitirilmiş gibi bir izlenim bıraktı. Sonuç olarak, “mağdur ve temiz kalpli kız” ile “karanlık geçmişi olan erkek” arasındaki fedakârlık temalı ilişki bana çok basit geldi. Filmin tamamen hayal ürünü olduğu çok açık. Genel anlamda sevemedim ama beğenenlere de saygım var tabiki. İyi seyirler...

lil.ay 7 months ago

Bir gün gelir, sayfayı çevirmenin dünyadaki en güzel his olduğunu anlarsın.Çünkü takılıp kaldığın sayfadan çok daha fazlasının olduğunu fark edersin...

lil.ay 7 months ago

Modern Kadın

M. Emre Kaman

59 Gönderi

Yalnızca bir komedi dizisi değil, aynı zamanda bir farkındalık hikâyesi. Dizi temel olarak kadınların bu hayattaki yolculuğunu ele alıyor: zorlukları, güzellikleri, ailelerinin desteği ya da baskısı… Özellikle de aile ve iş konusunu çok dikkat çekici işlenmiş. Bence bu çağda yaşayan…devamıYalnızca bir komedi dizisi değil, aynı zamanda bir farkındalık hikâyesi. Dizi temel olarak kadınların bu hayattaki yolculuğunu ele alıyor: zorlukları, güzellikleri, ailelerinin desteği ya da baskısı… Özellikle de aile ve iş konusunu çok dikkat çekici işlenmiş. Bence bu çağda yaşayan her kadının izlemesi gereken yapımlardan biri. Komedi türünde olsa da, sadece güldürmeyi amaçlamıyor. Evet, kahkaha attığım sahneler oldu ama dizinin asıl gücü, hayatın içinden herhangi bir kadını yansıtabilmesi. İlk sezonun on bölümünden en az birinde, izleyen kadınların kendilerinden bir parça bulacağına eminim. Ana karakterin “başka bir ülkeye kaçmak” yerine aynı ülkede kalıp mücadele etmeyi seçmesi beni özellikle etkiledi. Çünkü bu seçim, pasif bir kaçıştan ziyade güçlü bir duruşun sembolü. Türkiye’deki dijital yayın kültürünü düşündüğümüzde, böylesine farklı bir yapımın ortaya çıkması şaşırtıcı değil ama değerli. Nitelikli içeriklerin azaldığı bir dönemde, bu dizinin dört yıl sonra yayınlanmış olması bana Murat Soner’in şu yorumunu hatırlattı: “Türkiye’de yayın kültürü bitmek üzere.” Gerçekten kaliteli işler bulmak güç ama “Modern Kadın” bu boşluğu dolduran yapımlardan biri. Benim en sevdiğim kısım, babasının kızına söylediği şu sözlerdi: “Benim kızım en iyisini bilir, en iyisini yapar; o bilir neyin iyi neyin kötü olduğunu.” Bir babanın kızına bu denli güvenmesi ve koşulsuz destek vermesi beni çok etkiledi. Bu sahne bana kalırsa dizinin en güçlü mesajlarından birini taşıyor: Kadınlar, destek gördüklerinde ayaklarının üzerinde daha kararlı ve güçlü durabiliyor. Sonuç olarak Modern Kadın, yalnızca bir komedi dizisi değil; kadınların ilham alabileceği, erkeklerin ise empati kurarak izleyebileceği bir yapım. Hatta öyle ki, bir günde bitirebilinecek bir dizi olduğunu düşünüyorum. İyi seyirler...

lil.ay 7 months ago

İnsanın en uzun yolculuğu, kendi içine doğru olandır. Orada saklı kalan sorular, ertelenmiş duygular ve henüz cesaret edilememiş yüzleşmeler vardır. Bazen susmakla, Bazen tek bir bakışla, Bazen de yalnızlığın sessizliğinde kendini bulursun...

lil.ay 7 months ago

Hayata Röveşata Çeken Adam

Marc Forster

103 Gönderi

Ağır temposuna rağmen içsel yolculuğu merkeze aldığı için beni içine çekti. Karakterin her gün küçük gelişmelerle hayata yeniden tutunmaya çalışması, intihar düşüncesinden uzaklaşırken daha acısız yolları tercih etmesi aslında çok ince ama anlamlı bir detaydı. Çünkü bu, yaşam isteğinin tamamen…devamı

lil.ay 7 months ago

Bir kutuya birkaç yengeç koyarsanız Ve biri kaçmaya çalışırsa, Diğerleri onu aşağıya çeker. "Eğer ben sahip olamıyorsam sende olamazsın" İşte buna "yengeç zihniyeti" denir.

lil.ay 7 months ago

İnsan, affedemediği bir şeyi bir gün gerçekten affeder mi; yoksa sadece acısına alıştığı için farkında olmadan mı affeder? Yoksa zamanı gelince, canını acıtan mı ondan af diler..?