(@) - Raf

Spoiler içeriyor - 24.11.2024 - Anthony Burgess, İngiliz roman yazarıdır. Kendisine 1959 yılında ameliyat edilemez bir beyin tümörü tanısı konmuş ve ömrünün çok az kaldığı söylenmiş. Daha sonra, hayatını romanlarını yazmaya adamışken teşhisin yanlış olduğu anlaşılmış. İlginç bir deneyim çünkü 1 yıl…devamı- 24.11.2024 - Anthony Burgess, İngiliz roman yazarıdır. Kendisine 1959 yılında ameliyat edilemez bir beyin tümörü tanısı konmuş ve ömrünün çok az kaldığı söylenmiş. Daha sonra, hayatını romanlarını yazmaya adamışken teşhisin yanlış olduğu anlaşılmış. İlginç bir deneyim çünkü 1 yıl boyunca öleceğini bilerek yaşamak oldukça zor olmuş olmalı. Ama bir yandan da belki eserlerini bu yanlış teşhise borçludur, bilemeyiz. Ben kendisiyle bu kitabı sayesinde tanıştım. Kitabı çok uzun süredir okumak istiyordum ama henüz vakti gelmemiş gibi hissediyordum, bugün o gündü ve okudum. Bu kitap, iyi ve kötü kavramlarının göreceliliğinden, insanın özgür iradesinden, seçimlerinden bahseder. Kendisi oldukça sarsıcı bir roman çünkü ana karakteri oldukça gaddar, insan demeye bin şahit gereken bir karakter. Alex’in daha 15 yaşındayken Dünya’ya kattığı kötülüğü okuyoruz aslında. Şiddetten uyuşturucuya, uyuşturucudan tecavüze kadar her şeyi yapıyor kendisi. Ve biz bu insanı nasıl topluma kazandırabiliriz? Bu sorunun cevabını arıyoruz aslında kitaptaki herkes ile beraber. Kitapta klasik koşullanma yöntemiyle Alex rehabilite edilmeye çalışılıyor ama bu Alex’in kötülüğünü bastırmak mıdır yoksa cidden yok etmek midir pek emin değilim. Bana kalırsa, hapishaneler bir insanı topluma kazandırmak için yeterli değil. Çünkü suçlular yan yana geldikçe daha büyük suçları doğuruyorlar, üstelik müebbet yemiş bir insanın hapishanede kaybetme korkusu yok, hapishanenin kendi içerisindeki düzen için de oldukça kötü bir durum. Bu yüzden, daha ağır ve caydırıcı cezalar olması gerektiğini düşünüyorum. Yapılan kötülüklerin bir bedeli olmalı ki bu bedeli göze almaya korkmalılar. Adalet sağlanmazsa, herkesin kendi adalet kavramını yarattığı bir ortam oluşur ve bu pek de hâyra alamet değildir. Alex’in yaptıklarını okumak gerçekten zordu çünkü tahammül edilebilir gibi değil. Keza şuan belki sokakta binlerce kez Alex gibi insanların yanından geçmişizdir, bilemiyorum. Kitaptaki zemin şu düşünceye dayanıyor aslında; “Gerçekten iyiliği seçtik mi? Yoksa çeşitli sebeplerden ötürü iyiliğe mecbur mu bırakıldık?”. Tabii ki bir insan kendi seçimiyle “iyiyi” seçmediği sürece gerçekten iyi bir insan olmamıştır bana kalırsa. Sadece mecburiyetinden ve hayat onu o noktaya sürüklediğinden mecbur kalmıştır ama bu onu iyi bir insan yapmaz. Ama bence böyle suçlularda gerçek iyiliği oluşturmak zaten mümkün değil o yüzden gerçek bir kötüdense sahte bir iyiyi yeğlerim açıkçası. Kitabın 18 yaş ve üzeri olduğunu düşünüyorum çünkü vahşet, tecavüz, şiddet ögeleri oldukça fazla miktarda. Kitap 171 sayfa, olay örgüsü biraz ağır olduğu için yavaş da okunabilir ancak ben bir oturuşta bitirip sindirmeyi seçtim. Okuması biraz kalp ağrıtıcı olsa da tavsiyemdir efendim, okuyunuz. “Ne biçim dünya bu be! İnsanlar aya gidiyor. Elektriğin çevresinde dönen tatarcıklar gibi dünyanın çevresinde vızır vızır dönüyor uydular ama, burada, şu garipler köşesinde ne yasa var ne de zavallıyı koruyan, onu düşünen biri…” “Tüm hayvanların en zekisi, iyiliğin ne demek olduğunu bilen insanoğluna bir baskı yöntemi uygulayarak onu otomatik işleyen bir makine haline getirenlere kılıç kadar keskin olan kalemimle saldırmaktan başka hiçbir şey yapamıyorum.” “İyilik içten gelir, iyilik bir seçimdir. Bir insan iyiliği seçemezse, insanlıktan çıkar.” “Seçme hakkına sahip olmayan kişi, kişiliğini yitirmiş demektir.” “Tutku, korkuyu kovalayabilen tek güçtür.” Puanım: 10/10 ⭐️

lilithy 1 year ago

Mecburiyet

Stefan Zweig

129 Gönderi

- 22.11.2024 - @liimoon’un gönderisi sayesinde bu kitabı okuma önceliğime aldım, iyi ki de almışım. Stefan Zweig, kendisi Dünya edebiyatına çok büyük katkıları bulunan, savaş karşıtı bir yazardır. Hatta bazı eserlerinin Naziler tarafından yakılmasından sonra ülkesini terketmiştir. Stefan Zweig, 1942…devamı- 22.11.2024 - @liimoon’un gönderisi sayesinde bu kitabı okuma önceliğime aldım, iyi ki de almışım. Stefan Zweig, kendisi Dünya edebiyatına çok büyük katkıları bulunan, savaş karşıtı bir yazardır. Hatta bazı eserlerinin Naziler tarafından yakılmasından sonra ülkesini terketmiştir. Stefan Zweig, 1942 yılında aşırı doz ilaç alarak intihar etmiştir ve arkasında bıraktığı intihar mektubunda “Ben sabırsızlığımla önden gidiyorum.” demiştir. Bu kitabın ana karakteri Ferdinand, savaş döneminde eşiyle birlikte İsviçre’ye kaçmıştır. Tabii kaçsa bile bu sorumluluğun yükünden kaçmayı başaramamış, her zaman savaş çağrısının geleceği tedirginliğiyle yaşamıştır. Bir gün o askeri mektup gelir ve iki düşünce arasındaki köprüde çaresiz kalır. Eşi gitmesini istemezken Ferdinand, kendini “mecburi” olarak gitmek zorunda hisseder. Vatana karşı hissettiği sorumluluk ile eşine karşı duyduğu sevgi ve kendi özgürlüğü arasında bir seçim yapmak zorundadır. Özetle, özgürlük ve mecburiyet kavramlarının çatışmasını okuyoruz bu kitapta. Kitabın yazım dili oldukça anlaşılır ve akıcıydı. Zaten tam 50 sayfa olduğu için bir oturuşta bitebilecek bir kitap. Bu tarz klasik kitaplar, hem insanın ruhunu beslemesi açısından hem de reading slumpta sıkışıldıysa kurtulmak açısından çok faydalı oluyor. Tavsiyemdir efendim, bence okuyunuz. “Tüm bunlar, yani insanlığın bugün korkunç dediği şey, yeryüzündeki on insanın iradesinden ibaret ve on insan bunu yeniden yıkıp yok edebilir. Bir insan, yaşayan tek bir insan onlara karşı durarak bu gücü yerle bir edebilir. Fakat sizler boyun eğdiğiniz, belki paçamı kurtarabilirim dediğiniz müddetçe, onları can evinden vurmak yerine, onlara itaat ettiğiniz müddetçe, sizler sadece bir kölesiniz ve bunu da hak ediyorsunuz demektir.” “İnsanlık adına gideceksen, inandığın bir şey uğruna gideceksen seni tutmam. Fakat canavarlar içinde bir canavar, köleler içinde bir köle olmak için gitmek istiyorsan, karşında olurum. İnsan bir amaç uğruna kendinden vazgeçebilir, fakat başkalarının çılgınca fikirleri uğruna değil.” “Ve ben yirmi milyon insanı boğan o zinciri kıramıyorum, kıramam.” “İçinde bir şeyler hayır diyorsa, sen de hayır demelisin.” “Bu “resmi” yazısı da ne demek? Okumam gerektiği anlamına mı geliyor? Ben kimsenin amiri ya da komutanı değilim, insanlar üzerinde yaptırım gücüm yok, kimseye emredemem, fakat kimse de bana bir şey emredemez. İsmim ne arıyor orada - bu ben miyim? Onun ben olduğumu söylemem için kim beni mecbur edebilir, orada ne yazdığını okumam için kim beni mecbur edebilir? Okumadan yırtarsam, parçaları göle kadar uçuşur ve ne ben bir şey bilirim ne de dünya. Bu mektubu görmezden gelebilirim, bir damlanın ağaçtan toprağa düşmesinden daha hızlı, yırtıp atabilirim. İçinde ne olduğunu ancak istersem öğrenebileceğim bu yaprak beni nasıl huzursuz edebilir? Ve ben istemiyorum. Ben özgürlüğümden başka bir şey istemiyorum.” Puanım: 10/10

lilithy 1 year ago

Hanım

Halit Refiğ

88 Gönderi

Spoiler içeriyor - 21.11.2024 - “Yüreğin iyilikle dolu Olcay. Bu sebeple acı çekmeden yaşaman imkansız.” Bu filmle bu kadar geç tanıştığım için o kadar üzgünüm ki. Eğer bir filmi, başucu filmi gibi somut bir şekilde izleyebiliyor olsaydık kesinlikle bu filmi seçerdim. “Dünyadan…devamı- 21.11.2024 - “Yüreğin iyilikle dolu Olcay. Bu sebeple acı çekmeden yaşaman imkansız.” Bu filmle bu kadar geç tanıştığım için o kadar üzgünüm ki. Eğer bir filmi, başucu filmi gibi somut bir şekilde izleyebiliyor olsaydık kesinlikle bu filmi seçerdim. “Dünyadan daha iyi bir çilehane var mıdır?” Yoktur efendim, yoktur. Öncelikle, hayvanların birer “çöp parçası” muamelesi gördüğü şu devirde keşke herkese bu film izletilse diyorum. Derdini anlatamayan, çektiği acıyı bile tam anlamıyla söyleyemeyen, biz (insanlar) bile zar zor hayatta kalırken tüm kötülük karşısında saf bir masumiyetle savaşmaya çalışan şu hayvanlardan ne istiyorlar anlamıyorum. Unutmayın ki şiddet önce en güçsüzden başlar. Şiddet yanlıları önce hayvanlara, sonra yaşlılara ve bebeklere, en sonunda da bizlere zarar vereceklerdir. Çünkü şiddet, karşı koyamayanın hissettiği o çaresizlikten beslenir. Bu konuda söylenecek daha çok şey var da kalbim o kadar kırık ki bu konuya, sayfalarca yazsam yine yetmez. Sayın Yıldız Kenter’in ve diğer tüm oyuncuların da katkılarıyla o kadar güzel bir film olmuş ki anlatamam. Sayın Yıldız Kenter, UNICEF Türkiye İyi Niyet Elçisi’ymiş. Filmdeki oyuncuları mı öveyim, Halit Refiğ’i mi öveyim, değindiği konuyu mu öveyim, sinematografiyi mi öveyim, Olcay Hanım’ı mı öveyim, napayım bilemedim. Yıldız Kenter’in gözlerinde o Dünya’nın yorgunluğunu hissedebilmek, oyunculuk diye buna denir bana kalırsa. Öncelikle konusu, Olcay Hanım’ın sağlık durumunun kötüye gitmesi sebebiyle kedisi Hanım’a sahiplendirecek yuva aramasıyla başlıyor. Ülkü adında bir kızı var fakat hiç arayıp sormuyor kendisini. Garibim de kimseye yük olmamak için bahsetmiyor hastalığından. Tabii bu yuvayı ararken Dünya’nın ne kadar kirlendiğine de şahit oluyor güzel yüreği. Fazla da spoiler olmasın diye filmin genelini yazmayayım diye düşündüm çünkü filmin yaşattığı hisleri mutlaka filmi izleyerek yaşamanız gerektiğini düşünüyorum. Olcay Hanım, o kadar naif yürekli bir insan ki insan şaşırıyor kızının ona nasıl bu kadar kayıtsız kaldığına. Ayrıca Ülkü’nün Hanım’a olan davranışları beni çok sinirlendirdi. Keza annesine karşı olan tutumları da hiç hoş değildi zaten. Beni en çok duygulandıran sahne ise, Olcay Hanım’ın, Madam Siranus’un kedilerinin belediye tarafından toplatılıp öldürüldüğünü duyduğu sahnedeki çöküşüydü. Kendi hastalığını duyduğunda bile bu kadar çökmemişti. Bu haberden sonra gidip bankta Hanım ile konuşurken gelen kalpsiz üç kafadarın “Üşütük bu, kediyle konuşuyor.” demesi ve Olcay Hanım’ın da “Konuşacak başka kimse olmayınca kediyle de köpekle de toprakla da hatta taşla bile konuşur insan.” demesi, o kadar anlamlıydı ki. Ve o kafadarların kediyi satışa çıkarmasıyla ilgili yaptığı iğrenç muhabbete karşın Dünya’ya olan isyanı da çok anlamlıydı. Her sahnesine ayrı bir hayran kaldım ya ben bu filmin. Daha sonrasında, Necip Kaptan ile konuşurken ona içini dökmesi ama adamın, onun acısını hor görmesi… Ya bu kadın, kederini o kadar güzel cümlelerle söylüyor ki; “Dünya ne terbiyesiz olmuş. İnsafsızlık, acımasızlık herkese bulaşmış.” “Bu evden her çıkışımda; bu yeni dünyanın gitgide bir yabancısı olduğumu hissediyorum.” “İyi adam ol! İyi adam olmak her şeyden mühimdir.” “Başkalarına aldırma, inandığın gibi yaşa, yüreğin neyi doğru buluyorsa o yolda yürü.” “İçim çürüdü, koktuğumu hissediyorum. Ne kadar temizlensem de kurtulamıyorum bu kokudan.” Puanım: 10/10 ⭐️

lilithy 1 year ago

Dul

Jean-Louis Fournier

15 Gönderi

- 21.11.2024 - Jean Louis Fournier, Fransız bir yazardır. Kendisinin “Asla Kimseyi Öldürmedi Benim Babam” ve “Dul” isimli kitaplarını okumayı istiyordum. Sonunda bugün Dul isimli kitabını okudum. Kendisi bu kitabını, eşi öldükten sonra anılarını yad etmek ve unutulmayacak bir hatıra…devamı

lilithy 1 year ago

İnsan Neyle Yaşar?

Lev Nikolayeviç Tolstoy

185 Gönderi

- 19.11.2024 - Tolstoy, Dünya edebiyatına çok önemli ölçüde katkıları bulunan Rus yazardır. Yıllarca Nobel Barış Ödülü’ne aday olarak gösterilmesine rağmen ödülü alamamış olması tartışma konusudur. Savaş ve Barış, Anna Karenina, İvan İlyiç’in Ölümü ve daha birçok eseri edebiyat dünyasına…devamı- 19.11.2024 - Tolstoy, Dünya edebiyatına çok önemli ölçüde katkıları bulunan Rus yazardır. Yıllarca Nobel Barış Ödülü’ne aday olarak gösterilmesine rağmen ödülü alamamış olması tartışma konusudur. Savaş ve Barış, Anna Karenina, İvan İlyiç’in Ölümü ve daha birçok eseri edebiyat dünyasına kazandırmıştır. Eserlerinde dini ögelere ve ahlaki değerlere oldukça sık değinirmiş. İnsan Neyle Yaşar kitabı benim kendisiyle tanıştığım kitap oldu. Evet, ismine hakimdim fakat bugün okuyabildim. Yazım dilini, değindiği salt değerleri çok beğendim. Bu kitapta yer alan 6 hikayenin tamamı, Tolstoy’un yazdığı Çetvertaya Ruskaya Kniga Dlya Çteniya adlı kitabında bulunuyormuş. Hikayelerinde açgözlülüğe, hırsa, düşmanlığın yanlış olduğuna, sevgiye, kötülüğe, iyiliğe, dini ögelere yer veriyor. Yani aslında hikayelerin alt zeminleri bu faktörlere bağlı olarak kurulmuş. Bence çok güzel bir anlatımı vardı. Ahlaki değerleri, Hz.İsa’dan örneklendirmelerle de pekiştiriyor. Zaten 86 sayfa, bir oturuşta bitebilecek bir kitap, mutlaka okunması gerektiğini düşünüyorum. Ayrıca bu kitapta geçmese de Tolstoy’un bir sözü varmış, o sözü çok beğendim. Bahsettiğim söz şu; “Herkes insanlığın kötüye gittiğini kabul eder de; kimse kendisinin kötüye gittiğini kabul etmez.” “Her insanın kendisi için kaygılanarak değil, sevgiyle yaşadığını öğrendim.” “İnsan olduğumda hayatta kalmamı sağlayan kendimi kollamam değil, yolda rastladığım bir adamla karısının sevgisidir; bana acımaları, beni sevmeleridir. Öksüz kızlar da onlara acıyıp seven yabancı bir kadının yüreğindeki sevgi sayesinde hayatta kaldı. Bütün insanlar kendilerini düşünüp kolladıkları için değil, içlerindeki sevgiyle yaşıyor.” “Kötülük eden bir tek o olsaydı, ortada kötülük kalmazdı. İki insan arasındaki kötülük sadece birinden mi çıkar? Kötülük iki taraflıdır. Onun yaptığı kötülüğü görüyorsun ama kendininkine gözlerin kapalı.” “Sana küfrederlerse, susacaksın; nasılsa vicdanları sızlayacaktır. İsa bize bunu öğretti işte. Biri sana tokat atarsa öteki yanağını çevireceksin; hak ettiğini düşünüyorsa bir daha vursun. Fakat onun da vicdanı sızlar. Sakinleşip seni dinler.” “Sen kötülüğü yok etmek istiyorsun, ama o senin içinde büyüyor. İnsan öldürmek kolay, ama kan ruhuna da sıçrar. İnsan öldürenin ruhu kanar. Kötü bir insanı öldürünce kötülüğü de yok ettiğini sanırsın, sonra bir bakarsın ki yok ettiğini sandığın kötülükten daha beteri senin içinde büyüyor. Musibete boyun eğersen, gün gelir musibet de sana boyun eğer.” Puanım: 10/10

lilithy 1 year ago

Pan'ın Labirenti

Guillermo del Toro

92 Gönderi

Spoiler içeriyor - 17.11.2024 - Pan’ın Labirenti yani asıl adıyla El Laberinto del Fauno, yönetmeni Quillermo del Toro olan fantastik filmdir. Bu film, 2006 yılında yayınlanmıştır. Pan’ın Labirenti, benim en sevdiğim kitaplardan biri olduğu için nihayet filmini izlemeyi erkene çektim. Film, Cannes…devamı- 17.11.2024 - Pan’ın Labirenti yani asıl adıyla El Laberinto del Fauno, yönetmeni Quillermo del Toro olan fantastik filmdir. Bu film, 2006 yılında yayınlanmıştır. Pan’ın Labirenti, benim en sevdiğim kitaplardan biri olduğu için nihayet filmini izlemeyi erkene çektim. Film, Cannes Film Festivali’nde 22 dakika boyunca ayakta alkışlanmış. Ayrıca filmi orijinal dilinde yani İspanyolca izlemenizi tavsiye ederim. Konusuna gelirsek, İspanya savaşı ve faşizmden birçok öge barındırıyor kendisi. Ofelia, 1944 yılında İspanya savaşı sonrasında hamile olan annesiyle birlikte yüzbaşı üvey babasının yanına gidiyor. Bu yolculuk esnasında bir taş bulan Ofelia, taşın sahibi olan heykeli de buluyor. Heykelin sol gözünün olmadığını farkettiğinde o taşı o yuvaya yerleştiriyor. Filmi inceleyenlere göre tam olarak bu noktada Ofelia yeni bir bakış açısı kazanmış oluyormuş. Üvey babası Vidal ile tanışırken de sağ elini değil sol elini uzatıyor mesela. Daha sonra Faun adı verilen yaratıkla tanışıyor, Faun ona 3 görev veriyor. İlk görevi dev kurbağanın karnından anahtarı almak, ikinci görevi Solgun Adam’ın ininden hiçbir şey yemeden hançeri almak, üçüncü görevi ise bir masumun kanını akıtmak. Ofelia, sırasıyla hepsini yapmaya başlıyor. Bu esnada, annesi hastalanıyor ve annesi için Faun’dan bir adamotu alarak annesini iyileştirmeye çalışıyor. Kurbağadan anahtarı aldıktan sonra sıra Solgun Adam’a geldiğinde ilk sahnede Solgun Adam’ın aynı Vidal’in misafirleriyle oturduğu sofradaki gibi oturduğunu görüyoruz. Buradan çıkarmamız gereken, anladığım kadarıyla şu; Vidal ile Solgun Adam arasındaki benzerlik. Vidal de Solgun Adam’da kalplerle ve ruhlarla beslenen gaddar varlıklar ve sonsuz bir itaat bekliyorlar. Öyle ki, Solgun Adam gözlerini sadece kendisine itaat edilmediğinde kullanıyor. Ofelia, dayanamayıp üzüm yediğinde peşine takılıyor ve kız zar zor kaçıyor. Daha sonra Faun, üzümü yediği için Ofelia’ya çok kızıyor, üçüncü görevi vermiyor. Daha sonra Vidal’in adamotunu bulmasıyla birlikte Ofelia’nın annesi adamotunu yakıyor ve doğum başlıyor. Çocuğu kurtarıyorlar ancak anne ölüyor. Vidal’in Ofelia’ya ettiği kötülüklerden sonra Faun bir şans daha veriyor ve Ofelia’nın erkek kardeşini labirente getirmesini istiyor. Oradan sonrası da zaten final kısmı, yeterince çarpıcı olması için bu spoileri vermeyeyim. Tabii benim burada değinmediğim karakterlerin hikayeleri de gayet güzel. Özellikle de Doktor karakterinin itaatlere boyun eğmeyişi, Mercedes’in cesareti takdire şayandı. Film güzel olmasına güzel de bana kalırsa kitabı çok çok daha güzeldi. Kitabı filmden çok daha uzun süre sonra çıkmasına rağmen ben kitabını daha etkileyici buldum. Kitapta labirente, dev kurbağaya, Solgun Adam’a ve daha birçok ögenin derinsel anlamına değiniliyor. Bu yüzden kitabını da mutlaka okumanızı tavsiye ediyorum. Film, öylece izlenebilecek bir film değil. Anlamak için gerçekten çabalamak ve yürekten bakmak lazım. “Nereye bakması ve nasıl dinlemesi gerektiğini bilenlerin sayısı her daim azdır. Doğru. Fakat en iyi hikâyeler için o azınlık yeter.” Puanım: 7/10

lilithy 1 year ago

Yaşıyoruz Sessizce

Şükrü Erbaş

23 Gönderi

- 17.11.2024 - Şükrü Erbaş’ın ilk şiiri, 1978 yılında Varlık dergisinde yayımlanmıştır. Birçok şiir kitabı var, bu benim onun kalemiyle tanıştığım ilk şiir kitabı oldu. Bu kitapta, eşi Hatice Erbaş’ın ölümü üzerine yazdığı şiirler bulunmaktadır. Gerçekten okuması çok hüzünlü oldu…devamı

lilithy 1 year ago

Beş Sevgi Dili

Gary Chapman

24 Gönderi

- 15.11.2024 - 17.11.2024 - Gary Chapman, lisansını antropoloji üzerine tamamlamış Amerikalı yazar ve talk show sunucusudur. Nasıl o noktaya vardığını anlayamasam da kendisi evlilik danışmanlığı yapıyormuş. Öncelikle, kitabın değindiği yerler gerçekten ufuk açıcıydı. Kitabın konusu, evrensel olarak kullandığımız 5…devamı

lilithy 1 year ago

Icebreaker

Hannah Grace

7 Gönderi

Spoiler içeriyor - 12.11.2024 - 14.11.2024 - Hannah Grace’nin yazmış olduğu bu kitap, genç yetişkin aşk & arkadaşlık kitabı. Öncelikle kitabın 18 yaş üstü olduğunu belirtmeliyim çünkü içerisinde birden fazla smut sahneler var ve oldukça detaylılar. Bu kitabın reading slump için oldukça…devamı- 12.11.2024 - 14.11.2024 - Hannah Grace’nin yazmış olduğu bu kitap, genç yetişkin aşk & arkadaşlık kitabı. Öncelikle kitabın 18 yaş üstü olduğunu belirtmeliyim çünkü içerisinde birden fazla smut sahneler var ve oldukça detaylılar. Bu kitabın reading slump için oldukça iyi bir tercih olduğunu düşünüyorum çünkü ben de kafamı dinlendirmek istediğim için okudum. Gerçi kitap 564 sayfa olarak biraz fazla uzun bence ama yine de okunabilir. Kitabın konusu, artistik patinaj alanında oldukça profesyonelleşmiş kızımız Anastasia’nın uluslararası bir yarışmaya çalışmasıyla başlıyor. Lola ve Aaron adında 2 ev arkadaşı var ve Aaron artistik patinajda partneri. Sonra okulun buz pateni, hokey takımına da lazım oluyor ve o şekilde hokey takımındakilerle tanışıyorlar. Sonra Nathan hayatımıza giriyor. Arkadaşlıklarla ve samimi ilişkilerle dolu bir üniversite hayatı okuyoruz aslında. Kitabın güzel yanı, kitaptaki erkeklerin toksik ve kaba olmaması. Zorla dayatılan aşklardan, şiddetin fazla sevgi zannedildiği kitaplardan gına gelmişti. O açıdan okuması oldukça keyifli, sadece smut sahneleri biraz fazla gibi geldi bana. Daha doğrusu, öyle anlarda yaşanıyordu ki nolduğumu şaşırıyordum, ben sanırım biraz daha olay akışının yavaş geliştiği ve çiftlerin gelişimlerini görebildiğimiz olay örgülerini seviyorum. Özellikle Nathan karakteri öyle naif bir erkek ki (kendi erkek arkadaşım kadar olmasa da) gerçekten insan huzurla doluyor. Zaten kitabın içinde de “written by a woman” olarak geçiyordu. Yani bir kadının yazacağı türden bir erkekti Nathan. Hokey takımındakilerin Anastasia’yı sahiplenmesi ve 4N1K tarzında bir dostluk bağı kurmaları tatlıydı ama bazı kısımlar gereksizdi bence. Ve, Aaron… O kadar lanet bir karakter ki kötülüğünü ve baskıcılığını gerçekten hissedebildim. Ayrıyetten, ana karakterimiz Anastasia’nın ilk süreçteki karakterini hiç beğenmedim, oldukça mızmız ve düşünmeden hareket eden birisiydi. Nathan hayatına girdikten sonra o da gerçekten olgunlaştı ve hareketlerine çeki düzen verdi. Özetle, tatlı arkadaşlıkları anlatan, içerisinde birkaç kıskançlık ve kavga faktörünün olduğu tutkulu bir aşkı anlatan bir kitap. Ama tabii bu kitabın 564 sayfa olmasına gerek var mıydı? Tartışılır. Kitap bana sanki uzun metrajlı bir yurtdışı üniversite filmi izliyormuşum gibi hissettirdi. Havalı, kaslı iri yarı çocuklar, çok güzel kadınlar, Cadılar Bayramı partisi, hokey ve basketbol takımları.. Eğer kafanızı boşaltmak için bir kitap arayışındaysanız işinize yarayacaktır. Ve eğer bu kitabı 17–18 yaşlarımda falan okusaydım yüksek ihtimalle çok daha fazla benimserdim. Puanım: 6/10

lilithy 1 year ago

Gece Yarısı Kütüphanesi

Matt Haig

278 Gönderi

Spoiler içeriyor - 09.11.2024 - 10.11.2024 - Matt Haig, son zamanlarda neredeyse tüm kitaplarını raflarda gördüğümüz, bir anda popülerleşen yazar. Son gönderimde de paylaştığım üzere, bu yazarın ilk olarak Rahatlama Kitabını okumuştum ama beğenmemiştim. Bu yüzden yazarın daha sevilen kitaplarından olan bu…devamı- 09.11.2024 - 10.11.2024 - Matt Haig, son zamanlarda neredeyse tüm kitaplarını raflarda gördüğümüz, bir anda popülerleşen yazar. Son gönderimde de paylaştığım üzere, bu yazarın ilk olarak Rahatlama Kitabını okumuştum ama beğenmemiştim. Bu yüzden yazarın daha sevilen kitaplarından olan bu kitaba şans verdim. Gece Yarısı Kütüphanesi, bana kalırsa kişisel gelişim ve kurgu karışımı bir kitap olmuş. Konusu, Nora adındaki kadının yaşamından memnun olmaması üzerine intihar düşüncelerine sığınmaya başlaması ile oluşuyor. Daha sonra ölümle yaşam arasında bir yerin, bir kütüphanenin olduğunu keşfediyor. Ona son bir şans tanınmış ve kendi hayatı hakkında olası tüm ihtimalleri deneyebileceği, sonsuz bir kütüphaneye gelmiş. Bir de dev bir pişmanlıklar kitabı var, tüm hayatı boyunca nelere pişman olduğunun yazılı olduğu. Bu kütüphane ve kitapla neler yaşanacağını okuyoruz. Konusunu oldukça beğendim ama yazım dili olarak çok basit kaldığını düşünüyorum. İlk okuduğum kitabındaki gibi kötü bir kitap değildi ama yine bazı cümleler sanki özlü söz olsun diye yazılmış gibiydi. Bütününe baktığımızda kitabı beğendim, keşke daha farklı noktalara değinilseymiş diye düşündüm ama olsun. Tek kafamı karıştıran, fantastik bir kitapta yani hiçbir fizik teorisiyle açıklanamayacak bir kitapta duruma fizik teorilerini karıştırmaları oldu. Çünkü ne olursa olsun bu yaşananların Kuantumla yaşanabilmesinin imkanı yok diye düşünüyorum. Kişisel gelişim konusundaki fikrim ise şu yönde, bence bunları böyle sunum tepsisinde sunar gibi cümlelere dökmek çok yapay kalıyor. Olay örgüsünde öyle şeyler işlenmeli ki biz bunları apaçık görmeden o gelişimi hissetmeli ve anlamalıyız. En azından ben böyle isterdim. Öbür türlü olduğunda, girişimcilik sayfalarının “Bugün erken uyandın mı! Eğer uyandıysan, herkes uyurken ayakta olduğun için kendinle gurur duymalısın!” şeklindeki sahte özgüven pompalamaları gibi hissettiriyor. Eh, illa Matt Haig’e şans vermek isterseniz bu kitabıyla verebilirsiniz bence, fena değildi. Puanım: 6/10